โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 97 เจตจ ำนงดำบทะลวงรัตติกำล!

ร่ำงดำบฮุ่นหยวน(กำยโกลำหล)
ไม่อำจกล่ำวได้ว่ำเป็นร่ำงกำยอันดับหนึ่งของยุค
แต่กล่ำวได้ว่ำ เป็นร่ำงกำยที่เกิดมำเพื่อดำบอันดับหนึ่ง
คนที่มีร่ำงนี้ ควำมเข้ำใจในวิชำดำบ และกำรฝึกฝนวิชำดำบ
สำมำรถบรรลุผลสองเท่ำโดยใช้ควำมพยำยำมเพียงครึ่งเดียว!
เจตจ ำนงดำบก็เหมือนกัน
อำจกล่ำวได้ว่ำผู้ที่มีร่ำงดำบฮุ่นหยวน เป็นผู้เชี่ยวชำญด้ำนดำบ
โดยธรรมชำติ
บวกกับเม็ดยำสร้ำงชะตำที่หลู่ชำงเฉิงให้เย่ชิวไป่มำก่อน
ท ำให้กำยเนื้อของเย่ชิวไป่ไม่อ่อนแอ
ด้วยปัจจัยทั้งหมดนี้ ท ำให้เย่ชิวไป่สำมำรถต้ำนทำนกำรโจมตีใน
สุสำนดำบได้
นอกถ ้ำสุสำนดำบ
เจตจ ำนงดำบทะยำนขึ้นไปบนท้องฟ้ำ 30 จั้ง!(100 เมตร)
หมำยควำมว่ำ เย่ชิวไป่ ได้ก้ำวเข้ำไป 30 หมี่(เมตร)
สิ่งนี้ท ำให้ทั้งศิษย์และผู้อำวุโสของนิกำยหยินเจี้ยนซ่งตกตะลึง!

“เขำใช้เวลำนำนแค่ไหนกัน? ไปได้ไกลถึง 30 หมี่แล้ว?”
“และนี่คือครั้งแรกของเขำใช่ไหม ตอนครั้งแรกศิษย์พี่เหลียง
เพียงเข้ำไปได้ไกล 10 หมี่เท่ำนั้น”
“พรสวรรค์ดำบของเด็กคนนี้สูงมำกจริงๆเหรอ?”
กลุ่มศิษย์นิกำยที่เคยยั่วยุเย่ชิวไป่ สีหน้ำกลำยเป็นน่ำเกียจทันที
ที่เห็นสิ่งนี้
เย่ชิวไป่ไม่ยอมรับกำรท้ำทำยในตอนนั้น ไม่ใช่เพรำะเขำไม่กล้ำ
หรือเพรำะเขำไม่มีพละก ำลังเพียงพอ!
แต่อีกฝ่ำยไม่ได้จริงจังกับพวกเขำเลยต่ำงหำก!
นี่คือเหตุผลหลัก!
“ดูเร็ว! มันเคลื่อนไหวอีกแล้ว!”
ในขณะนี้ เหนือสุสำนดำบ เจตจ ำนงดำบพุ่งขึ้นกลำงท้องฟ้ำใน
คืนที่มืดมิด และเริ่มสูงขึ้นไปอีกครั้ง!
35 จั้ง!
40 จั้ง!(135 เมตร)
ในสุสำนดำบ เย่ชิวไป่ยังคงเดินหน้ำต่อไป
ตอนนี้ เจตจ ำนงดำบในระยะ 40 หมี่ ได้กลำยเป็นสสำร ปรำณ
ดำบเหมือนแม่น ้ำยำวของเจตจ ำนงดำบ!

