โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 222 ค่ายกลผนึกไม้ล้อมมังกร สังหารหมู่ทำลาย

ล้าง!

ณ ตอนนี้.

สำนักชางเต๋าแดนใต้

ในศาลาเฉาถัง

หลู่ฉางเซินกำลังอาบแดดบนเก้าอี้ผ้าใบ
(หลังจากนี้ขออนุญาติ เปลี่ยนชื่อพระเอกจากหลู่ชางเฉิง เป็น
หลู่ฉางเซิน นะครับ พอดีมีผู้รู้ท่านหนึ่งทักมาว่า ผมแปลชื่อผิด ต้อง
กราบขออภัยด้วยนะครับ ในอนาคตจะพยายามผิดพลาดให้น้อย
ที่สุด เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ผมทำการแปล จากนี้ไปขอรบกวนทุกท่าน
ช่วยสนับสนุนด้วยนะครับ)

เรียกอย่างหรูหราว่า งีบหลับ!

ในเวลานี้ เขาลืมตาขึ้นเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “เราถูกค้นพบเร็ว
ขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ใช่คนโง่…”

“แต่จริงๆ แล้ว ข้าลืมสร้างค่ายกลปกปิด ดังนั้น ข้าต้องเรียนรู้
จากมันในอนาคต”

กล่าวถึงค่ายกลปกปิด…

หลู่ฉางเซินคิดอยู่พักหนึ่ง

“ดูเหมือนข้าจะไม่ได้ศึกษาค่ายกลปกปิดเลยนี่ซิ”

“อืม… ตื่นมาก็ศึกษามันซะหน่อย”

“ไม่ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”

“ยังไงก็ตาม มันยังไม่จำเป็นในตอนนี้”

เมื่อสรุปจบในใจ หลู่ฉางเฉิงก็หลับตาลงอย่างมีความสุขอีกครั้ง

เป็นช่วงเวลา เพลิดเพลินยามบ่าย

…

ในขณะนี้ นอกพรมแดนของเขตแดนทุรกันดาร(หมานฮวง) บน
เส้นทางสวรรค์

ผิงหลิงถือมีดยาวและพุ่งเข้าหาแนวป้องกัน!

เขาตะโกนเบาๆ จับมีดยาวไว้ในมือทั้งสองข้าง

เจตจำนงมีดปกคลุมมีดยาว!

บนตัวใบมีด เจตจำนงมีด เปลี่ยนเป็นปราณมีดยาวสิบหมี่! (10
เมตร)

พุ่งจากบนลงล่าง เขาฟันไปทางค่ายกลป้องกัน!

ลมปราณน่ากลัวราวกับต้องการแยกช่องว่างนี้!

ผิงหลิงถึงกับคิดดูถูกในใจ

พื้นที่ในเขตแดนเบื้องล่างนี้ ช่างเปราะบางมาก

แม้แต่การโจมตีของข้า ก็สามารถส่งผลกระทบต่อพื้นที่มิติได้

ใครๆ ก็นึกออกว่า อารยธรรมในเขตแดนนี้ อ่อนแอเพียงใด

นี่คิอความคิดสุดท้ายของผิงหลิน

ผิงหลิง ตกอยู่ภายใต้สายตาที่หวาดกลัว ของผู้อาวุโสใหญ่

เขาหายไปอย่างลึกลับ?

ไม่เหลือแม้แต่มีดยาว

ราวกับว่า ไม่เคยมีคนแบบนี้มาก่อน

เป็นไปได้ยังไง?

ผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่นๆ มองฉากนี้ด้วยสีหน้าสับสน

ทุกสิ่งเงียบ ไม่มีความผันผวนของปราณ

แม้แต่เขา ก็ไม่เห็นว่าการโจมตีมาจากทางไหน

ผิงหลิงถูกสังหารโดยตรง?

แม้ว่าผิงหลิน จะเป็นเพียงศิษย์สายในของนิกายวิญญาณสวรรค์
แต่เขาก็ได้เข้าถึงความแข็งแกร่งของขอบเขตเสมือนเทพแล้ว

เท่าที่เขารู้ ขอบเขตเสมือนเทพถือได้ว่า เป็นขุมพลังอันดับต้นๆ
ในเขตแดนทุรกันดาร!

อย่างไรก็ตาม กับคนแบบนี้

กลับถูกสังหารอย่างเงียบๆ?

ไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน!

ในตอนนี้ ผู้อาวุโสฝ่ายในได้ส่งข่าวไปยังผู้นำนิกายแล้ว

ผู้อาวุโสฝ่ายในย่อมเห็นฉากนี้ เขาได้เดินมาหาผู้อาวุโสใหญ่
และกล่าวอย่างเคร่งขรึม: “มีบางอย่างชั่วร้ายที่นี่”

ผู้อาวุโสใหญ่พยักหน้า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกลัว

ท้ายที่สุด แม้ว่าขอบเขตมหาจักรพรรดิครึ่งก้าว จะยังไม่ได้ก้าว
เข้าขอบเขคมหาจักรพรรดิ

อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างกับขอบเขตเสมือนเทพ อาจกล่าว
ได้ว่าเป็นเมฆกับโคลนตม!

