โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 398 ข้อจ ำกัดภำยในใจ
หันกลับมำดูทำงด้ำนเสี่ยวเฮย…
เสี่ยวเฮยถูกห่อหุ้มด้วยปรำณมำรด ำมืดอันไม่มีที่สิ้นสุด
ไขกระดูกในร่ำงกำยถูกปรำณมำรด ำมืดกัดเซำะอยู่ตลอดเวลำ!
มีเสียงดังคลิกๆ ตลอดเวลำ!
ในวันนี้
เวลำผ่ำนไปเก้ำวันแล้ว
ปรำณมำรด ำมืดที่อยู่รอบๆ เสี่ยวเฮยก็ถูกก ำจัดออกไปจนหมด!
ร่ำงของเสี่ยวเฮยเปิดเผยออกมำ
ในช่วงเวลำนี้.
พื้นผิวร่ำงของเสี่ยวเฮยมีจุดที่มีแสงสีด ำกะพริบถึง…สองร้อยหก จุด!
หำกมีผู้เชี่ยวชำญได้พบเห็น
เขำจะสำมำรถเข้ำใจได้ทันทีว่ำ จุดทั้งสองร้อยหกจุที่เปล่งแสงสี ด ำเหล่ำนี้ ล้วนแต่เป็นจุดที่กระดูกอยู่
ภำยใต้ปรำณมำรด ำมืดที่แทรกซึมเข้ำไปในกระดูก
เสี่ยวเฮยรู้สึกได้ชัดเจนว่ำ กระดูกทั้งหมดในร่ำงกำยของเขำถูก ท ำลำย ปรับเปลี่ยนและจัดระเบียบใหม่!
ควำมสำมำรถของกำยเนื้อเขำ มันได้รับกำรปรับปรุงให้มำกกว่ำ หนึ่งระดับ!
ถ้ำเรำบอกว่ำเสี่ยวเฮยในเวลำก่อนหน้ำนี้ กำยเนื้อของเขำเทียบ ได้กับเพียงครึ่งก้ำวมหำจักรพรรดิเท่ำนั้น
แต่ตอนนี้
ขำก็เทียบได้กับขอบเขตมหำจักรพรรดิแล้ว!
แน่นอนว่ำ
เก้ำวันที่ผ่ำนมำ มันช่ำงเจ็บปวดเหลือเกิน!
กระดูกหัก…จำกนั้นปรับแต่งและจัดระเบียบใหม่
ควำมเจ็บปวดที่ฝังลึกถึงไขกระดูก มันจะมีสักกี่คนที่ทนได้?
ไม่น่ำแปลกใจที่ชำยผมด ำพูดแบบนั้น
กำรทดสอบนี้ มีไว้เพื่อเสี่ยวเฮยเท่ำนั้น
มันเป็นทั้งกำรทดสอบและกำรปลุกศักยภำพร่ำงกำย!
เสี่ยวเฮยมองไปข้ำงหน้ำ เขำเห็นว่ำร่ำงสีด ำหำยไปแล้ว
ในเวลำเดียวกัน ประตูตรงหน้ำเขำก็เปิดออกทันที
เสี่ยวเฮยเดินเข้ำไป
ในห้องถัดไป
ห้องโถงเปลี่ยนจำกสีด ำแทนที่ด้วยสีแดง
มันมีสีแดงรำวกับโลหิต!
แดงฉำนทั่วทั้งห้อง!
ในช่วงเวลำแรกที่เสี่ยวเฮยก้ำวเข้ำมำในห้องนี้
เขำสำมำรถสัมผัสได้ถึงกลิ่นฉุนของโลหิตที่พุ่งเข้ำหำเสี่ยวเฮย โดยตรง!
สีในห้องดูเหมือนจะเต็มไปด้วยเลือด!
ตรงด้ำนหน้ำของเสี่ยวเฮย
มีสระน ้ำตั้งอยู่
ในสระน ้ำ มันเต็มไปด้วยโลหิตที่เหนียวข้น!
แน่นอน!
นี่คือกำรทดสอบครั้งที่สอง
ยังเป็นโอกำสปรับปรุงร่ำงกำยครั้งที่สองด้วย!
