โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 512 หยินหยางทำลายล้าง!
บทที่ 512 หยินหยางทำลายล้าง!
เมื่อผู้อาวุโสนิกายฮั่นไห่อย่างเหอตงเซียวรู้สึกถึงกระบวนท่าดาบของเย่ชิวไป่…
เขาสามารถจำเย่ชิวไป่ได้แล้ว!
เรื่องที่ผ่านมา…
นักดาบที่ชิงตัวหญิงสาวในรถม้าที่ต้องนำไปให้บุตรศักดิ์สิทธิ์ซูหมิงสุ่ย มันก็คือชายผู้นี้!
เมื่อได้ยินคำกล่าวของเหอตงเซียว ใบหน้าที่สงบของซูหมิงสุ่ยก็หม่นหมองลงทันที!
ในอดีต ไม่เคยมีใครกล้าชิงตัวบรรณาการอย่างโจ่งแจ้ง
แม้จะมีคนทำเช่นนั้น พวกเขาก็จะถูกนิกายฮั่นไห่ไล่ล่าจนตาย!
แต่สำหรับเย่ชิวไป่แล้ว
เขาคือคนเดียวที่สามารถชิงตัวบรรณาการของซูหมิงสุ่ยไปต่อหน้าต่อตานิกายฮั่นไห่ได้
แถมยังหนีไปได้อีก!
เรื่องนี้มันทำให้เขารู้สึกเสียหน้า!
ปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียวและเหล่าบุตรแห่งสวรรค์ต่างก็หันมามองเย่ชิวไป่
ทั้งหมดมองมาด้วยสายตาที่ประหลาดใจ
และในเวลานั้นเอง มู่จื้อชิงก็เข้ามาหาเย่ชิวไป่
ทั้งสองมองหน้ากันแล้วยิ้ม มู่จือชิงจึงเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงออกมา
เมื่อเห็นความงามอันน่าทึ่งของมู่จื่อชิงที่ราวกับนางฟ้าจากสวรรค์ ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง
ไม่น่าแปลกใจเลย…
ทำไมซูหมิงสุ่ยถึงยึดติดกับหญิงสาวผู้นี้ยิ่งนัก
ในเวลานี้ กงรุ่ยก็ชี้ไปที่เย่ชิวไป่เช่นกัน และกล่าวว่า “นี่คือเหตุผลที่เจ้าไม่เต็มใจที่จะเข้าร่วมนิกายฮั่นไห่ใช่ไหม?”
“แต่อย่างไรก็ตามเนื่องจากเจ้าเป็นผู้ร้ายที่นิกายฮั่นไห่ต้องการตัว แน่นอนว่าข้าย่อมไม่สามารถละเว้นเจ้าได้”
เมื่อกล่าวจบ กงรุ่ยก็พุ่งตัวไปหาเย่ชิวไป่ทันที!
ปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียวเห็นดังนั้น เขาจึงขมวดคิ้วและส่งเสียงฮึดฮัด เขาพุ่งตัวไปขวางกงรุ่ยไว้ทันที
“พวกเจ้านิกายลั่วหยานต้องการเปิดศึกกับนิกายฮั่นไห่งั้นหรือ?”
กงรุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ชายผู้นี้คือคนร้ายที่นิกายฮั่นไห่ต้องการตัว!”
ปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียวหัวเราะเยาะ “เจ้าช่างหน้าด้านจริงๆ ซูหมิงสุ่ยเป็นคนอย่างไร ทุกคนในเขตแดนฮั่นไห่ต่างก็รู้ดี เขาทำเรื่องเลวร้ายเพื่อที่จะได้หญิงสาวมาเป็นเตาหลอมบ่มเพาะ เขาช่างน่ารังเกียจจริงๆ!”
เมื่อได้ยินคำกล่าวของปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียว กงรุ่ยก็หน้าบึ้งและกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ไม่ว่ายังไงก็ตาม วันนี้ข้าต้องพาชายผู้นี้กลับไป”
“หากเจ้ายืนกรานเช่นนี้ สองนิกายของเราคงจะต้องเปิดศึกกัน ปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียว เจ้าควรตระหนักดีถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น”
มันคือคำขู่!
ทุกคนต่างก็กลั้นหายใจเมื่อเห็นการเผชิญหน้ากันของทั้งสองฝ่าย
นิกายฮั่นไห่และนิกายลั่วหยานเป็นสองนิกายที่แข็งแกร่งที่สุดในเขตแดนฮั่นไห่ หากทั้งสองนิกายเปิดศึกกัน เขตแดนฮั่นไห่จะต้องเกิดความวุ่นวายอย่างแน่นอน
แต่ปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียวกลับกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “การเปิดศึกก็ไม่เป็นไรหรอก หากนิกายไม่สามารถปกป้องศิษย์ของตนเองได้ มันก็ไม่ควรเรียกตัวเองว่านิกาย”
กงรุ่ยหน้าบึ้งตึงและกล่าวด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว “หากเป็นเช่นนั้น เราก็รบกัน!”
