โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 45 ราชวงศ์หลัวอี้มาเยือน!

หลังจากผ่านไปอีกหนึ่งวัน

ซินหงอี้ ประสบความสำเร็จในการก้าวเข้าสู่ขั้นสุดท้ายของ
ขอบเขตคฤหาสน์ม่วง

แม้แต่ร่างกายก็แข็งแกร่งขึ้นมาก

สิ่งนี้ทำให้ ซินหงอี้ดูมีความสุข ตบไหล่ เย่ ชิวไป่ และพูดด้วย
รอยยิ้มว่า “ข้าเป็นหนี้บุญเจ้าเจ้า”

ซินหงอี้ เป็นสมาชิกของเผ่าลับในแดนใต้ และความโปรดปราน
นี้มีค่าไม่น้อยไปกว่า ฉีเซิ่ง

เพียงแต่ เย่ ชิวไป่ ไม่สนใจและกล่าวว่า “เอาล่ะ เวลากำลังจะ
หมดลง เราเข้าไปเขตลึกและเก็บคะแนนกัน”

ซินหงอี้ พยักหน้า

เดินทางมุ่งเข้าสู่เขตที่ลึกขึ้น.

เย่ ชิวไป่ และ ซินหงอี้ ยังคงล่าสัตว์อสูรต่อไป

คะแนนยังเพิ่มขึ้นเร็วมาก!

ในระหว่างนี้ เย่ ชิวไป่ ก็ประสบความสำเร็จในการก้าวเข้าสู่ช่วง
ปลายของ ขอบเขตคฤหาสน์ม่วง

ในเวลาเดียวกัน ด้วยความช่วยเหลือของปราณอสูรที่มีอยู่ใน
เทือกเขาชิงหยาน ความเข้าใจของ ทักษะเก้าดาบอสูรสวรรค์ ก็
ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้นเช่นกัน

ในตอนท้าย คะแนนของ เย่ ชิวไป่ พุ่งสูงถึง 4700 แต้ม

คะแนนของ ซินหงอี้ ก็สูงถึง 2200 แต้ม

จบการแข่งขัน ทุกคนถูกส่งตัวออกไปและกลับไปที่ สำนักชาง
เต๋าแดนเหนือ

มาถึงลานกว้างแล้ว

ฮัว ชิงหมิง และ หลินซีเดินเข้ามา

ฮัว ชิงหมิง ถามอย่างอยากรู้อยากเห็น: “เย่ ชิวไป่ เจ้ามีกี่
คะแนน”

น ้าเสียงร่าเริงเล็กน้อย

หลินซีกลอกตาและพูดว่า “ฮัว ชิงหมิง บังเอิญพบกับสัตว์อสูร
สูงสุด ขอบเขตมหาสมุทรปราณ ที่กำลังจะตาย เขาเลยมี 2,100
คะแนน มันคือการอวดโอ้!”

ฮัว ชิงหมิง หัวเราะเบา ๆ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของ เย่
ชิวไป่ และเขาจะพอใจมากหากสามารถเอาชนะอย่างอื่นได้

ซินหงอี้ มองไปที่ หลินซีและถามว่า “แล้วเจ้าล่ะ”

หลินซีกางมือออกและกล่าวว่า “1800 แต้ม”

ในเวลานี้ ฮ่งหยวน และคนอื่น ๆ ก็เข้ามาเช่นกัน ขณะที่พวกเขา
กำลังจะถามคำถาม ผู้อาวุโสคนหนึ่งก็ก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า “ทุก
คน โปรดส่งศิลาบันทึกคะแนนของเจ้า จะมีการจัดอันดับ และบางคน
จะถูกคัดออก”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนก็ส่งศิลาบันทึกคะแนน

ฮ่งหยวน ถาม: “เป็นอย่างไรกันบ้าง?”

เมื่อเขาพูดแบบนี้ ฮ่งหยวน มองไปที่ เย่ ชิวไป่ เป็นส่วนใหญ่

เย่ ชิวไป่ ยักไหล่ แต่ไม่พูด

ซินหงอี้ พยักหน้า

ฮัว ชิงหมิง กล่าวว่า: “มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่”

ในไม่ช้าผู้อาวุโสก็คำนวณอันดับเสร็จสิ้น

เริ่มประกาศผลด้วยความประหลาดใจในสายตาของเขา เขา
กล่าวว่า: “สำนักชางเต๋าแดนเหนือ หนึ่งคนจะถูกคัดออก และอันดับ
หนึ่งคือ เจี้ยน เจาเมี่ยน ด้วยคะแนน 4500 แต้ม”

ทันทีที่ผลออกมา ทุกคนอดไม่ได้ที่จะระเบิดความโกลาหล

4500 แต้ม!