เมื่อเขำคิดได้ถึงตรงนี้
เสี่ยวเฮยสูดลมหำยใจเข้ำลึกๆ และก้ำวเข้ำไปในสระโลหิตทันที
…
เรำมำดูสถำนที่ทดสอบของเย่ชิวไป่บ้ำง
ที่ตรงนี้…มันเป็นที่ป่ำรกร้ำงที่เหลือต้นไม้เพียงไม่กี่ต้น
สิ่งที่อยู่ตรงหน้ำของเย่ชิวไป่
มันคือสัตว์อสูร!
สัตว์อสูรตัวนี้อยู่ในขอบเขตเดียวกับเย่ชิวไป่
อย่ำงไรก็ตำม โครงสร้ำงทำงกำยภำพของสัตว์อสูรนั้นแข็งแกร่ง กว่ำมนุษย์ทั่วไป
ดังนั้นแล้ว ควำมแข็งแกร่งของสัตว์อสูรจะสูงกว่ำควำมแข็งแกร่ง ของผู้ฝึกตนที่เป็นมนุษย์ในขอบเขตเดียวกัน
ในช่วงเก้ำวันนี้
เย่ชิวไป่ถือดำบไม้อยู่ในมือและยังต่อสู้ต่อไป!
เขำไม่ได้ใช้ดำบดำวตกยำวเก้ำฉื่อ ดำบชิงหยุน หรือแม้แต่ดำบ อสูรทมิฬ
เพรำะในกรณีนี้ มันเป็นทั้งกำรทดสอบและกำรหำประสบกำรณ์
นี่คือกำรปรับแต่งทักษะดำบและยกระดับทักษะดำบของเขำอีก ครั้ง
ในท ำนองเดียวกัน ยังเป็นโอกำสอันดีที่จะได้ส ำรวจควำมเข้ำใจ ของเขำเกี่ยวกับดำบ
ดังนั้น เย่ชิวไป่จึงไม่เลือกใช้อำวุธที่ดีกว่ำ
เขำหยิบดำบไม้ออกมำและใช้มันเพื่อสังหำรกองทัพสัตว์อสูร จ ำนวนมำกที่ออกมำจำกป่ำ!
วันเวลำเหล่ำนี้ผ่ำนไปเก้ำแล้ว
บนป่ำที่รกร้ำงแห่งนี้ มีซำกศพของสัตว์อสูรนับไม่ถ้วน!
พวกมันทั้งหมดถูกเย่ชิวไป่สังหำร!
แต่ถึงอย่ำงนั้น
ในเวลำถึงเก้ำวัน
เขำท ำกำรสังหำรอย่ำงต่อเนื่อง
ท ำให้ตอนนี้ปรำณจิตวิญญำณของเขำเริ่มหมดลง
เย่ชิวไป่เริ่มรู้สึกพละก ำลังลดลงเล็กน้อยแล้ว
ในครั้งแรกๆ
เขำสำมำรถสังหำรสัตว์อสูรหนึ่งหรือสองตัวด้วยกำรเหวี่ยงดำบ เพียงหนึ่งครั้ง
แต่ถึงตอนนี้
ภำยใต้กำรล้อมกรอบของสัตว์อสูร เขำต้องใช้มำกกว่ำสองดำบ เพื่อสังหำรมัน
เป็นเรื่องยำกที่เขำจะฝ่ำวงล้อม!
ถึงแม้เสียงดำบค ำรำม มันจะยังดังอย่ำงต่อเนื่อง
แต่ควำมคมของดำบกลับไม่คมเหมือนเมื่อก่อน!
ในตอนนี้ ใบหน้ำของเย่ชิวไป่มีสีแดงผิดปกติ
ลมหำยใจหอบเหนื่อยอย่ำงต่อเนื่อง
ดำบในมือของเขำเริ่มแกว่งไปมำ และควำมเร็วก็ช้ำลงมำก!
เขำเริ่มเหนื่อยเกินไป!
