แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 551 ท่านยมบาลกลับมาทำงาน

บทที่ 551 ท่านยมบาลกลับมาทำงาน

[ยังเหมือนเดิมเลย ช่วงนี้ไม่มีใครเจอผีจริง ๆ เหรอ?]

[อย่างน้อยฉันก็ไม่เจอนะ คนรอบตัวฉันก็ไม่มีใครเจอเหมือนกัน…]

[ฉันก็เหมือนกันแหละ…]

ทุกคนค่อย ๆ รู้สึกตัวและตระหนักถึงปัญหาหนึ่ง

[จะเป็นไปได้ไหมว่าผีน่ะ มันน้อยลงจริง ๆ?]

[แย่แล้ว คุณไม่ต้องบอกก็ได้ ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ…]

[ทำโพลสำรวจกันดีกว่า]

ไม่นานนัก โพลสำรวจเกี่ยวกับความถี่ในการพบผีช่วงนี้ ก็ได้ปรากฏขึ้นบนอินเทอร์เน็ต

เพียงแค่สี่ชั่วโมงสั้น ๆ ก็มีคนเข้าร่วมโหวตถึงห้าหมื่นคน

ผลการโหวตได้ถูกรวบรวมออกมาแล้ว

นั่นคือ ความถี่ในการพบผีลดลงอย่างมาก!

คนจำนวนมากที่ออกไปข้างนอกเมื่อเร็ว ๆ นี้ รวมถึงคนรอบข้าง ไม่เคยพบผีแม้แต่ครั้งเดียว กลุ่มคนเหล่านี้คิดเป็นสัดส่วนถึง 45%

[พระเจ้า มีคนจำนวนมากที่ไม่ได้เจอผีเลยเมื่อเร็ว ๆ นี้ น่าทึ่งมาก]

[ฉันคิดว่าในบ้านมีแค่น้องชายฉันที่กลับบ้านดึกและโชคดีที่เจอผีแค่ครั้งเดียว ไม่คิดว่าพวกคุณหลายคนก็จะไม่เจอผีเหมือนกัน]

[พวกคุณไม่ได้ออกไปข้างนอกตอนกลางคืนใช่ไหม? ถ้าออกไปแล้วไม่เจอผีก็เป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าคนรอบข้างหลายคนไม่เจอผีเลย นี่มันดูไม่ปกตินะ]

[จริงด้วย มีคนบางคนที่โหวตมั่ว ๆ เพื่อก่อกวนใช่ไหม]

[ไม่ใช่นะ มันเป็นความจริง ดูเหมือนว่าตั้งแต่ไปจุดธูปที่วัดมา ฉันก็ไม่เคยเจอผีเลยสักตัว]

[ฉันเป็นคนขับรถ รู้สึกว่าช่วงนี้ผีที่โบกรถข้างทางตอนดึก ๆ น้อยลง]

[โอ้แม่เจ้า คุณอย่าพูดอะไรที่น่ากลัวแบบนี้สิ]

[นั่นสิ ฉันก็เคยไปกราบไหว้ยมบาลมาเหมือนกัน]

[ฉันก็เคยไปไหว้เหมือนกัน!]

ด้านล่างมีผู้คนจำนวนมาก ต่างก็บอกว่าตัวเองได้ไปไหว้ยมบาลมาเมื่อเร็ว ๆ นี้

แต่ก็มีบางคนบอกว่าตัวเองยังไม่ได้มีโอกาสไป ทว่าก็ไม่ได้เจอผีเหมือนกัน

[ฉันมีความคิดหนึ่งที่กล้าหาญมาก นี่จะเกี่ยวกับท่านยมบาลหรือเปล่านะ]

[!!!]

[พวกคุณคิดดูสิ การเปลี่ยนแปลงพวกนี้ เรื่องดี ๆ ทั้งหมดเริ่มต้นหลังจากที่ได้กราบไหว้ยมบาลนี่แหละ พวกคุณคิดว่า…]

[วันนั้นเทรนยอดนิยมไม่ได้บอกหรอกหรือว่า ยมบาลปรากฏกายแล้ว บางทีอาจจะเป็นเรื่องจริง!]

