โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 586 ซากปรักหักพังของอาณาจักรปีศาจ!

บทที่ 586 ซากปรักหักพังของอาณาจักรปีศาจ!
  บันไดสวรรค์

  มีทั้งหมด 99 ระดับ

  พลังกดดันในแต่ละขั้นนั้นมากกว่าขั้นก่อนหน้าหลายเท่า!
  นับตั้งแต่การผนึกพลังฝึกฝนอย่างสมบูรณ์ การจะไปถึงจุดสูงสุดโดยอาศัยเพียงกายอมตะและพลังใจนั้นยากเพียงใด?

  อาจกล่าวได้ว่าเป็นไปไม่ได้เลย!

  ปัจจุบัน

  ผู้ที่ไปถึงระดับสูงสุดคืออันดับหนึ่งในรายชื่อศิลาประตูเมือง ซึ่งไปถึงระดับที่ 69 แล้ว! บุคคล
  ผู้นี้ถึงกับดึงดูดความสนใจของวังอมตะมาแล้ว

  ตอนนี้เซียนหลานก้าวไปอีกขั้น ถึงระดับที่ 16 แล้ว!
  อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ สีหน้าของเธอกลับเปลี่ยนไป

  เมื่อมองไปข้างๆ สีหน้าของเธอก็แข็งทื่อ

  ลู่ฉางเซิงเดินผ่านเธอไปอย่างช้าๆ แต่ละก้าวมั่นคงและไม่เร่งรีบ

  สีหน้าของเขาสงบ หลังตรง

  ราวกับว่าบันไดสวรรค์นี้ไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับเขาเลย

  ชั้นที่ 17

  ชั้นที่ 18

  ขึ้นไปเรื่อยๆ

  ความเร็วของเขายังคงที่

  ไม่เร็วกว่านี้สักวินาที ไม่ช้ากว่านี้สักวินาที!
  เซียนหลานตกตะลึง นึกในใจว่า “

  คนนี้เป็นใครกันแน่?

  ทำไมฉันไม่เคยได้ยินชื่อเขามาก่อน?

  เขาอาจมาจากวังเซียนด้วยหรือเปล่า?”
  อย่างไรก็ตาม หลู่ฉางเซิงไม่สนใจสายตาของเซียนหลาน เหล่าสาวงามทั้งเจ็ด?
  พวกเธอสวยงามและน่าหลงใหลจริงๆ

  แต่ตั้งแต่สมัยโบราณ ความงามเป็นคำสาป และหลู่ฉางเซิงไม่มีเจตนาที่จะไปยั่วยุหญิงสาวเหล่านี้

  การยั่วยุพวกเธอย่อมไม่จบลงด้วยดี!
  เพราะพวกเธอมีผู้ติดตามมากมาย

  หากเขาเอาชนะใจพวกเธอได้ พวกเธอก็จะต้องแค้นเขาอย่างแน่นอน!

  ยิ่งไปกว่านั้น สาวงามผู้นี้ยังดึงดูดสายตาของศิษย์จากวังเซียนอีกด้วย

  เขาไม่อยากจะไปยั่วยุพลังอำนาจอื่นในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้

  หลู่ฉางเซิงเดินขึ้นไปข้างบนพลางมองสำรวจรอบข้าง

  เขาใช้พลังจิตป้องกันตนเอง

  จากภูตผีปีศาจหรืออสูรกายที่อาจออกมาโจมตี หรือกับดักหรืออาคมใดๆ

  นี่เป็นเหตุผลที่หลู่ฉางเซิงไม่ได้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

  หากหลู่ฉางเซิงต้องการ เขาก็สามารถบินขึ้นไปได้โดยตรง

  พลังผนึกที่นี่ไม่มีผลอะไรกับเขาเลย!
  แม้ว่าจะมีผล เขาก็สามารถไปถึงด้านบนได้อย่างง่ายดายด้วยร่างกายของเขา

  ด้านบน

  เหลยหยินซือได้ขึ้นไปถึงชั้นที่ 35 แล้ว

  เมื่อมองไปที่เซียนฮวาซวนด้านบน สีหน้าของเขาก็หม่นหมองลง

  แม้ใบหน้าของเขาจะซีดเผือด แต่ความเร็วในการปีนบันไดสวรรค์ของเขาก็ไม่ต่างจากก่อนหน้านี้!