เมื่อกล่าวจบ กงรุ่ยก็เข้าต่อสู้กับปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียว
อีกด้านหนึ่ง…
เหอตงเซียวก็ถูกผู้อาวุโสจากนิกายลั่วหยานขัดขวาง
ซูหมิงสุ่ยก้าวขึ้นมาข้างหน้าและปรากฏตัวต่อหน้าเย่ชิวไป่
ในเวลาเดียวกัน จี้เหลียนก็มาที่ด้านข้างของเย่ชิวไป่และกล่าวว่า “เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา ให้ข้าจัดการเถอะ”
เย่ชิวไป่ยิ้มและโบกมือ “ขอบคุณมาก แต่นี่เป็นเรื่องของข้า ข้าควรจัดการด้วยตัวเอง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จี้เหลียนก็พยักหน้า เขาไม่แทรกแซงอีกต่อไป และต่อสู้กับซุนกง บุตรศักดิ์สิทธิ์อีกคนหนึ่งของนิกายฮั่นไห่
ซูหมิงสุ่ยมองภาพนั้นและหัวเราะเยาะ “ดูเหมือนเจ้าจะมั่นใจมากนะ? อย่างไรก็ตาม แม้แต่จี้เหลียนก็ไม่สามารถปกป้องเจ้าได้ เพราะเขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าเช่นกัน”
“ดังนั้น ตอนนี้เจ้าควรจะฆ่าตัวตายซะ อย่างน้อย…เจ้าก็จะไม่ต้องตายอย่างทรมาน”
เย่ชิวไป่ไม่ได้ตอบเจตจำนงดาบบนร่างของเขาตอบคำถามแทนเขา
เจตจำนงดาบพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!
ซูหมิงสุ่ยพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้น…”
เมื่อเขากล่าวจบ
ทันใดนั้น หยดน้ำก็ซึมออกมาจากปลายนิ้วของซูหมิงสุ่ย
หยดน้ำแม้จะเล็ก แต่มันก็หนักมาก!
มันอัดแน่นไปด้วยเจตจำนงแห่งน้ำอันไร้ขอบเขต!
จากนั้นเขาก็ชี้นิ้วไปที่เย่ชิวไป่
หยดน้ำนั้นพุ่งเข้าหาเย่ชิวไป่เหมือนกระสุน!
ม่านตาของเย่ชิวไป่หดตัว
ในฐานะที่เป็นครึ่งก้าวขอบเขตเปลี่ยนแปลงโลหิต ซูหมิงสุ่ยนั้นแข็งแกร่งมาก!
อย่างไรก็ตาม เย่ชิวไป่ไม่ถอย…
ในอาณาเขตดาบ เจตจำนงดาบปรมาจารย์เต๋าดาบรวมตัวกันบนดาบดาวตกเก้าฉื่อทันที
เจตจำนงดาบปรมาจารย์เต๋าดาบ!
คัมภีร์ดาบไท่จู!
ทั้งสองระเบิดออกมาพร้อมกัน!
พร้อมกับเสียงคำรามต่ำ เย่ชิวไป่ฟันดาบออกไป!
เมื่อหยดน้ำตกลงบนดาบดาวตก
เย่ชิวไป่เปลี่ยนสีหน้าในทันที
ราวกับว่าสิ่งที่ตกลงบนดาบไม่ใช่น้ำ แต่เป็นเทือกเขาที่ทอดยาว
มันหนักมาก!
เพียงชั่วครู่ เย่ชิวไป่ก็ถอยหลังกลับ!
ใบหน้าของเขาซีดเล็กน้อย
ซูหมิงสุ่ยมองภาพนั้นและยิ้มเล็กน้อย “โอ้? เจ้าป้องกันมันไว้ได้ ด้วยระดับของเจ้า เจ้าสามารถป้องกันการโจมตีของข้าได้ เจ้าควรภาคภูมิใจในตัวเองแล้ว”
“แต่ หลังจากนี้ เจ้าจะยังป้องกันมันอีกได้ไหม?”
เมื่อกล่าวจบ…
ทันใดนั้น ฝ่ามือของซูหมิงสุ่ยก็ยื่นออกไป
ข้างหน้าฝ่ามือของเขา
มีหยดน้ำนับไม่ถ้วนรวมตัวกันข้างหน้าฝ่ามือของเขา!
