แต่งงานกับปี่ปี่ตง ตามใจเชียนเริ่นเสวี่ยจนเสียคน (ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน) - #91บทที่ 91 91 ลูกแกะที่จะถูกฆ่า
#91บทที่ 91 91 ลูกแกะที่จะถูกฆ่า
บทที่ 91 ลูกแกะที่จะถูกเชือด
“นี่มันโอเคจริงเหรอ?”
“ทำไมจะไม่เป็นอย่างนั้นล่ะ?ตงเอ๋อร์คำสัญญาคือคำสัญญา”
บีบีตงกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก เมื่อมอง สายตาที่ดุดันราวกับหมาป่าของเฉียนซุนจีเธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองกลายเป็นลูกแกะที่กำลังรอถูกเชือด
“อ-อืม ตกลง”
“อืม พอดีฉันก็หิวเหมือนกัน”
“งั้นเดี๋ยวเราจะทานของว่างตอนเที่ยงคืนกัน”
“ของว่างตอนเที่ยงคืนอะไร? ตอนนี้ฉันอยากกินแมงมุมต่างหาก”
พูดจบเฉียนซุนจีก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว คว้าข้อมือของเธอและตรึงไว้เหนือศีรษะ
จากนั้นบีบี ดงก็ถูกกดติดกับกำแพงอย่างแรง ด้วยเสียงดังสนั่น
ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไร ปากของเธอก็ถูกปิดสนิท
…
หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมงเฉียนซุนจีก็อิ่มแล้ว
ในที่สุดประตูห้องน้ำก็เปิดออก
เฉียนซุนจีเดินออกมาโดยอุ้มบีบีตงไว้ ในอ้อมแขน
ร่างกายของเธอถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำของเขาไว้ทั้งหมด
บีบี ดงซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา โดยมีเพียงศีรษะเล็กๆ ของเธอโผล่ออกมาเท่านั้น
แก้มของเธอแดงระเรื่อ ดวงตาพร่ามัว และริมฝีปากบวมเล็กน้อย
บริเวณคอเสื้อส่วนเล็กๆ ที่เปิดโล่ง มีรอยแดงหลายจุดปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน
เฉียนซุนจีอุ้มเธอเข้าไปในห้องนอนใหญ่ ซึ่งเป็นห้องที่เพิ่งทำความสะอาดเสร็จเมื่อช่วงบ่ายและจัดวางเตียงใหม่เรียบร้อยแล้ว
เขาอุ้มเธอวางลงบนเตียงและกำลังจะลุกขึ้นยืน แต่ จู่ๆบีบี ดงก็คว้าแขนเสื้อเขาไว้
“เฉียนซุนจี”
“อืม?”
เธอชี้ไปที่คอของตัวเอง “ดูสิ”
จากนั้นเธอก็ชี้ลงไปด้านล่างจากบริเวณคอเสื้อ “และตรงนี้… มีรอยแดงเต็มไปหมดเลย”
เฉียนซุนจีก้มหน้าลงมอง
ตั้งแต่กระดูกไหปลาร้าไปจนถึงต้นคอ จากไหล่ไปจนถึง…ทุกส่วนที่มองเห็นได้ มีร่องรอยที่เขาทิ้งไว้
สีแดง สีชมพู ในเฉดสีเข้มและอ่อน
เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “…มันค่อนข้างดีทีเดียว”
บีบี ดงจ้องมองเขาอย่างโกรธเคือง “มันดีตรงไหน?!”
“แน่นอนว่ามันดูดี”
“เหมือนหัวแกเลย!”บีบี ดงคว้าหมอนแล้วฟาดใส่เขา “ฉันจะไปเผชิญหน้ากับคนแบบนี้ได้ยังไงล่ะ?”
เฉียนซุนจีรับหมอนไว้ สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง “ใส่เสื้อคอสูงหน่อยสิ”
“ปกเสื้อสูงอาจช่วยปกปิดลำคอได้ แต่ปกปิดตรงนี้ไม่ได้!”
บีบี ดงชี้ไปที่กระดูกไหปลาร้าของเธอ แล้วชี้ลงไปด้านล่าง “ตรงนี้ ตรงนี้ และตรงนี้—มันอยู่ครบหมดเลย!”
เฉียนซุนจีมองอย่างพิจารณา
“ไม่เป็นไรค่ะ”
“ไม่มีใครเห็นหรอก”
“ถ้าหลิงหยวนเห็นเข้าล่ะ?”
สีหน้าของเฉียนซุนจีแสดงออกถึงความไม่เข้าใจ
“เธอจะมองเห็นได้อย่างไร?”
“โง่จัง เราอาบน้ำด้วยกันบ่อยๆ นะ”
เฉียนซุนจีเงียบไป
เขาเพิ่งตระหนักถึงปัญหาขึ้นมาทันที
เด็กผู้หญิงที่เป็นเพื่อนสนิทกันมาก ๆ จะนอนด้วยกัน ใส่กางเกงตัวเดียวกัน และ…อาบน้ำด้วยกัน
ถ้าคิดดูแล้ว พวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกันหรือเปล่า—
พวกเขาทั้งคู่เป็นเกย์ หรือไม่ก็คนใดคนหนึ่งต้องตาย
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่ามิตรภาพระหว่างเด็กผู้หญิงนั้นช่างมหัศจรรย์จริงๆ
“ไม่เป็นไรค่ะ”
“ต่อจากนี้ไป ให้มาอาบน้ำกับฉัน อย่าไปอาบน้ำกับเธอ”
“ฉันไม่อยากทำอย่างนั้นเด็ดขาด!” เธอซุกหน้าลงไปในผ้าห่ม “ถ้าทำอย่างนั้น คุณก็จะมีไอเดียแย่ๆ ขึ้นมาอีก”
เมื่อเห็นเธอห่อตัวเหมือนดักแด้ไหม เฉียนซุนจีก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
เขานั่งลงที่ขอบเตียงแล้วตบไหล่เธอเบาๆ “ตงเอ๋อร์เธอเองก็มีความสุขมากใช่ไหมล่ะ?”
การเคลื่อนไหวของบีบี ดงหยุดลง
เฉียนซุนจีโน้มตัวเข้าไปใกล้หูเธอ “เมื่อกี้ฉันยังกลัวเลยว่าเพื่อนบ้านข้างๆ จะได้ยิน”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอก็รีบเอามือปิดปาก ของเฉียนซุนจีไว้
“คุณไม่มีสิทธิ์พูดแบบนั้น!”
“เมื่อกี้…ฉันเสียงดังขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“น่าจะ…โอเคมั้ง”
“ใช้ได้?!”
“มันก็…โอเคนะ” เขาพยายามเลือกคำพูดให้เหมาะสม “ไม่ดังเกินไป”
บีบี ดงจ้องมองเขา
“แล้วถ้ามีคนได้ยินล่ะ จะทำยังไง?”
เมื่อเห็นเธอทำหน้าเขินอายและประหม่าเฉียนซุนจีก็รู้สึกว่าเธอน่ารักมาก
เขาเอื้อมมือไปดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขน
บีบี ดงทุบหน้าอกตัวเอง “ทั้งหมดเป็นความผิดของคุณ!”
“ทำไมต้องเป็นความผิดของฉันด้วย?”
“เป็นเพราะคุณไม่สุภาพอ่อนโยนเลยไม่ใช่เหรอ!”
“ฉันเป็นคนอ่อนโยนมาก”
YOU MAY ALSO LIKE
