แต่งงานกับปี่ปี่ตง ตามใจเชียนเริ่นเสวี่ยจนเสียคน (ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน) - #82บทที่ 82 82 เรื่องน่าประหลาดใจ
#82บทที่ 82 82 เรื่องน่าประหลาดใจ
บทที่ 82 เรื่องเซอร์ไพรส์
กำลังดำเนินการตรวจสอบตามบทที่ 81…
การมองเห็นของเธอถูกพรากไป แต่ประสาทสัมผัสอื่นๆ ของเธอกลับเฉียบคมเป็นพิเศษ
เธอรู้สึกว่าเฉียนซุนจีลุกขึ้นยืน ตะกร้าหวายแกว่งเล็กน้อย ตามด้วยเสียงการทำงานเบาๆ ดังขึ้น
ปรับหัวเผา หมุนวาล์ว และบอลลูนอากาศร้อนก็เริ่มลดระดับลงอย่างช้าๆ
ลมเปลี่ยนทิศทาง จากที่พัดตรงเข้าหน้าเธอ กลายเป็นพัดเฉียงๆ ปัดผ่านแก้มของเธอ
เธอสูดดมเข้าไป และได้กลิ่นของดอกไม้
หัวใจของบีบี ดงเต้นเร็วขึ้นอย่างไม่เป็นไปตามที่หวัง
ในขณะเดียวกันเฉียนซุนจีก็ลดระดับความสูงของบอลลูนอากาศร้อนจากกว่ายี่สิบเมตรลงมาเหลือเพียงสามหรือสี่เมตร
“เอาล่ะ ดึงผ้าปิดตาออก”
บีบี ดงสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นยกมือขึ้นและดึงเบาๆ
แถบผ้าหลุดออก และแสงแดดก็สาดส่องเข้ามาในสายตาของเธอ
เธอก้มศีรษะลงมอง
จากนั้น ร่างกายของเธอก็แข็งทื่อไปทั้งตัว
“ว้าว-”
เสียงอุทานเบาๆ ดังออกมาจาก ปากของบีบี ดง
เธอเผลอเอามือปิดปาก ดวงตาเบิกกว้าง สะท้อนภาพทุ่งดอกไม้สีสันสดใสเบื้องล่าง
นั่นคือทุ่งดอกทิวลิปทั้งหมดเลย
และตรงกลางทุ่งดอกไม้มีรูปหัวใจขนาดใหญ่ตั้งอยู่
ดอกทิวลิปสีชมพูจำนวนนับไม่ถ้วนขึ้นรวมกันเป็นกลุ่มหนาแน่น
โครงร่างของรูปหัวใจนั้นชัดเจนและเด่นชัด และขอบของรูปหัวใจประดับด้วยดอกทิวลิปสีเหลืองบริสุทธิ์บางๆ
สายตาของบีบี ดงเริ่มพร่ามัว
“ตงเอ๋อร์ชอบไหม?”
บีบี ดงหันศีรษะไป เธอไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน เพราะน้ำตาได้เอ่อล้นเบ้าตาของเธอแล้ว
“ฉันชอบมัน.”
“ฉันชอบมันมาก…”
เธอโผเข้ากอดเขา กอดเอวเขาไว้แน่น และซบหน้าลงบนอกของเขา
เฉียนซุนจีค่อยๆ จับเธอไว้ ฝ่ามือลูบไล้แผ่นหลังของเธอเบาๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
หลังจากผ่านไปสักพักใหญ่ ในที่สุดบีบี ดงก็เงยหน้าขึ้นจากอกของเขา
“คุณครู… ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา คุณครูยุ่งอยู่กับเรื่องนี้หรือเปล่าคะ?”
