โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 141 แย่งสิทธิ์ แบกโลงศพ!

ในห้องโถงสีด ำ
เงียบมำก!
อย่ำงไรก็ตำม รอบๆโลงศพมีปรำณสีด ำไหลออกมำตลอดเวลำ
ค่อยๆวนไปรอบๆในห้องโถงนี้!
และปรำณสีด ำนั้นก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเวลำผ่ำนไป!
วิญญำณชั่วร้ำยในนั้นรำวกับควบแน่น กลำยเป็นหยดน ้ำสีด ำ
หยดอย่ำงต่อเนื่อง!
หลังจำกนั้นไม่นำน
ในโลงศพ มีวิญญำณชั่วร้ำยปรำกฏขึ้นอีกครั้งในชั่วข้ำมคืน!
และวิญญำณชั่วร้ำยนั้น ก็ผลักโลงศพออกทันที!
เงียบมำกไม่มีกำรเคลื่อนไหวเป็นเวลำนำน
ทันใดนั้น จู่ๆก็มีมือยื่นออกมำจำกโลงศพ!
แล้วลุกขึ้นนั่งช้ำๆ
เป็นชำยในชุดคลุมด ำ!
ในขณะนี้ ดวงตำที่เปิดเผยของชำยในชุดคลุมด ำเป็นสีด ำสนิท
ชำยในชุดคลุมด ำมองลงมำที่มือของเขำ

เขำยืนขึ้นทันที ขยับเล็กน้อย นิ่งเงียบ และหัวเรำะอย่ำงบ้ำคลั่ง
ทันที!
“ฮ่ำๆๆๆ! ในที่สุด ในที่สุด!”
“เป็นเวลำหลำยหมื่นปี วิญญำณของเทพคนนี้ ถูกระงับมำหลำย
หมื่นปี!”
“ไอ้แก่ เทพคนนี้ออกมำได้แล้ว ว่ะ ฮ่ำๆๆๆๆ!”
เห็นได้ชัดว่ำชำยชุดด ำถูกเปลี่ยนวิญญำณไปแล้ว!
ส ำหรับวิญญำณของเขำ ก็สลำยหำยไปเช่นกัน!
แทนที่ด้วยวิญญำณชั่วร้ำย ที่อยู่ในโลงศพของโถงสีด ำนี้!
ชำยในชุดคลุมสีด ำกล่ำวกับตัวเองว่ำ: “อย่ำกังวลไป ในเมื่อข้ำ
กลำยเป็นเจ้ำไปแล้ว ข้ำจะจัดกำรสิ่งเหล่ำนั้นให้เจ้ำเอง”
“จะถือเป็นกำรชดเชยส ำหรับเจ้ำ”
หลังจำกกล่ำวจบ ชำยในชุดคลุมด ำก็แบกโลงศพไว้บนหลังของ
เขำ และคล้องมันไว้ข้ำงหลังด้วยโซ่สีด ำสนิท!
หลังจำกท ำสิ่งนี้เสร็จ “ชำยในชุดคลุมด ำ” ก็เดินไปที่ด้ำนนอก
ห้องโถง
…
อีกด้ำนหนึ่งของดินแดนลับ

เย่ชิวไป่ได้พบกับคนรู้จัก ที่โถงมรดกแห่งหนึ่ง
คือชำยถือดำบ
อัจฉริยะของนิกำยหยินเจี้ยนซ่ง เหลียงเฟิง!
ณ ขณะนี้ ต่อหน้ำซำกปรักหักพังแห่งนี้ มีคนมำกกว่ำหนึ่งโหล
มำรวมตัวกัน
เหลียงเฟิงยืนอยู่ในนั้น
และท่ำมกลำงฝูงชนนี้ มีคนผู้หนึ่งซึ่งดูโดดเด่นกว่ำบุคคลอื่น
ชำยคนนั้นสวมเสื้อคลุมผ้ำไหม มีหมวกไหมพรมอยู่บนหัว และ
ผมยำวสีด ำของเขำถูกมัดไว้
ฟังกำรสนทนำของฝูงชน
บุคคลผู้นี้เป็นหนึ่งในตระกูลลับแดนจงหยู อัจฉริยะของตระกูลมู่
หรง, มู่หรงซี!
ว่ำกันว่ำ
มู่หรงซีอยู่ในขอบเขตก้ำวข้ำมแดนหยวนครึ่งก้ำว แต่พรสวรรค์
ด้ำนค่ำยกลของเขำนั้นสูงมำก
ในตอนเริ่มต้น เขำใช้ค่ำยกลเพื่อฆ่ำผู้เชี่ยวชำญขอบเขตก้ำว
ข้ำมแดนหยวน หลำยคน!
เหตุกำรณ์นี้เอง ที่ท ำให้มู่หรงซีเข้ำสู่สำยตำของสำธำรณชน

