โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 195: ความตายของจักรพรรดิ
วันนี้คนที่นี่
มหาอำนาจขอบเขตเสมือนเทพสองคน จากนิกายพุทธะเสียชีวิต
แล้ว
หวางยี่ถงและหวางเทียนหมินแห่งราชวงศ์หลัวอี้ อยู่ในขอบเขต
ก้าวข้ามแดนหยวนพวกเขาไม่เป็นภัยคุกคามต่อหลู่ชางเฉิน
และในตอนนี้
มีเพียงภาพมายาที่ลงมาจากอาณาจักรเบื้องบนเท่านั้น ซึ่ง
แข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย
มีความแตกต่างระหว่างภาพมายากับภาพมายา
หลู่ชางเฉินไม่คิดว่า ภาพมายาที่อยู่ข้างหน้าเขา จะแข็งแกร่ง
กว่าตัวเขาเอง
เพราะถ้าแข็งแกร่งกว่าเขา
ตอนที่หลู่ชางเฉินสังหารชายหนุ่มถือพัด เขาต้องสามารถขวาง
มันไว้ได้
แต่อีกฝ่ายไม่มีโอกาสแม้แต่จะโต้ตอบ
นั่นก็หมายความว่า ความแข็งแกร่งของภาพมายานี้ อ่อนแอกว่า
ของหลู่ชางเฉิน!
อาจกล่าวได้ว่า ที่จู่ๆหลู่ชางเฉินก็โจมตีไปที่ชายหนุ่ม
มันไม่ใช่แค่ระบายความโกรธในใจ
แต่เขากำลังทดสอบความแข็งแกร่ง ของภาพมายาอีกด้วย!
เมื่อได้ยินคำกล่าวที่ดูเย่อหยิ่งของหลู่ชางเฉิน ใบหน้าของภาพ
มายาก็น่าเกลียด
แต่ก็ไม่ได้กล่าวหักล้าง
สุดท้ายแล้ว สิ่งที่หลู่ชางเฉินกล่าวก็คือความจริง
ภาพมายากล่าวด้วยใบหน้าบูดบึ้ง: “เจ้าควรรู้ด้วยว่าพวกเรามา
จากไหน?”
“เจ้าแข็งแกร่งมาก แต่เจ้ายังอยู่คนเดียว เมื่อถึงเวลานั้น เมื่อ
อาณาจักรเบื้องบนมาถึง เจ้าจะต้านทานมันได้หรือ?”
หลู่ชางเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า: “เรามีคำกล่าวโบราณว่า ทหาร
มานำทัพต้าน น ้ามานำดินถม”
“และอีกอย่าง ตอนนี้เจ้ายังมาไม่ได้ ไม่ใช่หรือ?”
แค่ช่วงเวลานี้ ก็เพียงพอแล้วสำหรับการเตรียมตัว
เช่น… กลับไปเสริมสร้างความแข็งแกร่งของค่ายกลจิวหยู่?
ถ้าเขารู้ความคิดของหลู่ชางเฉิน เขาคงจะกล่าวอะไรไม่ออกไป
มากกว่านี้
เดิมทีค่ายกลนี่ เปรียบเหมือน เอาปืนใหญ่ต่อสู้กับยุง
พลังของการก่อตัวค่ายกลจิ่วหยู ซึ่งได้รับความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น
อย่างน้อย สี่ส่วน!
ถ้าค่ายกลนี้แข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง…
เจ้าต้องการทำลายอาณาจักรนี้โดยตรงหรือไม่?
ภาพมายาพยักหน้าและกล่าวว่า “เอาล่ะ ในเมื่อเป็นอย่างนั้น เจ้า
ก็เตรียมรับมือได้เลย”
“ว่าแต่ จุดประสงค์ของเจ้าคืออะไร?”
ปัญหากลับมาที่จุดเดิม
ชายหนุ่มถือพัดถาม และภาพมายาก็ถามด้วย
จุดประสงค์?
หลู่ชางเฉินพลันนึกถึงหัวใจของอาณาจักร
เขาจำสิ่งที่มันกล่าวกับตัวเองได้
บางที เป้าหมายของพวกเขาคือหัวใจของอาณาจักร?
อย่างไรก็ตาม หลู่ชางเฉินไม่สามารถเปิดเผยตำแหน่งของหัวใจ
ของอาณาจักรได้
ดังนั้นเขาจึงยิ้มและกล่าวว่า “จุดประสงค์? ข้าแค่อยากจะเข้า
นอนแต่หัวค ่า และตื่นแต่เช้าเพื่อรับแสงตะวัน”
เมื่อได้ยินคำกล่าว
ภาพมายาแค่นเสียงอย่างเย็นชา
เขาโบกมือ แล้วหายเไปทันที
จี้หยกที่คอของชายหนุมก็ร้าวเช่นกัน
เห็นได้ชัดว่า ด้วยความช่วยเหลือของการฉายภาพมายาข้าม
ขอบเขตของสมบัติ ภาระของจี้หยกนี้จึงมากเกินไป
หลังจากนั้น.
