แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 369 ประกาศด่วน

บทที่ 369 ประกาศด่วน

วันนี้ทุกคนกำลังจะกลับเมืองหนิงเฉิง ทุกคนได้หอบหิ้วสัมภาระออกจากโรงแรม ต่างก็รู้สึกใจลอยไปบ้าง

ไม่มีใครคาดคิดว่า ตอนที่มาถึงที่นี่ จะเกิดเรื่องราวมากมายขนาดนี้

พอเดินออกมาถึงหน้าประตูและกำลังจะขึ้นรถ จู่ ๆ ก็มีรถคันหนึ่งแล่นมาจอด

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งรีบลงจากรถอย่างเร่งรีบ หนิงเหนียนเห็นคนคนนี้แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อยแทบไม่สังเกตเห็น

ชายวัยกลางคนเดินตรงไปหาเว่ยฉือทันที ทั้งสองคนคุยอะไรกันสักพัก แล้วก็เห็นเว่ยฉือเดินมาทางฝั่งหนิงหนิงและหนิงเหนียน

เมื่อเดินมาถึงตรงหน้า เว่ยฉือยังไม่ทันได้พูดอะไร หนิงเหนียนก็ถามขึ้นก่อน “เขามาทำไม?”

ที่แท้คนคนนี้ก็คือผู้จัดการของวง i.z.t นั่นเอง

เว่ยฉือบอก “ผู้จัดการของคุณบอกว่า มีงานด่วนเข้ามากะทันหัน คุณต้องไปพร้อมกับสมาชิกคนอื่น ๆ”

หนิงเหนียนขมวดคิ้วแต่ไม่พูดอะไร

หนิงหนิงชายตามองผู้จัดการที่ยืนอยู่ไม่ไกล “ด่วนขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“เป็นกำหนดการเร่งด่วนครับ พวกเราเพิ่งได้รับแจ้งมาเหมือนกัน” ผู้จัดการส่วนตัวรีบตอบ

หนิงเหนียนรู้สึกสงสัย “แล้วฉีอันล่ะ พวกคุณไม่ได้บอกเขาเหรอ”

ตามหลักแล้ว ไม่ว่าจะรีบแค่ไหนก็ควรติดต่อผู้จัดการส่วนตัวของเขาก่อน ไม่ใช่ให้บริษัทแม่แจ้งโดยตรงแบบนี้

“มันรีบมากน่ะครับ ก็เลยเหมือนกันหมด” ผู้จัดการส่วนตัวตอบ

หนิงหนิงอ๋อออกมาเสียงหนึ่ง “เหมือนกันหมดเหรอ ถ้าไม่พูดฉันก็ไม่รู้นะเนี่ย ที่แท้หนิงเหนียนก็เป็นสมาชิกวงของบริษัทคุณด้วยสินะ”

ผู้จัดการชะงักไปชั่วขณะ

เว่ยฉือแทบจะกลั้นขำไม่อยู่

หนิงหนิงพัฒนาขึ้นจริง ๆ เรียนรู้วิธีเสียดสีแบบอ้อม ๆ ได้แล้ว

สีหน้าของผู้จัดการดูกระอักกระอ่วน

หนิงเหนียนยิ้มน้อย ๆ “งั้นฉันขอตัวไปก่อนนะ”

“เดี๋ยวก่อน” หนิงหนิงเอ่ยขึ้น

เธอมองผู้จัดการส่วนตัวแล้วถาม “คุณแน่ใจนะว่าไปร่วมรายการจริง ๆ ไม่มีอะไรอย่างอื่นใช่ไหม?”

ผู้จัดการส่วนตัว “แน่นอนอยู่แล้ว ผมจะโกหกทำไม?”

หนิงหนิง “บริษัทสตาร์ไลท์ของคุณโกหกเขาน้อยซะที่ไหนล่ะ?”

ผู้จัดการส่วนตัว : …

ผู้จัดการไม่มีอะไรจะพูด

ท้ายที่สุดแล้ว ทุกคนต่างก็รู้ดีว่า เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องส่วนตัว

หนิงหนิงไม่ได้ให้หน้าใครแม้แต่น้อย

หนิงหนิงพูดว่า “ช่างเถอะ ไปเถอะ ถึงจะมีอะไรก็ไม่กลัวหรอก”

เธออยากจะดูว่าจี๋ซังชิงจะมาไม้ไหน

แขกรับเชิญทุกคนยกเว้นหนิงเหนียนนั่งเครื่องบินเที่ยวเดียวกันกลับไปยังเมืองหนิงเฉิง

ส่วนหนิงเหนียนกับสมาชิกคนอื่น ๆ ของวง i.z.t บินไปเมืองเจียงเพื่อรีบไปทำงานที่ได้รับแจ้งกะทันหัน

ก่อนขึ้นเครื่องบิน หนิงเหนียนโทรหาฉีอัน

เมื่อได้ยินว่าเขาต้องไปทำงานที่เมืองเจียง ฉีอันถึงกับงง “หา? ทำไมฉันถึงไม่รู้เรื่องนี้เลยล่ะ?”