หยดน้ำแต่ละหยดมีความหนักดั่งขุนเขาทุกหยด
จากนั้น เขาก็ตบออกไป
หยดน้ำนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่เย่ชิวไป่เหมือนสายฝน!
ผู้คนข้างๆ ต่างพากันขนลุกเมื่อเห็นภาพนี้
แม้แต่จี้เหลียนที่กำลังต่อสู้กับซุนกงก็หน้าซีด
แม้ว่าทั้งสองจะอยู่ในขอบเขตเดียวกัน
แต่หากต้องต่อสู้กันจริงๆ
จี้เหลียนรู้ทันทีว่า…เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซูหมิงสุ่ย!
เพราะความเชี่ยวชาญในเจตจำนงของซูหมิงสุ่ยนั้นลึกซึ้งเกินไป!
เย่ชิวไป่มีสีหน้าเคร่งขรึม…
หลังหยุดการเคลื่อนไหวแล้ว เขาก็ลอยอยู่กลางอากาศ
ในร่างกายของเขามีสายฟ้าสีดำและสีขาวแผ่ออกมา
ในอาณาจเขตดาบ สายฟ้าทั้งสองชนิดก็ไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง
ซูหมิงสุ่ยประหลาดใจเล็กน้อย “เจ้าเชี่ยวชาญทักษะระดับจิตวิญญาณขั้นเทียนด้วย? แต่นั่นก็ไม่สำคัญหรอก”
“ความแตกต่างของขอบเขตนั้นเป็นสิ่งที่เจ้าไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้”
“นั่นก็ไม่แน่นักหรอก”
เย่ชิวไป่ยิ้มเบาๆ จากนั้นเขาก็ประสานมือทั้งสองข้าง
เมื่อเห็นภาพนี้ จี้เหลียนและซูฉือก็เปลี่ยนสีหน้า
เป็นไปได้ไหมว่าเขาจะใช้ทักษะนั้น?
ปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียวเห็นภาพนี้ และตะโกนทันทีว่า “ศิษย์นิกายลั่วหยาง ถอยออกไปพันลี้!”
กงรุ่ยได้ยินเสียงตะโกนของปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียวและรู้สึกงุนงงเล็กน้อย
ทำไมต้องถอยออกไป?
ชายหนุ่มขั้นกลางขอบเขตภวังค์เทพ แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งมาก แต่เขาสามารถสร้างการโจมตีที่ทรงพลังได้มากแค่ไหน?
อย่างไรก็ตาม เมื่อศิษย์นิกายลั่วหยานได้ยินเสียงตะโกนของปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียวแล้ว
รวมถึงจี้เหลียนและซูฉือ ทั้งหมดรีบถอนตัวออกจากสนามรบและถอยไปด้านหลังทันที
ปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียวก็ระเบิดพลังทั้งหมดของเขาและผลักดันกงรุ่ยออกไป
เขาตรงไปที่เย่ชิวไป่
ท้ายที่สุดแล้ว…
ทักษะสายฟ้าหยินหยางทำลายล้างนั้น มันไม่แบ่งแยกมิตรและศัตรู
ชายหนุ่มที่มีพรสวรรค์เช่นเย่ชิวไป่
เขาไม่สามารถตายได้แบบนี้!
ซูหมิงสุ่ยมองไปที่ท้องฟ้าที่ซึ่งสายฟ้าทั้งสองสายกำลังหลอมรวมเข้าด้วยกันกลายเป็นลูกบอลสายฟ้า
คิ้วของเขาขมวดเล็กน้อยและในใจของเขาพลันรู้สึกหวาดหวั่น
แทบจะโดยสัญชาตญาณ เขาก็ตบฝ่ามือออกมาอีกครั้ง!
ฝนหยดน้ำอันหนักหน่วงก็พุ่งเข้าใส่เย่ชิวไป่ด้วยความเร็วที่เร็วมากยิ่งขึ้น!
ทันใดนั้น…
เย่ชิวไป่ก็ตะโกนเสียงต่ำว่า “สายฟ้าหยินหยางทำลายล้าง!”
หลังจากนั้น!
ภายในลูกบอลสายฟ้า พลังสายฟ้าที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการทำลายล้างก็เริ่มปะทุออกมา!
พลังสายฟ้าทำลายล้างอันน่ากลัวได้ระเบิดออกมาในขณะนี้!
เสียงคำรามดังก้อง!
ตูมมมม!!!
พื้นที่ทั้งหมด!
ถูกแสงของสายฟ้าแห่งการทำลายล้างเข้าปกคลุม!
มันครอบคลุมเย่ชิวไป่ ปรมาจารย์ยอดเขาหลิงเซียว กงรุ่ยและซูหมิงสุ่ย!
YOU MAY ALSO LIKE