[ไม่สนแล้ว ฉันจะถือว่าเขาเป็นของจริงละกัน!]

ผู้คนรอมานานแสนนาน เมื่อในที่สุดก็มีวี่แวว มันยากที่จะไม่ตื่นเต้น

[โอ้แม่เจ้า ท่านยมบาลตื่นจากการหลับใหลสักทีหรือนี่?]

[ท่านยมบาล ท่านเพิ่งจะนึกได้ว่าต้องมาทำงานใช่ไหมครับ!]

[ยมบาลมาทำงานแล้ว ฮ่า ๆ ๆ ๆ คำนี้ใช้ได้เหมาะมากเลย]

[บอกต่อไป! ยมบาลกลับมาทำงานแล้ว!]

…

หลังจากการโหวต #ยมบาลกลับมาทำงานแล้ว# ก็ขึ้นอันดับหนึ่งในเทรนยอดนิยมอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นการพูดคุยในเทรนยอดนิยม ชาวเน็ตคนอื่น ๆ ก็สังเกตเห็นปัญหานี้เช่นกัน

เยี่ยมมาก ดูเหมือนว่าเหตุการณ์ผีหลอกต่าง ๆ ได้ลดลงไปมากแล้ว

[ช่วงนี้เงียบลงไปมากจริง ๆ พวกเราที่เมืองหนิงเฉิงไม่ได้มีฉายาแปลก ๆ ว่าเป็น ‘เมืองแห่งวิญญาณ’ มาตลอดหรือไง ก่อนหน้านี้มีโพสต์ขึ้นมาเต็มฟีดตลอด แต่ล่าสุดบัญชีทางการของหน่วยสืบสวนพิเศษดูเหมือนไม่ได้โพสต์อะไรเลย]

[เต็มหน้าฟีดเลยเหรอ แม่เจ้า พวกคุณใช้ชีวิตแบบไหนกันมาตลอด]

[ฉันรู้นะ มีคำกล่าวว่าประตูทางเข้าสู่ปรโลกน่าจะอยู่แถว ๆ เมืองหนิงเฉิงนั่นแหละ]

[เราเพิ่งปิดเมืองกัน พวกคุณก็คงรู้แล้วสินะ เฮ้อ ทรมานจริง ๆ]

[จริงด้วย ลืมไปว่าพวกคุณเพิ่งพ้นช่วงปิดเมืองมา]

[เมืองหนิงเฉิงทางนั้นเป็นยังไงบ้าง? ปกติไหม?]

[ความรู้สึกคือดีกว่าแต่ก่อนเยอะแล้ว]

[พวกคุณเลิกพูดเถอะ ฉันรู้สึกเหมือนมีถาพลวงตาว่ายมบาลเพิ่งจะเริ่มทำงานจริงจังสักทีแล้ว]

[ทำไมต้องเป็นภาพลวงตา ทำไมไม่ใช่ยมบาลเริ่มเข้างานแล้วล่ะ]

[นั่นคงจะยอดเยี่ยมมาก!]

ทุกคนในส่วนความคิดเห็นของเทรนยอดนิยมต่างพากันเฉลิมฉลอง

ในที่สุด หลังจากรอมาหลายปี ก็ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงบ้างแล้ว

[ดูเหมือนว่าการไปไหว้ที่วัดจะได้ผลจริง ๆ นะ!]

[ไม่ได้การแล้ว ฉันจะต้องไปไหว้ท่านยมบาลอีก เอาของอร่อย ๆ ไปให้ท่านยมบาลด้วย!]

[หวังว่าท่านยมบาลจะเห็นแก่ความจริงใจของฉัน แล้วจะไม่หนีงานอีก!]

[คุณพูดถูก ฉันก็จะไปไหว้ด้วย!]

[ฉันยังไม่เคยไปเลย! พรุ่งนี้ฉันจะขอลาไปให้ได้!]

[ทุกคนไปไหว้กันหมดเลยนะ! ฉันเห็นแล้ว ท่านยมบาลเป็นคนที่ต้องเอาอกเอาใจ เราไม่สามารถปล่อยให้เขาหายไปได้อีก!]

