โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 110 หนึ่งก้านธูป!

ผู้อาวุโสสูงสุดตันซ่ง
ตำแหน่งเป็นรองเพียงผู้นำนิกายของตันซ่งเท่านั้น
รอบที่สามนี้มีผู้อาวุโสสูงสุดเป็นประธานตัดสิน
ในตอนนี้ เหลือเพียง 20 คนในเท่านั้น
สำหรับหอปราชุม เนื่องจากรอบนี้จัดขึ้นที่เมืองด้านในของตันซ่ง
คนที่มาที่ถูกรับเชิญมาในรอบนี้ ส่วนมากมีพื้นหลังอันยิ่งใหญ่ใน
จงหยูทั้งนั้น
พวกเขาล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งที่ทรงพลังอย่างยิ่ง!
จำนวนคนที่เข้ามาได้ย่อมน้อยลงมาก
ในขณะนี้ ผู้อาวุโสสูงสุดมองไปที่นักปรุงยาในสนาม และอด
ไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
ทำไมถึงมีคนน้อยนัก
อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ถ้ามันจะน้อย ก็
ปล่อยให้น้อยไปเถอะ
ผู้อาวุโสสูงสุดต้องการจะบอกว่าเริ่มรอบสุดท้ายได้
แต่หูชิงรีบมาที่ผู้อาวุโสสูงสุดที่อยู่ด้านหน้า

เล่าเรื่องราวทั้งหมด
ผู้อาวุโสสูงสุดขมวดคิ้วเล็กน้อยและกล่าวว่า: “แล้วไงล่ะ มันถึง
เวลาแล้ว ข้าไม่สนว่าเขาจะมาทันหรือไม่”
แม้ว่าคนผู้นี้จะสามารถเข้าสู่ 20 อันดับแรกได้ แต่ตันซ่งก็จะ
ไม่ให้สิทธิพิเศษ
ตันซ่งคือผู้นำในแผ่นดินนี้ในเรื่องการกลั่นยา
มันคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของนักปรุงยาในโลกนี้!
มีเหตุผลอันใดที่ทำให้พวกเขาต้องรอคนอื่น?
เมื่อเห็นเช่นนี้ หูชิงทำได้เพียงยิ้มแห้งๆ
ในหอปราชุม
มู่ว่านเอ๋อมองดูฉากนี้และมองไปรอบๆ: “ลุงยังไม่กลับมาอีก
เหรอ?”
ผู้อาวุโสหลี่ส่ายหัวและกล่าวอย่างเสียใจ: “ข้าเกรงว่าจะมาไม่
ทัน แม้ว่าเขาจะมีความสามารถมาก แต่นักปรุงยาเหล่านี้กลับหยิ่ง
ยโส และจะไม่ขยายเวลาให้เขา”
ดวงตาของมู่ว่านเอ๋อ อดไม่ได้ที่จะดูกังวล
ในหอปราชุม
ยังมีผู้มีอำนาจที่เริ่มสงสัย

“เอ๋? คนที่กลั่นยาด้วยสูตรของตัวเองไม่มาเหรอ?”
“น่าเสียดาย ท่านประมุขยังคงต้องการให้ชายชราผู้นี้พยายาม
เชิญนักปรุงยาผู้นี้”
มีคนกล่าวติดตลกว่า: “ดูเหมือนว่านักปรุงยาคนนี้จะดูถูกตันซ่ง
เล็กน้อย เขาถึงไม่ได้มารอบสุดท้ายของงานปราชุมนักปรุงยา!”
“ข้าเกรงว่ามันจะทำให้ตันซ่งไม่พอใจด้วย…”
“ตันซงไม่ควรหยิ่งขนาดนี้ น่าจะรอสักหน่อย”
ในสนาม
จงหลี่มองไปรอบๆ และมองหาหลู่ชางเฉินด้วย
เมื่อเห็นว่าเขาไม่มาก็หน้าคล ้าลง
เซี่ยหยวนเหรินก็เหมือนกัน
พวกเขาต่างต้องการที่จะเอาชนะหลู่ชางเฉินในรอบนี้!
ในเวลานี้ ผู้อาวุโสสูงสุดประกาศว่า: “ทุกคนเริ่มได้ เวลาจำกัด
คือสองชั่วยาม”
หลังจากประกาศ.
นักปรุงยาทุกคนต่างมุ่งเน้นไปที่การกลั่นยา
เนื้อหาของการแข่งขันรอบนี้
ง่ายมาก!

