โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 72 สู้คนเดียว!

ณ สถานที่ฝึกฝน ขัดเกลาร้อยขั้น
แบ่งออกเป็น 50 ชั้น
และในบรรดา 50 ชั้นนี้ สัตว์อสูรมีอยู่ทุกที่!
สัตว์อสูรในห้าชั้นแรกล้วนอยู่ใน ขอบเขตคฤหาสน์ม่วง
หากเจ้าต้องการไปที่ชั้นที่หก เจ้าต้องเอาชนะผู้คุมที่จุดสูงสุด
ของขอบเขตคฤหาสน์ม่วง !
แค่ห้าชั้นแรก สัตว์อสูรก็ทรงพลังมากแล้ว คิดดูว่า ชั้นต่อไปจะ
น่ากลัวขนาดไหน?
เย่ ชิวไป่ และ เจี่ยน เจาเมี่ยน กระโดดเข้าไปในรอยแยกทันที
มาถึงชั้นแรก
เย่ ชิวไป่ ไม่รู้ว่าสถานที่นี้สร้างขึ้นมาหรือเกิดขึ้นเองตาม
ธรรมชาติ
ชั้นแรกเป็นก้อนหินขนาดใหญ่ ที่ยื่นออกมาจากหน้าผา และมี
ก้อนหินอยู่เต็มไปหมด
เหมือนป่าหิน.
ขณะนี้ชั้นแรก มีผู้คนไม่มากนัก

เห็นได้ชัดว่าในสำนักหลัก ชั้นแรกไม่เพียงพอที่จะขัดขวางศิษย์
ทั้วไป
เจี่ยน เจาเมี่ยน มองไปที่ เย่ ชิวไป่ และกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ทำไม
เจ้าไม่แข่งขันกับข้าล่ะ ว่าใครจะไปถึงชั้นสูงที่สุด”
เย่ ชิวไป่ ยักไหล่และกล่าวอย่างเฉยเมย: “ได้”
หลังจากกล่าวจบ ทั้งสองก็พุ่งไปข้างหน้า!
สัตว์อสูรที่นี่ส่วนใหญ่อยู่ในช่วงแรกของ ขอบเขตคฤหาสน์ม่วง
ไม่มีทางที่จะหยุดฝีเท้าของพวกเขาสองคนได้ ปราณดาบ
สามารถกวาดไปทั่วบริเวณ
เมื่อคนรอบข้างเห็น พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ เย่ ชิวไป่
และเจี่ยน เจาเมี่ยน
“สองคนนี้คงเป็นศิษย์ใหม่ ข้าถึงไม่เคยเห็นพวกเขามาก่อน”
“น่าจะใช่ แต่ศิษย์ใหม่แข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ?”
ทั้งสองกวาดไปจนสุดและบุกเข้าไปในชั้นสอง
ชั้นสาม!
ชั้นที่สี่!
จนเจอรูถ ้า ที่ชั้นที่ห้า
ตราบใดที่เจ้าผ่านรูถ ้านี้ไปได้ เจ้าจะเข้าสู่ชั้นที่หกได้

ขณะนี้ที่หน้าปากถ ้ามีผู้อาวุโสท่านหนึ่งนั่งอยู่
“คนไหนจะเข้ามาก่อน”
หากเจ้าต้องการผ่าน ไปชั้นที่หก เจ้าต้องกำจัดสัตว์อสูรที่
จุดสูงสุดของขอบเขตคฤหาสน์ม่วง!
เจี่ยน เจาเมี่ยน ก้าวไปข้างหน้า
เมื่อเห็นสิ่งนี้ ผู้อาวุโสก็หยิบเหรียญออกมา และในส่วนลึกของ
ถ ้า สิงโตทมิฬก็เดินออกมาอย่างช้าๆ!
มันคำรามใส่! ปราณคลื่นเสียง พุ่งเข้าหา เจี่ยน เจาเมี่ยน!
เจี่ยน เจาเมี่ยนไม่ได้หลบหลีก แต่ฟันสวนไปที่สิงโตทมิฬ!
ปราณดาบกลายเป็นดาบยาว ตัดไปที่ร่างใหญ่ของสิงโตอย่าง
ต่อเนื่อง!
เพียงชั่วพริบตา
ร่างของสิงโตทมิฬ เต็มไปด้วยโลหิต!
มีเสียงด้วยความทุกข์ทรมาน มันล้มลง!
ผู้อาวุโสไม่แสดงอาการประหลาดใจใด ๆ เมื่อเห็นสิ่งนี้ และพยัก
หน้าอย่างใจเย็น: “เอาล่ะ เข้าไปได้ คนต่อไป!”
เจี่ยน เจาเมี่ยน ไม่ได้เข้าไป แต่รอ เย่ ชิวไป่
เย่ ชิวไป่ ยืนไปข้างหน้าพร้อมดาบไม้ในมือ

