โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 500 ความโกรธของนิกายฮั่นไห่!
เช้าวันที่สอง…
เหมือนเช่นเคย ดวงอาทิตย์ขึ้นตามปกติ
และรถม้าที่ประดับประดาด้วยดอกไม้กำลังแล่นเข้ามาอย่างช้าๆ ในหุบเขา!
บนภูเขาแห่งหนึ่ง เย่ชิวไป่ลืมตาขึ้นมาและสังเกตเห็นการ เคลื่อนไหวนี้แล้ว
“มาซะที……”
ในรถม้า…
หญิงสาวคนหนึ่งสวมผ้าคลุมสีแดงลืมตาขึ้น
หยกประดับที่หน้าอกของนางเริ่มสั่นไหว!
“ชิวไป่?”
ในเวลานี้ มีเสียงชายคนหนึ่งดังมาจากด้านนอก
“เจ้าอย่าเพิ่งสิ้นหวังนะ นิกายฮั่นไห่คือกองกำลังชั้นนำของเขต แดนฮั่นไห่”
“และคนที่เสนอชื่อเจ้า คือซูหมิงสุ่ย ผู้เป็นศิษย์เอกของ ปรมาจารย์ผู้นำนิกายฮั่นไห่”
“พรสวรรค์ของเขานั้นร้ายกาจมาก และอำนาจในนิกายของเขา นั้นยิ่งใหญ่ยิ่งกว่า เจ้าได้อยู่กับเขา มันไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรเลย”
มู่จือชิงคิดดูสักพักแล้วจึงกล่าวว่า “แล้วยังไงล่ะ?”
“แล้วยังไงน่ะเหรอ?”
ชายคนนั้นหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า “ถ้าเจ้าติดตามนายน้อยซูไป ทรัพยากรสำหรับการฝึกฝนของเจ้าในอนาคตก็ไม่ต้องห่วงอีกต่อไป! ตราบใดที่เจ้าทำให้เขาพอใจ ทั่วทั้งเขตแดนฮั่นไห่ ไม่มีใครกล้ามา หาเรื่องเจ้าได้เลย”
มู่จือชิงกล่าวด้วยน ้าเสียงเย้ยหยันว่า “คนยังมีเหนือคน สวรรค์ยัง มีเหนือฟ้า โลกนี้ไม่เคยขาดแคลนผู้มีความสามารถ!”
ในเวลานี้ ชายคนนั้นก็อยากจะพูดอะไรอีกครั้ง
แต่ทันใดนั้น ชายชราคนหนึ่งก็ดึงม่านรถขึ้น
“ปกติแล้วเจ้าไม่พูดอะไรสักคำ ทำไมตอนนี้เจ้าถึงพูดมากนัก?”
เมื่อเห็นใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยของชายชรา มู่จือชิงก็สั่น สะท้านเล็กน้อย
ช่างเป็นตาแก่ที่ช่างสังเกตจริงๆ!
“ข้าก็แค่รู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นไม่ถูกต้องเท่านั้น”
ชายชราหัวเราะเย็นชา “เจ้าควรจะไม่มีความคิดอื่นใด ถ้าข้าอยู่ ที่นี่ เจ้าก็ไม่ต้องหวังว่าจะมีใครมาช่วยเจ้า”
ชายชราคนนี้เป็นศิษย์ภายในของนิกายฮั่นไห่ ระดับความ แข็งแกร่งของเขาคือขอบเขตครึ่งก้าวเปลี่ยนแปลงโลหิต!
เขาถูกส่งมาเพื่อคุ้มกันมู่จือชิง เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ที่
ไม่คาดฝัน
หลังจากนั้น มู่จือชิงก็ไม่กล้าพูดอะไรอีกเลย
ท้ายที่สุดแล้ว อีกฝ่ายเริ่มสงสัยในตัวนางแล้ว การพูดอะไรอีกมัน ก็เปล่าประโยชน์
รถม้ายังคงมุ่งหน้าไปยังหุบเขา
รอบข้างเงียบสงบ มันเงียบสงบจนน่ากลัว
ทุกคนที่คุ้มกันรถม้าต่างมีท่าทางเคร่งเครียด
พวกเขาเปิดจิตสัมผัสของตนเองอย่างเต็มที่เพื่อตรวจสอบรอบๆ
เพราะมู่จือชิงเป็นที่ต้องการของซูหมิงสุ่ย
หากเกิดอะไรขึ้นกับนาง
ด้วยนิสัยที่โหดเหี้ยมของซูหมิงสุ่ย พวกเขาคงไม่มีทางรอด
เมื่อรถม้าเข้าไปในหุบเขา
ชายชราก็พูดขึ้นทันทีว่า “ระวังรอบๆ ไว้ ที่นี่เป็นหุบเขาที่ง่ายต่อ การซุ่มโจมตี”
เมื่อเขาพูดจบประโยคนี้…
ทันใดนั้น!
ปราณดาบที่ทรงพลังพุ่งขึ้นมาจากรอบๆ รถม้า!
