โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 352 ภูผาสูงยังมีที่สูงกว่า
ในมุมมืดด้านหนึ่งของสนามประลอง
ผู้นำยอดเขาทั้งสาม รวมถึงจางหยุนจงต่างก็อยู่ที่นี่
ผู้นำยอดเขาซีเซี่ย(หมอกม่วง) เป็นนักดาบหญิงในขอบเขตบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด
นางดูฉากนี้ด้วยความสนใจและกล่าวว่า “บอกข้าหน่อยว่า ในสองคนนี้ผู้ใดแข็งแกร่งกว่ากัน?”
“เจ้าคงต้องถามหยุนจงแล้วในเรื่องนี้” ผู้นำยอดเขาจียี่(สูงสุดขีด) มองไปที่จางหยุนจงด้วยรอยยิ้มแล้วถามว่า “เจ้าได้ติดต่อกับรุ่นเยาว์ผู้นี้มากกว่าใคร เจ้าคิดว่าไง?”
จางหยุนจงยังคงมีใบหน้าที่เรียบเฉย ราวกับว่าเขามีสีหน้าเช่นนี้อยู่เสมอ
“พรสวรรค์ของเย่ชิวไป่นั้นดีกว่าหลินเจี่ย”
จางหยุนจงกล่าวออกมาง่ายๆ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้นำยอดเขาซีเซี่ยและผู้นำยอดเขาจียี่ ก็ไม่ได้ถามคำถามใดเพิ่มเติม
ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาทั้งสองย่อมรู้จักจางหยุนจงดี
คนผู้นี้พูดตรงๆ ไม่มีอ้อมค้อม
หัวใจดาบของเขา ซื่อตรงกว่าผู้ใด!
ดังนั้น จางหยุนจงจึงแข็งแกร่งมากกว่าพวกเขาทั้งสองคน!
ทักษะดาบของจางหยุนจงนั้น บริสุทธิ์กว่าทั้งสองคน
“เอาล่ะ แล้วเราค่อยว่ากัน ทั้งคู่เริ่มแล้ว เรามาดูการประลองนี้กันก่อนเถอะ”
พวกเขาทั้งสามหยุดสนทนา และดูการประลองระหว่างอัจฉริยะทั้งสองอย่างจริงจัง
พวกเขาเชื่อว่า ทั้งสองคนนี้เป็นตัวแทนของอนาคตนิกายดาบดาวตกอย่างแน่นอน
ในฐานะผู้นำยอดเขา พวกเขาจำเป็นต้องเอาใจใส่อย่างใกล้ชิด
…
ในตอนนี้ ทั้งคู่ชักดาบออกมา!
เจตจำนงดาบของหลินเจี่ยก็ไม่อ่อนแอเช่นกัน
ในฐานะที่เป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะของนิกายดาบดาวตก ระดับของเขาจึงเกินกว่าระดับชองคนอื่นๆ มาก!
เขามาถึงระดับครึ่งก้าวบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์แล้ว!
เกิดริ้วรอยดาบบนหน้าผากของเขา แสดงถึงเจตจำนงดาบ!
นี่คือทักษะสูงสุดของนิกายดาบดาวตก!
แน่นอน ระดับทักษะก็ไม่อ่อนด้อยเช่นกัน
หลินเจี่ยฟันดาบนี้ออกมา!
เจตจำนงดาบหลินเจี่ยฟันไปที่ดาบดาวตกเก้าฉื่อของเย่ชิวไป่
ในช่วงเวลาที่เขาปะทะกับดาบของเย่ชิวไป่นั้น
หลินเจี่ยสามารถกล่าวถึงพลังของมันได้คำเดียวเท่านั้น
มันโคตรหนัก!
เย่ชิวไป่ที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ มันเหมือนกับอุกกาบาต!
เมื่อหลินเจี่ยเห็นเช่นนี้ มันยากที่เขาจะยอมรับมัน!
ไม่ว่าอย่างไร ทั้งสองก็อยู่ในขอบเขตเดียวกัน
พวกเขาทั้งคู้ล้วนเป็นครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิ และเป็นครึ่งก้าวบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์ด้วย!