เย่ชิวไป่เดินในแม่น ้ำเจตจ ำนงดำบ
ร่ำงกำยเริ่มได้รับบำดเจ็บ
อย่ำงไรก็ตำม เจตจ ำนงดำบที่ล้อมรอบร่ำงกำยของเขำ ก็
แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน !
ในสุสำนดำบนี้ ควำมเข้ำใจในดำบของเย่ชิวไป่ก ำลังพัฒนำขึ้น
ด้วยควำมเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตำเปล่ำ!
เมื่อเขำไปถึงระยะ 45 หมี่ เย่ชิวไป่ก็หยุดอีกครั้ง
ทันใดนั้น มีดำบหักโบรำณบินออกมำจำกสุสำนดำบ ลอยมำอยู่
ข้ำงหน้ำเย่ชิวไป่!
นี่คือมรดก!
ตรำบใดที่ เย่ชิวไป่ถือดำบหักที่อยู่ข้ำงหน้ำเขำ เขำจะได้รับ
มรดกทั้งหมดของเจ้ำของดำบหัก!
ดำบลอยขึ้นลงเหมือนเร่งให้เย่ชิวไป่จับมัน!
เย่ชิวไป่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และแทนที่จะหยิบดำบหัก เขำกลับนั่ง
ไขว่ห้ำง
ท ำควำมเข้ำใจกับเจตจ ำนงดำบที่นี่ต่อไป
ดำบหักดูเหมือนจะรู้สึกว่ำคนด้ำนหน้ำไม่ยอมรับมัน มันเลย
กระโจนลงกับพื้นและเงียบไป

ในเวลำเดียวกัน.
ส ำนักชำงเต๋ำแดนใต้
ศำลำเฉำถัง.
ในหลุมไฟนั้น เพลิงแห่งนิพพำนยังคงลุกโชนอยู่
มันเหมือนกับควำมเป็นอมตะชั่วนิรันดร์
และในนั้นมีชำยผู้หนึ่งยืนอยู่
ชำยผู้นี้ไม่ได้เปลือยเปล่ำ ผิวกำยของเขำถูกปกคลุมด้วย
ลวดลำยเปลวไฟที่ดูแปลกตำและลึกลับ!
นี่คือสัญลักษณ์ของขั้นแรกจำกทักษะกำยมำรนิรันดร์!
ฝึกขั้นแรก หมัดก็ระเบิดพื้นปฐพีได้!
ด้วยร่ำงกำยเพียงอย่ำงเดียว เจ้ำสำมำรถต่อกรกับมหำอ ำนำจ
ขอบเขตก้ำวข้ำมแดนหยวนได้!
อยู่ๆเพลิงแห่งนิพพำนในหลุมไฟก็ปะทุขึ้นทันที!
มีกระแสน ้ำวนก่อตัวขึ้นรอบตัวเสี่ยวเฮย!
ภำยใต้ดวงตำที่ประหลำดใจของนกน้อย เพลิงแห่งนิพพำนได้
ถูกดูดซับโดยเสี่ยวเฮยในขณะนี้!
เพลิงแห่งนิพพำนไหลเข้ำไปในลวดลำยเปลวไฟเหล่ำนั้น!

รูปแบบเปลวไฟดูเหมือนจะไหลด้วยเปลวเพลิงที่แผดเผำ ประทับ
เป็นตรำอยู่บนพื้นผิวของร่ำงเสี่ยวเฮย
เมื่อเห็นฉำกนี้นกน้อยยิ่งตกใจมำกขึ้น
เพลิงแห่งนิพพำนเป็นไฟอันดับต้นๆของโลก
พลังของมันสำมำรถเผำผลำญทุกสิ่งในโลกได้!
นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดำจะทนได้
แต่เสี่ยวเฮยไม่เพียงทนได้ แถมยังใช้มันเพื่อฝึกฝน ไม่พอ ยังดูด
ซับมันด้วยอีก?
เกิดอะไรขึ้นที่นี่?
นกน้อยสงสัย มีอะไรผิดปกติหรือเปล่ำ…
ทันใดนั้น นกน้อยมองไปที่หลู่ชำงเชิงซึ่งนอนอยู่ไม่ไกล และอด
คิดไม่ได้
ผู้ชำยคนนี้ไปพบสัตว์ประหลำดมำกมำยจำกที่ไหน…
ท ำไมแต่ละคนมีเอกลักษณ์ของตัวเอง…
ในเวลำนี้ เพลิงแห่งนิพพำนได้ถูกดูดซับโดยเสี่ยวเฮยอย่ำง
สมบูรณ์
ในเวลำเดียวกัน รูปแบบเปลวไฟเหล่ำนั้นก็ค่อยๆฝังอยู่ในผิวของ
เสี่ยวเฮย จำกนั้นค่อยๆจำงหำยไป