สีหน้าของชายชราเปลี่ยนไปอย่างมาก และพลังขอบเขตครึ่ง ก้าวเปลี่ยนแปลงโลหิตก็ระเบิดออกมาในทันที!
“ระวังการโจมตี!”
ทุกคนต่างระเบิดพลังออกมาทันที!
แต่ทว่า…
เมื่อพวกเขาสัมผัสถึงปราณดาบที่แผ่กระจายไปทั่วแล้ว
พวกเขาต่างตกตะลึง!
ปราณดาบที่แผ่กระจายไปทั่วนั้นทรงพลังอย่างมาก
แม้แต่ชายชราขอบเขตครึ่งก้าวเปลี่ยนแปลงโลหิตก็ยังรู้สึก หวาดกลัว!
ใครกัน…ที่สามารถปล่อยปราณดาบอันทรงพลังเช่นนี้ออกมา ได้?
หรือพูดอีกอย่างก็คือ มีใครบ้างในเขตแดนฮั่นไห่ที่กล้าต่อต้าน นิกายฮั่นไห่?
ในเวลาเอง…
ปราณดาบก็พุ่งออกมาอย่างรุนแรงจากอากาศ
มันทะลุผ่านมิติอากาศ เข้าโจมตีผู้คนที่ยืนอยู่ตรงนั้น!
ฉับ ฉับ ฉับ!!!
บางคนที่อยู่ขอบเขตภวังค์เทพ ร่างกายและวิญญาณถูกตัดขาด เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งขอบเขตรวบรวมเต๋าก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัส
มีเพียงชายชราขอบเขตครึ่งก้าวเปลี่ยนแปลงโลหิตเท่านั้นที่ยัง สามารถต้านทานได้
แต่เขาก็ไม่สามารถแบ่งร่างเพื่อป้องกันคนอื่นๆ ได้!
ในเวลานี้…
เงาดำพุ่งเข้ามา
เงาดำตรงเข้าโจมตีรถม้า!
ชายชราเห็นดังนั้นก็ตะโกนทันทีว่า “โจรชั่วช้า เจ้าอย่าหาเรื่อง ตาย! เจ้าต้องการเปิดสงครามกับนิกายฮั่นไห่อย่างนั้นหรือ?”
แต่เมื่อคำพูดของเขาหลุดออกมา คลื่นดาบรอบถัดไปก็พุ่งเข้า ใส่เขา
ทำให้เขาไม่สามารถขยับได้แม้แต่ครึ่งก้าว!
เพียงแค่การป้องกันอย่างเต็มที่ มันก็ทำให้หัวใจของเขาเหนื่อย ล้าแล้ว
แม้แต่ตัวเขาเองก็เริ่มได้รับบาดเจ็บเช่นกัน!
ในตอนนี้…
เงาดำได้อุ้มมู่จือชิงที่อยู่ในรถม้าออกไป เงาดำมุ่งหน้าไปทางทิศ ตะวันออก!
การโจมตีด้วยคลื่นดาบดำเนินไปเป็นเวลานานถึงหนึ่งก้านธูป
หลังจากนั้นคลื่นดาบจึงหยุดโจมตี
ชายชรามองไปรอบๆ ที่เกิดเหตุ
ตอนนี้เหลือเพียงสองผู้แข็งแกร่งขอบเขตรวบรวมเต๋าเท่านั้น และ พวกเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่มี ความสามารถในการไล่ตาม
เมื่อเห็นดังนั้น ชายชราก็กัดฟันแน่น เขาตะโกนเสียงดัง และมุ่ง หน้าไปทางทิศตะวันออกอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจอาการบาดเจ็บ ของตัวเอง
ท้ายที่สุดแล้ว หากภารกิจคุ้มกันครั้งนี้ล้มเหลว
สิ่งที่รอเขาอยู่นั้น คงไม่จบแค่อาการบาดเจ็บเพียงอย่างเดียว แน่นอน…
ในขณะที่หลบหนีไปถึงพันลี้ เย่ชิวไป่ที่กำลังอุ้มมู่จือชิงไว้ในอ้อม แขน เขาหลบหนีไปพร้อมกับทิ้งร่องรอยไว้ตามทาง
มู่จือชิงมองดูใบหน้าที่คุ้นเคยนั้น นางอดไม่ได้ที่จะยิ้มและกล่าว ว่า “ชิวไป่ ข้ารู้ว่าเจ้าจะมาช่วยข้าอยู่แล้ว”
เย่ชิวไป่ยิ้มตอบและกล่าวว่า “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ข้าก็ไม่ สามารถทิ้งภรรยาของข้าได้”
เมื่อได้ยินคำพูดที่ดูหวานเลี่ยนของเย่ชิวไป่
ใบหน้าของมู่จือชิงก็แดงก ่า
นางเบือนหน้าหนีและกระซิบเบาๆ ว่า “เจ้าพูดเรื่องอะไร…”
นี่เขาเรียกข้าว่าภรรยาแล้วงั้นเหรอ?
ข้ายังไม่ได้ตอบตกลงเขาเลย!