  คุณน่าจะรู้

  การปีนบันไดสวรรค์ พลังการกดดันในแต่ละระดับนั้นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ!
  ขึ้นไปทีละชั้น มีกี่คนที่นอกจากหลู่ฉางเซิงผู้บรรลุหกภพภูมิแล้ว จะสามารถบรรลุถึงระดับนี้ได้?
  เซียนฮวาซวนขึ้นไปถึงชั้นที่ 49 แล้ว!
  ในขณะนี้

  เหลยหยินซือคิดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “ระยะทางเพียงพอแล้ว…”

  จากนั้น พลังปีศาจก็พวยพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา!

  สีหน้าของเซียนฮวาซวนเปลี่ยนไปทันที เขาหัน
  ไปมองเหลยหยินซือ

  เซียนหลานที่อยู่ด้านล่างก็หน้าซีดเผือด!
  เฟินเหยียนถึงกับร้องอุทานด้วยความตกใจ “คนจากแดนปีศาจ!”

  ลู่ฉางเซิงตกใจเล็กน้อย

  แดนปีศาจ?
  แต่ทำไมคนคนนี้ถึงยังปล่อยพลังปราณออกมาได้?
  เขาไม่ได้ถูกกดพลังไว้เหรอ?
  ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น…

  เหลยหยินซือก็หัวเราะเสียงดัง “คนจากวังเซียน ตายซะ!”

  พลังปราณปีศาจนั้นแปรเปลี่ยนเป็นเปลวไฟนรกสีดำ

  พุ่งออกมาจากร่างกายของเขา

  มันไม่เพียงแต่พุ่งเข้าหาเซียนฮวาซวนเท่านั้น

  แต่ยังกลืนกินเซียนหลาน เฟินเหยียน และลู่ฉางเซิงไปด้วย!

  เหลยหยินซือเลือกจุดนี้ในการโจมตี

  ที่นี่ พวกเขาทั้งหมดอยู่ในระยะโจมตีของเขา!

  ในขณะเดียวกัน

  บันไดสวรรค์จะกดระดับพลังของพวกเขา บังคับให้พวกเขาต้องพึ่งพา

  ร่างกายเซียนของตนเองเท่านั้น มีเพียง

  การโจมตีในตอนนี้เท่านั้นที่รับประกันความสำเร็จได้!
  เซียนฮวาซวนโกรธและตกใจมาก “เจ้าปีศาจ กล้าดียังไงมาอวดดีในแดนเซียนของข้า!”

  จากนั้นเขาก็พยายามโจมตี แต่พบว่าพลังฝึกฝนของเขาถูกผนึกไว้ จึงรู้ตัวว่าตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก สีหน้าของเขา

  มืดมนลง

  อย่างไรก็ตาม เปลวไฟแห่งนรกมาถึงแล้ว พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องต้านทานมัน!
  ในขณะที่ต้านทานแรงกดดัน เซียนฮวาซวนก็ปล่อยหมัดอันทรงพลังออกมา!
  ด้านล่าง เซียนหลานและเฟินเหยียนก็กัดฟันและโจมตีออกไป

  พยายามต้านทานเปลวไฟแห่งนรก

  เมื่อเห็นเช่นนี้ เหลยหยินซือก็ยิ้มอย่างบ้าคลั่ง

  “ฮ่าฮ่าฮ่า! ความภาคภูมิใจของวังเซียน เหล่าสาวงามทั้งเจ็ดแห่งฉงเซียน และอัจฉริยะแห่งหุบเขาเซียนเฟิน—ข้าสามารถฆ่าพวกเจ้าได้ทั้งหมด! เมื่อข้ากลับไปยังแดนปีศาจ ข้าจะต้องได้รับรางวัลอย่างแน่นอน!”

  เห็นได้ชัดว่า

  เหลยหยินซือต้องการกำจัดพวกเขา! ลู่
  ฉางเซิงพูดไม่ออก “

  ฉันบอกแล้ว ถ้าอยากฆ่าก็ฆ่าไปสิ

  ทำไมต้องดึงฉันเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
  ฉันไม่ได้คิดว่าฉันไปยั่วยุคุณ…”

  อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นเปลวไฟแห่งนรกกำลังใกล้เข้ามา…

  หลู่ฉางเซิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องป้องกันตัวเอง

  เพราะบันไดสวรรค์นั้นกว้างเพียงเท่านี้ เขาจะซ่อนตัวจากเปลวไฟนรกที่โหมกระหน่ำมาจากทุกทิศทางได้อย่างไร?
  เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น

  หลู่ฉางเซิงจึงชี้นิ้วไป

  ทันใดนั้น เปลวไฟนรกก็หายไปในพริบตา!

