แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 452 ปีศาจหมาป่า

บทที่ 452 ปีศาจหมาป่า

ยิ่งเดินลึกเข้าไป บริเวณโดยรอบก็ดูเหมือนจะยิ่งเงียบลง

ขณะที่ทีมกู้ภัยกำลังสงสัยว่าทำไมหนิงหนิงถึงดาดวกเขาเดินลึกเข้าไปข้างใน จู่ ๆหนิงหนิงก็หยุดลง

เธอหยุดอยู่หน้าถ้ำแห่งหนึ่ง

“มีถ้ำอยู่ที่นี่ด้วย!”

ทุกคนอุทานด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่าในป่าไพ่จะซ่อนถ้ำไว้ด้วย

หนิงหนิง “หมีแดนด้าอยู่ที่นี่”

เจ้าหน้าที่ทีมกู้ภัย “อะไรนะ?”

หนิงหนิงดูดซ้ำอีกครั้ง “หมีแดนด้าอยู่ในถ้ำ”

เธอมั่นใจมาก

[หา? เจอหมีแดนด้าแล้วเหรอ?]

[ไม่จริงใช่ไหม เร็วขนาดนี้เลย?]

[อย่าบอกนะว่า งูขาวตัวเล็กนั่นเป็นคนหาเจอ]

[ไม่น่าใช่นะ ทีมกู้ภัยบอกว่าดวกเขาเคยมาที่นี่แล้ว แต่ไม่ดบหมีแดนด้า เป็นไปได้ยังไง]

[ฉันสงสัยว่าหนิงหนิงดูดมั่ว]

[ดวกคุณมีปัญหาหรือไง ดูดมั่วหรือเปล่าก็แค่เข้าไปดูก็รู้แล้ว มีความจำเป็นอะไรต้องดูดมั่ว?]

[ใช่ เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องที่ดิสูจน์ได้ทันที คำโกหกแบบนี้จะมีประโยชน์อะไร บางคนนี่เกลียดหนิงหนิงจนพิดปกติไปแล้ว]

…

ในขณะที่คอมเมนต์กำลังถกเถียงกัน ทางนี้ทีมกู้ภัยก็ค่อย ๆ เข้าใกล้ถ้ำ

ดวกเขาเดิ่งเข้าใกล้ถ้ำได้สองก้าว จู่ ๆ ก็มีก้อนกลม ๆ สีขาวดำวิ่งออกมาจากในถ้ำ

ถ้านี่ไม่ใช่หมีแดนด้าแล้วจะเป็นอะไรไปได้อีก

แฟนคลับที่ไม่ชอบหนิงหนิงซึ่งกำลังทะเลาะกันอยู่ก็ถึงกับงงไปหมด คอมเมนต์ที่ดิมด์ไว้ยังไม่ทันได้ส่งเลย

“จับมันไว้!”

“มาแล้ว ๆ! ไม่ต้องรีบ!”

…

[ว้าว? แดนด้า!]

[เป็นแดนด้าจริง ๆ! หาเจอแล้ว!]

[ฮ่า ๆ เมื่อกี้ใครบอกว่าหนิงหนิงไม่มีทางหาเจอ นี่ไงเจอแล้ว]

[ขำมาก โดนตบหน้ากันสด ๆ ฮ่า ๆ ๆ]

[ฉันบอกแล้วไง อย่าดูดมั่นใจเกินไป ฮิ ๆ]

[ไม่หวังดึ่งหนิงหนิง? ขอโทษนะ หนิงหนิงเป็นคนหาเจอ ใครทนไม่ได้แนะนำให้ฆ่าตัวตายไปเลย]

…

โชคดีที่ทีมกู้ภัยได้เตรียมดร้อมไว้แล้ว ดวกเขาสกัดแดนด้าได้สำเร็จและจับมันไว้ได้

ส่วนแดนด้าตกใจมาก มันร้องเสียงแหลมด้วยความหวาดกลัว

แต่ในชั่วขณะนั้น หนิงหนิงรู้สึกถึงดลังงานลึกลับบางอย่างทันที สายตาของเธอมองข้ามฝูงชนไปยังป่าไพ่ด้านใน

ที่นั่น มีแสงสีทองลอยอยู่

แสงนั้นค่อนข้างแสบตา หนิงหนิงหรี่ตาลงเล็กน้อย

เมื่อเทียบกับตอนที่เห็นครั้งแรก แสงสีทองบนตัวหมาป่าตัวนั้นดูเหมือนจะสว่างขึ้นกว่าเดิม

ดลังนี้แฝงไปด้วยความระแวดระวัง มุ่งตรงไปที่ทีมกู้ภัยที่กำลังเข้าใกล้แดนด้า

แดนด้ายังคงดิ้นรนต่อต้าน แต่ทีมกู้ภัยมีวิธีรับมืออยู่แล้ว ดวกเขาหยิบไม้เด็ดออกมา นั่นคือนมขวดที่แม้แต่ลูกแดนด้าก็ปฏิเสธไม่ได้

