โต้วหลัว: หอกค้ำสวรรค์ พรสวรรค์สิบเท่าของอวิ๋นหมิง - #183บทที่ 183 กู่เยว่เอ๋อมาถึงประตูบ้าน หญิงงามที่สุดในโลก

#183บทที่ 183 กู่เยว่เอ๋อมาถึงประตูบ้าน หญิงงามที่สุดในโลก

บทที่ 183 กู่เยว่เอ๋อมาถึงประตูบ้าน หญิงงามที่สุดในโลก

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีตำแหน่งศักดิ์สิทธิ์ใดเหมาะสมกับโพไซดอนมากไปกว่าตำแหน่งเทพแห่งท้องทะเลอีกแล้ว

จิตวิญญาณนักรบของโพไซดอนคือเทพแห่งท้องทะเล เธอเติบโตในทะเล และความศรัทธาภายในของเธออยู่ที่เทพแห่งท้องทะเล

กล่าวได้ว่า หากโพไซดอนมีอิสระที่จะเลือกตำแหน่งเทพของตนเอง เธอคงเลือกตำแหน่งเทพแห่งท้องทะเลอย่างแน่นอน

“เราสามารถสืบทอดตำแหน่งอันศักดิ์สิทธิ์และกลายเป็นเทพเจ้าที่แท้จริงได้หรือไม่?”

เย่ชิงเซียนตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสุขและความคาดหวัง

เทพเจ้าที่เป็นที่รู้จักในทวีปโต่วหลัว

มีเพียงสามองค์เท่านั้น ได้แก่ เทพเทวดาเฉียนหยูฮั่น เทพแห่งท้องทะเลโพไซดอน และเทพผู้ค้ำจุนท้องฟ้า หยุนหยวน

ในสายตาของเย่ชิงเซียน ทั้งสามคนนี้คืออัจฉริยะที่หาใครเทียบได้ยากในโลกนี้

โดยเฉพาะหยุนหยวน ผู้ซึ่งฉลาดเป็นเลิศจนขาดเหตุผล

เฉียนหยูฮั่นพิชิตทวีปโต่วหลัว ทำลายล้างเหล่าปรมาจารย์วิญญาณที่ล้มเหลวทั้งหมด และรวมศรัทธาของทวีปให้เป็นหนึ่งเดียว เธอคือวีรสตรีตัวจริง

โพไซดอนพิชิตท้องทะเลอันกว้างใหญ่ เขียนเรื่องราวในตำนานมากมาย รวมศรัทธาแห่งท้องทะเล และสมควรได้รับฉายาว่าวีรบุรุษอย่างแท้จริง

ส่วนเรื่องของหยุนหยวนนั้น ยิ่งเป็นการกล่าวเกินจริงไปอีก

เขาได้สร้างหอโอสถและกลายเป็นผู้บุกเบิกแห่งวิถีแห่งการเล่นแร่แปรธาตุ

เร่งรีบไปยังดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เพื่อพัฒนาระบบอุปกรณ์นำทางจิตวิญญาณให้สมบูรณ์แบบ

ด้วยการถือกำเนิดของเทคโนโลยีพลังวิญญาณ หอส่งสัญญาณวิญญาณจึงผุดขึ้น ทำให้มนุษย์และสัตว์วิญญาณสามารถอยู่ร่วมกันอย่างสันติได้

แม้การทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเหล่านี้ให้สำเร็จ ก็ถือเป็นการแสดงออกถึงความศรัทธาอันมากมายนับไม่ถ้วนแล้ว

อย่างไรก็ตาม หยุนหยวนได้ทำทุกอย่างสำเร็จแล้วตั้งแต่อายุสิบห้าปี

คำว่า “วีรบุรุษ” คงไม่เพียงพอที่จะอธิบายถึงหยุนหยวนอีกต่อไปแล้ว เขาควรได้รับการยกย่องว่าเป็นตัวเอกแห่งยุคสมัยและแห่งทวีป!