หนิงเหนียนตอบว่า “เขาบอกว่าต้องไปเป็นกรรมการรับเชิญในรายการ ‘ซูเปอร์สตาร์ดวงใหม่’”

ฉีอัน “ไม่สิ รายการนั้นฉันรู้นะ ไม่ใช่ว่าตกลงให้เกิร์ลกรุ๊ปที่เพิ่งเดบิวต์ของบริษัทไปแล้วเหรอ”

เกิร์ลกรุ๊ปนี้ยังเป็นวงที่บริษัทปั้นมาหลายปีด้วย

ทำไมถึงยกเลิกงานกะทันหัน แล้วให้ i.z.t ไปแทน

ฉีอัน “แปลกจังเลย”

หนิงเหนียน “มันก็แปลกอยู่นะ”

เขาลูบนาฬิกาข้อมือที่หนิงหนิงมอบให้ หลังจากแน่ใจว่านาฬิกายังอยู่ในสภาพดี เขาก็ขึ้นเครื่องบิน

สี่ชั่วโมงต่อมา เครื่องบินก็ลงจอด

ทั้งสี่คนลงจากเครื่องบิน เดินออกไปนอกสนามบิน

เนื่องจากกำหนดการค่อนข้างรีบเร่ง พวกเขาจึงใช้ช่องทางวีไอพี ระหว่างทางทุกอย่างก็เป็นไปตามปกติ

เพิ่งจะเดินออกจากสนามบิน กำลังจะขึ้นรถ จู่ ๆ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งวิ่งพรวดพราดมาจากฝั่งตรงข้าม

ทุกคนต่างตื่นเต้น ถือป้ายผ้า ตะโกนเรียกชื่อวงและวิ่งกรูกันเข้ามา

ทั้งสี่คนถูกล้อมรอบในพริบตา

“i.z.t! i.z.t!”

“หนิงเหนียน! เป็นหนิงเหนียนจริง ๆ ด้วย!”

“กรี๊ดดดด จี๋ซังชิง!”

“สือเฉิน สือเฉิน!”

…

ที่แท้ก็เป็นแฟนคลับทั้งหมดนั่นเอง

หนิงเหนียนรู้สึกแปลกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ

นี่มันไม่ใช่กำหนดการเดินทางแบบกะทันหันหรอกเหรอ ทำไมถึงมีแฟนคลับมารอรับที่สนามบินมากมายขนาดนี้

กลุ่มคนเริ่มมีมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่เดิมก็ไม่ได้เตรียมพนักงานรักษาความปลอดภัยมาด้วย มีแค่ผู้ช่วยไม่กี่คนที่ติดตามอยู่

ไม่นานทุกคนก็ถูกฝูงชนแยกออกจากกัน

หนิงเหนียนถูกผู้ช่วยคอยปกป้องไว้ แต่ก็ยังถูกผลักดันไปมา เขาพยายามใช้มือที่ว่างเซ็นชื่อลงบนกระดาษและปากกาที่ถูกยื่นมาให้

มองดูสมุดและอัลบั้มที่เตรียมมาพวกนี้แล้ว รู้สึกเหมือนพวกเขาได้เตรียมการมาล่วงหน้าแล้ว

“กรี๊ดดด หนิงเหนียน ฉันชอบคุณมากเลย!”

“เหนียนเหนียน มองทางนี้สิ! มองฉันหน่อย!”

“คุณจี๋ซังชิง! สามีคะ! ทางนี้!”

“อย่าเบียดสิ! อย่าเบียดข้างหลังนะ!”

…

สถานการณ์ตรงหน้าวุ่นวายไปหมด

แฟนคลับแต่ละคนต่างก็ตะโกนเรียกชื่อไอดอลของตัวเอง เสียงดังจนแทบจะหูอื้อไปหมด

ทันใดนั้น ท่ามกลางเสียงอึกทึก

“เจียงเอี้ยนจือ!”