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หลู่ชางเฉินไม่สนใจมันอีกต่อไป แต่หันหัวของเขา
มองไปที่หวางยี่ถงและหวางเทียนหมิน
ราชวงศ์หลัวอี้
ณ วันนี้ มันจะต้องถูกทำลาย
หวางยี่ถงรู้เรื่องนี้ดี ในมือของหลู่ชางเฉิน พวกเขาไม่มีโอกาส
ต่อสู้ได้เลย
อย่างไรก็ตาม ในฐานะจักรพรรดิของราชวงศ์ ในช่วงเวลาแห่ง
ความเป็นและความตายนี้ เขายังคงแสดงสีหน้าสงบ
การแสดงออกของหวางเทียนหมินน่าเกลียด
เขาอุตสาห์ทำลายผนึกและกลับมาในที่สุด
ข้ายังไม่สำเร็จแผนการอันยิ่งใหญ่ของข้า ดังนั้นข้าจะต้องตาย
ที่นี่
คงเป็นเรื่องโกหกที่จะบอกว่าเขาเต็มใจ
หลู่ชางเฉินเพียงแค่เหลือบมองทั้งสองคนอย่างไม่แยแส จากนั้น
หันศีรษะไปที่เย่ชิวไป่และกล่าวว่า “ถึงเวลาที่จะต้องจบเรื่องนี้ลงแล้ว
ข้าจะปล่อยสองคนนี้กับเจ้า คงไม่มีปัญหา?”
หลายๆเรื่องเกี่ยวกับเย่ชิวไป่ อาจกล่าวได้ว่ามีต้นกำเนิดมาจาก
ราชวงศ์หลัวอี้
ความเกลียดชังระหว่างเขากับราชวงศ์หลัวอี้นั้น เข้ากันไม่ได้มา
นานแล้ว และมีเพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งที่ต้องตายเท่านั้น!
ราชวงค์หลัวอี้ กลายเป็นปมในใจของเย่ชิวไป่!
ถ้าเขาไม่กำจัดมัน เขาจะรู้สึกไม่สบายใจ!
เมื่อได้ยินเช่นนี้เย่ชิวไป่ก็พยักหน้า นี่เป็นเรื่องของเขาเอง
มันควรจะถูกตัดออกด้วยดาบในมือของเขา
เย่ชิวไป่ถือดาบอสูรทมิฬ มองไปที่หวางยี่ถง
หวางยี่ถงยิ้มและกล่าวว่า: “ผู้ชนะมีชีวิตอยู่และผู้แพ้ตาย ข้าไม่
คิดว่าข้าทำอะไรผิด สิ่งเดียวที่ข้าทำผิดคือข้าไม่ได้สังหารเจ้าก่อนที่
เจ้าจะเติบโต”
ในฐานะจักรพรรดิราชวงศ์
หวางอี้ถงมีคุณสมบัติ
ภายใต้การปกครองของเขา ราชวงศ์หลัวอี้กลายเป็นกองกำลัง
อันดับหนึ่งในดินแดนทางเหนือได้สำเร็จ
ทุกสิ่งที่เขาทำได้รับการพิจารณาอย่างรอบคอบ
และเหตุการณ์ของเย่ชิวไป่
กล่าวได้เพียงว่า พลังของราชวงศ์หลัวอี้นั้นไม่แข็งแกร่ง เท่ากับ
ผู้ที่อยู่เบื้องหลังเย่ชิวไป่!
ในข้อมูล ไม่ได้กล่าวถึงหลู่ชางเฉินเลย
สิ่งนี้นำไปสู่ความพ่ายแพ้ของหวางยี่ถง
เย่ชิวไป่ก็เห็นด้วยกับหวางยี่ถงอยู่ในใจ
เขาเป็นจักรพรรดิที่มีคุณสมบัติเหมาะสม
แต่เขาดันมีลูกชายแย่ๆ!
หวางยี่ถงกล่าวต่อ: “อย่างไรก็ตาม ในฐานะผู้ปกครองประเทศ
ข้าจะไม่ยอมให้เจ้ากดดันข้า”
หลังจากกล่าวจบ เขาก็ริเริ่มที่จะพุ่งไปหาเย่ชิวไป่!
ปราณของเขาทั้งหมด ระเบิดออกมา!
เย่ชิวไป่ถือดาบอสูรทมิฬ และก้าวไปข้างหน้า
เขาจับด้ามดาบด้วยมือทั้งสองข้าง ปราณอันชั่วร้ายพุ่งออกมา
จากดาบอย่างเมามัน!
ทันใดนั้นดาบก็ฟันออกมา!
เก้าดาบอสูรสวรรค์ ดาบที่แปด!
ดาบแห่งความมืดเต็มไปด้วยพลังอีนท้วมท้น เฉือนเข้าหาหวาง
ยี่ถง!