หลังจากฟังคำถามของเย่ชิงเซียนแล้ว หยุนหยวนก็ใช้นิ้วแตะหน้าผากของเธอเบาๆ

“เซียนเอ๋อร์ อย่าดูถูกตัวเองนะ โอเคไหม?”

“ส่วนตงเอ๋อร์ เจ้าก็ควรมีความมั่นใจในตัวเองให้มากกว่านี้ ด้วยคุณสมบัติของเจ้า การสืบทอดตำแหน่งราชาเทพอาจเป็นเรื่องยากสักหน่อย”

“แต่การสืบทอดตำแหน่งเทพระดับแรกที่ต่ำกว่าเทพราชาไม่ใช่ปัญหาเลย”

ในขณะนั้น หยุนหยวนหันสายตาไปยังโพไซดอน

“ซีซี ไม่ต้องพูดก็รู้ว่า เธอเป็นคนที่ขึ้นเป็นเทพได้ง่ายที่สุด”

“คนของคุณคือเทพแห่งท้องทะเลคนปัจจุบัน ส่วนตำแหน่งเทพแห่งท้องทะเลในอนาคตนั้น ผมจะมอบให้แก่คุณเอง”

เมื่อได้ยินคำพูดของหยุนหยวน โพไซดอนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“อาหยวน การสูญเสียตำแหน่งเทพจะมีผลกระทบต่อเจ้าอย่างไรบ้าง?”

“ถ้ามันมีผลกระทบอะไรก็ตาม ฉันจะไม่มีวันรับตำแหน่งเทพแห่งท้องทะเลของคุณเด็ดขาด”

น้ำเสียงของเธอหนักแน่น และดวงตาและหัวใจของเธอก็เต็มไปด้วยความห่วงใยต่อหยุนหยวน

ในความคิดของโพไซดอน การสืบทอดตำแหน่งศักดิ์สิทธิ์ การเข้าสู่แดนเทพ และการเป็นนักบวชนั้นไม่มีความแตกต่างกัน

ความคิดของเธอเรียบง่าย: ตราบใดที่เธอยังอยู่กับหยุนหยวนได้ เธอก็จะมีความสุข

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยุนหยวนก็ยิ้มเล็กน้อยและหยิกใบหน้าอันงดงามของโพไซดอนเบาๆ

“ซีซี ไม่ต้องห่วง มันไม่กระทบฉันหรอก”

“อืม”

โพไซดอนพยักหน้า ไม่ปฏิเสธความเมตตาของหยุนหยวนอีกต่อไป

ทันทีหลังจากนั้น

ทันใดนั้นเธอก็ก้าวไปข้างหน้า กอดหยุนหยวนไว้แน่น และจูบเขาอย่างดูดดื่ม

หลังจากจูบกัน ความปรารถนาของหยุนหยวนก็ค่อยๆ ทวีความรุนแรงขึ้น

หญิงทั้งสามที่อยู่ข้างๆ โพไซดอน จ้องมองหยุนหยวนด้วยสายตาที่เหมือนเหยื่อ ราวกับต้องการกลืนกินเขาไปทั้งตัว

“น้องชาย เราต้องกลายเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์!”

บีบี ดงพูดอย่างตรงไปตรงมา พลางปล่อยผมที่มัดไว้ให้ร่วงลงมาบนไหล่

เย่ชิงเซียนยังคงเงียบ แต่ดวงตาของเธอกลับยิ่งเย้ายวนมากขึ้นเมื่อเธอแกะโบว์บนชุดเดรสสีขาวของเธอออก

ผลที่ตามมานั้นชัดเจนในตัวเองอยู่แล้ว

โพไซดอนที่เพิ่งจูบหยุนหยวนไปหมาดๆ ดึงชุดสีฟ้าของเธอเบาๆ

บริเวณสีขาวราวหิมะนั้นดึงดูดสายตาของหยุนหยวนได้อย่างสมบูรณ์

เมื่อเห็นเช่นนั้น ความปรารถนาของหยุนหยวนก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