ผู้คนมักเรียกฉำยำอัจฉริยะทั้งสำมว่ำ รำชำค่ำยกล พุทธบุตร
ภูติเทพ!
แน่นอนว่ำควำมแข็งแกร่งของทั้งสำมคนนี้ เทียบเคียงกันได้
หรือไม่
ไม่มีใครรู้!
ท้ำยที่สุดแล้ว พวกเขำทั้งสำมไม่เคยต่อสู้กันเลย
ในนี้เอง เหลียงเฟิงก็เห็นเย่ชิวไป่และพรรคพวกของเขำแล้ว
เขำไม่ยิ้ม แต่ดูขมขื่น!
เดินไปที่เย่ชิวไป่ด้วยรอยยิ้มอย่ำงช่วยไม่ได้ แล้วกล่ำวว่ำ “เจ้ำมำ
ที่นี่ท ำไม?”
เย่ชิวไป่มองไปที่กำรแสดงออกของเหลียงเฟิงและถำมด้วยควำม
งุนงง “ท ำไม เจ้ำไม่ต้อนรับ?”
“อยู่แล้ว!”
เหลียงเฟิงส่ำยหัวอย่ำงช่วยไม่ได้ “โอกำสของเจ้ำดีมำกจนน่ำ
ตกใจ”
“ไม่ว่ำจะเป็นที่สถำบันชำงเต๋ำหลัก มรดกดำบในภูเขำเฉียวเต๋ำ
ซำน หรือมรดกของสุสำนดำบในนิกำยหยินเจี้ยนซ่งของข้ำ เจ้ำได้
น ำมันออกไปหมด!”
“ถ้ำเจ้ำอยู่ที่นี่ ใครจะแข่งกับเจ้ำได้!”

“ที่ส ำคัญ สถำนที่นี้ ดูเหมือนจะเป็นมรดกตกทอดของบรรพ
จำรย์ดำบศักดิ์สิทธิ์”
สิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับดำบ เย่ชิวไป่ดูเหมือนกินรวบ!
ได้ทุกอย่ำง
แถมได้อย่ำงรวดเร็วด้วย!
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่ชิวไป่ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเรำะและกล่ำวว่ำ: “ไม่มี
ทำงเลือกนี่ ข้ำมีพรสวรรค์มำกไปหน่อย”
เหลียงเฟิง: “…”
ชำยคนนี้ ท ำไมข้ำรู้สึกว่ำ เขำสมควรถูกเฆี่ยนตี?
แม้ว่ำข้ำจะเอำชนะเขำไม่ได้…
เย่ชิวไป่ส่ำยหัวและกล่ำวว่ำ “อย่ำกังวลไป ข้ำมำที่นี่เพื่อฝึกฝน
ข้ำไม่ได้สนใจมรดกเหล่ำนี้มำกนัก”
เหลียงเฟิงกล่ำวไม่ออกอีกครั้ง
สิ่งที่คนอื่นอยำกได้จนตัวสั่น
มรดกโบรำณ ที่สำมำรถขับเคลื่อนผู้คนให้บ้ำคลั่ง