ไม่รู้ว่าใครตะโกนออกมา แต่เสียงนั้นดังชัดเจนเข้าสู่โสตประสาทของทุกคนที่อยู่ในที่นั้น

หัวใจของหนิงเหนียนเต้นแรงขึ้นมาทันที

มาแล้ว

เขาเงยหน้าขึ้นมองไปตามทิศทางของเสียงนั้น

แม้แต่แฟนคลับของหนิงเหนียนก็ต้องหยุดชะงักเพราะเสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน และพากันมองไปทางนั้นเช่นกัน

เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง สวมหน้ากากอนามัยและหมวก มองไม่เห็นใบหน้าชัดเจน

ไม่ได้มีแค่คนเดียว ด้านหลังเธอมีผู้หญิงอีกห้าหกคนที่แต่งตัวคล้าย ๆ กัน ทุกคนสวมหมวกและหน้ากากอนามัยเหมือนกันหมด

พวกเธอถือป้ายผ้าในมือ แต่บนนั้นกลับเขียนชื่อของเจียงเอี้ยนจือ

ต่างจากคนอื่นที่กำลังตื่นเต้น พวกเธอดูเย็นชามาก ยืนอยู่นอกฝูงชน จ้องมองหนิงเหนียนอย่างเย็นชา

เมื่อเห็นว่าทุกคนหันมามองพวกเธอ พวกเธอก็ชูป้ายขึ้นมา พร้อมจ้องมองไปที่หนิงเหนียน

“เจียงเอี้ยนจือ!”

“เจียงเอี้ยนจือ!”

“เจียงเอี้ยนจือ!”

พวกเธอต่างร้องตะโกนเป็นเสียงเดียวกัน

ทางด้านนั้นคนอื่น ๆ ต่างก็ถูกดึงดูดความสนใจ ทุกคนหยุดกิจกรรมของตัวเองและมองดูพวกเธอด้วยความตะลึง

ทั้งสนามบิน นอกจากพวกเธอแล้ว ไม่มีใครพูดอะไรอีกเลย

มีเพียงชื่อของเจียงเอี้ยนจือที่ก้องกังวานอยู่บนท้องฟ้าเท่านั้น

หนิงเหนียนลูบนาฬิกาข้อมือเบา ๆ ใบหน้าไร้ความรู้สึก มองพวกเธอนิ่ง ๆ

แม้จะมีเรื่องวุ่นวายมานานขนาดนี้ แต่ก็ไม่มีคนเดินผ่านมาแม้แต่คนเดียว

ยากที่จะเชื่อว่านี่เป็นตารางงานฉุกเฉิน

คงจะวางแผนกันมานานแล้วสินะ

“หนิงเหนียน แกต้องชดใช้ให้เจียงเอี้ยนจือของฉัน!”

ในขณะที่ทุกคนกำลังตะลึง จู่ ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงตะโกนดังขึ้นมาจากกลุ่มคนที่อยู่ใกล้กับหนิงเหนียน

ทันใดนั้น เธอก็หยิบมีดสั้นออกมาจากกระเป๋า

เธอตะโกนพลางยกมีดสั้นพุ่งเข้าหาหนิงเหนียน

หนิงเหนียนตอบสนองอย่างรวดเร็ว ผลักผู้หญิงที่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูกตรงหน้าเขาออกไปทันที

มีดเล่มนั้นพุ่งลงมาที่ใบหน้าของหนิงเหนียน

หลบไม่ทันแล้ว หนิงเหนียนรู้สึกว่าข้อมือของเขาร้อนวูบ

แล้วก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นกรีดร้อง ร่างกายทั้งหมดถูกดีดออกไป ล้มลงบนพื้น

เธอนอนคว่ำอยู่บนพื้น อึ้งไปครู่หนึ่ง แต่ก็ตอบสนองได้เร็ว รีบลุกขึ้นหยิบมีดแล้วพุ่งเข้าหาหนิงเหนียนอีกครั้ง

แต่หนิงเหนียนกลับไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว

“หนิงเหนียน ระวัง!”

จี๋ซังชิงวิ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน แล้วยืนขวางอยู่ตรงหน้าหนิงเหนียน

หนิงเหนียนผลักเขาออกไปด้วยสัญชาตญาณ เขาเพียงแค่แตะเสื้อของจี๋ซังชิงเท่านั้น แต่จี๋ซังชิงกลับเอนตัวไปด้านหลังทันที ดูเหมือนว่าถูกเขาดึงไปอย่างนั้น

จี๋ซังชิงก็ตกใจเช่นกัน “หนิงเหนียนนาย…”

ยังพูดไม่ทันจบ มีดของหญิงคนนั้นก็ฟันลงมา แทงเข้าที่ท้องของจี๋ซังชิงโดยตรง

จี๋ซังชิงครางเบา ๆ หญิงคนนั้นมองหน้าของจี๋ซังชิงอย่างเหม่อลอย

หนิงเหนียนมองเห็นใบหน้าของเธอที่ซีดขาวในพริบตาเพราะความหวาดกลัวอย่างที่สุด

หญิงสาวตกใจจนทำอะไรไม่ถูก รีบกระชากมีดออกมา

เลือดพุ่งออกมาในทันที ย้อมเสื้อเชิ้ตสีขาวของจี๋ซังชิงให้กลายเป็นสีแดงฉาน