จักรพรรดิไม่เคยถอย
มีรัศมีจักรพรรดิหมุนวนไปทั่วร่างของเขา!
ทันใดนั้น ปราณรัศมีจักรพรรดิก็โอบกำปั้นของหวางยี่ถง
ระเบิดหมัด!
กระหน ่าโจมตีปราณดาบ!
แต่.
เย่ชิวไป่ในปัจจุบัน แม้จะเผชิญกับขอบเขตเสมือนเทพที่
แข็งแกร่งก็สามารถต้านทานได้
แล้วหวางยี่ถง จะเป็นคู่ต่อสู้ของเย่ชิวไป่ได้อย่างไร?
สิ่งนี้ไม่น่าแปลกใจ.
กำปั้นที่เต็มไปด้วยรัศมีจักรพรรดิ ถูกโอบล้อมด้วยปราณแห่ง
อสูรร้ายในชั่วพริบตา
แล้วกำปั้นถูกกัดกร่อน!
ทำลายปราณหมัดนั้นหมดสิ้น!
ปราณอสูรอันมืดดำยังคงพุ่งต่อไป กระทบกับร่างของหวางยี่ถง!
ฟุบ!
ดวงตาของหวางยี่ถงหยุดเคลื่อนไหว
ลมหายใจจากไปอย่างรวดเร็ว!
ปราณดาบอสูรทมิฬนั้น ได้เจาะเข้าไปในร่างกายของหวางยี่ถง
โดยตรง!
หวางยี่ถงไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวก่อนตาย
เขากลับหัวเราะและกล่าวว่า “ข้าใช้ชีวิตนี้ คุ้มแล้ว!”
เมื่อเสียงแผ่วลง
ร่างกายของจักรพรรดิก็ถูกปราณมืดกัดกร่อน!
ไม่เหลือแม้แต่เนื้อหนัง
จัดรพรรดิตายสนิท!
และแล้ว หวางยี่ถงก็เสียชีวิต
พลังรัศมีจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หลัวอี้ค่อย ๆ สลายไปในขณะนี้
กองทัพต้องห้ามในราชวงศ์ เช่นเดียวกับกงเฟิงที่อยู่ที่นี่ พวกเขา
สัมผัสได้ถึงการสลายของรัศมีจักรพรรดิ
ใบหน้าของเขาแสดงความโศกเศร้า
พวกเขาคุกเข่าทีละคน หันหน้าไปทางพระราชวังราชวงศ์หลัวอี้
พวกเขารู้ว่า.
จักรพรรดิของพวกเขา ตายในสนามรบแล้ว!
หลังจากสังหารหวางยี่ถง ออร่าปราณของเย่ชิวไป่ก็เริ่มเพิ่มขึ้น!
มันเป็นความก้าวหน้าครั้งใหญ่
เขาบรรลุขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวนครึ่งก้าวในบัดดล!
(ก่อนหน้านี้เหมือนเย่ชิวไป่อีกนิดเดียวก็บรรลุนะครับ ยังไม่ถึง
ระดับนี้ พึ่งมาถึงตอนนี้)
ตอนนี้ ราชวงศ์หลัวอี้ เหลืออยู่แค่ชิ่อเท่านั้น
สิ่งนี้ คลายปมในใจของเย่ชิวไป่
ทันใดนั้น เขาหันศีรษะ และมองไปที่หวางเทียนหมิน ที่ถูกล็อค
โดยปราณ
ตอนนี้ เหลือแต่เขาเท่านั้น!
ตราบใดที่หวางเทียนหมินถูกสังหาร เขาก็สามารถคลายเงื่อน
ของเขาได้อย่างสมบูรณ์
ไม่กล่าวมาก ไม่คิดมาก
ทันทีที่เขาก้าวเข้าไป เขาก็โจมตีไปที่หวางเทียนหมิน!
ดาบอสูรทมิฬในมือของเขา ก็ฟันออกจากบนลงล่างทันที!
รูม่านตาของหวางเทียนหมินหดตัวเล็กน้อย
เมื่อเขาคิดว่า เขาจะถูกสังหารด้วยดาบของเย่ชิวไป่
ทันใดนั้น ลมปราณที่ขังเขาไว้ ก็หายไปในทันที
หลู่ชางเฉิน ปลดปราณออก!
หลู่ชางเฉินไม่ได้พยายามปล่อยเขาไป
แต่ในทางกลับกัน เขาต้องการให้เย่ชิวไป่สังหารหวางเทียนหมิ
นด้วยมือของเขาเอง
โดยปราศจากพลังของหลู่ชางเฉิน
ด้วยวิธีนี้เท่านั้น ที่จะสามารถคลายปมในใจของเย่ชิวไป่ได้อย่าง
สมบูรณ์
ทำให้อนาคต เขาไร้ซี่งมารในใจ!
YOU MAY ALSO LIKE