เขาเลียริมฝีปาก สายตาที่ดุดันจ้องมองไปยังผู้หญิงทั้งสามคน

“เอาล่ะ ฉันจะแต่งตั้งพวกเจ้าเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์”

หลังจากพูดจบ หยุนหยวนก็โบกมือขวา กลุ่มคนเหล่านั้นก็หายไปจากที่เดิมในทันที

ในชั่วพริบตา เขาก็ปรากฏตัวบนเตียงนุ่มสบายในพระราชวังเมฆา…

อีกไม่กี่วันต่อมา ในพื้นที่ทางเหนือสุด

หยุนหยวนปรากฏตัวขึ้นที่นี่ โดยมีจักรพรรดิน้ำแข็งและจักรพรรดิหิมะยืนอยู่เคียงข้างเขา

ในมือของเขามีวิญญาณสีขาวบริสุทธิ์ รูปร่างคล้ายหนอนอยู่

วิญญาณนี้คือวิญญาณของเทียนเมิ่ง

ในเมื่อเขากลายเป็นเทพแล้ว ก็ถึงเวลาที่เขาจะต้องทำตามสัญญาและชุบชีวิตเทียนเมิ่งขึ้นมาใหม่ เพื่อมอบความเป็นอมตะให้แก่เขา

หยุนหยวนรวบรวมพลังเทพไว้ในมือ และวิญญาณที่อ่อนแอได้เปล่งแสงสีขาวเจิดจ้าออกมา

ไม่นานนัก หนอนตัวอ้วนกลมยาวกว่าสิบเมตร มีลายสีทองสิบแถบ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหยุนหยวน

หลังจากนั้นไม่นาน สติของเทียนเมิ่งที่ฟื้นคืนมาก็กลับมาได้สติในที่สุด

“อ่า~ พี่ชายฟื้นคืนชีพแล้ว”

เทียนเมิ่งตะโกนขึ้นฟ้า ความตื่นเต้นและความดีใจปรากฏชัดในคำพูดของเขา

เมื่อเขาหันไปมองหยุนหยวน เขาก็พบสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจอย่างมาก

“จักรพรรดิน้ำแข็งและจักรพรรดิหิมะ ท่านก็ติดตามหยุนหยวนมาด้วยหรือ?”

เมื่อเห็นเทียนเมิ่ง ปิงตี้ก็พ่นลมหายใจอย่างเย็นชา กอดอก และไม่สนใจเธอ

ถ้าไม่ใช่เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเทียนเมิ่งและหยุนหยวน เธอคงกินเทียนเมิ่งไปตั้งแต่เห็นหน้าแล้ว

“ฮโยเท…”

เมื่อเห็นเช่นนั้น เท็นมุก็ยังคงอยากเข้าใกล้ฮิโอเทอิให้มากขึ้น

แต่ในชั่วขณะต่อมา…

หยุนหยวนขัดจังหวะเขา

“เทียนเมิ่ง ข้าได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเจ้าแล้ว”

“ด้วยการฟื้นคืนชีพนี้ เจ้าได้กลายเป็นสัตว์เทพที่แท้จริง ผู้ครอบครองชีวิตนิรันดร์”

“ถึงแม้ว่าคุณจะมีเลเวลเพียง 99 เนื่องจากการปราบปรามของมิติอื่น แต่ฉันก็มอบพลังการต่อสู้ที่เทียบเท่ากับยอดฝีมือระดับสูงสุดให้คุณแล้ว ซึ่งเพียงพอให้คุณเอาตัวรอดในดินแดนทางเหนือสุดได้”

“ตอนนี้จักรพรรดินีน้ำแข็งคือวิญญาณของข้า และข้าไม่ต้องการให้สัตว์วิญญาณใด ๆ มารบกวนหรือคิดร้ายต่อเธอ”

“เทียนเมิ่ง เข้าใจแล้วใช่ไหม?”

