โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 100 ตันเถียนที่สอง!

“คือเจ้าเอง ที่มาถึงที่นี่”
ซูหยินมองไปที่เย่ชิวไป่ และกล่าวว่า “เจ้าเป็นศิษย์ของข้า ของ
นิกายหยินเจี้ยนซ่งหรือไม่”
เย่ชิวไป่ส่ายหัวของเขา
เมื่อเห็นสิ่งนี้ซูหยินไม่ได้แสดงความประหลาดใจใดๆ และกล่าว
ว่า: “ไม่สำคัญว่าจะเป็นหรือไม่ แต่ข้าสังเกตเห็นว่าเจ้ามีออร่าปราณ
ของผู้ที่ข้ารู้จัก”
“มันคือเก้าดาบอสูรสวรรค์ และอาณาเขตดาบ ใช่หรือไม่?”
“เจ้าได้รับมรดกจากพวกเขาสองคนหรือ?”
เย่ชิวไป่พยักหน้า
“งั้นก็เป็นเรื่องปกติที่เจ้ามายืนต่อหน้าข้าได้”
ซูหยินยิ้มและกล่าวว่า: “ทั้งสองคนนั้นได้รับการยอมรับ ไม่ต้อง
สงสัยเลยเกี่ยวกับความสามารถและพรสวรรค์ของพวกเขา มรดก
ของพวกเขาสามารถมอบพลังอันแข็งแกร่งให้กับเจ้า”
หลังจากกล่าวจบ ซูหยินก็ยกนิ้วขึ้น และแตะที่กึ่งกลางคิ้วของเย่
ชิวไป่

ข้อความหนึ่งผ่านไปในใจของเย่ชิวไป่!
“เทคนิคสืบทอดของข้าอาจจะพิเศษสักหน่อย มันใช้ตันเถียนห
ยุนเจี้ยน” (ตันเถียนรวบรวมปราณดาบ)
“เจ้าน่าจะรู้สึกถึงกระบวนการก้าวหน้าในสุสานดาบใช่ไหม?”
เย่ชิวไป่มองเข้าไปในตันเถียน ในขณะนี้มีดาบเล็กๆอยู่ในตันเถีย
นของเขา!
ซูหยินอธิบายว่า: “ทั้งชีวิตของข้าในวิชาดาบล้วนอยู่ในดาบเล่ม
นี้”
“ด้วยตันเถียนหยุนเจี้ยน ยิ่งความแข็งแกร่งของเจ้ามากขึ้น และ
ขอบเขตบ่มเพาะของเจ้ามากขึ้นแค่ไหน ดาบในตันเถียนก็จะ
แข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น”
“หากตันเถียนเจ้าเกิดเสียหาย ดาบนี้สามารถเปลี่ยนเป็นตันเถีย
นแห่งที่สองได้”
เย่ชิวไป่ตกตะลึงเมื่อได้ยินสิ่งนี้
ตันเถียนแห่งที่สอง?
“ผู้อาวุโส ข้าสามารถบ่มเพาะอีกตันเถียนได้หรือไม่?”
เมื่อได้ยินคำกล่าวนั้น ซูหยินก็พยักหน้า: “เจ้าสามารถเข้าใจว่า
ด้วยตันเถียนนี้ก็สามารถบ่มเพาะได้เช่นกัน แต่ตัวข้ายังไม่ได้สำรวจ

เส้นทางนี้ เจ้าต้องเป็นผู้สำรวจ และทำให้สมบูรณ์แบบด้วยตัวเจ้าเอง
ในอนาคต”
“ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถสำเร็จในสิ่งที่ข้ายังไม่ได้ทำได้”
เย่ชิวไป่พยักหน้า
เขารู้สึกถึงข้อมูลกายในใจของเขา
ทักษะนี้น่ากลัวมากในการบ่มเพาะ
มีตันเถียนสองแห่ง
หากตันเถียนทั้งสองได้มาถึงขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวนแล้ว
ใครจะมาเป็นคู่ต่อสู้ในขอบเขตเดียวกันได้อีก?
แต่อย่างไรก็ตาม มันค่อนข้างยากที่จะบ่มเพาะมัน
มันเป็นไปได้ยากที่จะบ่มเพาะในแบบเดียวกัน
ตันเถียนหยุนเจี้ยน ไม่สามารถใช้ปราณสวรรค์และปฐพีในการ
บ่มเพาะได้
มันต้องบ่มเพาะด้วยเจตจำนงดาบ!
ใช้ตันเถียนเพื่อบ่มเพาะเมล็ดพันธ์ดาบ และในขณะเดียวกันก็บ่ม
เพาะเจตจำนงดาบไปพร้อมกันด้วย
สำหรับคนอื่นๆ การพัฒนาเจตจำนงดาบนั้น ก็ยากมากอยู่แล้ว
บางคนไม่สามารถเข้าถึงเจตจำนงได้ ถึงแม้จะใช้เวลาทั้งชีวิต!