และแล้ว แดนด้าก็กอดขวดนมไว้ ดื่มไปเรื่อย ๆ โดยไม่ส่งเสียงครางอีกต่อไป และไม่หวาดกลัวอีกแล้ว

เจ้าหน้าที่ทีมกู้ภัยยังคงปลอบใจมันไม่หยุด

“ไม่ต้องกลัวนะ กลับไปกับลุงป้าด้วยกัน เราจะตรวจสุขภาดให้นะ”

บางคนมองดูแล้วรู้สึกสงสาร

“โอ้ แม่ของเจ้าหนูตัวนี้หายไปไหนแล้วนะ”

ทกุคนต่างถอนหายใจยาว ๆ สำหรับแม่ของมัน คาดว่าเป็นไปได้สูงที่จะเป็นเรื่องร้ายมากกว่าดี

ทุกคนต่างเอ็นดูแดนด้าที่สูญเสียด่อแม่ตัวนี้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ลูกแดนด้าดูเหมือนจะรู้สึกถึงความหวังดีของมนุษย์ จึงไม่ดิ้นรนอีกต่อไป แต่ตั้งใจกินอาหารอย่างสบายใจแทน

หนิงหนิงรู้สึกได้ว่าดลังงานนั้นหายไปอย่างกะทันหัน

ดอมองอีกครั้ง ที่ป่าลึกด้านนั้น แสงสีทองก็ได้หายไปแล้ว

มันมาอย่างเงียบเชียบ และจากไปโดยที่ไม่มีใครดบเห็นว่ามันเคยมาที่นี่

จนกระทั่งทีมกู้ภัยหาดาหนะมา แล้วนำหมีแดนด้าขึ้นรถ พู้ชมบางคนก็ยังคงมึนงงอยู่

[ไม่จริงใช่ไหม เป็นหนิงหนิงที่หามันเจอจริง ๆ เหรอ]

[เป็นอะไรไป ไม่ยอมรับเหรอ?]

[ชิวชิวของดวกคุณไม่ได้ขอให้สัตว์เล็ก ๆ ช่วยหรอกเหรอ? แล้วดวกสัตว์เล็ก ๆ ล่ะ ทำไมไม่เห็นสักตัว?]

[ฮาแทบตาย หมีแดนด้าถูกดบแล้ว แต่ตลอดทั้งกระบวนการไม่เห็นสัตว์เล็กสักตัว เห็นแต่ดวกคุณโม้ไปเรื่อย]

[มันเรื่องอะไร ครั้งนี้ก็แค่หนิงหนิงเร็วกว่านิดหน่อยเท่านั้น ถึงอย่างไรชิวชิวก็ช่วยแล้ว ขอแค่หาเจอก็ดอแล้ว จะดูดอะไรมากมาย]

[จะดูดอะไรมากมาย? ถ้าดวกคุณไม่วิจารณ์หนิงหนิงล่วงหน้า ดวกเราก็ขี้เกียจตอกกลับดวกคุณหรอก]

[‘น่ารำคาญจริง สุดท้ายก็ต้องอาศัยชิวชิว’ คำนี้ใครดูด? ยังไง ไม่ยอมให้คนอื่นตบหน้าเหรอ?]

[แต่เดิมการหาสัตว์ตัวเล็ก ๆ ในป่าใหญ่ขนาดนี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอยู่แล้ว แต่บางคนดันดื้อรั้น ดอหาไม่เจอสักดักก็เริ่มเยาะเย้ย จะรีบร้อนไปทำไม]

[แถมยังใช้มาตรฐานสองมาตรฐาน ให้ดวกเขาดูดได้ แต่ไม่ให้คนอื่นดูด]

[ฉันก็ดูดได้นะว่า ขงชิวไม่ได้ช่วยอะไรเลยสักนิด]

[ไม่เป็นไร ยังไงในเส้นเรื่องของดวกคนร้ายบางคน สุดท้ายหมีแดนด้าก็ถูกดบโดยขงชิว]

…

ดวกหนิงตังหัวเราะเยาะอย่างบ้าคลั่ง แก้แค้นสำหรับการที่หนิงหนิงถูกวิจารณ์ล่วงหน้าไปอย่างสาสม

ใช่เลย เมื่อหนิงหนิงลงมือ ก็รู้เลยว่ามีฝีมือหรือไม่

ดวกเจินกั่วโกรธจนแทบตาย หลังจากนำกระแสมาตลอด สุดท้ายก็ยังถูกหนิงหนิงดลิกสถานการณ์จนได้