เจ้าต้องรู้ว่าสัตว์อสูรที่อยู่ขั้นกลางของ ขอบเขตคฤหาสน์ม่วง มี
เพียง 10 คะแนน และถึงจุดสูงสุดของ ขอบเขตคฤหาสน์ม่วง แต่มี
เพียง 30 คะแนน

4500 แต้ม ฆ่าไปกี่ตัว หรือสัตว์อสูรระดับสูงถูกฆ่าไปกี่ตัว!

แต่ ด้วยความแข็งแกร่งของเจี้ยน เจาเมี่ยน มันเป็นไปได้!

ท้ายที่สุด เขาคือนักดาบอันดับหนึ่งรุ่นเยาว์แห่งแดนเหนือ!

“ไม่ควรมีใครสามารถเอาชนะคะแนนของ เจี้ยน เจาเมี่ยนใช่
หรือไม่?”

“ไม่มีใครทำได้แน่นอน!”

“ข้าได้ยินจากเพื่อนศิษย์ของข้าว่าศิษย์พี่ เจี้ยน ดูเหมือนว่าจะ
ฆ่าสัตว์อสูรระดับกลาง ขอบเขตมหาสมุทรปราณ 3 ตัวและสัตว์อสูร
ระดับ ขั้นปลายขอบเขตมหาสมุทรปราณ 1ตัว ด้วยตัวคนเดียว!”

“ศิษย์พี่ เจี้ยน ดูเหมือนจะอยู่แค่ขอบเขตมหาสมุทรปราณ
ระดับกลางใช่ไหม ยิ่งไปกว่านั้น สัตว์อสูรใน ขอบเขตมหาสมุทร
ปราณ ระดับกลางสามารถเทียบเท่ากับผู้ที่แข็งแกร่งใน ขอบเขต
มหาสมุทรปราณ ขั้นปลาย!”

“สมกับที่ได้ชื่อว่าเป็นนักดาบอันดับหนึ่งรุ่นเยาว์”

ผู้คนนับไม่ถ้วนมองดู เจี้ยน เจาเมี่ยน ด้วยความทึ่ง!

จงหวู่ พูดจากด้านข้าง: “เขาเป็นศัตรูที่แข็งแกร่ง”

ฮ่งหยวน พยักหน้า “ถ้าข้าเผชิญหน้ากับเขา ข้าเดาว่าข้ามี
โอกาสชนะเพียง 30% เท่านั้น”

ต่อไปผู้อาวุโสประกาศอีกครั้ง

“เขตแดนตะวันออก หนึ่งคนถูกกำจัด และ ฉีเซิ่ง อยู่ในอันดับที่
หนึ่งด้วยคะแนนทั้งหมด 3,900 คะแนน”

3900 แต้ม!

แม้ว่าจะไม่ดีเท่าคะแนนของ เจี้ยน เจาเมี่ยน แต่ก็ยังเป็นคะแนนที่
สูงมาก!

เจ้าสำนักแห่งดินแดนตะวันออกก็ยิ้มเช่นกัน

ผลลัพธ์นี้ก็เกินความคาดหมายของเขาเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ฉีเซิ่ง ไม่ได้ยิ้ม แต่ใบหน้าของเขากลับเคร่งขรึม
ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

“ภาคตะวันตก ตกรอบ 1 คน จางเหอรั้งอันดับหนึ่งด้วยคะแนน
รวม 3860 คะแนน”

ไม่มีอะไรแตกต่างจาก ฉีเซิ่ง มากนัก

เรียกได้ว่าสูสีสุดๆ

มันยังเป็นผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมมาก

ตอนนี้สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่แดนใต้

“ในหมู่พวกเขา ผู้ที่มีคะแนนสูงสุดควรเป็นฮ่งหยวน ใช่ไหม”

“เฮ้ ข้าว่า ฮ่งหยวน เป็นคนเดียวในแดนใต้ที่สามารถจัดการกับ
มันได้ ท้ายที่สุดแล้ว เขาเป็นศิษย์สืบทอดของเจ้าสำนักแดนใต้”

“อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับ เจี้ยน เจาเมี่ยน, ฉีเซิ่ง และคนอื่นๆ
มันอาจจะแย่กว่าเล็กน้อย”

เสียงเงียบลง

เสียงของผู้อาวุโสที่ประกาศผลก็ดังขึ้นเช่นกัน

“แดนใต้ มีสองคนตกรอบแรก แต้ม…เย่ ชิวไป๋ 4700 แต้ม!”

ทันใดนั้น ฮ่งหยวน และคนอื่น ๆ มองไปที่ เย่ ชิวไป่ ด้วยความไม่
เชื่อ

มีคนถามว่า: “ใครคือ เย่ ชิวไป่?”

เจี้ยน เจาเมี่ยน ก็ตอบสนองเช่นกัน หันศีรษะและมองไปที่ เย่ ชิว
ไป่ ดวงตาของเขาแสดงเจตนาในการต่อสู้!