ผู้คนนับไม่ถ้วนติดอยู่ที่ขอบเขตนี้ และไม่ได้ก้าวไปข้างหน้า

แต่ถ้าเป็นเขาโจมตี ผิงหลิงก็อาจถูกสังหารทันทีเช่นกัน

เพียงแต่ว่ามันจะไม่ถูกทำลายอย่างเงียบๆ แบบนี้ โดยไม่มีความ
ผันผวนของปราณแม้แต่น้อยเลย!

ผู้อาวุโสใหญ่มองดูผู้อาวุโสฝ่ายในและถามว่า “ผู้นำนิกายกล่าว
ว่าอย่างไร?”

ผู้อาวุโสฝ่ายในตอบว่า: “ผู้นำนิกายบอกว่า ทำลายค่ายกล
ป้องกัน แล้วรอคำสั่ง”

ทำลายค่ายกล!

ด้วยวิธีนี้เท่านั้น ที่เราสามารถสังเกตสิ่งที่เกิดขึ้นในเขตแดนเบื้อง
ล่างได้

ผู้อาวุโสใหญ่พยักหน้า จากนั้นมองไปที่แปดคนที่เหลือ และ
กล่าวว่า “ทุกคน ไปทำลายค่ายกลด้วยกัน”

ค่ายกลนี้ค่อนข้างชั่วร้ายจริงๆ

เขาจะไม่ทำลายค่ายกลเพียงคนเดียว เพื่ออวดความสามารถ
ของเขา

ตอนนี้ เขาไม่รู้ความลึกลับของค่ายกลศัตรู ดังนั้นควรไม่
ประมาทจะดีกว่า

ทุกคนพยักหน้าหลังจากฟัง

ทุกคนเริ่มปลดปล่อยขอบเขตออกมา!

ออร่าปราณพุ่งพล่านในพื้นที่นี้ทันที!

ในหมู่พวกเขา ระดับต ่าสุดคือขั้นต้นของขอบเขตเสมือนเทพ!

ส่วนที่เหลือล้วนเป็นขอบเขตเสมือนเทพขั้นสุดท้าย และผู้อาวุโส
ใหญ่ที่อยู่ในขอลเขตมหาจักรพรรดิครึ่งก้าว!

ผู้แข็งแกร่งทั้งหมดนี้ อาจกล่าวได้ว่า สามารถกวาดล้างกอง
กำลังใดๆ ในเขตแดนทุรกันดารได้

แน่นอน ยกเว้นศาลาเฉาถังที่พวกเขาไม่รู้จัก…

ไม่นาน พื้นที่มิติก็ฉีกออก!

เส้นทางสวรรค์ เริ่มสั่นอย่างต่อเนื่อง

เห็นได้ชัดว่ามันยาก ที่จะทนกับความผันผวนของออร่าปราณ
เหล่านี้

อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่นๆ ไม่ได้สนใจในเรื่องนี้

ถึงเขตแดนทุรกันดารจะถูกทำลาย ก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่
สามารถหาของมาได้

ทั้งเก้าคน ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกัน

พวกเขาทั้งหมด เปิดฉากการโจมตีด้วยทักษะของตัวเอง!

ในเวลาอันสั้น ปราณฝ่ามือสามรอย หนึ่งเจตจำนงดาบ สี่พลัง
กำปั้น และหนึ่งปราณหอกเปล่งประกาย!

พวกมันทั้งหมดพุ่งเข้าหาค่ายกลปกปิด!

น่ากลัวยิ่งนัก!

ท้องฟ้าสั่นสะเทือน!

มหาอำนาจระดับเสมือนเทพแปดคน และระดับมหาจักรพรรดิ
ครึ่งก้าวอีกหนึ่งคน มันเพียงพอแล้วที่จะทำให้เขตแดนทุรกันดารแตก
เป็นเสี่ยงๆ!

และในตอนที่การโจมตีทั้งเก้านั้นกำลังจะโจมตีแนวป้องกันค่าย
กล

ทันใดนั้น รอบ ๆ เส้นทางสวรรค์ มีกิ่งก้านสาขาของค่ายกล ที่
คดเคี้ยวไปทางการโจมตีทั้งเก้า!

ค่ายกลผนึกไม้ล้อมมังกร(เจี้ยนมู่คุนหลง)!

นี่คือกับดักแรกที่ หลู่ฉางเซิน ตั้งขึ้น!

กิ่งก้านของค่ายกลผนึกไม้ นั้นพันกันเป็นแผ่น

สกัดกั้นการโจมตีทั้งเก้า!

การโจมตีทั้งเก้าครั้ง ตกลงที่ค่ายกลผนึกไม้ล้อมมังกร

ทันใดนั้น ก็มีเสียงดังออกมา!

ช่องว่างมิติเริ่มแตก!

หลุมดำทีละหลุม แผ่กระจายการไหลเวียนของมิติอย่างบ้าคลั่ง
บนท้องฟ้า!