ผู้อาวุโสยังหยิบเหรียญออกมาอีกครั้ง และที่ทางเข้าถ ้า สัตว์อสูร
ที่จุดสูงสุด ขอบเขตคฤหาสน์ม่วง ก็พุ่งออกมาอีกครั้ง!
เย่ ชิวไป่ ก้าวไปข้างหน้า
ทันใดนั้น ปราณดาบระเบิดออกมา!
ทะลุคิ้วของ สัตว์อสูร โดยตรง!
ดวงตาของสัตว์อสูรหลุดโฟกัสและล้มลงกับพื้น!
” เข้าไปได้!”
เมื่อเห็นเช่นนี้ ผู้อาวุโสก็พยักหน้าเล็กน้อย หันหลังกลับและนั่ง
ลงบนเก้าอี้
ทั้งสองคำนับผู้อาวุโสเล็กน้อยและเดินเข้าไปในรูถ ้า
ลงไปจนสุด
บนชั้นหกแทบไม่มีแหล่งกำเนิดแสงเลย
ปกคลุมด้วยชั้นหิน
เย่ ชิวไป่ และ เจี่ยน เจาเมี่ยน ยังคงกวาดล้างต่อไป
ยิ่งจำนวนชั้นต ่าเท่าใด ความแข็งแกร่งของสัตว์อสูร ก็จะยิ่ง
สูงขึ้นเท่านั้น

ในช่วงเวลานี้ ประสบการณ์การต่อสู้ของ เย่ ชิวไป่ มีมากขึ้น
เรื่อย ๆ และการควบคุม ทักษะเก้าดาบอสูรสวรรค์ ก็ก้าวหน้ามากขึ้น
เรื่อย ๆ
ในช่วงเวลานั้น เจี่ยน เจาเมี่ยน กล่าวด้วยอารมณ์: “ไม่น่าแปลก
ใจที่ผู้อื่นกล่าวว่าทรัพยากรของสำนักหลัก นั้นดีกว่ามาก เพียงแค่
สถานที่แห่งนี้ ก็เทียบไม่ได้กับสาขาอื่น ๆ ในสี่ภูมิภาค”
เย่ ชิวไป่ พยักหน้าด้วย สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ฝึกฝนที่ยอด
เยี่ยมจริงๆ
ทั้งสองเดินลงไปเรื่อยๆ
เมื่อถึงชั้นที่ 31 เจี่ยน เจาเมี่ยน ก็หยุด
สัตว์อสูรที่นี่มาถึงช่วงปลายของ ขอบเขตมหาสมุทรปราณ แล้ว
ยิ่งกว่านั้น สัตว์อสูรที่นี่ไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไป พวกมันมี
สติปัญญาแล้ว และจะต่อสู้เป็นกลุ่มกับศัตรูด้วยกัน!
“ข้าคงอยู่ที่ชั้นนี้ ศิษย์พี่เย่ เจ้ายังลงไปได้ไหม”
เย่ ชิวไป่ มองไปที่หลุมข้างหน้าและพยักหน้าเล็กน้อย
เขาต้องการทราบว่าขีดจำกัดปัจจุบันของเขาอยู่ที่ใด
ลงไปตลอด
สองวันผ่านไป

เย่ ชิวไป่ มาถึงชั้นที่ 34 แล้ว
ในเวลานี้ มีสัตว์อสูรระดับครึ่งก้าว ขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวน
อยู่ที่นี่
ที่นี่ เย่ ชิวไป่ รู้สึกเริ่มลำบาก เล็กน้อยแล้ว
ก่อนหน้านี้ เทียนปิน ถูกสังหาร เขาใช้ ดาบชิงหยู และ เทียนปิน
ประเมินศัตรูต ่าเกินไป
ตอนนี้ สัตว์อสูรสองตัวที่มีขอบเขตครึ่งก้าว ขอบเขตก้าวข้าม
แดนหยวนปรากฏขึ้น!
หนึ่งในนั้นดูเหมือนวัว มีเขาสี่เขาบนหัวและมีขนยาวมากราวกับ
สวมเสื้อกันฝนที่ทำจากทางมะพร้าว
อีกตัวหนึ่งมีหัวเป็นเสือดาวและมีลำตัวเป็นเสือ มีเขี้ยวแหลมคม
มาก!
และสัตว์อสูรทั้งสองนี้ มีออร่าปราณที่ทรงพลังมาก!
เย่ ชิวไป่ไม่ถอย ดาบไม้ในมือของเขาถูกแทนที่ด้วยดาบอาโม่
แล้ว และเขาก็พุ่งเข้าหาสัตว์อสูรทั้งสอง!
ในขณะนี้ มีคนจากสำนักหลัก ดูฉากนี้ พวกเขาทั้งหมด
ประหลาดใจเล็กน้อย
ที่สุดแล้ว เย่ ชิวไป่ เป็นเพียงช่วงขั้นต้นของ ขอบเขตมหาสมุทร
ปราณ