ซำกปรักหักพังของบรรพจำรย์ดำบศักดิ์สิทธิ์ ที่ท ำให้นักดำบทุก
คนน ้ำลำยไหล

ท ำไมเย่ชิวไป่ถึงไร้ควำมสนใจนัก?
เดิมทีเย่ชิวไป่ต้องกำรจะบอกว่ำ เขำมีมรดกมำกเกินไป และเขำ
ไม่สำมำรถย่อยทุกสิ่งที่ได้มำง่ำยๆ
แต่หลังจำกคิดเกี่ยวกับมัน ตัดสินใจที่จะไม่กล่ำวออกมำ
เกรงว่ำข้ำจะท ำให้เหลียงเฟิงหดหู่…
หงหยิงกล่ำวในเวลำนี้: “ศิษย์พี่ใหญ่ พวกเรำไปกันก่อนนะ”
เย่ชิวไป่พยักหน้ำและกล่ำวว่ำ “ระวังด้วย”
หงหยิงยิ้มและพยักหน้ำ
นำงออกไปกับหนิงเฉินซิน และเสี่ยวเฮย
แม้ว่ำเย่ชิวไป่ไม่อยำกได้มรดก แต่กำรฝึกฝนในซำกปรักหักพัง
ของบรรพจำรย์ดำบศักดิ์สิทธิ์ ก็น่ำจะดีส ำหรับกำรฝึกดำบของเขำ
เหลียงเฟิงมองไปที่เย่ชิวไป่และกล่ำวว่ำ “เจ้ำไม่ต้องกำรมรดก
จริงๆเหรอ?”
“ไม่!”
“ดี งั้นเรำร่วมมือกัน ดีไหม?”
“ได้”
ณ ขณะนี้.

มู่หรงซีกล่ำวด้วยรอยยิ้ม: “ทุกท่ำน เรำร่วมมือกันก ำจัดหุ่นเชิด
เกรำะทองสองตัวนี้ก่อน จำกนั้นเรำแต่ละคนควรพึ่งพำควำมสำมำรถ
ของตนเองในกำรสืบทอด ทุกท่ำนเห็นว่ำเป็นอย่ำงไร?”
ด้ำนหน้ำห้องโถงใหญ่มรดกของบรรพจำรย์ดำบศักดิ์สิทธิ์ มีหุ่น
เชิดเกรำะทองสองตัวเฝ้ำอยู่
มีหุ่นเชิดมำกกว่ำ มรดกของปรมำจำรย์ปรุงยำโบรำณคนก่อน
นั่นหมำยควำมว่ำมรดกในนั้นต้องดีกว่ำ!
เกรงว่ำมันไม่ง่ำยแน่นอน…
มีคนช ำเลืองมองมู่หรงซี “มู่หรงซี เจ้ำไม่ได้ฝึกฝนวิชำดำบไม่ใข่
เหรอ? แล้วเจ้ำมำยุ่งกับมรดกนี้ท ำไม?”
มู่หรงซียิ้ม “ใครก ำหนดว่ำ มรดกของบรรพจำรย์ดำบศักดิ์สิทธิ์
จะต้องเป็นนักดำบเท่ำนั้น”
ชำยคนนั้นแค่นเสียงอย่ำงเย็นชำ
ไม่ว่ำยังไง ตอนนี้มู่หรงซีอยู่ที่นี่แล้ว พวกเขำสำมำรถมั่นใจมำก
ขึ้นในกำรเอำชนะหุ่นเชิดเกรำะทองที่ทรงพลังสองตัวนี้
เขำไม่สำมำรถกล่ำวอะไรได้อีก
“ทุกท่ำน มำจัดกำรกันเถอะ”
หลังจำกกล่ำวจบมู่หรงซีก็ยื่นมือออก และธงค่ำยกลล้อมหุ่นเชิด
เกรำะทอง!