รำวกับไม่เคยปรำกฏมำก่อน!
เสี่ยวเฮยก็เปิดตำของเขำทันที และเดินออกจำกหลุม
เขำเดินมำหำหลู่ชำงเฉิน เกำหัวแล้วกล่ำวอย่ำงตรงไปตรงมำ:
“อำจำรย์ ดูเหมือนว่ำจะส ำเร็จ”
“ประสบควำมส ำเร็จ?”
หลู่ชำงเฉิน เลิกคิ้วและมองไปที่เสี่ยวเฮยแล้วกล่ำวว่ำ “ท ำไมมัน
ดูไม่เปลี่ยนไปเลย”
ก็ยังดูธรรมดำๆอะ
เสี่ยวเฮยส่ำยหัวและกล่ำวว่ำ “ข้ำไม่รู้เหมือนกัน แต่ข้ำรู้สึกว่ำ
ร่ำงกำยของข้ำเต็มไปด้วยพละก ำลัง และข้ำต้องกำรหำใครสักคนมำ
ต่อสู้ด้วยจริงๆ”
หลู่ชำงเฉิง: “…”
มองเข้ำไปในดวงตำของเสี่ยวเฮย มีจิตวิญญำณแห่งกำรต่อสู้อยู่
ในตัว!
ในขณะเดียวกันก็มีบำงอย่ำงในจิตวิญญำณแห่งกำรต่อสู้นั้น!
เขำอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นด้วยควำมโกรธ ตบหัวเสี่ยวเฮยและดุว่ำ:
“ไอ้สำรเลวน้อย เจ้ำต้องกำรให้ข้ำเป็นคู่ฝึกซ้อมของเจ้ำหรือไง?”
ข้ำเพิ่งสอนกำรบ่มเพำะให้เจ้ำ และรับเจ้ำเป็นลูกศิษย์

เจ้ำก็ต้องกำรจะเอำชนะอำจำรย์แล้วงั้นเหรอ?
เสี่ยวเฮยแตะศีรษะของเขำและกล่ำวอย่ำงเสียใจ: “ไม่ ไม่…”
“ยังบอกว่ำไม่อีก!”
ในขณะนี้ ฉินเทียนหนำนมำที่ศำลำเฉำถัง เมื่อเห็นฉำกนี้ เขำก็
อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปครู่หนึ่ง และกล่ำวว่ำ “หลุมนี้มีไว้เพื่ออะไร
เฮ้ย! ชำงเฉิง ท ำไมเจ้ำถึงทุบตีศิษย์”
เมื่อเห็นฉินเทียนหนำน หลู่ชำงเฉินก็ผงะไปชั่วขณะ จำกนั้นก็
นึกถึงบำงสิ่งในใจ มองไปที่เสี่ยวเฮย และกล่ำวด้วยรอยยิ้ม: “เอำล่ะ คู่
ฝึกผู้นี้มำถึงประตูของเจ้ำ เสี่ยวเฮยข้ำจะปล่อยให้ลุงฉินจัดกำรเจ้ำ!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เสี่ยวเฮยมองไปที่ฉินเทียนหนำน
ฉินเทียนหนำนถึงกับหมดค ำจะกล่ำว
ข้ำคือเจ้ำส ำนักนะ!
อย่ำงไรก็ตำม เมื่อมองไปที่ดวงตำที่ต้องกำรต่อสู้ของเสี่ยวเฮย
เขำก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่ำงเจ้ำเล่ห์: “เอำล่ะ มำลองดูกัน”
ถึงอย่ำงไรก็คือศิษย์ส ำนักชำงเต๋ำ ดังนั้นจึงเป็นกำรดีที่จะฝึกฝน
เขำ
สิ่งนี้สำมำรถท ำให้ศิษย์คนใหม่ของหลู่ชำงเฉิน รู้ถึงควำม
แข็งแกร่งของผู้เชี่ยวชำญขอบเขตก้ำวข้ำมแดนหยวน
นี่ยังเป็นผลดีต่อเส้นทำงกำรบ่มเพำะของเขำในอนำคตอีกด้วย

