โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 180 ปริศนาความทรงจำ!
ภูมิภาคแดนเหนือ
ดินแดนทางตอนเหนือสุดขั้ว
ณ ทุ่งน ้าแข็ง
ที่นี่ ปราณจิตวิญาณบางเบามาก หมอกเย็นแผ่กระจาย และลม
หนาวก็ทิ่มแทง!
อุณหภูมิลดต ่ามาก
แม้แต่ผู้ฝึกตน ก็อยู่ที่นี่นานไม่ได้
สัตว์อสูรธาตุน ้าแข็งจำนวนนับไม่ถ้วน ออกอาละวาดที่นี่
เรียกได้ว่าเป็นเขตหวงห้ามในการดำรงชีวิต
และในส่วนลึกของทางเหนือสุดขั่ว มีสถานที่ซึ่งลมหนาวพัดผ่าน
ตลอดเวลา
อุณหภูมิที่นี่ิ ต ่ามากกว่าภายนอกอย่างมาก
เกรงว่าแม้แต่ผู้แข็งแกร่งก้าวข้ามแดนหยวน จะไม่สามารถอยู่ใน
นั้นแม้แต่ชั่วขณะหนึ่งได้
จะเห็นได้ว่าสภาพแวดล้อมนั้นรุนแรงมาก
แต่ในนั้นเอง มีชายหนุ่มเปลือยกายยืนอยู่ตรงนี้
ยืนรับลมหนาว!
ลมเย็นเหมือนใบมีดที่คมกริบ
ทะลวงเฉือนร่างกาย ของชายเปลือยอย่างต่อเนื่อง
พื้นผิวของร่างกาย ถูกปกคลุมด้วยชั้นน ้าแข็งบางๆ
ทันทีที่น ้าแข็งบางๆ ปริวออกมา มันจะถูกลมเย็นที่เหมือนใบมีด
พัดออกเป็นชิ้นๆ
ลมหนาวนี้เย็นยะเยือกของจริง
แช่แข็งเข้าถึงไขกระดูก!
แม้แต่การไหลเวียนของโลหิตในร่างกายก็ช้าลง!
หากมีคนอยู่ที่นี่ พวกเขาจะตกใจตายได้
เพราะบนผิวกายของชายที่เปลือยเปล่า มีเส้นสีฟ้าน ้าแข็งอยู่ทั่ว
ร่างกายของเขา!
และในเส้นน ้าแข็งสีฟ้า มีกระแสน ้าเย็นไหลเชี่ยว!
เมื่อลมหนาวพัดโชยมาต้องกายชายที่เปลือยเปล่า
สายน ้าแข็งสีฟ้า จะดูดซับความเย็นเข้าไป!
ทุกการซึมซับความเย็น
กระแสน ้าเย็นในผิว จะไหลรุนแรงขึ้น
อย่างชัดเจน!
ชายเปลือยกาย ฝึกฝนร่างกายของเขา ด้วยความช่วยเหลือของ
สภาพแวดล้อมที่เย็นจัด!
เขามีทักษะพิเศษ เป็นผู้บ่มเพาะกายเนื้อ ที่เกือบจะทำร้ายตัวเอง
ด้วยวิธีทรมานร่างกายของเขา
เขาสามารถคงอยู่ได้นานหลายเดือน ในที่เย็นจัด!
ในดินแดนนี้ มีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น
นั่นคือ เสี่ยววเฮยผู้บ่มเพาะกายมารนิรันดร์(หว่านกู่โม่ที๋)
ในตอนนั้น.
เย่ชิวไป่, หงหยิง และหนิงเฉินซิน บ่มเพาะในศาลาเฉาถัง
มีแต่เสี่ยวเฮย ที่ต้องมาที่นี่
เพราะแดนใต้ไม่มีที่ไหนหนาวจัด
ความคืบหน้าของกายมารนิรันดร์มาถึงขั้นสองแล้ว
ขั้นแรก ต้องการสถานที่ที่ร้อนจัดเพื่อทำให้ร่างกายเดือด
ต้องให้นกน้อยปล่อยเพลิงแห่งนิพพาน เพื่อช่วยให้เสี่ยวเฮย
ฝึกฝนสำเร็จ
และขั้นที่สองนี้ เป็นขั้นที่ต้องการความเย็นจัด
ซึ่งสถานที่ที่เย็นจัด มันมีเพียงพื้นที่ทางตอนเหนือสุดขั้วใน
ภูมิภาคแดนเหนือเท่านั้น
ดังนั้น.