ฉีเซิ่ง ดูซับซ้อน

จางเหอ ยังคงมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าของเขา ไม่รู้ว่าเขากำลังคิด
อะไรอยู่

“4700 คะแนน? สูงกว่า เจี้ยน เจาเมี่ยน 200 คะแนน?”

“เขาทำได้อย่างไร คนๆ นี้ดูยังไงก็อยู่ขอบเขตคฤหาสน์ม่วง เขา
จะไปถึง 4700 คะแนนได้อย่างไร”

“อาจเป็นความผิดพลาด?”

ในสายตาของทุกคน เป็นไปไม่ได้ที่ เย่ ชิวไป่ จะทำคะแนนได้ถึง
ระดับนี้

แต่ เย่ ชิวไป่ ไม่สนใจมากนัก

ความคิดเห็นของคนอื่นเกี่ยวข้องกับเขาได้อย่างไร?

ฮ่งหยวน มองไปที่ เย่ ชิวไป่ ด้วยท่าทางที่ซับซ้อน และกล่าวว่า
“เจ้าทำได้เยี่ยมมาก”

ฮัว ชิงหมิง ยังยิ้มอย่างมีเลศนัย: “ข้าคิดว่าคราวนี้ข้าสามารถ
เอาชนะเจ้าได้ แต่ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเจ้าจะเหนือกว่าข้ามากขนาด
นี้”

หลินซียังพูดอย่างหมดหนทาง: “คนๆนี้ไม่สามารถใช้สามัญ
สำนึกทั่วไปตัดสินได้”

ฮัว ชิงหมิง หดหู่ลง “ถูกต้อง แต่ข้าไม่คิดว่าเราสองคนจะถูก
กำจัดแบบนั้น … ”

ถูกต้อง สองคนที่ตกรอบจากแดนใต้คือ ฮัว ชิงหมิง และ หลินซี

ในทางกลับกัน ผู้อาวุโส โถงดาบ ก็เข้ามา ตบไหล่ เย่ ชิวไป่ และ
กล่าวด้วยรอยยิ้ม: “เด็กดี เจ้าทำได้ดีมาก ครั้งนี้เจ้าทำให้สำนักแดน
ใต้ของเราได้รับเกียรติยศ”

ฝ่ายปราชญ์เต๋าขงจื้อก็ยิ้มและกล่าวว่า: “การแข่งขันครั้งต่อไป
จะดำเนินต่อ และเป้าหมายของเราในครั้งนี้จะต้องเป็นสองอันดับแรก”

เย่ ชิวไป่ พยักหน้า

หลังจากนั้น ผู้อาวุโสของสำนักชางเต๋าแดนเหนือกล่าวว่า: “เอา
ล่ะ ไปต่อในการประลองถัดไป สำนักชางเต๋าทั้งสี่ดินแดน ส่งศิษย์มา
ประลองยุทธ์ สุดท้ายแล้วฝ่ายใดมีผู้ชนะมากกว่าเป็นฝ่ายชนะ ”

ผู้อาวุโสโบกมือของเขาแล้วกล่องก็ปรากฏขึ้นต่อหน้า

สุ่มจับฉลากสองใบ

“ในการประลองรอบแรก แดนตะวันออกจะพบกับแดนใต้ สอง
ฝ่ายสามารถปรึกษาหารือกันว่าจะส่งใครลงสู้”

เสียงเงียบลง

หวู่เต๋อฉี เจ้าสำนักแดนเหนือ บินขึ้นไปบนฟ้าแล้วโบกมือ

ทันใดนั้น ณ ใจกลางลานกว้าง เวทีการประลองก็โผล่ขึ้นมาจาก
พื้น!

หน้าเวทีประลองมีสิบที่นั่ง!

หวู่เต๋อฉีนั่งลงกับเจ้าสำนักคนอื่น ๆ ของทั้งสามภูมิภาค

หลังจากนั้นไม่นาน ร่างหลายร่างบนท้องฟ้าก็ก้าวออกมา!

นั่งที่นั่งอื่นๆ!

แต่คราวนี้ หวู่เต๋อฉีไม่ได้นั่งตำแหน่งที่หนึ่ง ที่แรกยังว่างอยู่ และ
ยังมีที่นั่งว่างข้างๆ ตำแหน่งที่หนึ่งด้วย!

สิ่งนี้ทำให้ทุกคนงุนงวย

ใครกันที่มีฐานะสูงกว่าหวู่เต๋อฉี

ทันใดนั้น บนท้องฟ้าก็มีเสียงคำรามของมังกรสองตัว!

เรือเหาะลำใหญ่ปรากฏต่อสายตาของทุกคน และด้านหน้าของ
เรือ มีมังกรเกราะทองสองตัวกำลังลากเรือไปข้างหน้า!

เป็นเรือของราชวงศ์หลัวอี้!