โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 155 กระแสคลื่นน ้ำตก

ดินแดนทำงเหนือทั้งหมด ตกอยู่ในควำมตื่นตระหนก

ไม่ว่ำรำชวงศ์หลัวอี้จะผ่ำนไปที่ใด ไม่เพียงแต่นิกำยเท่ำนั้นที่ถูก
ก ำจัด แต่แม้แต่ผู้ฝึกตนธรรมดำๆ ระหว่ำงทำงก็ไม่รอด!

สิ่งที่ท ำให้ทุกคนประหลำดใจก็คือ

ซำกศพของผู้ฝึกฝนและมนุษย์ทั่วไป ล้วนเหลือเพียงผิวหนัง!

ไม่มีเนื้อและโลหิต ไม่มีโครงกระดูก!

รำวกับถูกตำกให้แห้ง

สิ่งนี้ท ำให้ผู้คนตื่นตระหนก

ผู้คนทั้งหมดเริ่มหลบหนีจำกภูมิภำคแดนเหนือ และมุ่งหน้ำไปยัง
ภูมิภำคอื่น

เบื้องหลังแนวรบ

หวำงยี่ถงก็ได้ยินข่ำวเช่นกัน และมองไปที่หวำงเทียนหมิงที่ก ำลัง
ฝึกซ้อมอย่ำงสงบต่อหน้ำเขำ

เขำรู้สึกว่ำหวงเทียนหมิง แปลกๆไปเล็กน้อย

หวำงยี่ถงขมวดคิ้วและกล่ำวว่ำ “เทียนหมิง กำรกระท ำของเจ้ำ
ท ำลำยควำมสงบสุขของสวรรค์มำกเกินไป”

หวำงเทียนหมิงหลับตำและตอบช้ำๆ: “ท ำไมล่ะ”

“สิ่งนี้ไม่เอื้อต่อกำรก่อตั้งรำชวงศ์หลัวอี้ ในดินแดนทำงเหนือใน
อนำคต”

“แม้ว่ำเจ้ำจะปกครองดินแดนทำงเหนือทั้งหมด แต่เจ้ำก็จะ
สูญเสียหัวใจของผู้คน!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวำงเทียนหมิงก็ลืมตำขึ้นและเย้ยหยัน “หัวใจ
ของผู้คน? นั่นคืออะไร?”

หวำงยี่ถงตกตะลึง

“ในโลกนี้ ผู้แข็งแกร่งเท่ำนั้นที่มีสิทธิ์กล่ำว”

“ผู้อ่อนแอเท่ำนั้นที่จะถูกสังหำร ตรำบใดที่พวกเขำแข็งแกร่งพอ
และก ำปั้นของพวกเขำก็ใหญ่พอ ท ำไมต้องสนใจหัวใจของผู้คนล่ะ?”

“ไม่ว่ำอย่ำงไร ถ้ำเรำแข็งแกร่ง คนอื่นยังต้องยอมรับท่ำนไม่ใช่
เหรอ”

ใบหน้ำของหวำงยี่ถงมืดมน

หวำงเทียนหมิงต่อหน้ำเขำ ท ำให้เขำรู้สึกว่ำเป็นคนแปลกหน้ำ
ยังไงไม่รู้!

อย่ำงไรก็ตำม ในปัจจุบันจักรพรรดิต้องกำรควำมเป็นปีกแผ่น
เลยยำกที่จะกล่ำวอะไรได้

ดังนั้นเขำจึงถอนหำยใจและกล่ำวว่ำ: “เทียนหมิง กำรก่อตั้ง
รำชวงศ์ไม่เพียงต้องกำรควำมแข็งแกร่งเท่ำนั้น แต่ยังต้องใช้หัวใจ
ของปราชำชนด้วย ข้ำหวังว่ำเจ้ำจะเข้ำใจเรื่องนี้”

หวำงเทียนหมิงไม่ตอบสนอง

เพียงแต่ในใจ เขำเย้ยหยันค ำกล่ำวของหวำงยี่ถง

เขำไม่สนใจ ควำมเป็นและควำมตำยของรำชวงศ์หลัวอี้เลย

ตรำบใดที่คนเรำมีพละก ำลัง ทุกสิ่งจะพ้นมือเรำได้อย่ำงไร?

