โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 131 หนึ่งกระบวนดาบ พุทธองค์พันมือ !

“ใครก็ตามที่ทำอะไรกับลูกศิษย์ของข้า ให้ฆ่าตัวตาย”
หลู่ชางเฉินกล่าวประโยคนี้ด้วยน ้าเสียงสงบ
แต่ประโยคนี้
เมื่อเข้าหูชาวพุทธะ มันรุนแรงมาก!
ฆ่าตัวตาย?
พวกเขาคือสุดยอดพลังการต่อสู้ ของนิกายพุทธะ!
ฐานการบ่มเพาะของพระโพธิสัตว์ซิงยี่อยู่ขอบเขตก้าวข้ามแดน
หยวนตอนปลาย!
ฐานการบ่มเพาะของพระโพธิสัตว์ห่มทองนั้นเป็นขอบเขตเสมือน
เทพครึ่งขั้น
ที่สำคัญพระโพธิสัตว์ห่มทองเหล่านี้ ล้วนเป็นบุคคลที่มีโอกาส
เข้าถึงขอบเขตเสมือนเทพ!
นี่คือหนึ่งในรากฐานของนิกายพุทธะ!
ถ้าเจ้าปล่อยให้พวกเขาฆ่าตัวตาย เจ้าคิดว่าชาวพุทธะผู้อื่นจะ
คิดอย่างไร?
ไม่มีทาง พวกเขายอมแพ้ไม่ได้!

ชายชราเลิกคิ้วด้วยความโกรธ ส่ายศีรษะและกล่าวว่า: “ท่านผู้
เจริญ คำขอนี้รุนแรงเกินไป ข้าเกรงว่าจะบรรลุได้ยาก”
หลู่ชางเฉิน กล่าวว่า: “ไม่จำเป็นต้องกล่าวอะไรอีก”
พูดเพื่อ!
กฎของดาบจับปราณของพระโพธิสัตว์และชายชราทั้งหก!
ตอนนี้ หลู่ชางเชิงไม่สนใจเหตุผล
ไม่สนใจผลที่ตามมา
อีกฝ่ายรังแกลูกศิษย์ของเขา
หลู่ชางเฉิน จะไม่ยอมนั่งเฉยๆแน่!
เมื่อเห็นเช่นนี้ ชายชราทั้งหกก็มองหน้ากันด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ครั้นแล้วจึงบอกกับพระโพธิสัตว์เหล่านั้นว่า “พวกท่านทั้งหลาย
จงออกจากสถานที่นี้โดยเร็ว”
การต่อสู้ระดับนี้ เมื่อเริ่มแล้ว
ข้าเกรงว่าพระโพธิสัตว์เหล่านี้จะไม่รอด!
เมื่อได้ยินดังนั้น พระโพธิสัตว์ทั้งหมดก็พยักหน้า
พวกเขารู้ว่าความแข็งแกร่งของตัวเองไม่สามารถรอดเงื้อมมือ
ของคู่ต่อสู้ได้เลย!
ดังนั้นจึงวางแผนที่จะออกไป!

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลู่ชางเฉินย่อมไม่ยอมปล่อยพวกเขาจากไปง่ายๆ
สะบัดฝ่ามือ!
ค่ายกลเกิดขึ้นในทันที!
ล้อมรอบทุกคนที่อยู่!
และในค่ายกลนี้ ออร่าปราณของทุกคนถูกล็อคโดยหลู่ชางเฉิน!
ไม่ว่าอีกฝ่ายจะหลบหนีอย่างไร พวกเขาก็ไม่สามารถหลบหนี
การโจมตีของหลู่ชางเฉินได้!
นี่คือค่ายกลกับดักคุมขัง! (ซือน่ายคุน)
เป็นค่ายกลที่หลู่ชางเฉินคิดขึ้นมาได้ ขณะค้นคว้าข้อมูล ในช่วง
ที่เขาไม่มีอะไรจะทำ
ชายทั้งหกขมวดคิ้ว
ยกมือขึ้นพนม!
ฝ่ายตรงข้ามน่าจะเป็นผู้ควบคุมค่ายกลด้วย!
ข้าเกรงว่าเรื่องนี้ในวันนี้จะไม่สามารถแก้ไขได้…
และในเวลานี้
หลู่ชางเฉิน ไม่ได้กล่าวเรื่องไร้สาระอะไรอีก กฎของดาบที่ปลาย
นิ้วของเขาฟันออกทันที!
พุ่งเข้ามาที่พระโพธิสัตว์!