เสี่ยวเฮยจึงออกจากศาลาเฉาถัง และมาถึงทางเหนือสุดเพียง
ลำพัง
ทำให้กายเนื้อมีอารมณ์
ใช้สิ่งนี้เพื่อฝึกฝนขั้นที่สอง ของกายมารนิรันดร์ให้สำเร็จ
ในวันนี้.
ผ่านมาหลายเดือนแล้ว
พื้นผิวร่างกายของเสี่ยวเฮยปกคลุมไปด้วยเส้นน ้าแข็งสีฟ้า!
นอกจากนี้ ยังหมายความว่ากายมารนิรันดร์ของเสี่ยวเฮย ได้
ก้าวข้ามขีดจำกัดของขั้นสองแล้ว
สามารถพูดได้ว่า
แม้จะเป็นขอบเขคเสมือนเทพที่แข็งแกร่งก็ตาม
ตอนนี้ก็ไม่กล้า รับการโจมตีของเสี่ยวเฮยโดยตรง!
และในตอนนี้
ขณะที่ร่างกายของเสี่ยวเฮย ถูกปกคลุมด้วยลวดลายน ้าแข็ง!
ในใจของเขา ดูเหมือนจะมีฉากแตกๆ โผล่ออกมาเรื่อยๆ
ฉากแล้วฉากเล่า เหมือนจิ๊กซอว์ที่แตกออกเป็นชิ้นส่วนนับไม่
ถ้วน
ในปริศนาแรก
ในฉากนั้น ท้องฟ้ามืดมิดราวกับไม่มีดวงอาทิตย์และดวงจันทร์!
ในก้อนเมฆ มีปราณมารสีดำมากมาย!
และแผ่นดินก็เต็มไปด้วยเลือด!
กลางแผ่นดินนั้น.
เป็นวังน้อยใหญ่
ในที่สุด ภาพก็หยุดนิ่งตรงกลาง หยุดตรงพระราชวังสีดำที่สูง
ตระหง่านมาก!
และปริศนาที่สอง
ในพระราชวังสีดำ มีกลุ่มคนไม่รู้จักปรากฏ
เป็นแค่คนไม่กี่คน แต่ไม่เห็นหน้า เหมือนถูกหมอกปกคลุม
บนศรีษะกลุ่มคนทั้งห้านั้น มีเขาแหลมสองเขา
มุมแหลมถูกปกคลุมด้วยเส้นเกลียวสีดำ
เปล่งปราณมารอันมหาศาล!
และตรงหน้าห้าคนนี้
เป็นชายในชุดคลุมสีดำ
แม้เห็นหน้าชายคนนั้นไม่ชัด
แต่เสี่ยวเฮยรู้สึกได้ว่า รัศมีปราณของชายชุดดำคนนี้ คล้ายกับ
เขามาก และอาจกล่าวได้ว่าเหมือนกันทุกประการ
เหมือนเป็นคนเดียวกัน!
ชายในชุดดำ ต่อสู้กับคนห้าคนนั้น!
ปริศนาชิ้นที่สอง ติดอยู่ตรงนี้
หลังจากนั้น ปริศนาชิ้นที่สามก็โผล่ออกมาทันที
ปริศนาตัวที่สาม ในภาพ เป็นสถานที่มืดและอับชื้น
ล้อมรอบด้วยเสาหินสีดำ ที่ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า!
เสาหินสูงตระหง่านก่อตัวเป็นวงกลม
ตรงกลางล้อมรอบด้วยเสาหิน
มีหญิงสาวผู้หนึ่ง
หญิงสาวผู้นั้นก้มศีรษะ ปล่อยผมสีดำของนาง
ไม่เห็นหน้า
แต่เสี่ยวเฮยได้ยินหญิงสาวกำลังกล่าว
เนื้อหาคือ “ท่านพี่ อย่าเพิ่งกลับจนกว่าจะแน่ใจ…”
เนื้อหาหยุดกะทันหัน
เสี่ยวเฮยขมวดคิ้ว
หลังจากอ่านปริศนาทั้งสามนี้ ทะเลแห่งจิตสำนึกก็เริ่มสั่นราวกับ
แผ่นดินไหว ราวกับว่ามันกำลังจะแตกออก!
เสี่ยวเฮย ยกมือกุมศีรษะ และคำรามด้วยความเจ็บปวด
ล้มลงกับพื้น เตะออกด้วยสองเท้า!
ร่างกายของเขายิ่งสั่นสะท้าน!
แม้แต่ตอนที่ฝึกฝนกายมารนิรันดร์
เสี่ยวเฮยไม่เคยเปล่งเสียงคำรามอย่างเจ็บปวดเช่นนี้มาก่อน
ตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจ็บปวดจนทนไม่ได้!
