โต้วหลัว: หอกค้ำสวรรค์ พรสวรรค์สิบเท่าของอวิ๋นหมิง - #199บทที่ 1g ทุกสิ่งทุกอย่าง การยืนยันความสัมพันธ์กับอาหยิน

#199บทที่ 1g ทุกสิ่งทุกอย่าง การยืนยันความสัมพันธ์กับอาหยิน

บทที่ 199: สารภาพทุกอย่าง ยืนยันความสัมพันธ์กับอาหยิน

เมื่อรู้ข่าวการกลับมาของหยุนหยวน กู่หยูเอ๋อไม่อาจเก็บความตื่นเต้นไว้ได้อีกต่อไป

นับจากที่ผมแยกทางกับหยุนหยวนมาได้เกือบสองปีครึ่งแล้ว

ตลอดช่วงเวลาอันยาวนานนี้ กู่เยว่เอ๋อคงคิดถึงหยุนหยวนอย่างมาก และปรารถนาที่จะได้เป็นเทพเจ้าแห่งห้องลับทั้งวันทั้งคืน

เพียงคิดแวบเดียว เธอก็หายตัวไปในทันที

หยุนหยวนและอาหยินกำลังเดินเล่นอยู่ในเมืองอู่ฮั่น และสายตาของอาหยินก็คอยมองไปรอบๆ อยู่ตลอด

ในขณะนั้น หยุนหยวนดูเหมือนจะรู้ตัวอะไรบางอย่างและหยุดเดินกะทันหัน

เรื่องนี้ทำให้อาหยินประหลาดใจ

“อาหยวน ทำไมเจ้ายังไม่ไปล่ะ?”

ทันทีที่อาหยินพูดจบ หญิงสาวสวยสะดุดตาคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเธอและหยุนหยวน ความงามที่ยากจะบรรยาย

ความงามที่เหนือธรรมชาติเช่นนั้น ทำให้แม้แต่ อาหยิน ผู้ซึ่งมั่นใจในรูปลักษณ์ของตนเอง ยังรู้สึกด้อยกว่า

หญิงสาวสวยสะดุดตาคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากกู่เยว่เอ๋อ ผู้ซึ่งมาพบกับหยุนหยวน

“ในโลกนี้จะมีผู้หญิงสวยขนาดนี้ได้อย่างไร?”

อาหยินถอนหายใจในใจ

นอกจากความงามอันน่าทึ่งแล้ว อาหยินยังสัมผัสได้ถึงออร่าที่กดดันซึ่งแผ่ออกมาจากกู่เยว่เอ๋อ ผู้ซึ่งมีสายเลือดชั้นสูง

เทพมังกรสิ้นพระชนม์แล้ว และราชามังกรทองถูกจองจำอยู่ในแดนเทพ

ทั่วทั้งทวีปโต่วหลัว ตราบใดที่ใครคนใดคนหนึ่งเป็นสัตว์วิญญาณหรือปรมาจารย์วิชาสัตว์วิญญาณ…

เมื่อเผชิญหน้ากับกู่เยว่เอ๋อแล้ว ความรู้สึกยอมจำนนย่อมเกิดขึ้น

นี่คือการปราบปรามอย่างเด็ดขาดจากสายเลือดของราชาแห่งมังกรเงิน

“การกดข่มสายเลือด! แล้วเธอเป็นสัตว์อสูรวิญญาณด้วยเหรอ?”

ความลังเลใจเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของอาหยิน

ในขณะที่อาหยินกำลังจะกล่าวสวัสดี…

จากมุมมองของเธอ เธอเห็นรอยยิ้มที่สดใสเปล่งประกายอย่างเหลือเชื่อบนใบหน้าของหญิงผู้สูงศักดิ์และงดงามอย่างยิ่งคนนี้

เธอเดินอย่างร่าเริงและโอบกอดอกของหยุนหยวนที่อยู่ข้างๆ เธอ

หัวเล็กๆ นั้นเอาแต่ถูไถกับอกของหยุนหยวน

เมื่อเห็นฉากนี้ อาหยินตกตะลึงในตอนแรก จากนั้นก็รู้สึกเศร้าใจขึ้นมาในใจ

“เธอเป็นใคร? อาหยวนมีความสัมพันธ์อะไรกับเธอ?”

เมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากความงามในอ้อมแขน ใบหน้าของหยุนหยวนก็แสดงออกถึงความรักใคร่ เขาใช้ฝ่ามือลูบศีรษะเล็กๆ ของกู่เยว่น่าเบาๆ และจัดแต่งเส้นผมสีขาวบนศีรษะของเธอให้เรียบร้อย

“นาเออร์ เธอคิดถึงฉันไหม?”

