แต่งงานกับปี่ปี่ตง ตามใจเชียนเริ่นเสวี่ยจนเสียคน (ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน) - #93บทที่ 93 เยี่ยมชมบ้านหลังใหม่
- Home
- แต่งงานกับปี่ปี่ตง ตามใจเชียนเริ่นเสวี่ยจนเสียคน (ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน)
- #93บทที่ 93 เยี่ยมชมบ้านหลังใหม่
#93บทที่ 93: เยี่ยมชมบ้านหลังใหม่
บทที่ 93: ชมบ้านหลังใหม่
บีบี ดงพูดเสริมจากด้านข้างว่า “แม่คะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พ่อของเขาเป็นคนดีมาก แม่ไม่ต้องกังวลไปค่ะ”
หลิวซิ่วหลานมองไปที่ลูกสาวของเธอ แล้วมองไปที่เฉียนซุนจีรู้สึกวิตกกังวลอย่างมากอยู่ภายในใจ
พบปะกับญาติฝ่ายสามี/ภรรยา…
“เอ่อ…เฉียนซุนพ่อของคุณทำงานอะไรคะ?”
“เอ่อ… เขายังทำงานบางอย่างที่Spirit Hallด้วยนะ ”
“ตำแหน่งของเขาสูงกว่าของตงเอ๋อร์เล็กน้อย ”
บีบี ซีก้มหน้าลงและพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกลั้นเสียงหัวเราะไว้
สูงขึ้นเล็กน้อย สูงขึ้นถึงหนึ่งร้อยล้านจุดเลยทีเดียว
บิต้าซานไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแค่พยักหน้า “เยี่ยมเลย ในเมื่อพวกคุณทั้งสองทำงานในหอวิญญาณเหมือนกัน ก็คงมีเรื่องให้คุยกันได้”
หลิวซิ่วหลานตบหน้าสามี “คุณรู้อะไรบ้าง!”
เธอมองไปที่เฉียนซุนจีอีกครั้งแล้วถามอย่างลังเลว่า “เอ่อ… พ่อของคุณคุยง่ายไหมคะ?”
เฉียนซุนจีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เขาไม่เป็นไรหรอก แค่…จริงจังไปหน่อย”
หลิวซิวหลานยิ่งรู้สึกประหม่ามากขึ้นไปอีก
เมื่อเห็นเช่นนั้นเฉียนซุนจีจึงกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “แม่สามีไม่ต้องกังวลไป เขาแค่ดูเคร่งขรึม แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นคนดีมาก และเขารักตงเอ๋อร์มาก”
หลิวซิ่วหลานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “เขาเคยพบกับตงเอ๋อร์เหรอ?”
“เขามี”
เฉียนซุนจีพยักหน้า “ก่อนหน้านี้ตงเอ๋อร์ทำงานอยู่ที่ศาลวิญญาณและเคยเจอกับเขามาแล้วนับสิบครั้ง เมื่อวานนี้พวกเขาได้พบกันอย่างเป็นทางการในฐานะคู่หมั้น”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นหลิวซีหลานก็รู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง
เป็นเรื่องดีที่พวกเขาได้พบกัน เป็นเรื่องดีที่พวกเขาได้พบกัน
“แล้ว…เราจะได้พบเขาเมื่อไหร่?”
“พรุ่งนี้ อาจจะ”
“คุณเพิ่งมาถึงวันนี้เอง พักผ่อนก่อนเถอะ”
“ตงเอ๋อร์ได้เตรียมที่พักไว้ให้คุณแล้ว”
บีบี ดงลุกขึ้นยืน “เอาล่ะ เราไปดูบ้านใหม่กันก่อนดีกว่า”
กลุ่มคนดังกล่าวออกจากร้านน้ำชา เดินผ่านถนนสองสามสาย และมาถึงหน้าอาคารขนาดเล็กสองชั้นหลังหนึ่ง
บีบี ดงหยิบกุญแจออกมาแล้วไขประตู
“เรามาถึงแล้ว!” เธอกางแขนออกพร้อมกับสีหน้าเย่อหยิ่ง
บิต้าซานยืนอยู่ที่ประตู มองไปยังหน้าร้านขนาดสามสิบปิง จากนั้นก็เงยหน้ามองชั้นสองด้วยปากที่อ้ากว้างจนแทบจะใส่ไข่ได้
“นี่คือ…บ้านใหม่ของเรา”
“หืม?”บีบี ดงดึงพวกเขาเข้ามาใกล้ “ฉันซื้อมาให้คุณนะ”
รอยเท้าของปี่ ต้าซานหยุดชั่วคราว
“ค-คุณซื้อมาเหรอ?”
“ม.
“นี่ต้องใช้เงินเท่าไหร่กันนะ?”
บีบี ดงพูดอย่างคลุมเครือว่า “ไม่มากหรอก ไม่ต้องกังวลไป”
ปี้ต้าซานอยากถามต่อ แต่หลิวซิ่วหลานดึงเขาเข้าไปข้างในแล้ว
เมื่อเดินผ่านหน้าร้านและผลักประตูหลังเปิดออก ก็จะพบกับลานเล็กๆ แห่งหนึ่ง
ลานบ้านไม่ใหญ่มาก แต่ได้รับการทำความสะอาดอย่างเรียบร้อย
“เราปลูกผักในสวนหลังบ้านได้นะ”บีบี ดงกล่าว “แม่ไม่ชอบปลูกต้นไม้เหรอ?”
หลิวซิวหลานมองไปยังลานบ้านเล็กๆ นั้น ดวงตาของเธอก็แดงก่ำ
เด็กคนนี้ ทำไมเธอถึงคิดทุกอย่างเพื่อพวกเขาขนาดนั้น…
“ไปกันเถอะ ขึ้นไปดูข้างบนกัน”บีบี ดงดึงพวกเขาขึ้นไปข้างบน
บันไดได้รับการซ่อมแซมแล้ว และการเดินบนบันไดนั้นรู้สึกมั่นคงอย่างยิ่ง
ชั้นสองมีห้องนอนสามห้องและห้องนั่งเล่นขนาดเล็กหนึ่งห้อง
ห้องนอนใหญ่มีเตียงใหม่ และปูด้วยผ้าปูที่นอนใหม่เอี่ยม
ห้องนอนที่สองก็ตกแต่งครบครันด้วยโต๊ะและเก้าอี้
ในห้องนั่งเล่นมีชั้นวางของ โต๊ะสี่เหลี่ยม และเก้าอี้สองสามตัว กระถางผักชีฝรั่งสีเขียววางอยู่บนโต๊ะ และตัวอักษรจีนขนาดใหญ่สี่ตัวที่เขียนว่า “สวรรค์ ตอบแทนความขยันหมั่นเพียร” แขวนอยู่บนผนัง
แสงแดดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ทำให้ห้องสว่างไสวไปทั่วทั้งห้อง
บิต้าซานยืนอยู่กลางห้องนั่งเล่น มองไปรอบๆ โดยที่ปากอ้ากว้างตลอดเวลา
“ตงเอ๋อร์นี่เป็นของที่คุณซื้อมาจริงๆเหรอ?”
“อืม”บีบี ดงพยักหน้า
“นี่ต้องใช้เงินไปเท่าไหร่กันนะ…”
“ฉันบอกคุณไปแล้วว่าไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น”
บีบี ดงเดินเข้ามาคล้องแขนเขา “พ่อคะ พ่อชอบไหมคะ?”
ปี่ต้าซานมองไปที่ลูกสาว ดวงตาของเขาก็แดงก่ำเช่นกัน
“ฉันชอบ ฉันชอบมัน”
“ในเมื่อลูกสาวฉันซื้อมาแล้ว ฉันจะไม่ชอบได้ยังไงล่ะ?”
เขาหยุดชั่วครู่แล้วก็ยิ้มกว้างออกมาทันที
“ตลอดชีวิตของข้าพเจ้าบีต้าซานไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะได้ยังมีชีวิตอยู่ในเมืองวิญญาณแห่งนี้ที่ซึ่งที่ดินทุกตารางนิ้วมีมูลค่ามหาศาล”
“ลูกสาวเอ๋ย เจ้าช่างกตัญญูต่อพ่อแม่จริงๆ”
เฉียนซุนจียืนอยู่ที่ประตู มองดูเหตุการณ์นั้นอย่างเงียบๆ
บีบีซียืนอยู่ข้างๆ เขาและกระซิบว่า “พี่เขย น้องสาวของฉันคง…ใช้เงินไปเยอะทีเดียวใช่ไหมคะ?”
