แต่งงานกับปี่ปี่ตง ตามใจเชียนเริ่นเสวี่ยจนเสียคน (ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน) - #348บทที่ 346 บีบีดงต่อสู้กับราชาปลาวาฬปีศาจ
#348บทที่ 346 บีบีดงต่อสู้กับราชาปลาวาฬปีศาจ
“ตอนที่ 346:บีบี ดงต่อสู้กับราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึก”
“พลังอสูรอันน่าสะพรึงกลัวได้แยกน้ำทะเลออกเป็นสองส่วน และปลายดาบได้พุ่งตรงไปยังตำแหน่งของดวงตาเพียงดวงเดียวนั้น”
“ในขณะเดียวกัน ผิวกาย ของราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกก็ถูกปกคลุมด้วยเกราะพลังงานสีม่วงเข้มหนาทึบ”
“ปลายดาบอสูรแทงทะลุเกราะพลังงาน ทำให้แสงดาบสีแดงฉานและเกราะสีม่วงเข้มเสียดสีกันอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่สามารถทะลุผ่านได้”
“ครืน!”
“เปลือกโลกใต้ทะเลที่สงบนิ่งได้ส่งเสียงสะท้อนลึกๆ ออกมาในขณะนี้”
“ใครกล้าล่วงล้ำเข้ามาในอาณาเขตของที่นั่งนี้!”
“ในชั่วพริบตา น้ำทะเลโดยรอบเริ่มก่อตัวเป็นกระแสน้ำวนขนาดใหญ่โดยมีสิ่งนั้นเป็นศูนย์กลาง และกวนตะกอนบนพื้นทะเลขึ้นมา”
“เสียงคำรามต่ำๆ ที่น่าสะพรึงกลัวดังมาจากเหวเบื้องลึก เสียงนั้นอยู่กึ่งกลางระหว่างเสียงร้องของวาฬกับเสียงคำรามของมังกร”
“ผิวน้ำทะเลเริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง และคลื่นก็แผ่กระจายออกไปจากทะเลลึกในทุกทิศทาง ห่างออกไปหลายสิบเมตร ผิวน้ำทะเลก็ขึ้นและลงพร้อมๆ กัน ก่อตัวเป็นกำแพงคลื่นที่สูงกว่ากัน”
“ทันใดนั้นราชาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกก็โผล่ขึ้นมาจากก้นทะเล อ้าปากขนาดมหึมาเพื่อกัดบีบี ดง”
“บีบี ดงถือดาบอสูรไว้ในมือและหลบออกไปไกล”
“ในขณะเดียวกัน เธอก็โบกมือซ้ายเพื่อเปิดใช้งานโซ่ตรวนอสูร”
“โซ่สีแดงนับสิบเส้นพุ่งออกมาจากแดนว่างเปล่า พันธนาการร่างของราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกและพลังอสูรในโซ่เหล่านั้นก็เผาไหม้ผิวหนังของมัน”
“อ่า!!”
“ราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกดิ้นรุนแรงในทะเล เลือดสีม่วงเข้มไหลเยิ้มออกมาจากส่วนที่ถูกโซ่รัดคอ”
มันคำรามด้วยความโกรธว่า ‘มนุษย์ผู้ถูกสาปแช่ง’
บีบี ดงลอยตัวอยู่กลางอากาศ ถือดาบอสูรพาดไว้ที่หน้าอกในแนวนอนพลางกล่าวว่า ‘ราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกวันนี้เป็นวันที่เจ้าจะต้องตาย’
“อย่างนั้นหรือ? แม้แต่เทพแห่งท้องทะเลก็ทำอะไรข้าไม่ได้ เพียงแค่พึ่งพาเจ้างั้นหรือ?”
“แสงอันทรงพลังวาบขึ้นในดวงตาข้างเดียวของราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึก’อาณาจักรปลาวาฬปีศาจ!'”
“รัศมีสีม่วงดำแผ่กระจายไปทุกทิศทางโดยมีจุดศูนย์กลาง และพื้นที่ทะเลในรัศมีหนึ่งร้อยไมล์ถูกดึงเข้าไปในกำแพงนั้นภายในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ”
“ผิวน้ำทะเลราบเรียบลง และอากาศก็หนักอึ้งอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน”
“บีบี ดงรู้สึกว่าพลังของเธอถูกกดลงไปเกือบครึ่ง”
“นางไม่ได้นั่งเฉยๆ รอความตาย พลิกมือซ้ายพลังสังหารแผ่ขยายออกไป และพลังสีแดง ฉานก็ฟาดฟันทำลายอาณาจักรปลาวาฬปีศาจ ”
“ทันทีหลังจากนั้นอาณาจักรแห่งความตายก็แผ่ขยายขึ้นไปด้านบน และรัศมีสีม่วงเข้มก็พันเกี่ยวเข้ากับอาณาจักรแห่งการสังหาร กลายเป็นใยแมงมุมปกคลุมท้องฟ้า ส่งผลให้พลังปราบปรามของอาณาจักรปลาวาฬปีศาจ ถูกผลักเข้ามาทีละชั้น”
“อาณาเขตของวาฬปีศาจ เริ่มหดตัวลงอย่างรุนแรง และอาณาเขตของราชาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกก็ถูกผลักดันถอยหลังไปอย่างไม่เต็มใจ”
“บีบี ดงจับดาบอสูรด้วยมือทั้งสองข้างและฟาดฟันไปทั่วทั้งตัวไปยังราชาวาฬอสูรแห่งท้องทะเลลึก”
“ดาบอสูรปะทะกับเกราะพลังงานสีม่วงเข้ม การปะทะแต่ละครั้งก่อให้เกิดความผันผวนของพลังงานที่น่าสะพรึงกลัว คลื่นซัดสาด และกำแพงน้ำพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า”
“เฉียนซุนจียืนอยู่บน หลังของเสี่ยวไป๋ปล่อยโล่เทพแห่งแสงออกมาเพื่อป้องกันคลื่นกระแทกที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่อง”
เสี่ยวไป๋มองไปยังการต่อสู้ที่อยู่ไกลออกไป เสียงของเธอสั่นเครือ “นี่…นี่คือ ราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกหรือ?”