ด้วยเหตุนี้ การบ่มเพาะตันเถียนที่สองจึงยากเป็นอย่างมาก
แน่นอน.
นี่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเย่ชิวไป่
ปัจจุบันเขาได้บรรลุเจตจำนงดาบอันยิ่งใหญ่แล้ว เขาถึงระดับ
ปรมาจารย์ดาบผู้ยิ่งใหญ่
ตอนนี้หลังจากผ่านอุปสรรคในสุสารดาบแล้ว เจตจำนงดาบ
ของเย่ชิวไป่ก็หนาแน่นขึ้น
ความก้าวหน้าของระดับบรรพจารย์ดาบอยู่ใกล้แค่เอื้อม
ในขณะนี้ซูหยินโบกมืออีกครั้ง
เหรียญปรากฏขึ้นในมือของ เย่ชิวไป่
บนโทเค็นมีคำว่า “หยุน” (เมฆา) สลักอยู่
“นี่คือเหรียญของ ดินแดนลับหยุนหวง”(แดนลับเมฆาหงส์ชาด)
“ด้วยการถือเหรียญนี้เท่านั้น ที่ทำให้เจ้าสามารถเข้าไปได้”
“คำนวณแล้ว น่าจะถึงเวลาที่แดนลับจะมาแล้ว ข้าหวังว่าเจ้าจะ
ใช้มัน”
หลังจากกล่าวคำเหล่านี้ วิญญาณก็ค่อยๆ สลายไป
เย่ชิวไป่ กำเหรียญและโค้งคำนับด้วยความเคารพต่อดาบยาวที่
เรียบง่าย

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ลุกขึ้นและออกจากสุสานดาบ
นอกสุสานดาบ
ชายชราสองคนเฝ้าดูเย่ชิวไป่ออกมาและกล่าวว่า “ไปที่ห้องโถง
หลักของนิกาย ผู้นำนิกายมีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเจ้า”
เย่ชิวไป่พยักหน้า
ในห้องโถงหลักของนิกาย
เย่ชิวไป่มาที่นี่
เหลียงเฟิงรออยู่ที่นี่เป็นเวลานาน เมื่อเห็นเย่ชิวไป่ใกล้เข้ามา เขา
รีบก้าวไปข้างหน้าและถามว่า “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”
เย่ชิวไป่ยิ้ม: “ถ้าเจ้าต้องการทำ เจ้าก็ทำได้”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหลียงเฟิงอดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างช่วยไม่ได้:
“ข้าชื่นชมเจ้าจริงๆ ก่อนหน้านี้เจ้าได้รับมรดกในภูเขาเฉียวเต๋าซาน
และตอนนี้เจ้าได้เอามรดกของนิกายหยินเจี้ยนซ่งของข้าไป”
“เจ้าไม่เปิดโอกาสให้ผู้อื่นมีชีวิตอยู่ได้เลย!”
เย่ชิวไป่ กางมือแสดงความไร้เดียงสาของเขา
เขาก็ช่วยไม่ได้เช่นกัน
เพราะเขาแข็งแกร่งเกินไป!

“เอาล่ะ ไปหาอาจารย์ของข้าก่อน แล้วเราค่อยคุยกันใหม่ ข้า
อยากจะดูว่ามรดกในสุสานดาบคืออะไร”
เย่ชิวไป่พยักหน้าเห็นด้วย
แล้วเดินเข้าไปในห้องโถง
หลินหลูเฟิ่งเอามือไพล่หลัง เห็นเย่ชิวไป่เข้ามาและกล่าวด้วย
รอยยิ้ม “ใช่จริงๆ เจ้าดีกว่าเหลียงเฟิงมาก”
เหลียงเฟิงที่เดินตามหลังเย่ชิวไป่ได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะดูหดหู่
“ท่านอาจารย์ อย่านำเจ้านี่มาเปรียบกับข้าเลย”
หลินหลูเฟิ่งยิ้มและกล่าวว่า: “ข้าแค่กล่าวความจริง”
เดิมที หลินหลูเฟิ่งต้องการนำเย่ชิวไป่เข้าสู่นิกายหยินเจี้ยนซ่ง
แต่ได้ยินจากเหลียงเฟิงว่า เย่ชิวไป่มีอาจารย์ที่ไม่ได้อ่อนแอไป
กว่าเขา เขาก็ล้มเลิกความคิดนี้
หลินหลูเฟิ่งมองไปที่เย่ชิวไป่ และกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ใจดี “ในเมื่อ
เจ้าได้รับมรดกจากท่านบรรพจารย์แล้ว นิกายหยินเจี้ยนซ่งก็จะ
สนับสนุนเจ้าเช่นกัน หากเจ้ามีปัญหาใดๆในอนาคต เจ้าสามารถมา
หาข้าได้โดยตรง ”
ด้วยวิธีนี้ เย่ชิวไป่ก็ถือว่า เป็นการสร้างสัมพันธ์กับนิกายด้วย
เช่นกัน
เย่ชิวไป่พยักหน้า “ขอบคูณมาก ท่านผู้นำนิกาย”