  ในขณะเดียวกัน เปลวไฟนรกที่พุ่งเข้าหาเซียนฮวาซวน เซียนหลาน และเฟินหยานก็สลายไปเช่นกัน…

  บ้าเอ๊ย…

  สีหน้าของหลู่ฉางเซิงแข็งค้าง

  ดูเหมือนว่า… เขาควบคุมพลังของตัวเองไม่ได้

  เดิมที หลู่ฉางเซิงตั้งใจเพียงแค่จะทำให้เปลวไฟนรกที่อยู่ตรงหน้าสลายไปเท่านั้น

  แต่ใครจะไปคิด!

  พลังไฟนรกอ่อนแอขนาดนี้?

  พอเห็นแบบนี้ เฟินเหยียนก็รีบยกมือไหว้และกล่าวว่า “ขอบคุณครับ ท่านผู้อาวุโส!”

  เซียนหลานตกตะลึง คนคนนี้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้หรือ?

  เช่นเดียวกับเฟินเหยียน เธอก็ยกมือไหว้ลู่ฉางเซิงและกล่าวว่า “เซียนหลานขอบคุณท่านผู้อาวุโส”

  ใบหน้าของเซียนฮวาซวนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

  คนคนนี้เป็นใครกัน?

  หรือจะเป็นคนที่ทำลายอาเรย์ล็อกเซียนดวงดาวเมื่อก่อน?

  คนแบบนี้มาที่นี่ได้อย่างไร?
  อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ช่วยชีวิตเซียนหลานไว้

  “เซียนฮวาซวนวังเซียน ขอบคุณท่านผู้อาวุโส ข้าจะไปบอกอาจารย์ของข้าเรื่องนี้เพื่อตอบแทนความกรุณาของท่านอย่างแน่นอน”

  “แต่ตอนนี้ ข้าขอให้เจ้าลงมือกำจัดเศษซากของอาณาจักรปีศาจนี้!”

  ใบหน้าของเหลยหยินซือเต็มไปด้วยความตกใจ

  “เป็นไปไม่ได้! พลังของเจ้าไม่ถูกกดไว้หรือ?!”

  “ข้ามาจากแดนปีศาจ! หากเจ้ากล้าขัดขวางข้า วันที่แดนปีศาจของข้าทำลายผนึก ข้าจะฆ่าเจ้า!”

  หลู่ฉางเซิงรู้สึกกังวลอย่างมาก

  ในขณะนี้ เขาย่อมไม่ยอมให้เหลยหยินซือกลับไปอย่างแน่นอน การปล่อยให้เสือกลับ

  ไปที่ภูเขา?

  แล้วให้คนน้องถูกฆ่าและคนพี่แก้แค้น?

  หลู่ฉางเซิงจะไม่ทำผิดพลาดระดับต่ำเช่นนั้น

  เขาไม่ได้ตอบคำพูดของเซียนฮวาซวน และไม่จำเป็นต้องใส่ใจกับคำขู่ของเหลยหยิน ซือ

  หลู่ฉางเซิงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

  เขาเดินตรงไปหกขั้นจากชั้น 29 มาถึงหน้าเหลยหยินซือ

  ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของฝูงชน

  เขาแตะหน้าผากของเหลยหยินซือเบาๆ ด้วยนิ้วเดียว

  ภายใต้สายตาที่สิ้นหวังของเหลยหยิน

  ซือ พลังดาบก็พุ่งออกมาจากปลายนิ้วของหลู่ฉางเซิง!

  *ปุ๊ฟ!*
  *ในชั่วพริบ

  ตา พลังดาบก็แทงทะลุหน้าผากของเหลยหยินซือ

  ดวงตาที่ยังคงสิ้นหวังของเหลยหยินซือค่อยๆ สูญเสียการโฟกัสและสลายไป…

  เขาร่วงลงมาจากบันไดสวรรค์!

  เซียนฮวาซวนรีบประสานมือและกล่าวว่า “วังเซียนจะตอบแทนท่านอย่างแน่นอนสำหรับสิ่งที่ท่านทำ ท่านผู้อาวุโส!”

  ลู่ฉางเซิงเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกอยากร้องไห้ ให้ตายสิ

  เขาสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเหลยหยินซือตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

  เขาระแวงเหลยหยินซืออยู่แล้ว

  แต่ไอ้สารเลวหน้าด้านนี่กลับพยายามปิดปากเขา!
  ตอนนี้

  คงยากที่จะหลีกเลี่ยงการดึงดูดความสนใจจากกองกำลังอื่นๆ ในแดนเซียน!

  (จบตอน)