แต่งงานกับปี่ปี่ตง ตามใจเชียนเริ่นเสวี่ยจนเสียคน (ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน) - #174บทที่ 173 การเฉลิมฉลองพระจันทร์เต็มดวง

#174บทที่ 173 การเฉลิมฉลองพระจันทร์เต็มดวง

บทที่ 173: 173 งานเลี้ยงฉลองเต็มเดือน

หลิงหยวนเอามือปิดปากด้วยความไม่เชื่อ

บีบี ซีหยิบแหวนออกมาจากแอ่งน้ำแข็งที่ละลายแล้ว จากนั้นก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งและชูแหวนขึ้น

“หลิงหยวน แต่งงานกับฉันสิ แล้วฉันจะดูแลเธออย่างดี”

หลิงหยวนก้มมองเขา ไม่รู้จะพูดอะไรในทันที

ผู้คนที่อยู่ด้านล่างต่างส่งเสียงเอะอะโวยวายกันอีกครั้ง

“ว้าว-”

“เขากำลังจะขอแต่งงาน! เขากำลังจะขอแต่งงาน!”

“สาวน้อย รีบตอบตกลงเร็วเข้า!”

“ถูกต้องแล้ว ชายหนุ่มคนนี้แกะสลักอยู่ที่นี่มานานแล้ว”

หลิงหยวนมองเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำ

บีบี ซีเงยหน้าขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวังและความประหม่า

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง หลิงหยวนก็พูดขึ้นว่า “คุณไม่คิดว่าคุณควรจะหยิบแหวนออกมาดูก่อนสารภาพรักเหรอ?”

“อ๋อเหรอ? อย่างนั้นเหรอ?”

เขาเกาหัวด้วยสีหน้าว่างเปล่า “นี่เป็นครั้งแรกของผม ผมไม่มีประสบการณ์เลย”

หลิงหยวนรู้สึกขบขันกับท่าทางงี่เง่าของเขา

ท่ามกลางฝูงชนด้านล่างเฉียนซุนจีส่ายหัวและพึมพำเบาๆ ว่า “โง่จริงๆ คุณทำผิดขั้นตอนไปหมดแล้ว ไอคิวของคุณนี่มันแย่จริงๆ”

เมื่อเขาพูดจบ เขาก็รู้สึกว่ามีสายตาจ้องมองมาที่เขา

เขาหันศีรษะและบังเอิญสบกับ สายตาที่ลึกลับของบีบี ดง

“ฉันจะให้โอกาสคุณ”บีบี ดงเท้าเอว “พูดอีกทีสิ?”

เฉียนซุนจีปรับสีหน้าให้เป็นปกติทันที “ไม่มีอะไรหรอก ผมแค่บอกว่าผมโง่เอง”

บีบี ดง ละสายตาออกไปด้วยความพึงพอใจ

กลางจัตุรัส หลิงหยวนมองลงไปที่บิบิซีแล้วถอนหายใจ

“ตกลง ลำดับไหนก็ได้ค่ะ”

เธอยื่นมือขวาออกไป

ดวงตาของบีบีซีเป็นประกาย และเขารีบสวมแหวนลงบนนิ้วนางของเธอ

ขนาดกำลังพอดีเลย

ผู้คนรอบข้างต่างปรบมือดังกึกก้อง

บีบีซีลุกขึ้นยืนและดึงหลิงหยวนเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน

หลิงหยวนซบหน้าลงบนอกของเขา ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองใครเลย

แต่รอยยิ้มที่มุมปากของเธอไม่อาจห้ามไว้ได้ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม

บีบีตงและเฉียนซุนจีเดินไปข้างหน้า

“ขอแสดงความยินดีด้วย ในที่สุดคุณก็ชนะใจหลิงหยวนได้แล้ว”

บีบี ซีหัวเราะอย่างโง่เขลา พร้อมกับทำสีหน้าเย่อหยิ่ง

หลิงหยวนเงยหน้าขึ้นจากอ้อมแขนของเขา ใบหน้าแดงก่ำขณะเรียก “พี่ตงเอ๋อร์”

บีบี ดงมองเธอด้วยดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยน “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอคือน้องสะใภ้ของฉันอย่างแท้จริง”

“เนื่องจาก วันนี้บิบิซีและหลิงหยวนมีภารกิจร่วมกันสมเด็จพระสันตะปาปาจึงทรงอนุมัติเป็นพิเศษให้เป็นวันหยุดสามวัน”

ดวงตาของบีบีซีเป็นประกาย “จริงเหรอ?”