“เธอเคยได้ยินเรื่องความน่าสะพรึงกลัวของราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกในหมู่เผ่าของเธอมาตั้งแต่เด็ก แต่เธอก็ไม่เคยเข้าใจมันอย่างเป็นรูปธรรมมาก่อน”
“ตอนนี้เธอได้สัมผัสประสบการณ์นั้นอย่างเต็มที่แล้ว”
“หากราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกต้องการฆ่าเธอ เธอก็ไม่มีทางรับมือได้”
เฉียนซุนจีมองไปยังสนามรบที่อยู่ไกลออกไป: ‘ใช่แล้ว นี่คือ ราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกหากไม่ใช่เพราะข้อจำกัดของแดนเทพมันคงกลายเป็นเทพสัตว์อสูรที่แท้จริงไปนานแล้ว’
เฉี ยนเหรินเสวี่ยดึง แขนเสื้อของเฉียนซุนจีพลางพูดด้วยความกังวลว่า “คุณพ่อไปช่วยคุณแม่หน่อยได้ไหมคะ”
“รออีกหน่อยนะ ถ้าเธอทนไม่ไหว ฉันจะไปเอง”
” ‘อ… โอเค’ ”
“ทันทีที่พูดจบวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกก็โผล่ขึ้นมาจากก้นทะเลอย่างกะทันหัน อ้าปากขนาดมหึมาเพื่อกัดบีบี ดง”
“บีบี ดงหลบไม่ทันและถูกกลืนเข้าไปโดยตรง”
“เมื่อเห็นเช่นนั้นเฉียนเหรินเสวี่ยก็ลุกขึ้นด้วยความวิตกกังวล”
“พ่อคะ แม่โดนกินไปแล้ว!”
“ดูต่ออีกหน่อยนะ”
“เฉียนซุนจีเชื่อเสมอว่าบีบีตงคงไม่ตายง่ายๆ หรอก”
“ในขณะที่ความคิดนั้นผุดขึ้นมา แสงสว่างเจิดจ้าก็พุ่งออกมาจากภายในปากของราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึก”
“ด้วยแรงระเบิดมหาศาล มันถูกบังคับให้เปิดปาก และบีบี ดงก็กระเด็นกระเด็นออกมาจากปากของมัน ร่างกายของเธอถูกห่อหุ้มด้วย เปลวไฟพลังวิญญาณสีแดง และเลือดก็ยังคงหยดลงมาจากดาบอสูร”
“ปากของราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกแสบร้อนด้วยความเจ็บปวด เลือดไหลซึมออกมาจากขอบฟันที่แตกหักของมัน”
“ดวงตาข้างเดียวของมันจ้องมองดาบใน มือของบีบี ดงอย่างไม่ละสายตา เสียงของมันเต็มไปด้วยความสับสนและความหวาดกลัว”
“ทำไม… ทำไมคุณถึงทำร้ายฉันได้?”
“มันได้รับการหลอมรวมมานานถึง 990,000 ปี และเหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะกลายร่างเป็นมังกรและกลายเป็นเทพเจ้า”
“นอกจากตรีศูลเทพแห่งท้องทะเลแล้ว ไม่มีอาวุธใดในโลกนี้ที่จะทำร้ายมันได้”
“นั่น…อาจจะเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์หรือเปล่า?”
บีบี ดงชักดาบอสูรขึ้นมา: ‘ราชาปลาวาฬอสูรแห่งท้องทะเลลึกจงมาเป็นแหวนวิญญาณของข้า ‘
“พลังดาบสีแดงฉานขนาดมหึมา พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ฟาดฟันลงมาที่หัวของราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกโดยตรง ”
“ราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกได้รวมพลังเกราะของมันอีกครั้ง แต่พลังดาบอสูรกลับฟันทะลุเกราะนั้น ทำให้เกิดบาดแผลยาวหลายสิบเมตรบนตัวของมัน”
“เลือดสีม่วงเข้มไหลทะลักออกมาเหมือนน้ำตก”
“ราชาปลาวาฬปีศาจแห่งท้องทะเลลึกคำรามอย่างน่าสะพรึงกลัวจนแผ่นดินสั่นสะเทือน”
“ท่ามกลางความเจ็บปวดแสนสาหัส ภาพเหตุการณ์ที่ถูกเทพแห่งท้องทะเลใช้ตรีศูลเทพแห่งท้องทะเลทำให้ตาบอดในครั้งนั้นก็แวบเข้ามาในความคิด”
“ตรีศูลสีทองนั้น พุ่งทะลุอากาศจากผิวน้ำทะเลและแทงเข้าที่ดวงตาข้างซ้ายของมัน”
“ความรู้สึกอับอายและหวาดกลัวนั้นเหมือนกับตอนนี้ทุกประการ”
“พวกเทพเจ้าชั่วร้าย!”
YOU MAY ALSO LIKE