ที่ส ำคัญ เขำไม่สำมำรถเติมเต็มปรำณจิตวิญญำณได้
ควำมแข็งแกร่งทำงกำยภำพ มันไม่สำมำรถบรรเทำควำมล้ำได้!
แต่ถึงอย่ำงนั้น กลุ่มสัตว์อสูรเหล่ำนี้ก็เข้ำมำโจมตีไม่หยุด!
มันเหมือนกับกำรสังหำรอย่ำงไร้จุดจบ!
อือ..ถ้ำเป็นเช่นนี้ต่อไป
ข้ำคงเหนื่อยตำยก่อนแน่นอน แล้วข้ำจะท ำยังไงดี?
ข้ำคิดว่ำอีกไม่เกินสองวัน
ปรำณจิตวิญญำณในร่ำงกำยของข้ำคงหมดลง!
ถ้ำถึงเวลำนั้น
เขำจะกลำยเป็นอำหำรในปำกของสัตว์อสูรเหล่ำนี้!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่ชิวไป่กัดฟัน
เขำเริ่มคิดย้อนกลับไปตั้งแต่ครั้งแรกที่เริ่มต่อสู้
ช่วงเก้ำวันที่ผ่ำนมำ
เขำสังหำรสัตว์อสูรอย่ำงต่อเนื่อง
ข้อบกพร่องในกำรใช้ดำบ
เขำเริ่มหำวิธีแก้ไข เพื่อท ำให้มันสมบูรณ์แบบมำกขึ้นเรื่อยๆ!
แต่…
ทักษะกำรใช้ดำบ มันก็ยังคงเป็นทักษะกำรใช้ดำบ
จะตรวจสอบข้อบกพร่องและแก้ไขมันง่ำยๆ ได้อย่ำงไร?
ถูกต้อง…นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้ำควรท ำในตอนนี้!
เขำขำดปรำณจิตวิญญำณ
มีควำมเหนื่อยล้ำทำงร่ำงกำย
ไม่ว่ำเขำจะปรับปรุงทักษะกำรใช้ดำบมำกแค่ไหน มันก็ไร้ ประโยชน์!
ในวันนี้.
มันต้องมีกำรเปลี่ยนแปลง
สิ่งที่เย่ชิวไป่ต้องท ำคือ เขำต้องแยกตัวออกจำกวงล้อมของสัตว์ อสูร!
ในตอนนี้เอง
มีเสียงที่คุ้นเคยปรำกฏขึ้นในใจของเย่ชิวไป่!
“เจ้ำอย่ำกังวลกับควำมแข็งแกร่งของอำวุธ”
“เจ้ำไม่จ ำเป็นต้องโง่เขลำและทิ้งอำวุธอันทรงพลังไว้โดยไม่ได้ใช้ มันไม่ใช่เรื่องที่เจ้ำต้องใช้ท่อนไม้เพื่อฝึกฝนควำมแข็งแกร่งของเจ้ำ”
“กำรใช้อำวุธในปัจจุบันอย่ำงต่อเนื่อง กำรท ำควำมคุ้นเคยกับ อำวุธ กำรผสำนท ำควำมเข้ำใจกับอำวุธของตัวเองและท ำให้มันเป็น ส่วนหนึ่งของร่ำงกำยเจ้ำ มันก็เป็นประสบกำรณ์ที่ดีเช่นกัน!”
“แม้ว่ำนักดำบไม่ควรหมกมุ่นอยู่กับคุณภำพของดำบ เพรำะด้วย ทักษะดำบที่แข็งแกร่ง แม้แต่ดำบไม้หรือดำบเหล็กที่เป็นสนิม มันก็ยัง สำมำรถสร้ำงผลกระทบที่ไม่มีใครเทียบได้”
“อย่ำงไรก็ตำม ระดับทักษะดำบในปัจจุบันของเจ้ำ มันไม่ได้สูงถึง ระดับนี้”
“เพรำะฉะนั้น มันอำจเป็นข้อได้เปรียบ ที่เจ้ำจะพัฒนำทักษะดำบ แต่มันอำจไม่ใช่ทั้งหมด”
“นี่อำจเป็นข้อเสียของเจ้ำ เจ้ำอย่ำหมกมุ่นกับมันมำกเกินไป เจ้ำ ลองเปลี่ยนวิธีกำร แล้วเจ้ำจะมีหนทำงไปต่อได้!”