ทันใดนั้น มู่หรงซีก็ท ำท ำตรำประทับด้วยมือ!
กำรก่อตัวของค่ำยกล ก ำลังควบแน่น!
ปรำณเปลวเพลิงขนำดใหญ่ก ำลังก่อตัวขึ้น!
ค่ำยกลกับดักเพลิง!(หลี่หัวเจิ้ง)
นี่คือค่ำยกลที่มู่หรงซีใช้ในกำรสังหำร ขอบเขตก้ำวข้ำมแดน
หยวน ด้วยตัวเขำเอง!
ดูเหมือนว่ำจะหุ่นเชิดเกรำะทองจะรู้สึกถึงวิกฤต หุ่นเชิดทั้งสอง
ตัวเงยหน้ำขึ้นทันที ในมือถือหอกยำวและแทงไปทำงมู่หรงซีอย่ำง
รุนแรง!
ทุกคนรู้เช่นกันว่ำ กำรก่อตัวของค่ำยกลกับดักเพลิง ต้องใช้
เวลำ!
แม้ว่ำจะใช้เวลำไม่นำน แต่ด้วยควำมเร็วของหุ่นเชิดเกรำะทอง
หอกอำจพุ่งแทงมู่หรงซีในสองลมหำยใจ!
หำกต้องกำรเอำชนะหุ่นเชิดเกรำะทอง ค่ำยกลกับดักเพลิงเป็น
สิ่งจ ำเป็น!
ผู้ฝึกฝนดำบทั้งหมดดึงดำบของพวกเขำ และฟันไปที่หุ่นเชิด
เกรำะทองทีละตัว!
สักครู่ เจตจ ำนงดำบก็ท่วมท้น!
เหลียงเฟิงช ำเลืองมองเย่ชิวไป่ และกล่ำวว่ำ “เรำจะไปด้วยไหม?”

เย่ชิวไป่พยักหน้ำ
ทั้งสองชักดำบแล้วพุ่งเข้ำไป!
ในตอนนี้
หุ่นเชิดเกรำะทองสองตัวร่ำยร ำหอกในมือ!
พลังปรำณของหอกทรงพลังมำก เหมือนพำยุทอร์นำโด!
ปัดเป่ำเจตจ ำนงดำบที่อยู่รอบๆ โดยสิ้นเชิง!
สีหน้ำของนักดำบทั้งหมด เปลี่ยนไปเล็กน้อย!
หุ่นเชิดเกรำะทองไม่สนใจนักดำบคนอื่นๆ
ในสำยตำของมัน ดูเหมือนว่ำค่ำยกลกับดักเพลิงของมู่หรงซีจะ
อันตรำยกว่ำ
ดังนั้นมันจึงไม่สนใจทุกคน แต่พุ่งเข้ำหำมู่หรงซี!
และในเวลำนี้เอง
เหลียงเฟิงรีบเข้ำมำ
ดำบยำวในมือของเขำ ก็หลุดออกจำกฝักทันที!
เจตจ ำนงดำบพุ่งขึ้นท้องฟ้ำ!
ขอบเขตปรมำจำรย์ดำบผู้ยิ่งใหญ่ ถูกเปิดเผยทันที!
ฟำดฟันใส่หุ่นเชิดเกรำะทองตัวหนึ่ง!

บังคับให้มันหยุดชั่วครำว ท ำให้มันเปลี่ยนเป้ำหมำยไปที่เหลียง
เฟิง!
หุ่นเชิดเกรำะทองอีกตัว โนเย่ชิวไป่มำพร้อมกับดำบไม้ในมือ
โจมตี!
เขำฟันไปข้ำงหน้ำ ปรำณสีด ำดูเหมือนจะท ำให้พื้นที่แตกเป็น
เสี่ยงๆ
ปรำณดำบพุ่งไปทำงหุ่นเชิดเกรำะสีทอง!
กำรฟันนี้ ท ำให้หุ่นเชิดเกรำะทองถอยหลังไปสองก้ำว!
บนไหล่ของหุ่นเชิดเกรำะทอง มีรอยแตกเล็กๆเกิดขึ้น!
ทุกคนอยู่ในควำมโกลำหล!
“คนนั้นคือ เหลียงเฟิง, นิกำยหยินเจี้ยนซ่ง!”
“แล้วชำยหนุ่มผู้นี้เป็นใคร ควำมแข็งแกร่งเขำน่ำจะสูงกว่ำเหลียง
เฟิง ท ำไมข้ำไม่เคยเห็นคนผู้นี้มำก่อนเลย?”