เมื่อชายชราทั้งหกเห็นสิ่งนี้ พวกเขาทั้งหมดคำราม!
“โฮก!”
พุทธสิงห์คำราม!
ปราณคลื่นเสียงกลายเป็นสสาร ขวางกั้นกฎของดาบ!
และชายชราทั้งหกคนนี้ก็ไม่กล้าที่จะรั้งปราณไว้แม้แต่น้อย เมื่อ
เผชิญหน้ากับหลู่ชางเชิง
ปราณพุ่งออกมารัวๆ!
พวกเขาทั้งหมดอยู่ในขั้นต้นของขอบเขตเสมือนเทพ!
และชายชราคนหนึ่งอยู่ขั้นกลางขอบเขตเสมือนเทพ!
แต่ก็แค่นั้น
ความแข็งแกร่งกฎของดาบ เกินความคาดหมาย!
เพียงชั่วพริบตา!
กฎของดาบไม่ได้รับผลกระทบจากคลื่นเสียงเลย ความเร็วดู
เหมือนจะทะลุมิติ!
เข้าสังหารพระโพธิสัตว์ซิงยี่ทั้งห้าโดยตรง!
ฉับ!
ทุกคนเข้าสู่การเกิดใหม่!
ดู!

ชายชราทั้งหกเบิกตากว้าง!
แม้ว่าพวกเขาทั้งหกจะรวมพลังกัน พวกเขาก็ไม่สามารถหยุดคน
ตรงหน้าได้?
เป็นไปไม่ได้?
คนผู้นี้อยู่ขั้นสุดท้ายขอบเขตเสมือนเทพใช่หรือไม่?
และนี่เป็นเพียงเงาลวงตาเท่านั้น
ตัวจริงของเขา สมควรไปถึงขอบเขตแบบไหน?
พวกเขาไม่กล้าคิดจริงๆ!
หลังจากนั้น ทั้งหกคนก็มองหน้ากัน และพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม
ดูเหมือนว่ามีการตัดสินใจอะไรบางอย่างแล้ว
ทันใดนั้น ทั้งหกคนก็มุทราด้วยมือทั้งสองข้าง!
ตะโกนขึ้นพร้อมกัน: “ค่ายกลอัญเชิญ!” (เจิ้นฉี่)
หลังจากเสียงนั้นแผ่วลง
ทั่วทั้งเมืองฝอซาน มีลำแสงสีทองพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า!
รัศมีที่ทรงพลังอย่างยิ่งของนิกายพุทธะลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า!
คนทั้งเมืองแหงนมองท้องฟ้าด้วยความตกใจ!
บนท้องฟ้าปกคลุมด้วยแสงสีทอง!

ในร้านอาหาร
ชายสองคนดูประหลาดใจ
“ค่ายกลอัญเชิญของนิกายพุทธะ?”
“ดูเหมือนว่าลาแก่หัวล้านทั้งหกตัวจะเคลื่อนไหว”
“แม้แต่ลาแก่หัวล้านพวกนั้นก็สู้ไม่ได้ จำเป็นต้องใช้ค่ายกลเลย
หรือ?”
ค่ายกลอัญเชิญของนิกายพุทธะ
เป็นค่ายกลที่ใช้พลังจากภูเขา!
ตามตำนาน มันมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ!
ใช้สำหรับปกป้องประตูนิกายพุทธะ และไม่ได้ใช้งานมานานมาก
แต่เมื่อหลู่ชางเฉินมาถึง พวกเขาจำเป็นต้องเปิดใช้งานมัน!
ชายชรากล่าวว่า: “ท่านผู้เจริญ กลับไปซะเถอะ บางทีเราอาจอยู่
ร่วมกันได้อย่างสงบสุข”
“ลืมความเกลียดชังไปเสีย เราไม่มีผลประโยชน์ต่อกัน แล้วทำไม
เราต้องต่อสู้กันด้วยล่ะ”
หลู่ชางเฉิน ไม่ฟัง และมองไปที่ค่ายกลของนิกายพุทธะที่ลอยขึ้น
ไปบนท้องฟ้า
เขาแอบเปรียบเทียบกับค่ายกลจิ่วหยูของเขา

อืม……
ดูเหมือนว่า…
ไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของค่ายกลจิ่วหยู
หนิงเฉินรู้สึกเป็นกังวลในขณะนี้ และกล่าวว่า “อาจารย์ ทำไมเรา
ไม่กลับไปก่อนล่ะ”

ถ้าเขาอยู่คนเดียว บางทีหนิงเฉินซินอาจจะเลือกที่จะอยู่ที่นี่
หากเจ้าไม่ไขข้อสงสัยให้ข้า ข้าก็จะไม่จากไป!
แต่ตอนนี้ อาจารย์ก็อยู่ที่นี่ด้วย เขาไม่ต้องการให้หลู่ชางเฉิง
ลำบาก!
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลู่ฉางเฉิงก็โบกมือและกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวล”
มันก็แค่นั้นแหละ.
ยังทำร้ายเขาไม่ได้
หลังจากนั้นทันทีหลู่ชางเฉินยื่นนิ้วออกมาอีกครั้ง ฟันเข้าไปใน
ความว่างเปล่า!
ณ เวลานี้ พื้นที่มิติถูกฉีกออกจากกัน!
ทันใดนั้น เบื้องหน้าพระโพธิสัตว์ห่มทองก็มีช่องว่างเปิดออก!
กฎของดาบพุ่งออกมาจากช่องว่างมิตินั้น!