เมื่อเห็นว่าเย่ชิวไป่ยอมรับความใจดีของเขา หลินหลูเฟิ่งก็อด
ไม่ได้ที่จะหัวเราะและกล่าวว่า “สำหรับมรดกของบรรพจารย์ ข้าจะไม่
ยุ่ง ผู้ที่มีความสามารถย่อมได้รับมรดกโดยธรรมชาติ ไม่เช่นนั้น
สุสานดาบก็ไร้ประโยชน์”
เหลียงเฟิง: “…”
นี่หมายถึงเขาอีกแล้วเหรอ?
“แผนของเจ้าหลังจากนี้คืออะไร”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่ชิวไป่กล่าวว่า: “ข้าคิดว่าข้าจะกลับไปหาท่าน
อาจารย์ก่อน”
หลินหลูเฟิ่งพยักหน้า จากนั้นโบกมือของเขา และเหรียญก็
ปรากฏขึ้นต่อหน้าเย่ชิวไป่
เหลียงเฟิงตกใจเมื่อเห็นสิ่งนี้
เขาไม่มีเหรียญนี้ด้วยซ ้า!
“นี่คือเหรียญคำสั่งของผู้นำนิกายหยินเจี้ยนซ่ง หากมีสิ่งใด
เกิดชึ้น เจ้ามาหาข้าได้โดยตรง หรือให้ผู้ใดถือมาก็ได้ ด้วยเหรียญ
คำสั่งนี้”
เย่ชิวไป่ไม่ปฏิเสธ ขอบคุณและรับมันไว้
ทันทีหลังจากการสนทนาอีกเล็กน้อย
เย่ชิวไป่ออกจากห้องโถงหลัก

เหลียงเฟิงตามมาและกล่าวด้วยรอยยิ้ม: “เอาล่ะ ไปประลอง
ตอนนี้เลยไหม? หรือเจ้าควรพักฟื้นก่อนดี?”
“ไม่ต้อง”
เย่ชิวไป่ กล่าวว่า: “ไปประลองกันเถอะ”
ทั้งสองมาถึงที่โล่งแห่งหนึ่ง
ที่นี่ไม่มีใครอยู่
เป็นที่ที่เหลียงเฟิงมักจะฝึกฝนดาบของเขา
เหลียงเฟิงหยิบดาบของเขาออกมาและกล่าวว่า “เริ่มกันเลย”
เย่ชิวไป่ พยักหน้าและหยิบดาบไม้ออกมา ในขณะนี้เจตจำนง
ดาบระเบิดออกมาอย่างรุนแรง!
ขอบเขตของปรมาจารย์ดาบผู้ยิ่งใหญ่ถูกเปิดเผยทันที!
เหลียงเฟิงรู้สึกถึงความเฉียบคมของปราณดาบ และใบหน้าของ
เขาก็เคร่งขรึม
ตอนนี้ แม้ว่าเขาจะมาถึงขอบเขตปรมาจารย์ดาบผู้ยิ่งใหญ่
เหมือนกัน แต่ความแข็งแกร่งของเขา ก็ยังตามหลังเย่ชิวไป่อยู่มาก!
ฟุบ!
เหลียงเฟิงเคลื่อนไหว!
ด้วยเสียงตะโกน ร่างกายก็ระเบิดปราณออกมา!

เหวี่ยงดาบยาวในมือ!
ปราณดาบกลายเป็นตาข่ายดาบพุ่งไปที่เย่ชิวไป่!
เย่ชิวไป่ยังคงไม่เคลื่อนไหวด้วยสีหน้าที่ไร้ความรู้สึก
พลิกฝ่ามือของเบาๆ แล้วปราณดาบกลายเป็นแม่น ้า!
กวาดไปที่ตาข่ายดาบนั่น!
ไม่มีการปะทะที่รุนแรง!
ตาข่ายดาบถูกแม่น ้าเจตจำนงดาบทำลายทันที!
ใบหน้าของเหลียงเฟิงเปลี่ยนไป และเจตจำนงดาบของก็พุ่ง
ออกมาเช่นกัน!
เปลี่ยนเป็นดาบยาว ต้านทานแม่น ้าปราณดาบ!
ในขณะเดียวกัน เหลียงเฟิงก็มีปราณเต๋าดาบปรากฎออกมา
ด้วย!
รอบๆเย่ชิวไป่ มีค่ายกลดาบเกิดขึ้น!
ปราณดาบมากมายเตรียมโจมตีเย่ชิวไป่!
เย่ชิวไป่หัวเราะเบาๆ และกระทืบเท้าลงบนพื้น
อาณาเขตดาบ!
ในอาณาเขตดาบ เย่ชิวไป่เป็นปรมาจารย์อย่างแท้จริง!

ปราณดาบมากมายในค่ายกลนั้น ถูกทำลายภายใต้เจตจำนง
ดาบที่กวาดในอาณาเขต!
เหลียงเฟิงมองดูฉากนี้ด้วยรอยยิ้มที่บูดบึ้งบนใบหน้าของเขา
และหยุดเคลื่อนไหว
“ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าเจ้าฝึกฝนอย่างไร…”