โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 470 ทะเลสาบที่เปลี่ยนไป!
ในตอนนี้…ซิงเฉิงเดินไปหาหลู่ฉางเซินด้วยสีหน้าแห่งความปีติ ยินดีและกล่าวว่า “พี่หลู่ ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะมาถึงระดับนี้ได้จริงๆ”
“พรสวรรค์ของเจ้าน่าทึ่งมาก!”
หลู่ฉางซินเพียงยิ้มเบาๆ เขาไม่ตอบรับหรือปฏิเสธแต่ถามว่า “การทดสอบครั้งแรกผ่านไปแล้ว แล้วการทดสอบครั้งที่สองอยู่ที่
ไหน?”
ก่อนที่ซิงเฉิงจะตอบ จี้เฉียนเหยาซึ่งอยู่ข้างๆ นางเดินมา ตรงหน้าหลู่ฉางเซินและกล่าวเบาๆ ว่า “ข้ารู้ตำแหน่งแล้ว เราไปที่นั่น ด้วยกันเถอะ”
ทุกคนอดไม่ได้ที่จะแปลกใจ เมื่อเห็นว่าเจิ้นเหรินแห่งวัง อมตะฉือเหยา…ผู้ซึ่งอ่อนโยนต่อผู้อื่นภายนอกมาก แต่ปฏิเสธที่จะรับ
การปฏิบัติด้วยการถอยห่างไปพันลี้ นางได้ริเริ่มที่จะสนทนากับผู้ชาย คนหนึ่งก่อนจริงๆ
แม้แต่ซิงเฉิงก็อดไม่ได้ที่จะถอยกลับไป และตบไหล่ของหลู่ฉาง เซินอย่างอธิบายไม่ได้
แต่หลู่ฉางเซินย่อมรู้อยู่แล้วว่า ซิงเฉิงกำลังคิดอะไรอยู่…
เขาอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยอยู่ในใจ
ผู้หญิงงั้นเหรอ?
เฮอะ!
ผู้หญิงมีแต่ส่งผลต่อความสามารถในการตกปลาของข้าเท่านั้น …โอ้ ไม่ใช่สิ มันส่งผลต่อความเร็วที่ข้าชักดาบออกมาต่างหาก!
ตั้งแต่สมัยโบราณ ความเกลียดชังของตัวละครเอกในนิยายส่วน ใหญ่มีสาเหตุมาจากนางเอกไม่ใช่หรือ?
แม้ว่าผู้หญิงตรงหน้าข้าจะสวยซะเหลือเกิน…
นางเหมือนกับนางฟ้าในภาพวาด
อย่างไรก็ตาม มันเป็นเพราะความงามและตัวตนของนางในฐานะ เจิ้นเหรินแห่งวังอมตะฉือเหยา
มันจะนำปัญหามากมายมาให้ข้าน่ะซิ!
ดังนั้นแล้ว หลู่ฉางเซินจึงถอยหลังออกมา และตีตัวออกห่างจาก จี้เฉียนเหยา
หลังจากนั้นเขาก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น ข้าต้องรบกวนเจ้าแล้วสาวน้อย”
เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของหลู่ฉางเซิน…
ทุกคนอดไม่ได้ที่ตะลึงราวกับโดนฟ้าผ่า พวกเขายืนนิ่งราวกับว่า พวกเขากลายเป็นหิน…
คนผู้นี้……
เจ้าเป็นเหล็กเส้นใช่ไหม?
แม้แต่จี้เฉียนเหยาก็ประหลาดใจเล็กน้อย และอดไม่ได้ที่จะมอง หลู่ฉางเซินอย่างสงสัย
หลังจากนั้นนางก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม และเดินนำไปยังสถานที่
อีกแห่งหนึ่ง
ระหว่างเดินทาง จี้เฉียนเหยาอธิบายเพิ่มเติมว่า “การทดสอบรอบ สองของหมู่บ้านฟ่านเหริน…คือการทดสอบระดับของทักษะที่เรียนรู้ ได้จากกำแพงหินนั่นเอง”
“ดังนั้นแล้ว ในการทดสอบรอบแรก คนส่วนใหญ่ที่แค่ถึงเกณฑ์ มักจะล้มเหลวในการทดสอบรอบที่สอง”
หลู่ฉางเซินพยักหน้าและถามว่า “นั่นหมายความว่า ผู้ฝึกตนที่มี แสงสีเขียวอ่อนๆ เหล่านั้น พวกเขาต้องล้มเหลวในการทดสอบต่อไป ใช่ไหม?”