“จริงด้วย”บีบี ดงพยักหน้า “ไปเลย สนุกให้เต็มที่นะ”

บีบีซีส่งเสียงเชียร์ อุ้มหลิงหยวนขึ้นในอ้อมแขน แล้ววิ่งออกไปข้างนอก

“ไปกันเถอะ ถึงเวลาวันหยุดแล้ว!”

หลิงหยวนถูกอุ้มวิ่งไปพลางรู้สึกทั้งเขินอายและรำคาญใจ จากนั้นเธอก็ต่อยเขา

“ปล่อยฉันลงเถอะ มีคนกำลังดูอยู่เยอะ!”

“ฉันจะไม่ยอมปล่อยมือ!”

“คุณ-”

“ในที่สุดฉันก็ได้กอดคุณไว้แล้ว ฉันจะไม่ปล่อยมือคุณเด็ดขาดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น!”

เสียงของทั้งสองค่อยๆ จางหายไป

ผู้คนในจัตุรัสค่อยๆ แยกย้ายกันไป

บีบีตงซบลงใน อ้อมแขนของเฉียนซุนจีพลางมองดูร่างทั้งสองเดินจากไป

เฉียนซุนจีมองลงมาที่เธอแล้วถามว่า “เธอกำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?”

บีบี ดงส่ายหัวและพูดเบาๆ ว่า “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่รู้สึกเหมือนได้เห็นตัวเองในอดีต”

เฉียนซุนจีกระชับแขนรอบไหล่เธอให้แน่นขึ้น “ใช่”

…

หลายวันต่อมา วันนี้Spirit Hallคึกคักเป็นพิเศษ

ตั้งแต่เช้าตรู่ โคมไฟสีแดงขนาดใหญ่ถูกแขวนไว้ตามชายคา ทำให้เกิดบรรยากาศแห่งความรื่นเริงและสนุกสนานไปทั่วทั้งห้องโถงใหญ่

ริบบิ้นผ้าไหมสีแดงห้อยลงมาจากระเบียงบ้าน พลิ้วไหวเบาๆ ตามสายลม

เนื่องในโอกาสฉลองครบเดือน แด่เจ้าหญิงน้อยแห่งศาลเจ้า เฉียนซุนจีได้เชิญแขกจากทุกทิศทุกทาง

ก่อนรุ่งสาง ครัวของศาลเจ้าก็คึกคักไปด้วยกิจกรรมต่างๆ อาหารถูกเสิร์ฟออกมาอย่างต่อเนื่องราวกับน้ำที่ไหลริน จนเต็มเขียงในครัวด้านหลัง

เมื่อเลยเวลาซีไปเล็กน้อย แขกก็เริ่มทยอยมาถึง

จักรพรรดิเซี่ยเย่แห่งจักรวรรดิเทียนโต้วเสด็จมาด้วยพระองค์เอง พร้อมด้วยคณะผู้ติดตามที่นำของขวัญมาแสดงความยินดี

เจ้าสำนักหนิง เฟิงจือจากสำนักกระเบื้องเคลือบเจ็ดขุมทรัพย์มาพร้อมกับศิษย์ของเขา ด้วยรอยยิ้มสดใส

เผ่ามังกรสายฟ้าสีน้ำเงินพร้อม ด้วยผู้นำของกองกำลังย่อยต่างๆ และบุคคลสำคัญแทบทุกคน ต่างเดินทางมาถึงแล้ว

แม้จะไม่ยิ่งใหญ่เท่ากับงานเลี้ยงแต่งงาน แต่ขนาดของงานเลี้ยงที่จัดขึ้นตลอดทั้งเดือนนี้ก็มากพอที่จะทำให้คนทั่วไปต้องตะลึง

ในห้องโถงใหญ่ แขกต่างดื่มกินและสนุกสนาน สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและมีชีวิตชีวา

เฉียนซุนจีอุ้มเฉียนเหรินเสวี่ยและเดินออกมาจากห้องโถงด้านหลังอย่างช้าๆ

วันนี้เฉียนเหรินเสวี่ยแต่งตัวอย่างสวยงามเป็นพิเศษ สวมหมวกหัวเสือที่มีหูฟูๆ สองข้างตั้งตรงอยู่ด้านบน ทำให้ใบหน้าเล็กๆ ของเธอดูกลมและน่ารักยิ่งขึ้น

เธอสวมเสื้อแจ็กเก็ตสีแดงสดปักลายอวยพรสีทอง ดูอวบอ้วนและเจ้าเนื้อ

ที่คอของเธอมีกุญแจแห่งอายุยืนยาวที่ทำจากทองคำบริสุทธิ์ สลักไว้ด้านหน้าว่า “ขอให้มีชีวิตยืนยาวและสุขภาพดี” และด้านหลังว่า “ขอให้มีสันติสุขและความสุข”

เฉียนเหรินเสวี่ยซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของบิดา มองสายตาที่จ้องมองมาจากทุกทิศทางด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

เฉียนซุนจีอุ้มลูกสาวเดินเข้าไปท่ามกลางแขกด้วยรอยยิ้มที่เหมาะสมบนใบหน้า

หนิงเฟิงจือเป็นคนแรกที่ก้าวออกมา สายตาของเขาจับจ้องไปที่ร่างเล็กๆ นั้น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“นี่คงเป็นเจ้าหญิงน้อยสินะ?”

เฉียนซุนจีพยักหน้า “ใช่แล้ว วันนี้เป็นวันฉลองครบเดือนของเธอ ขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมงานค่ะ”

หนิงเฟิงจือหยิบซองสีแดงออกมาจากอกแล้วใส่ไว้ใน ผ้าห่อตัวผืนเล็กของเฉียนเหรินเสวี่ย

“ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ เพื่อแสดงความขอบคุณจากฉัน คือการซื้อลูกอมให้เจ้าหญิงน้อย”

เฉียนเหรินเสวี่ยก้มหน้าลงมองซองแดงนั้น พลางคำนวณในใจเงียบๆ ว่า ด้วยฐานะทางการเงินของสำนักกระเบื้องเคลือบเจ็ดขุมทรัพย์แล้ว”ของกำนัลเล็กๆ” นี้คงไม่ใช่ของเล็กน้อยเลยสักนิด

เซี่ยเย่เดินเข้ามาถามด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ ว่า “พี่เฉียน เจ้าหญิงน้อยชื่ออะไรครับ”

“นางมีพระนามว่าเฉียนเหรินเสวี่ยสูงส่งดุจพันเหริน บริสุทธิ์ดุจหิมะ”

จักรพรรดิเซี่ยเย่พยักหน้า แล้วหยิบซองแดงออกมาจากแขนเสื้อและยื่นให้

“ชื่อเพราะดีนะ มาเถอะ นี่เป็นเพียงการแสดงน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากฉัน”

หลังจากนั้น แขกผู้ร่วมงานก็ทยอยก้าวออกมาทีละคน

ท่านผู้นำตระกูลหยูหยวนเจิ้นแห่งตระกูลมังกรสายฟ้าสีน้ำเงินได้มอบซองแดงให้

ผู้นำของหน่วยงานย่อยต่างๆ ได้มอบซองแดงให้แก่กัน

แม้แต่ตัวแทนจากกลุ่มเล็กๆ บางกลุ่มที่จำชื่อไม่ได้ ก็ยังเบียดเสียดกันเข้ามาเพื่อยื่นซองแดงให้

ผ้าห่อตัวของเฉียนเหรินเสวี่ยเริ่มโป่งออกมาอย่างรวดเร็ว ทำให้เฉียนซุนจีต้องขอให้คนรับใช้ด้านหลังนำถาดมาวางโดยเฉพาะสำหรับใส่ซองแดงเหล่านี้

ในระหว่างกระบวนการนี้เฉียนซุนจีได้ใช้เทคนิคการค้นหาจิตวิญญาณ

เทคนิคลับที่แลกเปลี่ยนมาจากระบบนี้ สามารถตรวจสอบความทรงจำและความคิดของเป้าหมายได้ภายในระยะเวลาอันสั้นมาก

ด้วยพละกำลังระดับ 96 ของเขา เว้นแต่จะเป็นผู้ที่มีพละกำลังเหนือกว่าเขา การค้นพบตัวเขานั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย