แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 364 ไร้กฎเกณฑ์

ทุกสิ่งรอบตัวพร่าเลือนลง

ไป๋ฮวนมองดูเจียงเอี้ยนจือที่พยายามคลานเข้ามาหาเธอ

ไป๋ฮวนนึกถึงค่ำคืนแรกที่ได้พบเจียงเอี้ยนจือในชีวิตจริง

คืนก่อตั้งวง เธอยืนอยู่หน้าเวที ท่ามกลางฝูงชนที่พลุกพล่าน มองขึ้นไปบนเวที

นั่นเป็นครั้งแรกที่ไป๋ฮวนได้เข้าร่วมคอนเสิร์ต และเป็นครั้งแรก ที่เธอได้เห็นเจียงเอี้ยนจือโดยไม่ต้องผ่านหน้าจอที่เย็นชา

เด็กหนุ่มบนเวที ช่างสดใสงดงาม และดูห่างไกลเหลือเกิน

นั่นคือความฝันของเธอ เป็นความหวังที่เธอยึดมั่น

ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

เด็กหนุ่มที่เคยเปล่งประกายบนเวที กำลังค่อย ๆ คลานมาหาเธอทีละก้าว

ไป๋ฮวนพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง เธอร้องไห้จนหายใจไม่ทั่วท้อง

เจียงเอี้ยนจือเกาะลูกบิดประตูพยุงตัวลุกขึ้น มือของเขาถลอกเพราะคลานอย่างเร่งรีบ และที่หน้าผากก็มีเหงื่อซึมเต็มไปหมด

เขาไม่สนใจบาดแผลของตัวเอง รีบปลอบไป๋ฮวนทันที

“อย่าร้องไห้ อย่าร้องไห้ ผมไม่เป็นไร”

ไป๋ฮวนร้องไห้พลางอ้อนวอนเขา “เจียงเอี้ยนจือ บอกฉันมาเถอะนะ ให้ฉันช่วยคุณเอง”

เจียงเอี้ยนจือเคยเป็นคนที่ดึงเธอออกมาจากความสิ้นหวัง และตอนนี้ ถึงเวลาที่เธอจะช่วยเหลือเขาบ้างแล้ว

“คุณบอกฉันมา ฉันมีวิธีที่จะช่วยคุณได้”

สิ่งแรกที่เธอนึกถึงก็คือหนิงหนิง

จากสถานการณ์ปัจจุบันที่วิเคราะห์ดู หนิงเหนียนถูกผลักดันออกมารับเคราะห์อย่างเห็นได้ชัด

สตาร์ไลท์เล็งเห็นว่าหนิงเหนียนไม่มีเส้นสาย จึงสามารถจัดการได้ตามใจชอบ

แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่า จู่ ๆ จะมีหนิงหนิงโผล่ออกมา

วง i.z.t แทบจะถูกหนิงเหนียนสร้างขึ้นมาคนเดียว ตอนนี้สมาชิกได้ถอนตัวไปแล้วสองคน และก็เป็นเพราะหนิงเหนียนด้วย

หนิงหนิงเธอปกป้องหนิงเหนียนมากจริง ๆ

ไป๋ฮวนกล้าพูดได้อย่างมั่นใจว่า เรื่องนี้หนิงเหนียนย่อมไม่รู้ และหนิงหนิงก็ย่อมไม่รู้เช่นกัน

“ฟังฉันก่อนเจียงเอี้ยนจือ ฉันรู้ว่าคุณกำลังกลัวอะไร”

ไป๋ฮวนเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับวงหลังจากเจียงเอี้ยนจือจากไปให้เขาฟัง รวมถึงเรื่องความเก่งกาจของหนิงหนิงด้วย

การคาดเดาของเธอไม่ผิด ทั้งหมดนี้ เจียงเอี้ยนจือไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย

เมื่อได้ยินว่าหนิงเหนียนจากที่เคยถูกคนจำนวนมากรังเกียจ ค่อย ๆ กลายมาเป็นที่หนึ่งในวงการบันเทิง

เจียงเอี้ยนจือก็พูดว่า “เขาเก่งมาก”

ไม่มีความแค้นเคืองเลยแม้แต่น้อย เขายังคงเป็นคนเดิมที่ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ตระหนี่คำชมของตัวเองเลยสักนิด

ไป๋ฮวนบอกเขาว่า หนิงหนิงสามารถช่วยเขาได้

ดวงตาของเจียงเอี้ยนจือสว่างวาบขึ้นในที่สุด เขาถามย้ำหลายครั้ง “จริงเหรอ คุณไม่ได้โกหกผมใช่ไหม”

ไป๋ฮวนรับรอง “ฉันไม่ได้โกหกคุณหรอก เจียงเอี้ยนจือ บอกฉันมาเถอะ ฉันจะช่วยคุณตามหาหนิงหนิง เธอจะช่วยเรียกร้องความยุติธรรมให้คุณเอง”

เจียงเอี้ยนจือรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง เขาถูกขังมานานจนไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เป็นวันหรือเวลาอะไร

ตอนที่เพิ่งถูกขัง เขาเคยพยายามหลบหนี แต่ไม่มีครั้งไหนสำเร็จ ทุกครั้งที่ถูกจับกลับมาจะถูกตีจนเกือบตาย

เจียงเซาชอบเยาะเย้ยเขาเสมอ

เป็นคนพิการไปแล้ว หนีออกไปจะมีประโยชน์อะไร

เจียงเอี้ยนจือมองขาของตัวเองที่ไร้ความรู้สึก การหนีออกไปจะมีประโยชน์อะไรกัน

ไม่มีวันได้เต้นอีกแล้ว ไม่มีวันได้ขึ้นเวทีอีกแล้ว

การหนีไปจะมีความหมายอะไร

หลังจากนั้น เขาก็ไม่หนีอีกเลย

เขาอยากจะตาย พยายามฆ่าตัวตายหลายครั้ง แต่ก็ถูกช่วยไว้ได้

คนในตระกูลเจียงจะปล่อยให้เขาตายง่าย ๆ ได้ยังไง

พวกเขาต้องพึ่งพาเขา เพื่อต่อรองและเรียกร้องเงินจากอีกฝ่าย

ตายก็ไม่ได้ อยู่ก็ทรมาน

เขาเลยปล่อยวางทุกอย่าง ใช้ชีวิตไปวัน ๆ อย่างไร้จุดหมาย

เมื่อเวลาผ่านไป คนอื่น ๆ อาจจะคิดว่าเขาไม่มีพิษสงอะไร

พ่อของเขาก็เลยทิ้งเขาไว้ที่นี่ ปล่อยให้เขาดูแลตัวเอง ไม่สนใจเขาอีกต่อไป

พวกเขาไม่สนใจเขาจริง ๆ แค่หาพี่เลี้ยงมาดูแล ไม่ถามไถ่อะไรเลย

เคยมีพี่เลี้ยงคนหนึ่ง ทุกวันนั่งรถส่วนตัวมาที่นี่ พอรถเพิ่งออกไป เธอก็รีบหนีไปทันที ทุกวันแกล้งทำเป็นกลับไปรายงานที่บ้านตระกูลเจียง แต่ความจริงแล้ว ไม่เคยก้าวเท้าเข้ามาในบ้านด้วยซ้ำ

ถ้าไม่ใช่เพราะเจียงเส่าอารมณ์ไม่ดี จึงมาที่นี่เพื่อระบายอารมณ์กับเขา

เจียงเอี้ยนจือคงอดตายไปแล้ว

หลังจากที่ใช้ชีวิตอย่างไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์มานานแสนนาน ตอนนี้มีคนมาบอกเขาว่า เขาสามารถรอดได้แล้ว เขาสามารถออกไปจากที่นี่ได้แล้ว

เจียงเอี้ยนจือกลับไม่รู้สึกตื่นเต้นดีใจแต่อย่างใด

เขามองขาของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว ขาที่ลากไปกับพื้น ไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ

ไป๋ฮวนสังเกตเห็นเช่นกัน เธอพยายามอดกลั้น

“ไม่เป็นไรนะเจียงเอี้ยนจือ หนิงหนิงเก่งมาก เธอรักษาคุณให้หายได้แน่นอน”

เธอไม่ได้บอกเจียงเอี้ยนจือว่า การที่จะให้หนิงหนิงจะให้ความช่วยเหลือนั้น อาจต้องแลกมาด้วยราคาที่สูง

เจียงเอี้ยนจือกะพริบตาอย่างไม่อยากเชื่อ “จริงเหรอ”

ไป๋ฮวนพยักหน้าอีกครั้ง “ฉันรับรองได้”

เจียงเอี้ยนจือครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วลดเสียงลงพูดว่า “จี๋ซังชิงเป็นคนทำ”

ไป๋ฮวนชะงักค้าง

จี๋ซังชิง?

จี๋ซังชิงที่มักปรากฏตัวในภาพลักษณ์ของหัวหน้าวงที่อ่อนโยน?

จี๋ซังชิงที่เป็น ‘หัวหน้าวงที่ใคร ๆ ก็อิจฉา’ ในกลุ่มแฟนคลับ?

เจียงเอี้ยนจือยังคงพูดต่อ

“เป็นเขานั่นแหละ ที่ตั้งใจขับรถทับจนขาของผมจนหัก”

ไป๋ฮวนพยายามอย่างยิ่งที่จะทำความเข้าใจกับข่าวนี้

เธอเชื่อใจเจียงเอี้ยนจือโดยไม่มีเงื่อนไขอยู่แล้ว

สมองของไป๋ฮวนวุ่นวายไปหมด

เมื่อถอดฟิลเตอร์ออก เธอมองดูจี๋ซังชิงอีกครั้ง

เมื่อวงเพิ่งเดบิวต์ ความสนใจส่วนใหญ่อยู่ที่หนิงเหนียน สมาชิกคนอื่น ๆ กลับใช้โอกาสนี้ดึงดูดแฟนคลับได้เป็นจำนวนมาก