จี้เฉียนเหยาหัวเราะเบาๆ และส่ายหน้า “มันไม่จำเป็นต้องเป็น เช่นนั้นเสมอไป การทดสอบรอบที่สองใช้เวลาทั้งหมดเจ็ดวัน แม้ว่าจะ มีเพียงไม่กี่คนที่ประสบความสำเร็จในช่วงเจ็ดวันนี้ แต่มันก็ยังมีบาง คนที่ประสบความสำเร็จอยู่บ้างเล็กน้อย”
“สาวน้อย…เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
จี้เฉียนเหยาตอบว่า “ข้าอ่านมาจากตำราโบราณ บรรพบุรุษของ วังอมตะเหยาฉือที่เคยเข้ามาในหมู่บ้านฟ่านเหรินบันทึกมันไว้”
หลู่ฉางเซินพยักหน้า
กองกำลังขนาดใหญ่ให้ความสำคัญกับความรู้อย่างมาก
ผู้ที่เข้าไปในดินแดนลับหรือพื้นที่ต้องห้าม พวกเขาสามารถรู้ ความลับบางอย่างล่วงหน้าได้
ในตอนนี้เอง…
ผู้ที่ผ่านการทดสอบรอบแรกได้มาถึงทะเลสาบเล็กๆ แล้ว
ทะเลสาบล้อมรอบไปด้วยต้นไม้สีเขียว
น ้าในทะเลสาบใสมาก แม้แต่คนธรรมดาก็สามารถมองเห็นปลา และกุ้งตัวเล็กๆ ว่ายอยู่ก้นทะเลสาบอย่างมีความสุขได้
บนทะเลสาบมีแท่นหินทั้งหมดเก้าแท่น
แท่นหินแต่ละแท่นอยู่ห่างกันสามหมี่(3เมตร)
แท่นหินไม่กว้างมาก ผู้ฝึกตนสามารถก้าวข้ามได้เพียงก้าวเดียว เท่านั้น
แต่มันดูเรียบง่ายขนาดนี้จริงๆ งั้นเหรอ?
ทุกคนสามารถคิดได้ ทำให้ไม่มีผู้ฝึกตนคนใดแสดงสีหน้าผ่อน คลาย
ตรงกันข้าม พวกเขาล้วนเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
เหตุผลล่ะ?
เพราะนี่คือหมู่บ้านฟ่านเหริน!
เป็นสถานที่ที่เทพดาราเทียนเหอเคยมา
ตามตำนานกล่าวไว้ว่า เหตุผลที่เทพดาราเทียนเหอสามารถ เข้าถึงสถานะปัจจุบันของเขาได้
มันเป็นเพราะเขาเดินออกมาจากหมู่บ้านฟ่านเหริน
แล้วการทดสอบนี้ มันจะง่ายขนาดนี้ได้อย่างไร?
ในตอนนี้เอง…
มีชายคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้า
แสงสีเขียวที่ส่องประกายของเขาบนกำแพงหิน มันไม่ได้เลวร้าย ไปกว่าของเหอหลาน
แน่นอนว่าสูงกว่านั้นอีก!
เพียงว่าเขายังคงไม่สามารถเปรียบเทียบกับหลู่ฉางเซินและจี้
เฉียนเหยาได้
ใบหน้าของชายผู้นี้เคร่งขรึม และเขาก็มาถึงทะเลสาบแล้ว
เขาเตรียมพร้อมที่จะลองดู
ภายใต้สายตาของทุกคน
เขากระโดดออกไปในก้าวเดียว!
เขามาถึงแท่นหินแรกแล้ว!
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขามาถึงแท่นหิน เขารู้สึกได้ชัดเจนว่ามีพลัง ที่มองไม่เห็น ทำให้เขาไม่สามารถบินได้
นี่คือพื้นที่หวงห้าม!
ชายผู้นี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย หลังจากนั้นก้าวไปข้างหน้า!
เขาต้องการไปถึงแท่นหินที่สอง
ทันใดนั้น!
น ้าในทะเลสาบอันเงียบสงบเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน!
มันดูเหมือนจะระเบิดในตอนนี้!
เกิดไอพ่นน ้าขึ้นมาจำนวนนับไม่ถ้วน!
มันน ้ายิงใส่ชายที่ยังอยู่กลางอากาศ!
สีหน้าของชายผู้นี้เปลี่ยนไป
แต่เขาไม่ตื่นตระหนก ท้ายที่สุด เขาก็เป็นคนที่มีความสามารถ เช่นกัน
ทุกคนเห็นเขาใช้ทักษะท่าร่างมังกรพเนจร ร่างกายของเขาก็ เหมือนกับปลาที่ลอตกระโจนผ่านเสาน ้า!
ทุกคนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นฉากนี้
“ดูเหมือนว่าการทดสอบนี้ไม่ใช่เรื่องยาก”
“เอาล่ะ โลกภายนอกทำให้หมู่บ้านฟ่านเหรินดูเกินจริงมากไป หน่อย”
“ข้าทำได้แน่นอน…แม้ว่าข้าจะหลับตาขึ้นไปที่นั่นก็ตาม!”