สังหารพระโพธิสัตว์ห่มทองที่เหลืออยู่ทั้งหมด!
เมื่อเห็นเช่นนี้ ใบหน้าของชายชราทั้งหกก็มืดลง สีหน้าน่า
เกลียดอย่างยิ่ง
อีกฝ่ายไม่ได้จริงจังกับพวกเขาเลย!
มาถึงขนาดนี้แล้ว
ไม่มีอะไรจะกล่าว!
ชายชราทั้งหกมุทราอีกครั้ง!
เบื้องหลังคนทั้งหก รูปปั้นพุทธะทองคำ กลายเป็นยักษ์พุ่งขึ้นไป
บนฟ้า!
ยืนขึ้นประหนึ่งอยู่เหนือโลก!
ด้านหลังรูปปั้นพุทธะทองคำดูเหมือนจะมีท่อนแขนพุดขึ้นมาเป็น
พันๆ!
พุทธองค์พันมือ!
ในขณะเดียวกัน ชายชราทั้งหกก็สวดมนต์พร้อมกัน!
“อัญเชิญพุทธองค์พันมือ!”
ในเวลานี้ พุทธองค์พันมือที่สูงเสียดฟ้า ก้าวไปหาหลู่ชางเชิง!
ทันใดนั้นมือนับพันที่อยู่ข้างหลังก็กำหมัดแน่น!
ระดมต่อยใส่หลู่ชางเฉิน!

มองไปที่มือนับพันที่โจมตีต่อหน้าเขา ใบหน้าของหลู่ชางเฉิน
ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ในมือถือบางสิ่ง
กิ่งไม้ปรากฏขึ้นในมือของหลู่ชางเฉิง!
ทันใด วิถีดาบก็ระเบิดออก!
หลู่ชางเฉินดูสงบ และโบกกิ่งไม้ในมือไปข้างหน้าเบาๆ
และเพียงแค่โบกมือเบาๆ
วิถีดาบที่พุ่งขึ้นในยามค ่าคืน รวมตัวกันเป็นดาบขนาดใหญ่!
เฉือนที่มือนับพัน!
ภายใต้สายตาหวาดกลัวของชายชราทั้งหก
มือนับพันถูกสับเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยด้วยการเฉือนขนาดใหญ่!
ทำลายสิ้น!
มันเหมือนกับ ผ่าฟืนหนึ่งพันท่อน!
เมื่อพุทธองค์พันมือเผชิญกับการฟันนี้ อ่อนแอ อ่อนแอมาก!

อีกฝ่ายแค่ถือกิ่งไม้!
และในเวลานี้

หลู่ชางเฉิน ก้าวไปข้างหน้า
ชี้กิ่งไม้ในมือ
วิถีดาบอยู่ตรงหน้าหลู่ชางเฉิง รวมตัวกันเป็นปราณวิถีดาบ
ขนาดใหญ่!
ฟันเข้าหาพุทธองค์พันมือ!
บูม!
เสียงดังทั่งทั้งเขาฝอซาน!
เสียงที่ปะทุออกมา ฟังดูอึกทึกราวกับดังก้องไปทั่วภูมิภาค
ตะวันตก!
ผลที่ตามมา มีนิกายพุทธะเป็นศูนย์กลางแผ่กระจายไปทั่วทุกทิศ
ในท้องฟ้า!
ทั้งท้องฟ้าดูเหมือนจะสั่นสะเทือนเพราะมัน!
ทุกคนมองไปทางนิกายพุทธะ
ทุกคนต่างตกใจ
ผู้ใดกันนะที่สร้างพลังได้ขนาดนี้!
ตรงกันข้ามกับเขาฝอซาน
บนบันไดพุทธะ

ณ บัดนี้ พุทธองค์พันมือหายสาบสูญไปในโลก ราวกับไม่เคย
ปรากฏมาก่อน!
ชายชราทั้งหกก็อาเจียนเป็นเลือดเช่นกัน!
ค่ายกลอัญเชิญพังทลาย และพวกเขายังถูกพลังขนาดใหญ่
ย้อนกลับ!
ในขณะนี้ หลู่ชางเฉิงต้องการที่จะถือกิ่งไม้ไว้ในมือ แล้วฟันมัน
อีกครั้ง
สังหารชายชราทั้งหกคนนั้น!
จู่ๆมีร่างหนึ่ง ปรากฏขึ้นระหว่างพวกเขา
“ท่านผู้เจริญ โปรดออมมือด้วยเถอะ”
สำหรับคนๆนี้ หนิงเฉินซินก็ประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกันเมื่อเห็น
“เป็นเจ้านั้นเอง?”