แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 436 เจียงเจินกลับมา

บทที่ 436 เจียงเจินกลับมา

หนิงหนิงกลับไม่รีบร้อนเลยสักนิด ตอนนี้เธอหลับตาพักผ่อน ดูท่าทางเหมือนจะหลับไปเสียแล้ว

เดิมคิดว่าวันนี้คงจะผ่านไปแบบนี้ แต่พอประมาณบ่ายสามโมง

พวกเจียงเจินก็กลับมา

ตอนนี้ไม่ใช่แค่ผู้ชมเท่านั้น แม้แต่ซูเจาเมื่อได้ยินข่าวนี้ก็อดไม่ได้ที่จะยกคิ้วอย่างประหลาดใจ “ขยันขนาดนี้เลยเหรอ”

พวกเจินกั่วต่างฟังจนโกรธจะตาย

[ซูชาเขียว เธอหมายความว่าไง]

[ตัวเองไม่พยายามแล้วยังไม่ให้คนอื่นพยายามอีกเหรอ?]

[นี่พูดอะไรของเธอ? ทำเนือย ๆ? นี่เสร็จภารกิจก่อนกำหนดแล้วนะ คนอื่นเขาอยู่ในโหมดเกษียณแล้วต่างหาก]

[ใช่แล้ว พวกเธอมองไม่ถูก ซูเจาก็ไม่ควรฉวยโอกาสพูดเรื่อยเปื่อย อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าพวกเธอกำลังแอบเสียดสีคนอื่น นินทาอ้อม ๆ มีบางคนที่อยากทำเนือย ๆ แต่ยังไม่มีโอกาสเลย]

[แต่นี่มันเกี่ยวอะไรกับซูเจา ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ต้องอาศัยหนิงหนิงทั้งนั้น อย่างน้อยหนิงเหนียนก็ยังแบกกระเป๋านะ]

[ซูเจารอบนี้โชคดีได้ขาใหญ่ที่ดี ถ้าเป็นตัวเธอเอง คงอดทนไม่ได้แม้แต่ครึ่งวัน]

[แต่ฉันกังวลว่าเจินเจินทำงานหนักเกินไปไหมนะ เมื่อวานยังเป็นลมด้วย วันนี้เที่ยง ๆ ถึงมีข่าวว่าฟื้นแล้ว]

[เจินเจินไม่ใช่เหรอที่ตื่นแล้วก็รีบออกจากโรงพยาบาลทันที จริง ๆ แล้วไม่ได้ชักช้าเลยสักนิด]

[พระเจ้า ขยันจริง ๆ เหมาะกับสไตล์ของเจินเจินจริง ๆ]

[ฉันรักความขยันแบบนี้ของเจินเจิน! กลายเป็นแฟนเพราะประทับใจในความพยายามของเธอด้วย]

[เจียงเจินพยายามอะไร พยายามส่งบทความประชาสัมพันธ์เพื่อกดดาราหญิงคนอื่นเหรอ]

[แล้วทำไมซูเจาพยายามมาหลายปีแล้ว การแสดงยังแย่แบบนั้นอยู่ล่ะ?]

[อย่าพูดต่อเลย ระวังโดนแบนบัญชีอีกนะ]

[เจินเจินน่าสงสารพออยู่แล้ว]

[ใช่ไหม? เธอจะเลิกสร้างข่าวลวงได้ไหม?]

[ใช่หนิงหนิงที่ให้เธอไปที่ถ้ำนั่นเหรอ? หนิงหนิงเตือนแล้ว แต่เธอเองที่ไม่เชื่อ ตอนนี้มาที่นี่จะแสดงเป็นคนน่าสงสารทำไม]

[นี่ผ่านไปแค่กี่ปี? ความจำก็แย่ขนาดนี้เลยเหรอ? คิดว่าโลกออนไลน์ไม่มีความทรงจำกันรึไง?]

[ไม่ใช่ว่าโลกออนไลน์ไม่มีความทรงจำหรอก แต่เป็นเพราะคนบางคนมี ‘พลังเงิน’ ก่อนที่จะกลับตระกูลเจียงยังสามารถปิดปากเธอได้แน่นหนา แล้วตอนนี้ล่ะ? ไม่เชื่อก็รอดูไป เดี๋ยวก็ถูกระงับบัญชีแน่]

…

ตามที่ข้อความนี้กล่าวไว้จริง ๆ ข้อความที่กำลังนับประวัติการสร้างตัวของเจียงเจิน ก็ถูกข้อความที่เต็มไปด้วย ยินดีต้อนรับเจินเจิน สงสารเจินเจิน กลบไปทันที

เมื่อข้อความเหล่านั้นหายไป ข้อความก่อนหน้าก็ถูกลบไปด้วย

พวกหนิงตังมองดูบัญชีของตัวเองที่ถูกปิดการใช้งาน รู้สึกโมโหจนขบฟันกรอด ๆ

รอดูเถอะ ถ้ายังคุยโม้เรื่องที่ไม่มีจริงต่อไปแบบนี้ ไม่ช้าก็เร็วต้องเจอหน้าด่านแน่!

ประเด็นในห้องแชทถูกเปลี่ยนไป หลายคนเป็นห่วงสถานการณ์ของเจียงเจิน

ซูเจาก็ถามแบบสบาย ๆ “ตอนนี้เธอลุกขึ้นยืนได้แล้วเหรอ”

แต่พอคำพูดนี้ลอยเข้าหูพวกเจินกั่วแล้ว ฟังยังไงก็ฟังได้ว่าเป็นการเหน็บแนม

[ผู้หญิงคนนี้ทำไมถึงได้เกินเลยขนาดนี้เนี่ย!]

[เจินเจินได้รับบาดเจ็บแล้ว เธอยังคงเสียดสีอยู่ตรงนี้ นี่มันไร้กฎหมายจริง ๆ!]

[ไร้กฎหมาย พวกเธอกำลังพูดถึงตัวเองใช่ไหม?]

[พวกเธอคิดมากไปรึเปล่า? ซูเจาอาจจะแค่ถามเฉย ๆ ก็ได้ แค่พูดจาไพเราะ ตรงไปตรงมาหน่อย]

[เหอ ๆ ตรงไปตรงมาอะไรกัน ถึงแม้ซูเจาจะไม่ได้มีเจตนาอะไร แต่เธอพูดแบบนี้ ก็พิสูจน์ได้แค่ว่าเธอมีอีคิวต่ำเท่านั้นแหละ]

[โอ้โฮ พูดตรง ๆ แบบเดียวกัน ทำไมพอเป็นเหลียงชิงฮวนก็กลายเป็นตรงไปตรงมา แต่พอเป็นซูเจากลับกลายเป็นอีคิวต่ำ พวกคุณนี่มาตรฐานสองชั้นจริง ๆ]

…

คนยังไม่กลับมาเลย ห้องแชทก็ทะเลาะกันวุ่นวายแล้ว

เจียงซั่วครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่มาถ้ำแห่งนี้ ข่าวสารนั้นเป็นเขาที่ไปบอกหนิงหนิงด้วยตัวเอง

เมื่อได้ยินซูเจาถามแบบนี้ เขายิ้มแล้วพูดว่า “มาได้ เธอก็คงคิดว่าตัวเองมาได้แน่ ๆ ท้ายที่สุดแล้ว แต่ละคนต่างก็เป็นเจ้าของร่างกายตัวเอง ย่อมต้องรับผิดชอบตัวเองอยู่แล้ว”

ซูเจาได้ยินความหมายในคำพูดของเขา จึงหัวเราะออกมา

ที่จริงแล้ว กองถ่ายก็ไม่ชอบเจียงเจินเช่นกัน

หนิงหนิงที่ไม่ค่อยพูดมาตลอด ตอนนี้ถามขึ้นมาทันที “ถ้าเธอจะกลับมา ทำไมคุณถึงต้องมาบอกพวกเราด้วย”

ยังตั้งใจวิ่งมาบอกอีก

เจียงซั่วเหงื่อออกเต็มตัว ก็รู้ว่าจะซ่อนหนิงหนิงไม่ได้สักอย่าง

เขารวบรวมความกล้า “พวกเราวางแผนแบบนี้ เมื่อสองกลุ่มนั้นกลับมาแล้ว พวกคุณจะรวมกันเป็นกลุ่มเดียว อย่างนี้จะปลอดภัยกว่า”

ซูเจาเป็นคนแรกที่ไม่เห็นด้วย “ไม่ได้ ฉันว่าตอนนี้ฉันปลอดภัยดีอยู่แล้ว”

เจียงซั่วคิดในใจว่า แน่นอนเธอต้องปลอดภัยสิ เพราะเธอกอดขาใหญ่ที่แข็งแรงที่สุดไว้แล้ว

เขาพูดต่อ “ตอนนี้ผมมาปรึกษากับพวกคุณหน่อย”

แต่ดูท่าทางแล้ว ดูเหมือนจะไม่มีที่ให้ปรึกษากันเลย

ถึงอย่างนั้น ความขัดแย้งระหว่างหนิงหนิงและเจียงเจินนั้นทุกคนต่างเห็นกันชัดเจน

แต่ใครจะรู้ว่ากลับได้ยินหนิงหนิงพูดว่า “บอกเจียงเจินไปเลยว่า ถ้าเธอไม่กลัวละก็ เชิญมาได้เลย”

เธอยิ้มอย่างมีความหมายลึกซึ้ง

หนิงหนิงไม่ค่อยยิ้มบ่อยนัก รอยยิ้มครั้งนี้ทำให้เจียงซั่วตกใจไปเลย

ในสมองของเขาได้เล่นละครสั้นที่น่าตื่นเต้นระทึกขวัญขึ้นมาทันที

ถ้าเจียงเจินมีปัญหาอะไรขึ้นมาจริง ๆ ป่าใหญ่ขนาดนี้ ดูเหมือนจะตรวจสอบไม่ถึงตัวหนิงหนิงด้วย

“ฉันจะบอกเธอ” ทิ้งประโยคนี้ไว้ เจียงซั่ว รีบร้อนเดินจากไป

ซูเจา “เธอจะอยู่กลุ่มเดียวกับเจียงเจินจริง ๆ เหรอ?”