…

อีกด้ำนหนึ่ง ในศำลำเฉำถัง.

ทุกคนเริ่มฝึกฝนอีกครั้ง

มู่ว่ำนเอ๋อกลับมำจำกดินแดนลับ และเริ่มศึกษำกำรปรุงยำอย่ำง
ขยันขันแข็งมำกขึ้น

มีควำมคิดแปลกๆ มำกมำย ปรุงยำที่มีประโยชน์มำกมำย

หนิงเฉินซินขังตัวเองอยู่ในห้อง คิดเกี่ยวกับหนทำงของเขำและ
สิ่งที่ต้องท ำในอนำคต

เสี่ยวเฮยก ำลังจะไปดินแดนทำงเหนือ

หลังจำกดินแดนลับ

เสี่ยวเฮยบรรลุ ขั้นที่หนึ่งกำยมำรนิรันดร์ เรียบร้อยแล้ว

ปัจจุบัน ขั้นที่สอง คือขั้นที่ต้องกำรควำมเย็นจัด

แต่ไม่มีพื้นที่ใดที่หนำวจัดในแดนใต้

แม้ว่ำจะเป็นจิตวิญญำณแห่งดำบเยือกแข็ง แต่เจตจ ำนงทั่วไป
ของน ้ำแข็ง ก็ไม่สำมำรถเรียกว่ำเย็นจัดได้

หลังจำกนั้น ตำมที่หงหยิงกล่ำว

ทำงเหนือสุดของภูมิภำคแดนเหนือ

อำจมีสถำนที่แบบนี้

หลังจำกนั้น

เสี่ยวเฮยออกเดินทำง ไปยังสถำนที่เย็นจัดในภูมิภำคแดนเหนือ
เพื่อหล่อเลี้ยงร่ำงกำยของเขำและฝึกฝนกำยมำรนิรันดร์

หงหยิงฝึกฝนทั้งวัน พยำยำมฟื้นฟูฐำนบ่มเพำะให้เร็วที่สุด

ส ำหรับเย่ชิวไป่ แม้ว่ำเขำจะยังฝึกฝนอยู่

แต่มู่จือชิงสำมำรถบอกได้ว่ำ หัวใจของเย่ชิวไป่ไม่สงบ

เขำมักมองไปทำงทิศเหนือขณะฝึก

ในตอนนี้ เย่ชิวไป่เสร็จสิ้นกำรฝึกฝน มองไปยังทิศทำงของ
ดินแดนทำงเหนือ และอดไม่ได้ที่จะถอนหำยใจลึกๆ

มู่จือชิงก้ำวไปข้ำงหน้ำ นั่งข้ำงๆเย่ชิวไป่และกล่ำวเบำๆ ว่ำ “เป็น
อะไร? เจ้ำก ำลังคิดเกี่ยวกับภูมิภำคแดนเหนืออยู่อีกหรือ”

เย่ชิวไป่ยิ้มเล็กน้อยและพยักหน้ำ

รำชวงค์หลัวอี้เป็นปมในใจของเขำ

เป็นเป้ำหมำยแรกของเขำเช่นกัน

เมื่อครั้งหนึ่งเขำกล่ำวว่ำ

อนำคตพร้อมเหวี่ยงดำบ เหยียบย ่ำรำชวงศ์หลัวอี้!

แต่ตอนนี้ รำชวงศ์หลัวอี้ได้ก่อสงครำมเพื่อรวมดินแดนทำงเหนือ

สิ่งนี้ท ำให้ชีวิตผู้คนล ำบำก

เย่ชิวไป่รู้ว่ำ ตัวเขำไม่ใช่คนดี

แต่อย่ำงไรก็ตำม เมื่อพบกับควำมอยุติธรรม เขำก็จะช่วย
เช่นกัน!