ท่ำนอำจำรย์!
เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนี้ เย่ชิวไป่ก็ตอบสนองทันที!
เขำมองไปรอบๆ แต่ไม่พบร่องรอย
อย่ำงไรก็ตำม ท่ำนอำจำรย์จะต้องอยู่แถวๆ นี้อย่ำงแน่นอน!
เมื่อได้ยินค ำเหล่ำนี้
เย่ชิวไป่ก็ตื่นขึ้นมำรำวกับรู้แจ้ง!
ใช่แล้ว
ข้ำจ ำกัดตัวเองมำกเกินไป
ดำบ…มันก็คือดำบ
กำรหมกมุ่นอยู่กับคุณภำพของดำบมำกเกินไป มันท ำให้ เจตจ ำนงของดำบนั้นเปลี่ยนแปลง!
เป็นไปได้ไหมว่ำดำบดำวตกและดำบชิงหยุน มันก็มีเจตจ ำนง ดำบเป็นของมันเอง?
ดำบแต่ละเล่ม มันย่อมมีจุดแข็งของมันเอง!
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น
ในตอนนี้ เย่ชิวไป่ถำมตัวเองว่ำ
ข้ำเชี่ยวชำญกำรใช้ดำบดำวตกได้สมบูรณ์พอแล้วหรือยัง?
ไม่!
เพรำะข้ำควบคุมตัวเองมำกเกินไป ข้ำจึงต้องกำรใช้ดำบไม้ เพื่อให้ได้ผลดีที่สุดในกำรควบคุมขอบเขตดำบของข้ำ
แต่จริงๆ แล้วมันผิด!
เมื่อเย่ชิวไป่คิดได้ถึงตรงนี้
เขำหัวเรำะเบำๆ และหยุดกังวลเกี่ยวกับคุณภำพของดำบ
เขำหยิบดำบดำวตกออกมำ
แน่นอน นี่คือดำบของเขำเอง
มันย่อมเป็นควำมแข็งแกร่งของเขำเองโดยธรรมชำติ!
เพื่อท ำควำมคุ้นเคยกับดำบดำวตกและฝึกฝนควำมลับของมัน ได้อย่ำงเต็มที่
มันยังสำมำรถช่วยยกระดับพลังของดำบอีกด้วย!
อย่ำงแรกควรท ำสิ่งใด?
มันแน่อยู่แล้ว…เขำก็หยิบโอสถฟื้นฟูที่อำจำรย์ของเขำมอบให้ ออกมำ
เอำมันใส่เข้ำไปในปำก
ปรำณจิตวิญญำณเริ่มฟื้นตัวทันที!
ดำบดำวตกเก้ำฉื่อในมือของเขำถูกห่อหุ้มเป็นชั้นๆ ด้วย เจตจ ำนงดำบของขอบเขตบรรพจำรย์ดำบศักดิ์สิทธิ์ มันเริ่มกลับมำ เฉียบคมอีกครั้ง!
เอำล่ะ…เรำมำเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
ระหว่ำงที่ข้ำใช้ดำบดำวตกเพื่อสังหำรสัตว์อสูรไปเรื่อยๆ
ถ้ำปรำณจิตวิญญำณหมดลง ข้ำก็จะอัดเม็ดยำ!
หลังจำกนั้นสำมวันต่อมำ เย่ชิวไป่ได้ทะลุวงล้อมของสัตว์อสูรและ มำถึงอีกด้ำนหนึ่ง!
ในเวลำเดียวกัน
ในช่วงเวลำนี้ ขอบเขตของเย่ชิวไป่ได้ทะลวงไปขอบเขตมหำ จักรพรรดิแล้ว!
ที่ส ำคัญ เป็นเพรำะข้อจ ำกัดในใจเขำหำยไปจนหมด
ขอบเขตของเขำก็เพิ่มขึ้นเองตำมธรรมชำติ
YOU MAY ALSO LIKE