เสี่ยวเฮยเกำหัวของเขำอย่ำงตรงไปตรงมำและกล่ำวว่ำ: “ถ้ำ
อย่ำงนั้นข้ำขอหยำบคำยเล็กน้อยนะ”
หลังจำกกล่ำวจบ ก่อนที่ฉินเทียนหนำนจะตอบกลับ เขำก็เหยียบ
พื้นด้วยเท้ำทั้งสองข้ำงแล้วพุ่งเข้ำหำทันที!
ฉินเทียนหนำนยิ้ม เอำมือข้ำงหนึ่งไพล่หลัง แล้วเอำมือที่เหลือ
ตบออกไปในทันที!
ยังคิดในใจ เผื่ออีกฝ่ำยอำจบำดเจ็บ ก็ต้องออมแรงไว้หน่อย!
แต่!.
เสี่ยวเฮยส่งเสียงค ำรำมออกมำ!
เสียงค ำรำมดังลั่น!
มันเหมือนกับเสียงค ำรำมของสัตว์อสูร!
ทันใดนั้น เขำก็ชูก ำปั้นขึ้นโดยไม่มีปรำณ!
ต่อยออกไปหมัดเดียว!
โจมตีฉินเทียนหนำน!
เมื่อก ำปั้นตกลงบนฝ่ำมือของฉินเทียนหนำน!
กำรแสดงออกของฉินเทียนหนำนเปลี่ยนไปอย่ำงสิ้นเชิง!
ในก ำปั้นของเสี่ยวเฮย มีพลังมหำศำลที่ผู้คนไม่สำมำรถ
ต้ำนทำนได้ออกมำ!

เหมือนสัตว์ดึกด ำบรรพ์พุงทะลุกรงขัง!
พุ่งเข้ำหำร่ำงของฉินเทียนหนำน!
ตูม!
ฉินเทียนหนำนบินกลับหัว!
ถูกหมัดของเสี่ยวเฮยซัดกระเด็น!
และเสี่ยวเฮยรำวกับว่ำเขำยังไม่หมดสนุก ดวงตำของเขำแสดง
ควำมตื่นเต้น!
เปล่งเสียงค ำรำมอีกครั้ง และไล่ตำมฉินเทียนหนำน!
เวรแล้ว!
ฉินเทียนหนำนทรงตัวเขำให้คงที่ในทันที และไม่กล้ำรักษำควำม
แข็งแกร่งของเขำไว้!
บึม!
ควำมแข็งแกร่งของขอบเขตก้ำวข้ำมแดนหยวนตอนปลำยปะทุ
ออกมำ!
ก่อนหน้ำนี้ หลังจำกกลั่นเม็ดยำพั่วหยวนของหลู่ชำงเฉินแล้ว
ฉินเทียนหนำนก็ได้บรรลุเข้ำสู่ขั้นปลำย!
ฉินเทียนหนำนสวนด้วยหมัดเข้ำใส่!
ก ำปั้นต่อก ำปั้น!

ในเวลำนี้เอง ศำลำเฉำถังก็เต็มไปด้วยลมและเมฆฝุ้งกระจำย!