กู่เยว่เอ๋อพยักหน้าเล็กน้อยและส่งเสียง “อืม” เบาๆ

หลังจากที่ทั้งสองได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างอ่อนโยน…

อาหยินจึงยื่นมือเล็กๆ ของเธอออกไปดึงแขนเสื้อของหยุนหยวน

“อาหยวน เธอเป็นใคร?”

น้ำเสียงของอาหยินเต็มไปด้วยความลังเลและแฝงด้วยความเศร้าเล็กน้อย

“อาหยิน ข้าควรจะบอกความจริงเกี่ยวกับที่มาของข้าให้เจ้าฟัง”

หยุนหยวนเพิ่งพูดจบ

จากนั้นกู่เยว่เอ๋อก็ออกจากอกของหยุนหยวน

เธอมองไปยังหญิงสาวผู้อ่อนโยนและงดงามที่อยู่ข้างๆ หยุนหยวน

“สวัสดี ฉันชื่อกู่เยว่น่า เป็นภรรยาของอาหยวน และจากนี้ไปฉันจะเป็นพี่สาวของคุณ”

ขณะที่ฟังคำพูดของกู่เยว่เอ๋อ ใบหน้าของอาหยินก็ค่อยๆ แดงขึ้น

หญิงสาวสวยคนนี้ดูเหมือนจะมองเขาเป็นคู่หมั้นของอาหยวน

แต่.

เธอกับอาหยวนยังไม่ได้ยืนยันความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการ

เดี๋ยวก่อน ทำไมเธอถึงคิดเรื่องการยืนยันความสัมพันธ์กับอาหยวนแล้วล่ะ?

ขณะที่เธอกำลังคิดเรื่องนั้น ไอน้ำก็เริ่มลอยขึ้นมาจากศีรษะเล็กๆ ของอาหยิน

เธอเหลือบมองหยุนหยวนพลางคิดในใจว่า:

“ถ้าอาหยวนอยากแต่งงานกับฉัน ฉันควรตอบตกลง หรือควรลังเลก่อนจะตอบตกลงดี?”

เมื่อเห็นเช่นนั้น หยุนหยวนก็ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ ช่างเป็นคนโง่เขลาเสียจริง

เขาใช้นิ้วดีดหน้าผากของอาหยินแล้วพูดว่า:

“อาหยิน เธอกำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?”

“ตอนนี้ผมจะเล่าประวัติของตัวเองให้ฟัง ตั้งใจฟังนะ พลทหารซิลเวอร์ เข้าใจไหม?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อาหยินก็ยืดตัวตรงขึ้นโดยสัญชาตญาณ ยืดอกขึ้น และตอบกลับทันทีว่า:

“ครับท่าน!”

ในระหว่างที่หยุนหยวนและอาหยินเดินทางไปทั่วทวีป พวกเขาก็ถือโอกาสสั่งสอนอาหยินผู้ซื่อบื้อไปด้วย

พฤติกรรมนี้ถูกออกแบบมาโดยเฉพาะโดยหยุนหยวนเพื่อช่วยให้อายินมีสมาธิ

เมื่อเห็นเช่นนั้น กู่เยว่เอ๋อจึงเอามือปิดปากและหัวเราะเบาๆ ในใจว่า:

“น้องสาวคนใหม่คนนี้ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีจากอาหยวน บางทีเธออาจจะ…”

หลังจากตั้งสมาธิแล้ว อาหยินจ้องมองหยุนหยวนด้วยดวงตาโต อยากรู้ถึงที่มาที่แท้จริงของหยุนหยวน

ในช่วงเวลานั้น ดูเหมือนเธอจะรู้ว่าชื่อของหยุนหยวนคืออาหยวน และเขาเป็นปรมาจารย์ระดับ 99 ที่ไร้เทียมทาน

ดูเหมือนเธอจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องอื่นเลย

“อาหยิน ชื่อเต็มของฉันคือหยุนหยวน ถ้าคุณไม่รู้จักชื่อนี้…”

“แต่เมื่อคุณรู้ตำแหน่งของฉัน คุณก็จะเข้าใจที่มาของฉัน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อาหยินก็ยิ่งงุนงงมากขึ้น

อาหยวนประเมินเธอสูงเกินไป ความรู้ของเธอมีจำกัดมาก เธอไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับปรมาจารย์โด่วหลัว

“ชื่อของฉันคือ สกายเบรกเกอร์!”

เมื่อหยุนหยวนพูดจบ อาหยินก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ

ชิงเทียนคนนี้ใช่ชิงเทียนคนเดียวกับที่เธอกำลังคิดถึงอยู่หรือเปล่า?

แต่คนคนนั้นไม่ใช่เทพอยู่แล้วเหรอ? เขาจะเป็นยอดมนุษย์ที่ไร้เทียมทานได้อย่างไร?