เส้นทางสวรรค์อยู่ในสภาพทรุดโทรมอยู่แล้ว

พื้นที่นี้ เป็นเรื่องปกติที่มีความเปราะบาง!

สมาชิกทั้งเก้าของนิกายวิญญาณสวรรค์ มองไปที่ฉากตรงหน้า
พวกเขา

เมื่อควันกระจายหายไป

ทั้งเก้าคนตกใจมาก!

ค่ายกลผนึกไม้ล้อมมังกรที่พันกัน ไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่
น้อย!

มันยังคงความมีชีวิตชีวาอยู่เหมือนเดิม!

มีแสงสีเขียว ส่องเป็นเส้นรอบกิ่งก้านของค่ายกลผนึกไม้!

นี้มัน……

ผู้อาวุโสใหญ่พูดไม่ออก

เขารู้สึกว่าเขาเตะแผ่นเหล็กเข้าซะแล้ว

ระดับของค่ายกลผนึกไม้ล้อมมังกรนั้น เหนือจินตนาการของ
พวกเขาอย่างเห็นได้ชัด

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้ผู้อาวุโสใหญ่ประหลาดใจที่สุดก็คือ

มีค่ายกลที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ อยู่ในเขตแดนเบื้องล่างด้วยหรือ?

ค่ายกลดังกล่าว แม้ว่าจะอยู่ในเขตแดนนิกายสวรรค์ ก็สามารถ
ถือเป็นค่ายกลระดับสุดยอดได้!

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เกิดขึ้น ไม่รอให้เขาคิดมาก

รอบตัวพวกเขา พื้นที่มิติเริ่มบีบอย่างต่อเนื่อง!

ค่ายกลหมอกผนึกแม่น ้าวิญญาณ(เฟิงหลิงหยุนเหอ) !

แม้แต่ออร่าปราณในร่างกายของพวกเขา ก็เริ่มทำงานอย่าง
เชื่องช้า

ดูเหมือนว่ามีบางอย่างขวางเส้นลมปราณ!

สิ่งนี้ทำให้ทั้งเก้าคน หน้าเปลี่ยนสีไปตามๆกัน!

มันยังไม่จบเท่านี้.

ค่ายกลผนึกไม้ล้อมมังกร ยังปล่อยกิ่งก้านไม้สีเขียว ทีละกิ่ง พุ่ง
โจมตีเข้าหาพวกเขา!

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ผู้อาวุโสใหญ่กลัว

เป็นเพราะเขาสัมผัสได้ว่า อันตรายร้ายแรงกำลังมาถึงพวกเขา!

เขาคิดถึงความตายที่แปลกประหลาด ของผิงหลิงในทันที

ผู้อาวุโสใหญ่รีบตะโกนทันที: “ระวัง ป้องกันตัวเองไว้!”

เขาเตือนในเวลาเดียวกันกับที่ต้องการล่าถอย

ผู้อาวุโสใหญ่ต้องการล่าถอย แต่พื้นที่โดยรอบถูกปิดกั้น ทำให้
เขาไม่สามารถล่าถอยได้ทันที

เมื่อไม่มทางเลทอก เขาทำได้เพียงปลดปล่อยพลังของครึ่งก้าว
มหาจักรพรรดิอย่างเต็มที่!

แต่อุปสรรคปรากฏขึ้นรอบตัวเขา!

ในตอนนี้เอง.

วิกฤตอัตรายมาตามคาด

สิ่งกีดขวางเริ่มทำลายล้าง ด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตา
เปล่า!

เมื่อมองไปที่คนอื่น พวกเขาไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง หรือการ
ป้องกันก็ไร้ผล!

มีคนที่ลมปราณถูกปิดกั้นด้วย แม้ว่าพวกเขาจะตอบสนอง แต่ก็
ไม่สามารถปล่อยลมปราณออกมาเพื่อป้องกันได้!

เขาถูกสังหารตายในทันที!

ยกเว้นผู้อาวุโสใหญ่เท่านั้น ในขณะนี้ ทั้งแปดคนนั้นเสียชีวิต
ในทันที!

ผู้อาวุโสใหญ่กัดฟัน กัดปลายลิ้น เลือดไหลทะลักออกมาเต็ม
ปาก!

ทันใดนั้น พื้นที่มิติถูกบังคับให้แยกออกจากกัน และปรากฏ
ช่องว่างห่างออกไปหลายร้อยจั่ง!

เขาพุ่งออกทางช่องว่างนี้ทันที!

ทำให้รอดพ้นจากหายนะ

อย่างไรก็ตาม การใช้ทักษะลับนี้ ทำให้เขาต้องจ่ายราคา
มหาศาล

อย่างน้อยสามปี เป็นไปไม่ได้ที่ขอบเขตของเขาจะฟื้นตัว!

ผู้อาวุโสใหญ่จ้องมองที่เส้นทางสวรรค์ ด้วยความกลัวที่ยังคงอยู่
ปิดหน้าอกของเขาเอง และมุ่งหน้ากลับไปที่เขตแดนวิญญาณสวรรค์
ด้วยความลำบากใจ

เขาต้องนำข่าวนี้กลับไปบอก ผู้นำนิกาย!