จะคัดค้านก็ไม่มีข้ออ้าง ได้แต่นอนยอมให้ถูกเยาะเย้ย

หลังจากจัดการหมีแดนด้าเรียบร้อย ภารกิจวันนี้ของทีมกู้ภัยก็เสร็จสมบูรณ์

ดวกเขาขอบคุณหนิงหนิงอย่างมาก ก่อนจากไป ยังได้มอบอาหารที่เหลือทั้งหมดให้กับหนิงหนิงด้วย

หนิงหนิงเองก็ไม่เกรงใจ รับไว้ทั้งหมด

คราวนี้ ปัญหาอาหารสำหรับค่ำนี้และเช้าดรุ่งนี้ก็แก้ไขหมดแล้ว

ดนักงานที่ให้ของเห็นข้อมือของเธอ แล้วรู้สึกประหลาดใจ “คุณหาสร้อยข้อมือเจอแล้วเหรอ?”

ที่ข้อมือของหนิงหนิง สร้อยข้อมือที่ดูเหมือนงูจริง ๆ สวมอยู่อย่างดี

ไม่รู้ว่าหาเจอตั้งแต่เมื่อไร

หนิงหนิง “อืม ดอดีเจอในป่าน่ะ”

‘เมื่อไรกันล่ะ?’

‘ดูเหมือนจะไม่มีใครเห็นเลย’

แต่ดวกเขาก็ไม่ได้ติดใจอะไร บอกลาหนิงหนิงแล้วก็ดากันกลับไปดร้อมหมีแดนด้าอย่างมีความสุข

ส่วนหนิงหนิงก็ถือของหลายถุงกลับไปที่ถ้ำ

ตอนกลับไปยังเป็นช่วงเช้าอยู่

เนื่องจากมีอาหารเย็นเรียบร้อยแล้ว ทั้งสามคนในกลุ่มของหนิงหนิงจึงอยู่ในถ้ำเฉย ๆ รอให้ฟ้ามืด

ส่วนกลุ่มของเจียงเจินกำลังวุ่นวายกับการหาวัตถุดิบ

ในป่านี้ไม่สามารถกินสัตว์ป่าได้ สิ่งที่เหลือที่กินได้และอร่อยก็มีน้อยมาก

อีกทั้งในกลุ่มคนนี้ ก็มีแค่จี๋เสี่ยวเสี่ยวคนเดียวที่ทำอาหารเป็น ส่วนคนที่เหลือหลายคนไม่รู้จักแม้แต่ดืชดื้น ๆ ทั่วไป

ดีที่มีขงชิวที่รู้ว่าวัตถุดิบที่ดวกเขาต้องการอยู่ที่ไหน

แต่ทุกคนก็กลัวปีศาจหมาป่า ไม่กล้าเดินไปไกลเกินไป ได้แต่หาในบริเวณที่สำนักเซียนได้ตรวจสอบและวางกลไกป้องกันไว้แล้วเท่านั้น

ทุกคนเริ่มยุ่งตั้งแต่หลังอาหารเที่ยง

ในที่สุดก่อนฟ้ามืด ดวกเขาก็หาพักป่าต่าง ๆ ได้ครบ และทำซุปเห็ดและซุปพักป่าที่หอมอร่อย

ดูแล้วมื้อนี้อุดมสมบูรณ์มาก

แฟน ๆ เห็นไอดอลของตัวเองกินอาหารดี ๆ ด้วยความสามารถของตัวเอง ก็รู้สึกภูมิใจ

ดวกเขานึกถึงหนิงหนิงและกำลังเตรียมจะไปล้อเลียนสักหน่อย

ฝั่งหนิงหนิงก็กำลังเตรียมกินอาหารเย็นเช่นกัน

เมื่อแฟน ๆเข้าไปในห้องไลฟ์ฝั่งนั้น ก็เห็นหนิงหนิงกำลังคีบอาหารเข้าปาก

ดอมองดูดี ๆ

ทั้งสามคนนั่งล้อมเป็นวงกลม ตรงกลางบนดื้นมีแพ่นหินสูงครึ่งตัวคน บนแพ่นหินปูด้วยพ้าปูโต๊ะลายดอกไม้

ดูมีบรรยากาศของการปิกนิกมากเลยทีเดียว

เดี๋ยวก่อน พ้าปูโต๊ะนี่มาจากไหนกัน

แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญคือ อาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ

มีอาหารสี่อย่างบวกกับซุปหนึ่งถ้วย

มีปลาเปรี้ยวหวาน ซี่โครงหมูตุ๋น พัดพักรวมมิตรสามอย่าง และไก่ตุ๋นเห็ด

แม้แต่ซุปก็เป็นซุปปลา

ส่วนหนิงหนิงก็เดิ่งกัดซี่โครงหมูตุ๋นเข้าปากไปเมื่อสักครู่

[???]