หยุนหยวนเล่าต่อถึงเหตุผลที่เขาได้พบกับอาหยิน

เป็นเวลานานแล้ว

อาหยินจึงพึมพำเบาๆ ว่า:

“ฉันเคยจับมือกับไอดอลของฉันมาแล้ว ฉะนั้นฉันคงไม่ต้องการลายเซ็นของเขาแล้วล่ะ”

เสียงพึมพำเบาๆ ของอาหยินไม่อาจเล็ดลอดหูของหยุนหยวนไปได้

เมื่อรู้ว่าอาหยินกำลังคิดอะไรอยู่ ริมฝีปากของหยุนหยวนก็กระตุกเล็กน้อย และเขาก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจอีกครั้งกับกระบวนการคิดที่ซับซ้อนของเด็กสาวคนนี้

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่หยุนหยวนไม่รู้ก็คือ…

แม้ว่าอาหยินจะไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับตัวตนของหยุนหยวนในฐานะเทพผู้ค้ำจุนสวรรค์ก็ตาม

แต่ลึกๆ แล้ว ฉันอดรู้สึกด้อยกว่าไม่ได้

ความแตกต่างระหว่างหยุนหยวนกับเธอราวกับฟ้ากับดิน

เธอเป็นเพียงจักรพรรดินีเงินน้ำเงินธรรมดาคนหนึ่ง แต่หยุนหยวนเป็นตำนานและเรื่องเล่าขานไปทั่วทั้งทวีปโต่วหลัว

เธออดถามตัวเองไม่ได้ว่า เธอคู่ควรกับหยุนหยวนจริงหรือ?

ถ้าหากอาหยินไม่รู้ว่าหยุนหยวนเป็นใคร เธออาจจะรวบรวมความกล้าและสารภาพความรู้สึกของเธอให้เขาฟังก็ได้

เมื่อรู้ตัวตนของหยุนหยวน อาหยินจึงเก็บความรู้สึกไว้ในใจและไม่กล้าแสดงออก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หยุนหยวนยังมีภรรยาที่เอาใจใส่เป็นอย่างมาก

หลังจากนั้นสักพัก อาหยินพยายามอย่างเต็มที่ที่จะสงบสติอารมณ์ มองไปที่หยุนหยวน แล้วพูดว่า:

“อาหยวน ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างในช่วงเวลานี้”

“ขอบคุณที่เดินทางข้ามทวีปไปกับฉัน ตอนนี้คุณได้กลับไปยังที่ที่คุณควรอยู่แล้ว”

“หลังจากที่ผมเสร็จสิ้นการเที่ยวชมเมืองอู่ฮั่นแล้ว ผมจะมาเยี่ยมคุณอีกครั้งเมื่อมีเวลา คุณต้องถือว่าผมเป็นเพื่อนของคุณนะครับ”

หลังจากพูดจบ ใบหน้าของอาหยินก็เปล่งประกายด้วยรอยยิ้มหวานสดใส

ในขณะนั้น หยุนหยวนเงยหน้าขึ้นและจ้องมองตรงไปที่อาหยิน ความเข้มข้นในดวงตาของเขาทำให้อาหยินต้องคอยหลบสายตาอยู่ตลอด

“อาหยิน ถ้าฉันแต่งงานกับคุณ คุณจะแต่งงานกับฉันไหม?”

หยุนหยวนเกิดความรู้สึกดีๆ ต่อชายหนุ่มซุ่มซ่ามและซื่อบื้อคนนี้โดยไม่รู้ตัว

เขาต้องการให้อาหยินอยู่เคียงข้างและทำให้เธอเป็นหญิงของเขา

“แต่งงานกับ…ฉันเหรอ?!”

ใบหน้าบอบบางของอาหยินแดงก่ำขึ้นทันที ยังคงตกใจกับคำพูดของหยุนหยวนอยู่

เมื่อเห็นเช่นนั้น กู่เยว่เอ๋อจึงเริ่มยื่นมือช่วยเหลือ

“ใช่จ้ะ น้องสาวตัวน้อย อยากเข้าร่วมครอบครัวใหญ่ของเราไหมล่ะ?”

อาหยินพยักหน้าเล็กๆ ซ้ำๆ เหมือนลูกไก่จิกกินข้าว

เธอมองไปที่หยุนหยวนที่อยู่ข้างๆ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเขินอาย

เธอกำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกับอาหยวนอย่างเป็นทางการแล้วใช่ไหม?

พูดถึงเรื่องนี้แล้ว การได้เป็นภรรยาของอาหยวนก็หมายความว่าต้องนอนกับหยุนหยวนใช่ไหม?

ในขณะนั้น อาหยินนึกถึงเหตุการณ์ที่หยุนหยวนล้มลง และอดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเองว่า:

ฉันจะพังไหม?