โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 160 เหตุการณ์แปรผัน!
เย่ชิวไป่และพรรคพวกที่ออกมาจากสนามรบได้แล้ว ปล่อยเสียง
หัวเราะออกมาดังลั่น ขณะที่พวกเขาวิ่งเตลิด
“ยอดเยี่ยม!”
“เยี่ยมมาก พี่เย่ กลยุทธ์ของเจ้าฉลาดจริงๆ เจ้าได้ฆ่าคน
มากมายโดยไม่สูญเสีย”
ที่ผ่านมา.
พันธมิตรดินแดนเหนือถูกสังหารเพียงฝ่ายเดียว โดยคนของ
ราชวงศ์หลัวอี้ โดนทำลายแนวป้องกันอย่างต่อเนื่อง
ทำให้ทุกคนหวาดกลัว หายใจไม่ทั่วท้อง
ในขณะเดียวกัน ขวัญกำลังใจก็ต ่ามากเช่นกัน
แต่การซุ่มโจมตีครั้งนี้ ได้ผลดีมากจนทุกคนตื่นเต้น!
เจี่ยนเจาเมี่ยนยิ้มและกล่าวว่า: “พี่เย่ ข้าไม่ได้เจอเจ้านาน
พละกำลังของเจ้าแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ”
เย่ชิวไป่ซึ่งมาถึงขั้นปลายของขอบเขตมหาสมุทรปราณ ทำให้
เจี่ยนเจาเมี่ยนรู้สึกหมดหนทางเล็กน้อย
แต่เดิม เจี่ยนเจาเมี่ยนมีเย่ชิวไป่เป็นเป้าหมายในการไล่ล่า
ทุกวันนี้ ภายใต้การแนะนำของหยุนจิง และการเก็บเกี่ยวใน
ดินแดนลับ
ทั้งหมดนี้เพิ่มความแข็งแกร่งของเจี่ยนเจาเมี่ยนอย่างมาก
ข้าคิดว่าช่องว่างกับเย่ชิวไป่จะลดลงมาก
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า
ช่องว่างยิ่งกว้างใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ!
เย่ชิวไป่ยิ้ม
คนกลุ่มหนึ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว
ในไม่ช้า พวกเขาก็มาถึงตรงจุดที่ฉินเทียนหนานอยู่
ฉินเทียนหนานอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก ที่
เห็นเย่ชิวไป่และคนอื่นๆ กลับมา
เย่ชิวไป่เป็นศิษย์ที่ภาคภูมิใจของสำนักชางเต๋าแดนใต้
เป็นเรื่องปกติที่เขาจะเอาใจใส่เย่ชิวไป่เป็นพิเศษ
ยิ่งไปกว่านั้น หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเย่ชิวไป่ที่นี่
เขาไม่สามารถอธิบายให้ไอ้เด็กหลู่ชางเฉินฟังได้
มีคนพาเขาออกมาจากบ้าน
เป็นเรื่องปกติที่จะต้องนำกลับคืนสู่สภาพเดิม
เย่ชิวไป่มองไปรอบ ๆ แล้วถามว่า “เจ้าสำนักฉิน อีกสองทีมอยู่ที่
ไหน”
ฉินเทียนหนานส่ายหัวและกล่าวว่า “ข้าไม่รู้ พวกเจ้ากลับมา
ก่อน”
เย่ชิวไป่พยักหน้า
กลุ่มทั้งหมด เฝ้ารออยู่ที่นี่
หลังจากหนึ่งก้านธูปผ่านไป ทีมที่นำโดยหยูซูก็กลับมาอย่าง
ราบรื่น
แต่ร่างกายของหยูซูดูเหมือนจะบาดเจ็บ
แต่ดูแล้วไม่เป็นอะไรมาก
หยูซูมาที่นี่ เห็นเย่ชิวไป่และพรรคพวกของเขา และกล่าวด้วย
รอยยิ้ม: “ดูเหมือนว่า ทีมเจ้าจะไปได้ดี”
เย่ชิวไป่ไม่ยิ้มและถามว่า “ทีมที่นำโดย ผู้อาวุโสสูงสุดนิกาย
เทียนชิงอยู่ที่ไหนหรือ?”
ยูซูผงะ ส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “ระหว่างทางกลับ ข้าไม่เห็นพวกเขา
เลย”
หลังได้ยินที่หยูซูกล่าว
การแสดงออกของฉินเทียนหนาน และเย่ชิวไป่ก็เปลี่ยนไปทั้งคู่!