เฉียนซุนจีเหลือบมองเขา
“มันดีมาก ผลิตเอง และขายเอง”
“หืม? คุณหมายความว่ายังไง?”
“คุณจะรู้ได้ในอนาคต”
บีบี ซีมีสีหน้าพูดไม่ออก “นักเล่าปริศนาอีกคนแล้วสินะ”
บิต้าซานสงบอารมณ์ลงและเริ่มเดินไปรอบๆ บ้าน
เขาแตะโต๊ะ ตบเก้าอี้ และผลักหน้าต่างเปิดออกเพื่อมองออกไปข้างนอก รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายิ่งดูซื่อและจริงใจมากขึ้นเรื่อยๆ
“เฟอร์นิเจอร์พวกนี้ก็สวยดีเหมือนกันนะ เพิ่งซื้อมาใหม่ทั้งหมดเลยใช่ไหม?”
บีบีตงเดินไปยืนข้างๆ เฉียนซุนจี
“อืม เฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดนี้ ฉันกับเฉียนซุนช่วยกันเลือก ค่ะ”
เฉียนซุนจีพยักหน้าด้วยสีหน้าสงบ
จริงๆ แล้วเขาเป็นคนเลือกของเหล่านั้น ส่วนเธอเป็นคนจ่ายเงิน แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ
ปี่ต้าซานมองไปที่ลูกสาวของเขา และรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ยิ่งกว้างขึ้น
“ดีมาก ดีมาก”
“การที่ทั้งสองคนเลือกด้วยกันนั้นเป็นเรื่องดี เมื่อใช้ชีวิตร่วมกันในอนาคต ก็ควรจะเป็นแบบนี้”
หลังจากเดินชมบ้านเสร็จหลิวซิ่วหลานก็มานั่งในห้องนั่งเล่น และยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกพึงพอใจมากขึ้น
เธอมองไปรอบๆ แล้วหันศีรษะไปมองเฉียนซุนจี
“เฉียนซุนบ้านของคุณอยู่ที่ไหน?”
“มันไม่ไกลหรอกครับ บ้านผมอยู่ห่างจากที่นี่ประมาณสามหรือสี่ลี้”
ดวงตาของหลิวซิ่วหลานเป็นประกาย “สะดวกมากเลยค่ะ หลังแต่งงานแล้ว สองครอบครัวก็จะได้ไปมาหาสู่กันได้บ่อยๆ”
“อย่างแท้จริง.”
ในขณะนั้นบีบีตงแอบบีบ มือของเฉียนซุนใต้โต๊ะ และใช้พลังวิญญาณส่งเสียงแทนว่า “เมื่อไหร่เธอจะบอกตัวตนที่แท้จริงให้พวกเขารู้เสียที?”
“พรุ่งนี้ ฉันจะเตรียมตัวให้พร้อม”
“ใช้ได้.”
เมื่อพลบค่ำ ห้องครัวก็เริ่มคึกคัก
หลิวซิ่วหลานยืนอยู่หน้าเตา สวมผ้ากันเปื้อน และกำลังหั่นเนื้อรมควันที่พวกเขานำมาอย่างคล่องแคล่ว
บีบี ดงล้างผักอยู่ข้างๆ และเงยหน้าขึ้นมามองเป็นระยะๆ
เฉียนซุนจีก็สวมผ้ากันเปื้อนและยืนอยู่หน้าเตาอีกเตาหนึ่ง กำลังจัดการกับปลาทะเลอยู่
“เฉียนซุนปลาตัวนี้มาจากทะเลใช่ไหม?”
หลิวซิ่วหลานโน้มตัวลงไปดู “ที่เมืองวิญญาณนี่มีขายปลาทะเลด้วยเหรอคะ?”