…

ดังนั้น วัดยมบาลต่าง ๆ ที่เพิ่งกลับมามีผู้คนเข้าชมตามปกติ ก็ได้ต้อนรับผู้คนที่มาจุดธูปบูชากันอีกระลอกหนึ่ง

คราวนี้ ธูปที่จุดบูชาในวัด ลุกโชติช่วงยิ่งกว่าที่เคยเป็นมาก่อนเสียอีก

[เมื่อคืนฉันออกไปข้างนอกนะ! และฉันก็กลับมาอย่างปลอดภัย!]

[รายงานครับ! ผมก็เช่นกัน! ผมไปจุดธูปบูชายมบาลมา! แล้วผมก็กลับลงมาจากภูเขาได้! ไม่มีอะไรผิดปกติเลย!]

[ฮ่า ๆ ๆ ๆ ฉันหัวเราะบ้าคลั่ง! ดูเหมือนว่าผีจะเหลือน้อยลงจริง ๆ!]

…

ค่อย ๆ มีความเห็นในช่องแสดงความคิดเห็นไม่น้อยที่กล่าวถึงการเดินทางตอนกลางคืนและผ่านไปอย่างปลอดภัย

ในโลกนี้ ไม่ขาดคนที่กล้า และก็ไม่ขาดคนที่ชอบเล่นกับความตาย

ไม่นานนัก ก็มีคนเปิดถ่ายทอดสดกลางคืน ต้องการใช้เวลาทั้งคืนอยู่กลางแจ้ง โดยอ้างว่าเป็นการ ‘เปิดโปง’

ที่จริงแล้ว มีคนบางกลุ่มที่ปลอดภัยตลอดทั้งคืน

แต่ก็มีบางคนที่โชคไม่ค่อยดีนัก ในช่วงครึ่งหลังของคืน พวกเขาก็ยังคงเผชิญหน้ากับผี

โชคดีที่หน่วยสืบสวนพิเศษที่ติดตามเรื่องนี้มาตั้งแต่แรก และปรากฏตัวอย่างทันท่วงที จึงไม่มีใครเสียชีวิต

[เกิดอะไรขึ้น ทำไมบางที่ปลอดภัยแล้ว แต่บางที่ยังต้องหวาดระแวงทุกวัน]

[เรื่องนี้ฉันคิดว่า พวกคุณควรให้เวลากับยมทูตสักหน่อยนะ พวกเขาก็ยุ่งมากเหมือนกัน]

[อ๊ะ? ให้เวลากับยมทูตเหรอ?]

[ใช่แล้ว ให้เวลากับพวกเขาสักหน่อยสิ พวกเขาเพิ่งกลับมาทำงานนะ]

[จริงด้วย เวลาสั้น ๆ แบบนี้ คงเป็นไปไม่ได้ที่จะจัดการผีทั้งหมดในคราวเดียว]

[พวกนี้ขาดงานมาอย่างน้อยสิบปีแล้ว งานคงกองพะเนินเทินทึก]

[เพราะอย่างนี้นี่เอง บางพื้นที่ถึงปลอดภัย ขณะที่บางที่ยังคงอยู่ในอันตรายสินะ]

[ได้เลย ฉันจะซื้อธูปเทียนเพิ่มอีกหน่อย ถ้ามีเวลาก็จะไปจุดที่วัด ตอบแทนยมทูตให้มากหน่อย ให้พวกเขากินอิ่มแล้วค่อยทำงาน!]

[ไปด้วยกันเถอะ! ฉันก็จะไปด้วย!]

[เดี๋ยวนะ? พวกคุณนัดกันไปแล้วเหรอ ไม่ใช่สิ พวกที่พวกคุณพูดมาทั้งหมดนี่มันแค่การคาดเดาไม่ใช่หรือ?]