กล่าวอย่างมีเหตุผล
กองทัพทั้งสามของราชวงศ์หลัวอี้โจมตีพร้อมกัน และข้ามหุบ
เขารอยแยกยักษ์ไปพร้อมกัน
จากนั้น เวลาสำหรับการซุ่มโจมตีจะต้องใกล้เคียงกัน
ตอนนี้ผ่านไปเกือบชั่วยามแล้ว ผู้อาวุโสสู.ศูโของนิกายเทียนชิง
ก็ยังไม่กลับมา
นั่นก็หมายความว่า อีกฝ่ายกำลังมีปัญหา!
เห็นได้ชัดว่า หยูซูก็คิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน ใบหน้าของเขาเคร่ง
ขรึมเล็กน้อย
บางคนกล่าวอย่างหวาดกลัว: “ข้าเกรงว่าทีมนั้นจะตกอยู่ใน
อันตราย”
ในเวลานี้ ในทิศทางของรอยแยกยักษ์ การระเบิดของปราณจิต
วิญญาณได้ปะทุขึ้น!
ทุกคนหันไปมอง
หยูซูกล่าวอย่างเคร่งขรึม: “ปราณนั้นเป็นลมปราณของผู้อาวุโส
สูงสุดนิกายเทียนชิง พวกเขาถูกกักไว้”
หลังเสียงแผ่วลง
หัวใจของทุกคนจมลงเล็กน้อย
ในตอนนั้น ในบรรดาแผนของพวกเขา ถ้าทีมซุ่มโจมตีล้มเหลว
จะต้องปล่อยพวกเขาให้ดูแลตัวเองเท่านั้น
เพราะเมื่อทีมอื่นเข้าไปช่วยเหลือ
การสูญเสียอาจมากกว่า
สามารถกล่าวได้ว่า
ทีมซุ่มโจมตีที่นำโดยผู้อาวุโสสูงสุด ถูกทุกคนตัดสินประหาร
ชีวิต
หยูซูถอนหายใจเล็กน้อยและกล่าวว่า: “ไม่มีทางเลือก”
เย่ชิวไป่เห็นว่าขวัญกำลังใจของทุกคนต ่าลงเล็กน้อย
เขาแอบคิดในใจว่า แย่แล้ว!
แผนครั้งนี้
ไม่เพียงแต่ลดทอนพลังของราชวงศ์หลัวอี้เท่านั้น
ยังต้องถ่วงเวลาการโจมตีของฝ่ายตรงข้าม
ที่สำคัญกว่านั้นคือ ฟื้นฟูขวัญกำลังใจของพันธมิตรดินแดน
เหนือ
ถ้าพันธมิตรสูญเสียกำลังใจในการทำสงคราม
มันก็อยู่ไม่ไกลจากความล้มเหลวและความพินาศ
แม้ว่าทั้งสองทีมจะรอดชีวิตจากการซุ่มโจมตี และกลับมาได้
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการล่มสลายของผู้อาวุโสสูงสุดนิกาย
เทียนชิง และพรรคพวกของเขา
ข้าเกรงว่า มันจะยังส่งผลต่อขวัญและกำลังใจ
แล้วยังเสียเปรียบในสถานการณ์การรบที่ตามมาอีกด้วย
หลังจากคิดดูแล้ว
หัวใจของเย่ชิวไป่จมดิ่งลง
ไม่ การทำเช่นนั้นมีแต่จะล้มเหลว
ดังนั้น เย่ชิวไป่จึงมองไปทางด้านขวาของรอยแยกยักษ์ ซึ่งเป็น
ทิศทางที่ปราณจิตวิญญาณระเบิดออกมา
แววตาของเขาแน่วแน่ ราวกับว่าเขาได้ตัดสินใจอะไรบางอย่าง
แล้ว
กล่าวเสียงเข้ม “ข้าจะไปช่วย!”
หา?
เจ้าจะไปไหนนะ?
ทุกคนมองไปที่เย่ชิวไป่ ด้วยความประหลาดใจ
เย่ชิวไป่มองไปที่ด้านขวาของรอยแยกยักษ์ และกล่าวด้วยเสียง
ทุ้ม: “ข้าจะนำพวกเขากลับมา มิฉะนั้น ปฏิบัติการนี้ จะมีความสำคัญ
เพียงเล็กน้อย”
ฉินเทียนหนานดูเหมือนจะเข้าใจว่า เย่ชิวไป่หมายถึงอะไร
แต่ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างหนักแน่น “ไม่ ข้าไม่เห็นด้วย”
พรสวรรค์ของเย่ชิวไป่ ถูกกำหนดให้เป็นสิ่งสำคัญ ตราบใดที่
เขายังไม่ตายกลางคัน
จากนั้นในอนาคต เขาจะเป็นหนึ่งในมหาอำนาจสูงสุดในทวีปนี้
เย่ชิวไป่จะเป็นได้แน่นอน!