“ถูกต้องแล้ว”
“ตั้งแต่การถางพื้นที่รกร้าง การปลูกพืช ไปจนถึงการดูแลรักษา”
บีบี ดงกระพริบตาแล้วถามว่า “แต่…อาจารย์ปลูกมันตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”
“เพิ่งผ่านมาแค่ไม่กี่วันเอง ดอกทิวลิปต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองถึงสามเดือนตั้งแต่เพาะเมล็ดจนถึงบานไม่ใช่เหรอ?”
เฉียนซุนจีมองเห็นสีหน้าของเธอที่ทั้งซาบซึ้งและจริงจัง จึงยิ้มและเริ่มอธิบาย
“เจ้าลืมน้ำพุจากบ่อน้ำแข็งและไฟหยินหยางไปแล้วหรือ?”
บีบี ดงถึงกับตะลึง
“ฉันตักน้ำสะอาดปริมาณมาก แล้วหยดน้ำแร่ลงไปเพียงหยดเดียว จากนั้นก็ใช้น้ำที่เจือจางแล้วนี้รดน้ำแปลงดอกไม้”
“ตอนแรกฉันแค่อยากลองดู แต่ฉันไม่คาดคิดเลยว่าพลังของบ่อน้ำหยินหยางน้ำแข็งและไฟจะทรงพลังกว่าที่ฉันคิดไว้มาก มันงอกและเบ่งบานภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน”
บีบี ดงฟังอย่างเหม่อลอย น้ำตาเริ่มเอ่อล้นในเบ้าตาของเธออีกครั้ง
“คุณครูคะ หนูขอโทษค่ะ”
“อืม?”
“ฉันสงสัยคุณมาตั้งแต่แรกแล้ว…”
“ฉันคิดว่าคุณโกหกฉัน ฉันคิดว่าคุณไม่สนใจฉัน ฉันคิดว่าคุณมีคนอื่น”
เธอไม่สามารถพูดต่อได้
เฉียนซุนจีก้มหน้าลง “แสดงว่าคุณห่วงใยฉัน”
“การได้รับความห่วงใยจากคุณ ทำให้ฉันมีความสุขมาก”
“จริงหรือ?”
“จริงหรือ.”
“อาจารย์ ท่านไม่ใช่พลังปราณชีวิตหรือครับ?”
“ไม่ใช่พลังชี่แห่งชีวิต”
“เอาอย่างนี้ไหม เรียกฉันว่า ‘สามี’ ก็ได้ แล้วฉันจะให้อภัยคุณ”
“สามี…”
“อืม?”
เฉียนซุนจีโน้มตัวเข้าไปใกล้ มองด้วยสีหน้าตั้งใจฟังอย่างจริงจัง “อะไรนะ? ลมแรงเกินไป ไม่ได้ยินชัด”
บีบี ดงจ้องมองเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำ รอยน้ำตาที่มุมตายังไม่แห้งสนิท
จากนั้นเธอก็สูดหายใจเข้าลึกๆ หันหลังกลับอย่างกะทันหัน เอามือป้องริมฝีปาก แล้วตะโกนใส่รูปหัวใจที่ทำจากดอกทิวลิปสีชมพูด้วยสุดเสียง
” ที่รักเฉียนซุนจี ฉันรักคุณ!”
“อืม ฉันก็รักคุณเหมือนกัน”
บีบี ดงยืนอยู่ริมขอบตะกร้าหวาย มือทั้งสองข้างประคองขอบตะกร้าไว้ ก้มลงมองทะเลดอกไม้ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ดอกไม้เหล่านั้นผลิบานเพื่อเธอ
“ครู.”
“อืม?”
ดอกไม้เหล่านี้…จะเหี่ยวเฉาไปไหม?
“พวกเขาจะทำ”
“ดอกไม้เบ่งบานและเหี่ยวเฉาเป็นหลักการของธรรมชาติ”
บีบี ดงเงียบไป
“แล้วปีหน้าล่ะ?”
“ปีหน้าพวกมันจะยังออกดอกอยู่ไหม?”