มันคือการกลั่นยาให้คุณภาพสูงที่สุด เท่าที่นักปรุงยาจะสามารถ
กลั่นได้ในตอนนี้
ผู้ใดที่มีเม็ดยาคุณภาพสูงที่สุด
เป็นผู้ชนะ!
ครั้งนี้ ตันซ่งไม่ได้จัดเตรียมสมุนไพร สมุนไพรทั้งหมดต้อง
เตรียมโดยตัวนักปรุงยาเอง!
ถ้าเรากล่าวถึงรอบแรก การทดสอบคือความสามารถของนักปรุง
ยาในการสังเกตข้อผิดพลาด
รอบที่สองเป็นการทดสอบความสามารถในการปรับตัวให้เข้ากับ
สถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง
และรอบที่สามนี้เป็นการทดสอบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของนัก
ปรุงยาโดยตรง!
ทุกคนเริ่มนำสมุนไพรที่ดีที่สุดออกมาและกลั่นมัน!
ครู่หนึ่ง จัตุรัสก็เต็มไปด้วยเปลวเพลิง!
หูชิงกลับไปที่หอปราชุม ส่ายหัวด้วยรอยยิ้มเศร้า
น่าเสียดายที่ข้าพลาดโอกาสที่จะมีชื่อเสียง
แต่ไม่มีทางเลือก
ที่สุดแล้ว ศิษย์ในสำนัก ย่อมสำคัญที่สุดเสมอ

โดยเฉพาะพรสวรรค์ของหงหยิง ความปลอดภัยของนาง
สำคัญกว่างานปราชุมปรุงยานี้มาก …
เวลาผ่านไป

หนึ่งชั่วยามกว่าๆ ผ่านไป
กลิ่นหอมของยาค่อยๆ กระจายออกจากสนาม

แน่นอนว่ามีนักปรุงยาที่ถึงขั้นควบแน่นเม็ดยา!
หนึ่งในนั้นคือจงหลี่!
จงหลี่แสดงสีหน้ามั่นใจ และตบเตาปรุงยาด้วยฝ่ามือของเขา!
ทันใดนั้น เม็ดยาด้านก็เหมือนโดนคลื่นกระแทก!
ปราณของยาศักดิ์สิทธิ์พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า!
ฉากนี้ดึงดูดความสนใจของทุกคน
แม้แต่ผู้อาวุโสสูงสุดก็ลืมตาขึ้น มองไปที่ฉากนี้และพยักหน้า
เล็กน้อย
“ดูเหมือนว่าคราวนี้ตันซ่งจะมีเมล็ดพันธุ์ที่ดี”
จงหลี่กล่าวเสียงหนัก “ตันเฉิง!”(ควบแน่นยาให้เป็นเม็ด)

ทันใดนั้น ในเตาหลอมเม็ดยา เม็ดยาที่ปล่อยลำแสงสีฟ้าพุ่ง
ออกมา!
จงหลี่รับมันไว้
มองไปที่เซี่ยหยวนเหรินอย่างยั่วยุ จากนั้นภายใต้ความสนใจ
ของผู้ชมกลุ่มใหญ่ เขามาที่โต๊ะตัดสินพร้อมกับขวดหยกบริสุทธิ์
ยื่นขวดหยกในมือให้ผู้อาวุโสสูงสุดด้วยความเคารพ
ผู้อาวุโสสูงสุดเห็นสิ่งนี้ก็พยักหน้าและรับไว้
นำยาศักดิ์สิทธิ์ออกมา
หลังจากพิจารณาแล้ว มุมปากของเขาก็กระตุกเล็กน้อยและเขา
กล่าวว่า “ถูกต้อง ยาเม็ดหลิวลี่(เคลือบปราณ) ห่างจากการเข้าสู่
ระดับปฐพีเพียงก้าวเดียว และสิ่งเจือปนก็เหลือเพียงสามส่วน”(30%)
เ
มื่อได้ยินประโยคของผู้อาวุโส จงหลี่แสดงรอยยิ้มที่พึงพอใจ
เขาได้ฝึกฝนยาเม็ดหลิวลี่นี้เป็นเวลาหลายเดือน
ความสามารถของจงหลี่อาจกล่าวได้ว่าถึงจุดสูงสุดแล้ว
สิ่งเจือปนสามารถควบคุมให้อยู่ได้ที่สามส่วน!
จงหลี่ถึงกับคิดว่าครั้งนี้เขาจะต้องถูกรางวัลที่หนึ่งอย่างแน่นอน!
ในหอปราชุม ผู้มีอำนาจบางคนพยักหน้า

จงหลี่ผู้นี้ มีความสามารถ
ทำให้พวกเขามีเหตุผลที่จะเชิ้อเชิญ
คนผู้นี้เข้าเป้าในใจแล้ว!
ณ ขณะนี้.
มีผู้คนยื่นเม็ดยาให้ผู้อาวุโสคนแล้วคนเล่า
ผู้อาวุโสสูงสุดบางครั้งก็ส่ายหัวและบางครั้งก็พยักหน้า
“เม็ดยาตี้ฮั่ว(ยาเพลิงปฐพี), ระดับลึกลับขั้นกลาง, สิ่งเจือปน ห้า
ส่วน”
“เม็ดยาหมิงหยาง(ยาหยางกระจ่าง) เกรดลึกลับชั้นยอด มี
สิ่งเจือปน หกส่วน”
“เม็ดยาหลิงซา(ยาวิญญาณลึกล ้า) เกรดลึกลับขั้นกลาง มี
สิ่งเจือปน สี่ส่วน”