ไม่ต้องสงสัยเลย!
หยูซูยังกล่าวอย่างจริงจัง: “อีกฝ่ายทรงพลัง แล้วเจ้าไป จะมี
ประโยชน์อะไร?”
นับประสาอะไรกับเย่ชิวไป่ แม้แต่เขาเองก็ไม่แน่ใจ!
เย่ชิวไป่ไม่คิดอย่างนั้น
ถ้าเขาต้องการไป มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถหลบหนีได้อย่าง
ราบรื่น
ท้ายที่สุด เขามีดาบเล่มเล็กที่อาจารย์มอบให้
และดาบชิงหยู
แม้ว่าเขาจะทำไม่สำเร็จ แต่เขาสามารถหนีได้แน่นอน
เย่ชิวไป่กล่าวว่า: “ข้าเท่านั้นที่เหมาะสมที่สุด”
“เจ้าสำนักฉินจำเป็นต้องสนับสนุนที่นี่ และรองเจ้าสำนักหยูก็
ได้รับบาดเจ็บ นอกจากท่านสองคนแล้ว ข้าเป็นคนเดียวที่เหมาะสม
กว่าที่นี่”
ตอนนี้ เย่ชิวไป่มาถึงช่วงปลายของขอบเขตมหาสมุทรปราณ
และมีทักษะดาบขอบเขตที่สูงกว่า
แม้ว่าจะเป็นคนที่แข็งแกร่งในช่วงปลายก้าวข้ามแดนหยวน แต่
เขาก็อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่ชิวไป่
เว้นแต่ฝ่ายตรงข้ามจะส่งหุ่นเชิดซากศพออกมา
หยูซูเงียบ
ฉินเทียนหนานสงบลง มองไปที่เย่ชิวไป่และกล่าวอย่างเงียบ ๆ :
“เจ้าตัดสินใจแล้ว?”
“ตัดสินใจแล้ว.”
ไม่ลังเล!
สามคำนี้ยืนยันได้ดีมาก
เมื่อเห็นเช่นนี้ ฉินเทียนหนานได้แต่แอบถอนหายใจ
“ถ้าไม่ได้ผล ก็กลับมาซะ”
เย่ชิวไป่พยักหน้า
เจี่ยนเจาเมี่ยนและพรรคพวกไม่ได้กล่าวอะไรเลย
ณ ตอนนี้กล่าวอะไรไป ก็ไม่มีประโยชน์
เพราะด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขา พวกเขาจะกีดขวางเย่ชิว
ไป่เท่านั้น
“ข้าไปแล้วนะ!”
ทันทีที่คำกล่าวจบลง เย่ชิวไป๋ก็สวมชุดคลุมสีขาว หายไปทันที
และบินไปทางขวาของรอยแยกหุบเขา!
เจี่ยนเจาเมี่ยนมองไปที่แผ่นหลังของเย่ชิวไป่และกำหมัดแน่น
เขาในตอนนี้
รู้สึกถึงความอ่อนด้อยของตัวเอง ว่าไร้เรี่ยวแรงเพียงใดเมื่อต้อง
รับมือกับสถานการณ์เช่นนี้
ข้าไม่สามารถทำอะไรได้!
ไม่!.
ต้องฝึกฝนให้หนักขึ้น…
ไม่นานนัก
เย่ชิวไป่มาถึงที่ปราณจิตวิญญาณปะทุ
เย่ชิวไป่เห็น.
กองทัพของราชวงศ์หลัวอี้ ข้ามรอยแยกยักษ์ได้สำเร็จ!
ผู้อาวุโสสูงสุดนิกายเทียนชิง และพรรคพวกของเขา ต่างก็ได้รับ
บาดเจ็บในระดับความรุนแรงที่แตกต่างกันไป
แม้เดิมทีมมีทั้งหมดสิบคน ตอนนี้เหลือเพียงหกคน!
ทุกคนต่างช่วยกันป้องกัน ให้ถอยกลับไปข้างหลัง
เป็นเพียงว่า ศัตรูมีชายที่แข็งแกร่งสามคนในก้าวข้ามแดนหยวน
ขั้นปลาบเป็นผู้นำทีม
การโจมตีของทั้งสามทำให้ผู้อาวุโสใสูงสุด และพรรคพวกของ
เขา ไม่สามารถออกจากสถานที่นี้ได้!
ในตอนนี้
ผู้อาวุโสสูงสุด ยิ้มอย่างปลงตก
ดูเหมือนว่าโชคจะเลวร้ายลง…
YOU MAY ALSO LIKE