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีช่องว่างด้านความแข็งแกร่ง
อย่างไรก็ตาม เย่ชิวไป่ไม่ได้สงบเหมือนกับที่หลินเจี่ยเห็น
เขารู้ได้เลยว่า ทำไมนิกายดาบดาวตกถึงมีความคาดหวังต่อหลินเจี่ยในระดับสูงเช่นนี้
เพราะเย่ชิวไป่สามารถสัมผัสได้ถึงความคมของเจตจำนงดาบนี้!
เป็นความคมเขาไม่เคยสัมผัสได้มาก่อนในคนรุ่นเดียวกัน!
เขาต้านทานได้ยากมาก!
นี่คือสิ่งที่เขารู้สึกเกี่ยวกับหลินเจี่ย
ถ้าเปรียบเทียบกับนักดาบทั้งหมด ที่เย่ชิวไป่เคยปะทะมาในรุ่นเดียวกัน
ทักษะดาบของหลินเจี่ยนั้นสูงที่สุดอย่างแน่นอน!
ในตอนนี้
หลังจากดาบปะทะกัน มันทำให้ทั้งสองกระเด็นถอยหลังไปทั้งคู่!
พวกเขาลอยไปไม่หยุด จนกระทั่งถอยกลับไปถึงขอบเวทีการประลอง
ในตอนนี้ ใบหน้าของหลินเจี่ยเคร่งขรึมและลมปราณของเขาก็ผันผวน
ด้วยดาบดาวตกเล่มนี้ มันทำให้เขาเสียเปรียบอย่างแน่นอน!
“สมกับเป็นมรดกของจักรพรรดิดาบดาวตกจริงๆ”
หลินเจี่ยกล่าวอย่างจริงจัง “พี่เย่ พรสวรรค์ของเจ้ามันช่างน่าอิจฉาจริงๆ”
ในขณะที่กล่าว
มืออีกข้างของหลินเจี่ย ปาดไปที่ริ้วรอยดาบบนหน้าผากของเขา
ทำให้เจตจำนงดาบที่อยู่บนหน้าผาก ถ่ายทอดมาที่มือของหลินเจี่ย!
หลังจากนั้น
มือที่เต็มไปด้วยเจตจำนงดาบ ปาดไปที่ใบดาบตั้งโคนจรดปลาย!
บนใบดาบ เจตจำนงดาบอันไม่มีที่สิ้นสุดเบ่งบานขึ้นมาทันที!
ณ ตอนนี้ เจตจำนงดาบนับไม่ถ้วนล้อมรอบเวทีการประลองทั้งหมด!
เจตจำนงดาบนั้นเฉียบแหลม ราวกับว่าสามารถตัดการป้องกันทั้งหมดในโลกนี้ได้!
ในเวลานี้ หลินเจี่ยเริ่มการโจมตีแล้ว
ดาบเล่มนี้ รวบรวมความเข้าใจทั้งหมดของเขาเกี่ยวกับศิลปะแห่งดาบ!
ในเวลาเดียวกัน มันยังควบแน่นทักษะดาบ ที่เขาพัฒนาขึ้นมาตลอดทั้งชีวิตของเขาด้วย!
หลินเจี่ยในวันนี้
พลังและจิตวิญญาณของเขาเข้าถึงจุดสูงสุดแล้ว!
เพราะต้องเผชิญหน้ากับเย่ชิวไป่ ทำให้เขาต้องทุ่มเทจนถึงที่สุด!
แม้ว่าเขาจะไม่ได้คาดหวังที่จะชนะก็ตาม
แต่เขาก็ไม่อยากแพ้เช่นกัน!
พลังของดาบเล่มนี้ของเขา เป็นพลังระดับสุดยอดที่เขาไม่เคยมีมาก่อน!
เมื่อพลังของดาบเล่มนี้ถูกใช้ออกมา
ทำให้ทุกคนตื่นตระหนก!
“ดาบของพี่หลินได้รับการปรับปรุงขึ้นอีกครั้ง!”