มีเพียงจี้เฉียนเหยาเท่านั้นที่ส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “เขา ล้มเหลวแล้ว”
ฮะ!?
ซิงเฉิงที่อยู่ด้านข้างก็ตกตะลึงเล็กน้อยเช่นกัน
หลู่ฉางเซินกล่าวเสริมเช่นกัน “ถูกต้อง…มันล้มเหลว”
เหตุใดจึงล้มเหลว?
มันก็ดูราบรื่นดีไม่ใช่เหรอ?
ทันใดนั้น!
ทุกคนเห็นเสาน ้าระเบิด และหยดน ้ากระเซ็นกระจายอยู่บนร่าง ของชายผู้นี้
สีหน้าของชายผู้นี้เปลี่ยนไปทันที!
หยดน ้าเหล่านี้ มันดูเหมือนจะมีน ้าหนักนับหมื่นจิน!
หยดน ้าจำนวนมากตกลงบนร่างกายของเขา ราวกับว่าเขากำลัง แบกภูเขาหลายสิบลูกไว้บนบ่า!
มันไม่มีที่ว่างสำหรับการหลบหลีกเลย
เขาถูกหยดน ้าเหล่านี้กระแทกจนตกลงทะเลสาบโดยตรง!
เมื่อทุกคนเห็นสิ่งนี้ มันทำให้พวกเขาต่างตกตะลึง
“มีบางอย่างผิดปกติกับทะเลสาบ!”
“เราไม่สามารถสัมผัสกับหยดน ้าได้งั้นเหรอ?”
เมื่อมองไปที่เสาน ้าที่พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า มันเหมือนกับหยดน ้าที่
ตกลงมาเหมือนห่าฝน
มันแทบไม่มีช่องว่างเลย!
เมื่อเห็นสิ่งนี้ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขมขื่นเล็กน้อย
ไม่น่าเลย…
ข้าไม่น่าดูถูกหมู่บ้านฟ่านเหรินเลยจริงๆ!
ชายที่ตกน ้ารีบปีนขึ้นมาบนฝั่งด้วยท่าทางที่ค่อนข้างเขินอาย
สีหน้าเขาดูน่าเกลียดเล็กน้อย…
แม้แต่แท่นหินที่สองเขาก็ไปไม่ถึง นี่มัน…น่าละอายเกินไปแล้ว!
หลังจากนั้นไม่นาน มีคนอยากลองอีกสองสามคน
“นั่นคือจางเหอจากเมืองเฮยหมิง! เขามีชื่อเสียงในด้านกาย เนื้อ!”
“โอ้…ผู้เชี่ยวชาญแห่งวังฉงเซียว ไป่หยุนนี่นา…เขามีพรสวรรค์ อย่างมาก!”
…
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าผู้ที่กล่าวถึงจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน
แม้แต่แท่นหินที่สอง พวกเขาก็ไม่สามารถไปถึงได้ทุกคน
ยิ่งไปกว่านั้น มีแท่นหินถึงเก้าแท่นในทะเลสาบ…
แล้วมันจะผ่านสิ่งนี้ไปได้อย่างไร?
ในเวลานี้เอง จี้เฉียนเหยาก็เดินออกไป
“ดูนั้น…เจิ้นเหรินแห่งวังอมตะเหยาฉือจะเริ่มทดสอบแล้วใช่ ไหม?”
“ข้าไม่รู้ว่านางจะสามารถผ่านไปได้ไกลแค่ไหน อย่างไรก็ตาม ระดับแสงสีเขียวที่นางเบ่งบานนั้นเป็นรองเพียงชายคนนั้นเท่านั้น”
“ข้าคิดว่า นางไม่น่าจะมีปัญหาใดๆ เจิ้นเหรินแห่งวังอมตะเหยา ฉือมีพรสวรรค์ดุจปีศาจ การทดสอบครั้งที่สองนี้ไม่น่าจะยากเกินไป สำหรับนาง”
ทุกคนเห็นจี้เฉียนเหยาบินขึ้นไปบนแท่นหิน!
นางใช้ทักษะท่าร่างมังกรพเนจรโดยไม่ลังเล!
นางก้าวไปสู่แท่นหินที่สอง!
มนตอนนี้ ทะเลสาบระเบิดออกมา และเสาน ้าพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!
หยดน ้าละเอียดราวกับฝน มันตกลงมาใส่จี้เฉียนเหยา!
ในช่วงเวลานี้เอง….
ร่างของจี้เฉียนเหยาเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา!
ความเร็วของนางพุ่งสูงขึ้นในตอนนี้!
ทักษะการเคลื่อนไหวของมังกรพเนจรระดับแรกคือซือหลง(มังกร ปลอม)!
หลู่ฉางเซินพยักหน้าเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าร่างที่นางใช้
อือ…ไม่เลวจริงๆ
อย่างน้อยนางก็เข้าใจระดับแรกของทักษะนี้แล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