…
ในเวลานี้เอง เซี่ยหยวนเหรินก็กลั่นยาเสร็จพอดี และเดินไปอย่าง
มั่นใจพร้อมกับขวดหยก
ผู้อาวุโสสูงสุดนำยาเข้ามาตรวจสอบทันที

ผู้อาวุโสผงกศีรษะด้วยความพึงพอใจ เขากล่าวว่า “ยาหยินห
ยวน(ยาหยินแรกกำเนิด)นั้นแตะขอบระดับปฐพีแล้ว โดยมีสิ่งเจือปน
อยู่ สามส่วน”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของเซี่ยหยวนเหรินก็แสดงความดีใจ!
ใบหน้าของจงหลี่พลันมืดลง
แตะขอบระดับปฐพี!
นี่มันสูงกว่าระดับยาเม็ดหลิวลี่ของเขาอย่างเห็นได้ชัด!
และสิ่งเจือปนยังถูกควบคุมได้ถึงสามส่วน!
เห็นได้ชัดว่าระดับเม็ดยาของเซี่ยหยวนเหรินนั้นสูงกว่าเขา!
ในตอนนี้ เขายังเป็นผู้ที่มียาเม็ดระดับสูงสุดในหมู่ปัจจุบันด้วย!
“อืม คนๆ นี้ก็น่าสนใจเหมือนกัน”
“เขาเป็นต้นกล้าที่ดี เราต้องลองเชิญเขามา และดูว่าเขาเต็มใจที่
อยู่กับเราในฐานะแขกหรือไม่”
“แต่เขาชอบตันซ่งมากกว่า…”
“แล้วไงล่ะ? ถ้าเจ้าจ่ายมากพอ เขาก็น่าจะเข้าร่วมกับเรา มัน
เป็นไปได้”
สำหรับกองกำลังขนาดใหญ่
รากฐานของเขาจะไม่อ่อนแอไปกว่าตันซ่งมากนัก

ตราบเท่าที่จ่ายมากพอ นักปรุงยาเหล่านี้ก็สามารถมาอยู่กับเขา
ได้!
ณ ขณะนี้.
เวลากำลังจะหมดแล้ว
ธูปก้านสองสุดท้ายไหม้ไปแล้วกว่าครึ่ง!
ในสนาม นักปรุงยาทุกคนเสร็จสิ้นการกลั่นแล้ว
ยังไม่มีวี่แววของหลู่ชางเฉิน
หูชิงอดไม่ได้ที่จะแอบถอนหายใจ
สงสารตัวเองเหลือเกิน!
หากชางเฉิงยืนอยู่ที่นั่น ก็จะไม่มีอะไรผิดพลาดที่จะชนะเลิศ
มู่ว่านเอ๋อก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเช่นกัน
“เห็นได้ชัดว่าลุงแข็งแกร่งกว่าพวกเขา…”
ตอนนี้เอง
ผู้อาวุโสสูงสุดก็ได้คิดอันดับแล้ว
และกำลังจะอ่านการจัดอันดับ
มีแสงวาบเกิดขึ้น!
ชายคนหนึ่งปรากฏตัวในสถานที่ของงานปราชุมนักปรุงยา!

“หืม?”
ผู้อาวุโสสูงสุดเงยหน้าขึ้นมอง
หน้าบึ้ง: “เจ้าเป็นใคร”
เมื่อหูชิงเห็นชายคนนั้น ใบหน้าของเขามีความสุขมาก
มู่ว่านเอ๋อยิ้มอย่างมียินดี และกระโดดขึ้น: “ลุงมาแล้ว!”
ผู้ที่มาคือหลู่ชางเชิง!
เมื่อมองไปที่ฉากรอบตัวเขา หลู่ชางเฉิงอดไม่ได้ที่จะถามว่า:
“มันจบแล้วเหรอ?”
ผู้อาวุโสสูงสุดรู้ตัวตนของหลู่ชางเฉินแล้ว ใบหน้าของเขามืดลง
และเขากล่าวว่า “เจ้าสูญเสียคุณสมบัติของเจ้าไปแล้ว”
หลู่ชางเชิงชี้ไปที่ก้านธูปแล้วกล่าวว่า “ยังเหลือธูปอีกดอกหนึ่ง
ไม่ใช่หรือ?”
ผู้อาวุโสสูงสุดตกตะลึง “เวลาหนึ่งก้านธูป เจ้าจะทำอะไรได้”
ในเวลานี้ มีลางสังหรณ์บางอย่างปรากฏขึ้นในใจของผู้อาวุโส
สูงสุด
หลังจากคิดบางสิ่ง ผู้อาวุโสสูงสุดมีสีหน้าที่ซับซ้อน เขาพยัก
หน้า มองหลู่ชางเชิงและกล่าวว่า “ใช่ ตราบใดที่เจ้าสามารถทำได้
ภายในเวลาที่กำหนด”

ขณะนี้
เหลือเพียงหนึ่งก้านธูปเท่านั้น!