“เอาล่ะ ข้าคำนวณเวลาดูแล้ว พวกเขาน่าจะตามมาทันแล้ว”
“ไว้ค่อยรำลึกความหลังกันต่อ”
พูดจบ เย่ชิวไป่ก็หันไปมองทางด้านหลัง
ที่นั่น มีออร่าปราณอันทรงพลังกำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว!
ไม่ว่ายังไง ชายชราก็อยู่ขอบเขตครึ่งก้าวเปลี่ยนแปลงโลหิต
แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ
แต่ความเร็วของเย่ชิวไป่ก็ไม่สามารถเทียบกับชายชราได้
อย่างไรก็ตาม…
นี่ก็เป็นเรื่องที่เย่ชิวไป่ต้องการ
มีเพียงการไล่ล่าเท่านั้น เขาจึงสามารถหลอกล่ออีกฝ่ายให้คิดว่า ตนกำลังหลบหนีมาทางนี้
วิธีนี้จะช่วยให้เขาและจือชิงมีเวลาหลบหนีจากเมืองฮั่นไห่มาก ขึ้น
ในตอนนี้เอง…
มีเสียงคำรามดังมาจากด้านหลัง “คิดว่าใช้ม้วนคัมภีร์เพียงไม่กี่
ม้วน เจ้าจะสามารถหลบหนีการไล่ล่าได้งั้นหรือ?”
“สารเลว…เจ้ากล้าบุกปล้นนิกายฮั่นไห่ เจ้ากล้าหาญมากเกินไป แล้ว!”
มู่จือชิงได้ยินก็กังวลมากเช่นกัน “ชิวไป่ เราจะทำยังไงดี?”
ความแตกต่างของพลังระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้นช่างใหญ่หลวงนัก
มู่จือชิงจึงกังวลมากเป็นธรรมดา
เย่ชิวไป่ยิ้มและกล่าวว่า “เจ้าอย่ากังวล แน่นอนว่าข้ามีแผนการ”
พูดจบ เขาก็ฟันดาบไปทางด้านหลัง!
ดาบเล่มนี้ กดข่มขอบเขตดาบของเขาไว้
มันเป็นเพียงปราณดาบขอบเขตบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์
เท่านั้น
จากนั้น เขาก็ถือยันต์หลบหนีสายฟ้าสวรรค์สองแผ่นไว้ในมือ และกลายเป็นสายฟ้าหนีไปจากที่นี่!
ชายชราตบเจตจำนงดาบแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
จากนั้น เขามองไปข้างหน้า แต่ก็ไม่พบร่องรอยใดๆ
มีเพียงร่องรอยเจตจำนงดาบบางๆ ที่มองเห็นได้ลางๆ ตาม เส้นทางเท่านั้น
“มิติอากาศไม่มีการสั่นไหว อือ…มีสมบัติวิญญาณที่ปกปิดพลัง อยู่หรือไม่?”
“ฮึ่ม…เพียงแค่นักดาบขอบเขตบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์ เจ้ายัง กล้ามายุ่งกับนิกายฮั่นไห่ของข้า?”
หลังจากค้นหาไม่พบ เขาก็ถอนหายใจออกมา
ชายชราส่งหยกสัญญาณเสียงด้วยสีหน้าไม่พอใจ “เครื่อง บรรณาการของตระกูลลู่ถูกปล้นชิงไป อีกฝ่ายเป็นนักดาบขอบเขต
บรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์ ให้ใช้ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตภวังค์เทพสิบคน และขอบเขตรวบรวมเต๋าอีกสิบคนออกค้นหาทันที!”
ถึงขั้นตอนนี้ เป้าหมายของเย่ชิวไป่ก็สำเร็จแล้ว
เขาทิ้งร่องรอยไว้เพื่อหลอกฝ่ายตรงข้าม
ฝ่ายตรงข้ามก็จะส่งคนมาค้นหา แต่คนเหล่านั้นก็จะไม่แข็งแกร่ง มากนัก
เขาคาดว่าจะสามารถถ่วงเวลาได้นานพอสมควร
และข่าวนี้…
มันแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว
แน่นอนว่า นิกายฮั่นไห่โกรธแค้นมาก!
ส่วนตระกูลลู่ตกตะลึง!
ในเวลาเดียวกัน
นิกายฮั่นไห่จึงออกคำสั่งล่าสังหาร!
ผู้ใดก็ตามที่สามารถพบเจอนักดาบผู้นี้หรือมู่จือชิง พวกเขาจะ สามารถเข้านิกายฮั่นไห่ได้โดยตรง ในฐานะศิษย์สายในหรือศิษย์รับ ใช้ผู้อาวุโส!
ข่าวนี้แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว
ผู้คนในเขตแดนฮั่นไห่ต่างตกตะลึง!
ค่าตอบแทนที่มากมายก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาไม่เชื่อสายตาก็คือ…
มีคนกล้ายั่วยุนิกายฮั่นไห่?
ต้องรู้ก่อนว่า นิกายฮั่นไห่คือเจ้าแห่งเขตแดนฮั่นไห่อย่างแท้จริง!
YOU MAY ALSO LIKE