เฉียนซุนจีก้มหน้าลงมองเธอ
“ปีหน้า ปีถัดไป ปีถัดไปอีก”
บีบี ดงหันหน้าหนี
“ทุกฤดูใบไม้ผลิ ฉันจะพาคุณไปดูพวกมัน”
“ตราบใดที่คุณยังอยู่ที่นี่ ดอกไม้ก็จะเบ่งบานที่นี่”
บีบี ดงมองเขาด้วยความรู้สึกที่พลุ่งพล่าน จากนั้นเธอก็เขย่งเท้าขึ้นและจูบที่มุมปากของเขาเบาๆ
เฉียนซุนจีตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา
แม้จะออกเดินทางแต่เช้าและกลับมาดึกในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา แต่ความเหนื่อยยากทั้งหมดก็คุ้มค่าแล้วในตอนนี้
“ลงไปข้างล่างกันเถอะ”
“ตกลง.”
ทันใดนั้นเฉียนซุนจีก็ลดกำลังยิงของบอลลูนอากาศร้อนลง ปล่อยให้บอลลูนอากาศร้อนลดระดับลง
ในขณะนี้เอง
【ติ๊ง——】
【 คะแนนความนิยมของบีบี ดงเพิ่มขึ้น 20% คะแนนความนิยมรวมปัจจุบัน: 90%】
【ขอแสดงความยินดีกับผู้จัดงานที่ได้รับรางวัล:บันทึกสมบัติลึกลับแห่งสวรรค์ได้ถูกแจกจ่ายล่วงหน้าแล้ว】
หลังจากนั้นไม่กี่นาที บอลลูนอากาศร้อนก็ค่อยๆ ลดระดับลงสู่พื้น
เขาเดินตามมาติดๆ แล้วก้าวออกจากตะกร้า หยิบตะปูโลหะที่ทำขึ้นเป็นพิเศษออกมาสองสามตัว แล้วตอกเชือกที่ใช้ยึดลงไปในดินอย่างแน่นหนา
เมื่อเขาหันกลับมา ก็พบว่าบีบี ดงนั่งอยู่บนขอบตะกร้าหวาย ขาเรียวยาวทั้งสองข้างของเธอห่อด้วยผ้าไหมสีขาวห้อยออกมานอกตะกร้า
เธอก้มศีรษะลงมองทางเดินในทุ่งดอกไม้เบื้องล่าง จากนั้นก็มองรองเท้าอันงดงามที่สวมอยู่ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่เหมาะกับการเหยียบย่ำบนพื้นหญ้า พร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย
เฉียนซุนจีเดินเข้ามาหาเธอแล้วยื่นมือออกไปพลางถามว่า “ลงมาได้ไหม?”
“คุณครูคะ ช่วยหนูถอดรองเท้าหน่อยค่ะ”
เฉียนซุนจียกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วย่อตัวลง
การคุกเข่าข้างเดียวในท่านี้ทำให้เขาเตี้ยกว่าบีบี ดงที่นั่ง อยู่ เล็กน้อย
เขาก้มศีรษะลง มือข้างหนึ่งประคองด้านหลังขาช่วงล่างของเธอ ส่วนมืออีกข้างบีบส้นรองเท้าส้นสูงของเธอไว้
เขาค่อยๆ ถอดรองเท้าออก เผยให้เห็นเท้าหยกที่ห่อหุ้มด้วยถุงน่องไหมในอากาศเย็นสบายของฤดูร้อน
เฉียนซุนจีค่อยๆ วางรองเท้าข้างแรกที่ถอดออกไว้ข้างๆ แล้วจับข้อเท้าอีกข้างของเธอ
การเคลื่อนไหวที่นุ่มนวลเช่นเดิม ความพิถีพิถันเช่นเดิม
รองเท้าอีกข้างก็ถูกถอดออกเช่นกัน และรองเท้าส้นสูงทั้งสองข้างถูกวางเคียงข้างกันบนพื้นหญ้า
YOU MAY ALSO LIKE