[ช่างมันเถอะ ไปจุดธูปกันก่อนแล้วค่อยว่ากัน]

พวกเขาพูดไม่ผิด ยมทูตช่วงนี้ยุ่งจนหัวหมุนจริง ๆ

แต่ตอนนี้ยุ่งมากแล้ว จึงไม่รู้สึกเหนื่อยอีกต่อไป

เมื่อกินธูปหอมจนอิ่มแล้ว พลังก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนมา

โรล่าแวะมาเยี่ยมหนิงหนิงระหว่างทางที่ไปจับผี เพื่อโชว์ประกาศการบรรจุเป็นพนักงานประจำที่เธอเพิ่งได้รับมา

หนิงหนิง “…”

“คุณไม่ได้บอกว่าจะไปเกิดใหม่เพื่อมีชีวิตที่ดีกว่าหรอกหรือ?”

โรล่า “ต้องรอให้ถึงตาฉันก่อนถึงจะได้สิ ยมบาลถึงจะกลับมาแล้ว แต่นรกไม่ใช่ว่าจะฟื้นฟูกลับสู่ระเบียบเดิมได้ในชั่วข้ามวันข้ามคืนนะ”

ยังมีความขัดแย้งอีกมากมายที่ยังไม่ได้แก้ไขเลย

มีเธอเพียงคนเดียวที่เป็นพนักงานชั่วคราว แต่ละวันเธอทำงานหนักจนแทบขาดใจ

เธอโน้มตัวเข้าใกล้หนิงหนิงมีเหมือนมีอะไรบางอย่างจะพูด แต่แฝงไปด้วยเจตนาร้าย เธอหัวเราะเบา ๆ

หนิงหนิง “…”

สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ก็ต้องมีงานทำนั่นแหละ

ตอนนี้โรล่าดูเหมือนมีพลังงานใช้ไม่หมด ใบหน้าเจ้าเล่ห์ ไม่เหมือนกับในอดีตที่เคยถูกกักขังอยู่ในวังหลวง เป็นนกในกรงทองที่ใกล้ตายและหมดเรี่ยวแรง

หนิงหนิง “มีอะไร?”

โรล่า “สนใจมาทำงานเป็นผู้พิทักษ์วิญญาณไหม?”

หนิงหนิง “ไม่สนใจ”

หลังจากที่เธอพูดจบ หนิงหนิงก็ตอบกลับทันที

คำชมและความพยายามชักชวนที่โรล่ากำลังจะพูดต่อ ทั้งหมดถูกสกัดไว้ในปากของเธอ

“ฮึ”

โรล่าทำเสียงฮึในลำคอ

เธอก็รู้อยู่แล้วว่าจะเป็นแบบนี้ ‘ผู้หญิงคนนี้ไม่มีความเห็นใจสักนิดเลย’

‘เธอเกือบจะเหนื่อยตายแล้ว!’

แบบฟอร์มการเข้าทำงานที่ท่านผู้พิพากษาให้มา เธอไม่ได้แจกออกไปสักฉบับเลย

‘เธอจะไปหาคนที่ไว้ใจได้ที่ไหนล่ะ!’

‘ผลงานเดือนนี้คงจะพังแน่ ๆ’

“นี่ให้เธอ!” โรล่าวางเอกสารกระแทกลงบนโต๊ะของหนิงหนิง แล้วหันหลังเดินออกไปอย่างโกรธ ๆ

หนิงหนิงมองดูเอกสารอย่างไม่ใส่ใจ

“รายงานการสมัครงานของผู้พิทักษ์วิญญาณ”

เธอรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

‘ปรโลกตัดสินใจที่จะฟื้นฟูความเชื่อมั่นในมนุษย์อีกครั้งหรือ?’

‘นี่คงเป็นเพราะเครื่องเซ่นไหว้ที่ถวายในช่วงไม่กี่วันนี้ ทำให้พวกเขาซาบซึ้งจริง ๆ สินะ?’

หนิงหนิงปิดหนังสือแล้วมองไปที่กลางห้อง

ตรงนั้น มีเงาร่างของใครบางคนค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

หนิงหนิงเงยหน้าขึ้น จ้องโจวเฉิงซื่อแล้วถามว่าแ “มีอะไรหรือ?”

โจวเฉิงซื่อก้มหน้า มองเข้าไปในดวงตาของหนิงหนิงแล้วพูดว่า “แม่ของผมอยากพบคุณ”