“มันทรงพลังมากจริงๆ… ข้าเกรงว่า ตัวข้าคงไม่มีทางเข้าถึงดาบที่ทรงพลังอย่างนี้แน่นอน”
เมื่อคนใกล้ตัวได้ยินที่บุคคลนี้กล่าว กลับไม่มีใครหัวเราะเยาะเขา
เพราะบุคคลผู้นี้ ยังเป็นศิษย์ที่มีชื่อเสียงในนิกายดาบดาวตก
เขาอยู่ในขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิ ส่วนขอบเขตดาบ ได้มาถึงขอบเขตบรรพจารย์ดาบขั้นสูงสุดแล้ว
ไม่ว่าจะมองมุมไหน เขาก็เป็นนักดาบอัจฉริยะ!
ในมุมมืด
ผู้นำยอดเขาจียี่(สูงสุดขีด) แตะคางของเขา พยักหน้าด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า “พลังของดาบนี้ มันสามารถกล่าวได้ว่า เป็นภัยคุกคามต่อผู้เชี่ยวชาญมหาจักรพรรดิอย่างแน่นอน ไอ้เด็กสารเลวคนนี้ใช้ได้ สมกับที่ข้าสอนมากับมือจริงๆ”
ผู้นำยอดเขาซีเซี่ย(หมอกม่วง) กลอกตาเล็กน้อยและกล่าวอย่างมีเสน่ห์ว่า “พูดให้ดีๆ หน่อย ในบรรดาพวกเราสามคน เจ้าเป็นคนที่สอนเขาน้อยที่สุด!”
ส่วนจางหยุนจงไม่ได้กล่าวสิ่งใด
แต่กลับเฝ้ามองฉากนี้อย่างใกล้ชิด
หัวใจของเขาแอบคิดอยู่
ชีวิตของคนผู้หนึ่ง
มักจะต้องมีเป้าหมายหรือคู่ต่อสู้
ที่สำคัญ คู่ต่อสู้คนนี้ต้องแข็งแกร่งกว่าตัวของเจ้าเอง
ตราบใดที่ความมั่นใจในตนเองของเจ้าไม่หมดไป การมีคู่ต่อสู้เช่นนี้จะเป็นแรงบันดาลใจให้เจ้าก้าวไปข้างหน้า!
เช่นเดียวกับหลินเจี่ย เย่ชิวไป่กลายเป็นศัตรูในจินตนาการในใจของเขาในตอนนี้
กับคู่ต่อสู้อย่างเย่ชิวไป่ ซึ่งเปรียบเสมือนภูเขาลูกใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า
เขามีอย่างเดียวที่ต้องทำก็คือ การก้าวข้ามมันไป!
เพราะเหตุผลนี้ จึงทำให้หลินเจี่ยสามารถรีดเค้นศักยภาพจนถึงขีดสุดในตอนนี้ออกมาได้!
ตรงข้ามกันข้ามกับหลนเจี่ย
เย่ชิวไป่ยืนถือดาบอย่างเขร่งครึม เขาเฝ้ามองดูพลังของดาบในมือของหลินเจี่ย
ด้วยความรู้สึกของเขาตอนนี้ มันทำให้เขาคิดว่า
ด้วยพลังของดาบหลินเจี่ยเล่มนี้ มันทำให้เขารู้สึกได้ถึงภัยคุกคามในใจ!
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับดาบเล่มนี้
เย่ชิวไป่จึงเริ่มจริงจังมากขึ้น
แต่ก็แฝงความตื่นเต้นไว้ในดวงตาของเขาเช่นกัน
ทุกคนเห็นเย่ชิวไป่ฟันดาบในมืออย่างต่อเนื่อง!
ดาบเล่มแล้วเล่มเล่า
เขาฟันมันออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง!
เจตจำนงดาบแห่งดวงดาวก็เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ!
ดาบเล่มที่สาม…
ดาบเล่มที่หก…
ดาบเล่มที่เก้า……
จนถึงดาบเล่มที่ยี่สิบ!