มู่จือชิงดูเหมือนจะรู้ว่ำเย่ชิวไป่ก ำลังคิดอะไรอยู่ เลยกล่ำวอย่ำง
ปลอบโยนว่ำ “ข้ำคิดว่ำเจ้ำส ำนักฉิน และผู้อำวุโสหลู่กล่ำวถูก ตอนนี้
สิ่งที่เจ้ำต้องท ำคือ พัฒนำควำมแข็งแกร่งของเจ้ำ”

“ด้วยตัวเจ้ำในปัจจุบัน มันไม่เพียงพอที่จะเปลี่ยนสถำนกำรณ์
ของกำรต่อสู้”

ตั้งแต่ได้แก้ปัญหำทำงกำยภำพ

ขอบเขตของมู่จือชิง ก็พัฒนำขึ้นอย่ำงรวดเร็วเช่นกัน

เย่ชิวไป่ยิ้มอย่ำงขมขื่น: “ข้ำรู้ดี แต่ข้ำไม่สำมำรถสงบสติอำรมณ์
ได้ และไม่มีทำงแก้ไขอำรมณ์นี้ของข้ำได้”

ส ำหรับสิ่งนี้.

มู่จือชิงไม่สำมำรถช่วยเย่ชิวไป่ แก้ปมในใจของเขำได้

หลู่ชำงเฉิงซึ่งนอนอยู่บนเก้ำอี้ มองไปที่เย่ชิวไป่แล้วกล่ำวว่ำ
“เอำล่ะ อย่ำคิดมำก เจ้ำมำกับข้ำ”

หลังจำกกล่ำวแล้ว หลู่ชำงเฉินก็ลุกขึ้นและเดินไปที่ด้ำนหลังของ
ศำลำเฉำถัง

เย่ชิวไป่นิ่งค้ำงไปครู่หนึ่งแล้วตำมไป

ด้ำนหลังศำลำเฉ่ถังเป็นภูเขำลึก

เย่ชิวไป่เดินตำมหลู่ชำงเฉินเข้ำไปในภูเขำลึก เดินมำถึงน ้ำตก

น ้ำตกมีขนำดไม่ใหญ่นัก

แต่กระแสน ้ำตกแรงมำก

พุ่งลงไปในทะเลสำบรำวกับดวงดำวที่ตกลงมำ มันท ำให้เกิดกำร
กระเด็นของน ้ำนับไม่ถ้วน

เกิดเป็นม่ำนน ้ำสีรุ้ง

และในม่ำนน ้ำสีรุ้ง มีหินก้อนใหญ่อยู่ก้อนหนึ่ง

บนก้อนหิน มีรอยดำบ รูหอก และรอยก ำปั้นนับไม่ถ้วนสลักอยู่
บนนั้น

แต่ก้อนหิน ก็ยังคงตั้งตระหง่ำนอยู่กลำงทะเลสำบ

ยืนหยัดภำยใต้กระแสน ้ำตก ไม่มีร่องรอยกำรกัดกร่อน!

หลู่ชำงเฉินเดินไปที่ด้ำนข้ำงของทะเลสำบ ชี้ไปที่ก้อนหินและ
กล่ำวว่ำ “ก้อนหินก้อนนั้นเป็นสถำนที่ ที่ตำเฒ่ำขอให้ศิษย์ของศำลำ
เฉำถังฝึกฝน”

ตำเฒ่ำ?

เย่ชิวไป่ผงะไปครู่หนึ่ง จำกนั้นเขำก็ตระหนักได้

คือเจ้ำของศำลำเฉำถังรุ่นก่อน

“เจ้ำ ฝึกดำบของเจ้ำบนก้อนหินนั้นซะ เมื่อเจ้ำสำมำรถแกะสลัก
รอยดำบเป็นร้อยๆ บนก้อนหินนั้น ข้ำจะอนุญำตให้เจ้ำไปที่ภูมิภำค
แดนเหนือ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้เย่ชิวไป่ก็พยักหน้ำ

กระโดดขึ้นไปถึงก้อนหิน

อย่ำงไรก็ตำม แค่ยืนอยู่บนก้อนหิน

น ้ำตกที่ไหลเชี่ยวจะตกลงมำ!

โจมตีร่ำงของเย่ชิวไป่!

สีหน้ำของเย่ชิวไป่เปลี่ยนไป น ้ำตกที่ไหลมำหนักถึงหนึ่งหมื่น
จิน!