“นี่มันอะไรกัน!?”
“ทำไมสิ่งเหล่านี้ถึงปรากฏขึ้นในใจของข้า!”
เสี่ยวเฮยเอามือกุมหัว กลิ้งไปตามลมหนาว
ความเจ็บปวดแบบนี้ แม้แต่เขาซึ่งเป็นคนที่มีความตั้งใจอันแรง
กล้ายังทนไม่ได้!
หัวของเขา ดูเหมือนจะถูกขวานใหญ่สับเป็นชิ้นๆ ทีละชิ้นๆ!
ทะเลแห่งจิตสำนึกแตกร้าวราวกับแผ่นดินไหว!
ความเจ็บปวดที่ฝังลึกอยู่ในจิตวิญญาณแบบนี้ ทนไม่ได้!
และในขณะนี้เอง
มีหมาป่ายักษ์ขนสีขาวสามตัว เดินเข้ามาหาเสี่ยวเฮยอย่างช้าๆ
ในดวงตาสีฟ้าเย็นชาของพวกเขา
ความโลภหิวกระหายปรากฏขึ้น
แน่นอนแล้ว.
พวกมันต้องการจับเสี่ยวเฮยเป็นเหยื่อ!
หากใครคุ้นเคยกับแดนเหนือสุดขั่วที่นี่
จะสามารถรับรู้ได้ว่า
หมาป่ายักษ์ขนสีขาวทั้งสามตัวนี้ เป็นหนึ่งในสัตว์อสูรที่ทรงพลัง
ที่สุด ในทุ่งน ้าแข็งแดนเหนือสุดขั่ว!
ส่วนมากขอบเขตของมันคือ มหาสมุทรปราณ!
แต่ความแข็งแกร่งของหมาป่ายักษ์ขนขาวที่โตเต็มวัยทั้งสามตัว
นี้ นั่นคือครึ่งก้าวเสมือนเทพ!
ตามตำนาน ราชาหมาป่ายักษ์ขนสีขาว มีความแข็งแกร่งถึง
ระดับเสมือนเทพ!
หมาป่ายักษ์ขนสีขาวสามตัวมองดูเสี่ยวเฮยที่กำลังม้วนตัว มัน
กำลังมองหาโอกาส
หลังจากรู้ว่า เสี่ยวเฮยไม่พบพวกมัน
หมาป่ายักษ์ขนสีขาวสามตัวโจมตีพร้อมกัน
วู้ๆๆ!
พวกมันอ้าปากที่เปื้อนเลือด เผยให้เห็นฟันอันแหลมคม!
พุ่งเข้าหาเสี่ยวเฮย!
แต่ไม่รู้ว่า มันเป็นจิตใต้สำนึกหรืออะไร
เสี่ยวเฮยดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงอันตราย
เขาคำรามด้วยความเจ็บปวด
จู่ๆก็ลุกขึ้น
ทันใดนั้น เขาก็ต่อยหมาป่ายักษ์ขนสีขาวไปหนึ่งตัว!
หมัดของเขาแข็งแกร่งมาก จนกระจายลมหนาวที่กัดกินรอบตัว
เขา!
หนึ่งหมัด พุ่งเข้าใส่หมาป่ายักษ์ขนสีขาวอย่างแรง!
ตูม!
มาพร้อมกับเสียงกรีดร้อง
ร่างของหมาป่ายักษ์ขนสีขาว กลายเป็นเนื้อสับในขณะนี้!
เลือดไหลนองพื้น
เสี่ยวเฮยถูกปกคลุมไปด้วยเนื้อของมัน!
เสี่ยวเฮยยังรุกไม่หยุด
มีพลังงานมารสีดำ ไหลเข้ามาในดวงตาของเขา
โฮก!
เขาตกอยู่ในสภาพคลุ้มคลั่ง!
เสี่ยวเฮยคำรามด้วยความโกรธ ส่งเสียงคำรามอย่างโหดเหี้ยม
หมัดทั้งสองระเบิดออกพร้อมกัน!
เขย่าพื้นที่!
ชกเข้าใส่หมาป่ายักษ์ขนสีขาวสองตัวทันที
กลายเป็นฝนเลือดเนื้อ!
กระจายอยู่บนแผ่นน ้าแข็ง
หมาป่ายักษ์ผมขาว โตเต็มวัยสามตัว ที่อยู่ระดับครึ่งก้าวเสมือน
เทพ
ถูกต่อยเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ด้วยหมัดของเสี่ยวเฮย!
YOU MAY ALSO LIKE