ในขณะนี้ เขาต่อสู้เพียงลำพังกับสัตว์อสูรสองตัวที่อยู่ห่างจาก
ก้าวข้ามแดนหยวนเพียงครึ่งก้าว?
สัตว์อสูรสองตัวคำราม ตัวหนึ่งไปทางซ้ายและอีกตัวไปทางขวา
ทั้งสองพุ่งเข้าหา เย่ ชิวไป่!
ชั่วขณะหนึ่ง พลังปราณนั้น น่ากลัวอย่างยิ่ง!
ออร่าปราณอันยิ่งใหญ่ กำลังกดดัน เย่ ชิวไป่ โดยตรง!
เย่ ชิวไป่ ไม่หลบ และดาบอาโม่ในมือของเขา ก็พุ่งออกมาด้วย
พลังเจตจำนง!
เจตจำนงดาบล้อมรอบทั้งร่างกาย และดาบเกิดเสียงคำรามขึ้น!
“เจตจำนงดาบ?!”
“ไม่เลว ความสามารถในการเข้าใจเจตจำนงดาบ ดูเหมือนเขา
จะมีพรสวรรค์ไม่เลว”
“ไม่แปลกใจเลยที่เขากล้าท้าทายสัตว์อสูรสองตัว ที่อยู่ห่างจาก
ก้าวข้ามแดนหยวน ครึ่งก้าว”
ในจงหยู
แม้ว่าจะมีคนไม่มากนักที่เข้าใจเจตจำนงดาบ แต่ก็ยังหาได้ง่าย
กว่าภูมิภาคทั้ง4
อย่างไรก็ตาม ฉากต่อไปทำให้ทุกคนประหลาดใจ!

เย่ ชิวไป่ ก้าวไปข้างหน้า และเจตจำนงดาบก็กลายเป็นแม่น ้า
แห่งปราณดาบ!
กวาดเข้าหาสัตว์อสูรทั้งสอง!
“ปราณดาบกลายเป็นแม่น ้า?”
“เจตจำนงดาบ ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่! ปรมาจารย์ดาบผู้
ยิ่งใหญ่!”
“แค่อยู่ ขอบเขตมหาสมุทรปราณ ก็ถึงระดับปรมาจารย์ดาบผู้
ยิ่งใหญ่แล้ว?!”
ทุกคนต่างมองมาที่เขา!
มีปรมาจารย์ดาบไม่มากนักในจงหยู!
ยิ่งไปกว่านั้น เย่ ชิวไป่ ยังอยู่ในขั้นต้นของ ขอบเขตมหาสมุทร
ปราณเท่านั้น!
ในขณะนี้ แม่น ้าที่เกิดจากปราณดาบ มันทรงพลังมาก!
สัตว์อสูรทั้งสองคำรามตามกัน มันระเบิดปราณออกมา เพื่อ
ต่อต้านกระแสพลังเจตจำนงดาบอันยิ่งใหญ่!

มันต้องการจะต่อสู้กับ แม่น ้าปราณเจตจำนงดาบ!
ตูม!

พลังปราณทั้งสองสลายไป!
แต่ เย่ ชิวไป่ไม่เพียงแค่อยู่เฉย ๆ เขาพุ่งเข้าหาสัตว์อสูรทั้งสอง
ตัว!
ดาบอาโม่ในมือของเขาฟันเข้าที่อสูรวัวสี่เขาทันที!
ดาบที่หก ของเก้าดาบอสูรสวรรค์!
ปราณอสูรอันยิ่งใหญ่ปะทุขึ้น ทำให้จิตวิญญาณถูกยับยั้ง!
มีร่องรอยของความหวั่นไหวในสายตาของอสูรกระทิงสี่เขา!
ในช่วงเวลาที่อสูรกระทิงสี่เขานิ่งงันนี้ เย่ ชิวไป่ พุ่งมายืน อยู่ที่
ด้านหน้าพร้อมกับดาบ!
ทันใดนั้น ดาบถูกเหวี่ยง ฟันในทันที!
อสูรวัวสี่เขาร้องโหยหวนอย่างน่าสมเพช และถอยกระเด็น
ออกไป!
ในเวลาเดียวกัน เย่ ชิวไป่หันกลับอีกด้าน และฟันออกไปอีกครั้ง!
ปราณดาบพวยพุ่งออกมา และกลายเป็นการปราณดาบขนาด
ใหญ่ ฟันไปที่อสูรเสือดาว!
อสูรเสือดาวคำรามและอ้าปากของมัน และเขี้ยวขนาดใหญ่ทั้ง
สองนั้น ก็กัดเข้าที่ปราณดาบ!

อาวุธที่อสูรเสือดาวใช้เพื่อความอยู่รอด คือเขี้ยวขนาดใหญ่สอง
อัน!
ปราณดาบแตกเป็นเสี่ยงๆ อสูรเสือดาวถอยหลังไปสองสามก้าว!
ฉากนี้ทำให้ทุกคนประหลาดใจ
คนที่อยู่ในขั้นต้นของขอบเขตมหาสมุทรปราณ ต่อสู้กับสัตว์
อสูรสองตัวที่อยู่ห่างจาก ก้าวข้ามแดนหยวน ครึ่งก้าว!
เขาทำได้อย่างไร?