เธอไม่ได้ปกปิดความไม่ชอบเจียงเจินของตัวเองเลย

“แถมยังมีเพื่อนที่ไม่มีมารยาทของเธออีก”

หนิงหนิงพยักหน้าอย่างไม่สนใจ

[พวกเธอสองคนนี่นะ!]

[ไม่แปลกใจเลยที่หนิงหนิงทนซูเจาที่อวดดีขนาดนี้ได้ ปรากฎว่าพวกเธอเป็นพวกเดียวกันนี่นา?]

[เพิ่งรู้เหรอ ศัตรูของศัตรูก็คือเพื่อนไง ทำไมพวกเธอถึงคิดว่าหนิงหนิงจะทะเลาะกับซูเจาจนหน้าแตกล่ะ?]

[นั่นก็แค่พิสูจน์ได้ว่าหนิงหนิงเป็นคนธรรมดาคนนึง ชอบเล่นพวกเกาะกลุ่มแบบนี้ ฉันยังคิดว่าเธอเป็นคนหัวใจสะอาด ไม่ยุ่งวุ่นวาย ไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลย]

[เอ้อ บ้านเจินเจินของคุณกับเหลียงชิงฮวน คนหนึ่งเป็นตัวดี คนหนึ่งเป็นตัวร้าย ฉันก็ไม่เห็นเจียงเจินไม่แคร์เลยนี่]

[ปากพูดให้เหลียงชิงฮวนหยุดพูด แต่สุดท้าย ทุกครั้งก็รอให้คนอื่นพูดจบเสียก่อน เธอถึงจะออกมา]

…

พวกเจินกั่วค้นพบว่า ตอนนี้ดูเหมือน ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอะไร ก็จะมีคนออกมาตอบโต้พวกเขาเสมอ

พูดจาส่อเสียดเจียงเจิน

ก่อนหน้านี้ไม่ได้เป็นแบบนี้เลย ก่อนหน้านี้ไม่ว่าที่ไหนที่พวกเขาอยู่ จะไม่มีใครกล้าพูดคำที่ไม่ดีเกี่ยวกับเจียงเจิน

หลังจากผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มามากมาย ภาพลักษณ์ของเจียงเจินได้รับความเสียหาย ดูเหมือนว่า เรื่องจะร้ายแรงกว่าที่พวกเขาคิดไว้

พวกเจินกั่วรู้สึกกังวลพอสมควร

จริง ๆ แล้ว ก็ไม่ได้โทษผู้ชมหรอก

ลองคิดดูสิ แม้แต่เหยียนซางและตระกูลจี๋ยังพลิกคว่ำได้เลย

เรื่องของเจียงเจินเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผู้ชมจะไม่สงสัยได้อย่างไร

ความจริงร้ายแรงกว่าที่แฟน ๆ คิดไว้มาก

ไม่รู้ว่าเจียงซั่วไปพูดอะไรกับฝ่ายเจียงเจิน ครึ่งชั่วโมงต่อมา มีคนจำนวนมากมาปลุกหนิงหนิงและคนอื่น ๆ ที่กำลังพักผ่อนอยู่

ซูเจาลุกขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด “เธอมาจริง ๆ ด้วย”

หนิงหนิงนั่งอยู่ด้านนอกสุดของถ้ำ เธอมองออกไปเล็กน้อย

มองเห็นเจียงเจินที่ถูกล้อมอยู่ตรงกลางกลุ่มคนทันที

แทนที่จะเรียกว่ากลับมา ให้เรียกว่าถูกคุ้มกันมาดีกว่า

บอดี้การ์ดที่ล้อมกันถึงสามชั้น ล้อมเธอไว้อย่างแน่นหนาจนแทบไม่มีช่องว่าง

[โอ้โห นี่มันทำอะไรกัน?]

[อ๊าาาาา คือเจินเจิน! เจินเจินกลับมาแล้ว!]

[กลับมาจริง ๆ แล้ว! อืม อืม อืม มีคนคุ้มกันมากมายขนาดนี้ รู้สึกว่าเจินเจินต้องตกใจมากแน่ ๆ น่าสงสารจัง]