โดยเฉพาะจี๋ซังชิง ซึ่งแตกต่างจากความรู้สึกเย็นชาของหนิงเหนียนอย่างสิ้นเชิง เขาเป็นคนอ่อนโยนมาก ความนิยมในช่วงแรกถึงกับแซงหน้าหนิงเหนียนด้วยซ้ำ

โชคดีที่หนิงเหนียนสู้ด้วยตัวเอง ดึงดูดแฟนคลับด้วยความสามารถล้วน ๆ

ที่จริงแล้ว มองดูตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นทักษะการร้องหรือการเต้น หนิงเหนียนก็พัฒนาอยู่ตลอดเวลา

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แอนตี้แฟนอย่างไป๋ฮวน บางครั้งมองเห็นได้ชัดเจนกว่าแฟนคลับตัวยงเสียอีก

ส่วนจี๋ซังชิงนั้น ไม่ต้องพูดถึงการเต้น แม้แต่การร้องเพลงก็ยังเพี้ยนอยู่บ่อยครั้ง

ไป๋ฮวนเพิ่งจะรู้สึกแปลกใจว่า ทำไมทุกคนถึงสนใจแต่ความสามารถของหนิงเหนียน แต่กลับลืมไปว่า จี๋ซังชิงก็อยู่ในสภาพเดียวกัน

ไป๋ฮวน “ตั้งใจทำ?”

เจียงเอี้ยนจือ “เขาแย่งตำแหน่งของสมาชิกที่ควรจะได้เดบิวต์ ทั้ง ๆ ที่เขาไม่มีพื้นฐานอะไรเลย ผมไม่เห็นด้วยกับการให้เขาเดบิวต์ เขาก็เลยเคียดแค้นผม”

ไป๋ฮวน “แค่เพราะเรื่องนี้ เขาถึงกับทำขาคุณหักเลยเหรอ?”

เจียงเอี้ยนจือพูดว่า “ไม่ครับ เดิมทีเขาตั้งใจจะขับรถชนผมให้ตายเลย”

จนถึงตอนนี้ เขายังจำภาพเหตุการณ์ที่รถพุ่งเข้าชนเขาในลานจอดรถใต้ดินได้ไม่ลืม มันเป็นเหมือนฝันร้าย

เพียงแต่เขาไม่ตาย แต่กลายเป็นสภาพนี้ ซึ่งสำหรับเขาแล้ว มันทรมานยิ่งกว่าความตายเสียอีก

ไป๋ฮวนรู้สึกเย็นเยือกไปทั้งร่าง

จี๋ซังชิงถึงกับคิดจะฆ่าเจียงเอี้ยนจือโดยตรง เขากล้าถึงขนาดลงมือฆ่าคนเลยเหรอ

“ทำไมเขาถึงได้ทำอะไรตามใจชอบขนาดนี้”

เจียงเอี้ยนจือมองเข้าไปในดวงตาของไป๋ฮวน “เพราะว่าจี๋ซังชิงมีตระกูลจี๋คอยหนุนหลังอยู่”

ตระกูลจี๋? ตระกูลจี๋ไหนกัน?

ไป๋ฮวนยังงุนงงไม่เข้าใจ

เห็นความสงสัยในแววตาของเธอ เจียงเอี้ยนจือจึงอธิบายต่อ “ก็ตระกูลจี๋ หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของสำนักเซียนไงล่ะ”

ไป๋ฮวนถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ตระกูลจี๋ที่ผู้คนเคารพนับถือประดุจพระโพธิสัตว์ที่มีชีวิตน่ะเหรอ?

เจียงเอี้ยนจือโยนระเบิดลูกใหม่ออกมา “จี๋ซังชิงเป็นลูกนอกสมรสของจี๋หยวนซาน”

เรื่องทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นคำพูดที่จี๋ซังชิงบอกกับเจียงเอี้ยนจือด้วยตัวเอง

ในตอนที่เขาไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้อีกแล้ว เขาก็พูดอย่างได้ใจว่า ก็แค่นี้แหละ ต่อให้อยากเรียกร้องความยุติธรรมกลับคืนมา ก็ไม่มีใครช่วยเขาหรอก

ไป๋ฮวน “เขาพูดถูก”

ไม่มีใครกล้าที่จะต่อกรกับตระกูลจี๋จริง ๆ

แม้แต่สตาร์ไลท์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ก็ยังช่วยตระกูลจี๋ปิดบังความจริง

ข่าวอุบัติเหตุรถชนของเจียงเอี้ยนจือในโลกออนไลน์แทบไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เลย

แต่… นั่นคือเมื่อก่อน

ตอนนี้ มีหนิงหนิงที่กล้า

หนิงหนิงพยักหน้าตอบรับ “ใช่ ฉันกล้าทำจริง ๆ”

เธอไม่ถูกกับตระกูลจี๋อยู่แล้ว

“แต่ทำไมฉันต้องช่วยคุณด้วยล่ะ?”