เมื่อพูดจบ คำพูดของหยุนหยวนแฝงไปด้วยความเฉยเมยเล็กน้อย

เมื่อได้ยินคำพูดที่เด็ดขาดของหยุนหยวน ฮโยเทย์ก็เงยหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ดวงตาเต็มไปด้วยความสุขและความพึงพอใจ

เธอชอบหยุนหยวนผู้มีนิสัยชอบบงการเป็นอย่างมาก

หลังจากฟังคำตักเตือนของหยุนหยวนแล้ว เทียนเมิ่งก็ถอนหายใจอย่างหนัก และในที่สุดเหตุผลก็เอาชนะอารมณ์ได้

“ท่านลอร์ดหยุนหยวน ข้าเข้าใจแล้ว”

“ฉันจะไม่คิดร้ายต่อฮิโอเทอิอีกต่อไป และจะไม่รังแกเธออีกแล้ว”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยุนหยวนก็พยักหน้า

“โอเค ดีแล้วครับ ในเมื่อผมทำตามสัญญาแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ”

หลังจากกล่าวเช่นนั้น หยุนหยวนและจักรพรรดิน้ำแข็งและหิมะทั้งสองก็หายตัวไปทางทิศเหนืออันไกลโพ้น

อีกไม่กี่วันต่อมา ที่เมืองอู่ฮั่น

ในขณะนั้นเอง บุคคลที่ไม่คาดคิดได้เดินทางมาถึงเมืองอู่ฮั่น

ราชาแห่งมังกรเงิน กู่เยว่เอ๋อ

เธอยืนอยู่ตรงหน้าฉัน และมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยปัญญา

ความงามของเธอนั้นหาที่เปรียบมิได้ ผิวพรรณขาวผ่องราวหิมะ ใสราวหยกไขมันแกะ คิ้วและดวงตาสวยงามราวภาพวาด แต่เธอกลับเปล่งประกายเสน่ห์อันบริสุทธิ์

รูปร่างที่งดงามและส่วนโค้งเว้าอันประณีตของเธอช่างดึงดูดสายตา

เธอมีอุปนิสัยที่เยือกเย็นและสง่างาม ผสมผสานความสง่าแบบราชวงศ์เข้ากับเสน่ห์อันลึกลับและเหนือธรรมชาติ

ทุกรอยยิ้มและทุกสีหน้าของเธอล้วนงดงามเกินคำบรรยาย ความงามของเธอนั้นหาที่เปรียบมิได้

ในสี่ส่วนของทวีปโต่วหลัว หญิงที่สวยที่สุดย่อมเป็นราชินีมังกรเงินที่ยืนอยู่เบื้องหน้าหยุนหยวนอย่างไม่ต้องสงสัย

พูดตามตรง คุณอาจบอกว่าราชินีมังกรเงินนั้นฉลาด แต่คุณปฏิเสธไม่ได้เลยว่าใบหน้าของเธอนั้นงดงามอย่างน่าทึ่ง

“สวัสดี เทพแห่งท้องฟ้า”

กู่เยว่เอ๋อโบกมือให้หยุนหยวนพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า

ก่อนที่หยุนหยวนจะทันได้ตอบ วิญญาณที่หลงเหลืออยู่ของจักรพรรดิเทียนภายในรัศมีเทพของเขาก็ดูเหมือนจะรับรู้ถึงการมาถึงของราชามังกรเงิน

คลื่นพลังงานแผ่กระจายไปทั่วอวกาศ และเศษเสี้ยววิญญาณของตี้เทียนก็ปรากฏขึ้น

เขาก้มลงคุกเข่าต่อหน้ากู่เยว่เอ๋อ ใบหน้าเปี่ยมด้วยความจงรักภักดี: “ตี้เทียนขอถวายความเคารพแด่ฝ่าบาท!”