เมื่อมันกระทบเขำ เขำจะรู้สึกเจ็บปวดอย่ำงรุนแรงในร่ำงกำยของ
เขำ!

ยิ่งกว่ำนั้น แม้แต่จะยืนำ ก็ไม่สำมำรถยืนได้อย่ำงมั่นคง!

“โอ้ ให้ใช้แต่ดำบไม้เท่ำนั้น”

เมื่อได้ยินสิ่งที่หลู่ชำงเฉินกล่ำว

เย่ชิวไป่กัดฟันและหยิบดำบไม้ออกมำ ตั้งใจจะเหวี่ยงดำบ แต่
เมื่อเขำเหวี่ยงดำบ เขำก็ไม่สำมำรถยืนนิ่งได้เพรำะแรงกระแทกของ
กระแสน ้ำ

เขำตกลงไปในทะเลสำบ!

เย่ชิวไป่เปียกปอน แหวกว่ำยน ้ำและยืนบนก้อนหินอีกครั้ง

อย่ำงไรก็ตำม สถำนกำรณ์ยังคงเหมือนเดิม

เขำไม่สำมำรถยืนได้อย่ำงมั่นคง

เมื่อมองไปที่ฉำกนี้ หลู่ฉำงเฉิงก็ถอนหำยใจด้วยควำมโล่งอก

น ้ำตกนี้ไม่ธรรมดำเลย แถมยังมีหินสลักอยู่ในนั้นด้วย

ยิ่งกว่ำนั้น หลังจำกกำรปรับปรุงโดยเขำเอง

ควำมแข็งแกร่งของค่ำยกลน ้ำตกนี้แข็งแกร่งยิ่งกว่ำเดิม

ในควำมคิดของเขำ

ปล่อยให้เย่ชิวไป่อยู่ในศำลำเฉำถัง ย่อมดีที่สุด

อย่ำได้ออกไปสร้ำงปัญหำให้ข้ำ!

เกิดอะไรขึ้นในดินแดนทำงเหนือ? มันเกี่ยวอะไรกับเขำ?

มิฉะนั้นถ้ำปล่อยเขำไป

เย่ชิวไป่จะสร้ำงปัญหำมำกมำย เมื่อเขำไปที่ภูมิภำคแดนเหนือ
และให้เขำตำมไปเช็ดตูดอีกครั้ง

มันยำกที่จะได้หยุดพักอย่ำงสบำย

ให้เขำซ้อมอยู่ที่นี่ก่อน

หลู่ชำงเฉิงคิดเช่นนั้น

เมื่อมองไปที่เย่ชิวไป่ที่ตกลงไปในทะเลสำบอีกครั้ง เขำก็พยัก
หน้ำด้วยควำมพึงพอใจ

หันศีรษะและจำกไป

ปล่อยเย่ชิวไป่ฝึกฝนสักระยะ ก็น่ำจะเพียงพอแล้วใช่ไหม?

…

เวลำผ่ำนไปอย่ำงรวดเร็วหนึ่งเดือน

กำรต่อสู้ในภูมิภำคแดนเหนือยังคงดุเดือด

แต่เนื่องจำกควำมจริงที่ว่ำ กองก ำลังต่ำงๆ รวมกันเป็นหนึ่งเดียว

ดังนั้น นิกำยที่ถูกท ำลำย มันก็น้อยลงมำก

รำชวงศ์หลัวอี้ยังได้วำงแผนที่สอดคล้องกัน

ทหำรแบ่งออกเป็นสำมกลุ่ม

ทีมนี้น ำโดยผู้ทรงอ ำนำจสำมคนภำยใต้จักรพรรดิ

ล้อมและสกัดกั้นกองก ำลังในดินแดนทำงเหนือ

และข้ำงๆ ผู้น ำทั้งสำมคน มีโลงศพอยู่สำมโลง

เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้แข็งแกร่งจำกภูมิภำคแดนเหนือจู่โจม

จักรพรรดิรวมทั้งรำชวงค์เป็นปีกแผ่น

หวำงเทียนหมิงท ำกำรซุ่มโจมตีในควำมมืด

ในขณะที่กองก ำลังในภูมิภำคแดนเหนือ ไม่สำมำรถวำงแผน
รับมือได้!