เย่ชิวไป่จึงทีหยุดดาบทันที
ด้วยดาบเล่มที่ยี่สิบนี้ มันทำให้เย่ชิวไป่ถึงขีดจำกัดปัจจุบันของเขาแล้ว!
ณ ตอนนี้ ดาบดาวตกดาวเก้าฉื่อซึ่งเบามากในตอนแรก ตอนนี้กลับหนักพอๆ กับภูเขาไท่ซาน!
เมื่อเห็นฉากนี้
หลินเจี่ยยิ้มแล้วกล่าวว่า “เรามาตัดสินกันในดาบเดียวดีไหม?”
เย่ชิวไป่พยักหน้า “ตกลง ใช้ดาบเพียงเล่มเดียวเพื่อกำหนดผลลัพธ์”
เมื่อคำพูดจางหายไป
ทั้งสองคนก็ฟันดาบออกมาพร้อมๆ กัน!
ดาบของหลินเจี่ย รวบรวมเจตจำนงดาบอันแหลมคมอันไม่มีที่สิ้นสุดออกมา!
การฟันที่เหมือนกับการตัดท้องฟ้าและทำลายโลก เหวี่ยงไปทางเย่ชิวไป่ทันที!
มิติอากาศของพื้นที่รอบๆ มีความผันผวนอยู่ตลอดเวลา!
เวทีการประลองที่ได้รับการคุ้มครองโดยค่ายกลก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง!
แต่เย่ชิวไป่ต้องไม่พ่ายแพ้
เขากัดฟัน ยกดาบที่หนักในมือขึ้น ขอเพิ่มอีกหนึ่งดาบเท่านั้น!
ทักษะดาบซิงหยุน(อุกกาบาต) ดาบที่ยี่สิบเอ็ด ถูกฟันออกไป!
เมื่อดาบฟันออกไปแล้ว ใบหน้าของเย่ชิวไป่ก็เริ่มซีดเซียวทันที!
บูม!
ปราณจิตวิญญาณของสวรรค์และปฐพีพลุ่งพล่านราวกับพายุทอร์นาโด มันเต็มไปด้วยเจตจำนงดาบอันรุนแรงจากทั้งสองฝ่าย!
ใบหน้าของผู้คนที่รับชมอยู่ข้างเวทีการประลองเปลี่ยนไป พวกเขาทั้งหมดถอยกลับไปหนึ่งร้อยจั้งในทันที!
เพียงเศษเสี้ยวของเจตจำนงของดาบนี้สัมผัสพวกเขา อย่างน้อยพวกเขาต้องได้รับบาดเจ็บสาหัส!
ฝ่ายหนึ่งเจตจำนงช่างแหลมคมมาก
ส่วนอีกฝ่ายของหนักแน่นราวกับดวงดาว!
ดาบของคนทั้งสองสัมผัสกันอย่างต่อเนื่องในตอนนี้!
ในสนามประลองแห่งนี้ เกิดแรงสั่นสะเทือนเพิ่มมากขึ้นอย่างรุนแรง!
แต่เพราะสนามประลองนี้ถูกสร้างขึ้นจากปรมาจารย์ค่ายกลที่แข็งแกร่ง ดังนั้นแล้วมันไม่พังทลายโดยง่ายอยู่แล้ว
ในตอนนี้
ผลการปะทะออกมาให้เห็นแล้ว
เจตจำนงดาบอันแหลมคมถูกพลังของทักษะดาบซิงหยุนระเบิดจนหายไป!
เมื่อเห็นฉากนี้ การแสดงออกของหลินเจี่ยก็เปลี่ยนไป!
ในตอนนี้
เจตจำนงดาบของเขาสลายหายไปอย่างรวดเร็ว!
ส่วนเย่ชิวไป่ก็เหวี่ยดาบดาวตกไปข้างหน้าหลินเจี่ยทันที
หลินเจี่ยมองไปที่ดาบยาวที่ห่างจากหน้าอกของเขาเพียงนิ้วเดียว
ด้วยรอยยิ้มเบี้ยวๆ ของเขาก็กล่าวออกมาว่า “ข้าแพ้แล้ว…”