โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #76 : รอยรั่วแห่งโชคชะตา และการสูญเสียบนผืนโลก
ท่ามกลางพายุฝนที่โหมกระหน่ำในป่าทึบชายแดน “นายสน” พรานป่าท้องถิ่นที่กำลังดั้นด้นหาของป่าได้เกิดลื่นไถลพลัดตกลงไปในหลุมลึกที่ถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์ แต่มันไม่ใช่หลุมดินธรรมดา เขาไหลลื่นลงมาตามท่อโลหะที่เย็นเฉียบและเต็มไปด้วยแสงไฟสลัว ก่อนจะมาหยุดกึกอยู่ที่โถงทางเดินสีขาวโพลนที่ดูราวกับหลุดออกมาจากหนังไซไฟ
ด้วยความตื่นตระหนก สนรีบปีนกลับออกทางช่องระบายอากาศที่ระบบล็อคอัตโนมัติเกิดการขัดข้องชั่วคราวจากการกระแทกของเขา เขาหนีออกมาได้โดยที่ระบบตรวจจับสิ่งมีชีวิต (Bio-Scanner) ไม่ได้ส่งเสียงเตือน เพราะมันถูกตั้งค่าให้ระบุตัวตนเฉพาะ “สิ่งแปลกปลอมที่มีอาวุธ” หรือ “รหัสพันธุกรรมศัตรู” เท่านั้น ซึ่งชาวบ้านธรรมดาอย่างเขาไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูลภัยคุกคาม
ไม่กี่วันต่อมา ข่าวเรื่อง “ฐานทัพลับใต้เหมืองร้าง” ก็ถึงหูหน่วยความมั่นคงของรัฐบาลไทย ภาพถ่ายจากกล้องมือถือที่สั่นไหวของพรานสนเผยให้เห็นเทคโนโลยีหุ่นยนต์ที่ล้ำหน้าเกินจินตนาการ
กองทัพบกและหน่วยรบพิเศษถูกส่งเข้าปิดล้อมพื้นที่เหมืองร้างในทันที รถถังและเฮลิคอปเตอร์จู่โจมเข้ายึดครองทางเข้าทั้งหมด ทหารนับร้อยกรูเข้าไปในห้องโถงใต้ดินที่ว่างเปล่า… แต่สิ่งที่พวกเขารวมถึงเหล่านักวิทยาศาสตร์ของรัฐบาลพบ คือเตาหลอมพลาสม่าและโครงสร้างพื้นฐานที่ล้ำหน้ากว่าโลกปัจจุบันไปอย่างน้อย 100 ปี
“นี่มันไม่ใช่ฝีมือของมนุษย์ในยุคเรา…” นายพลผู้คุมปฏิบัติการกล่าวขณะมองดูร่องรอยการถลุงแร่ที่สะอาดหมดจด “สั่งยึดพื้นที่นี้เป็นเขตอำนาจทหารสูงสุด ห้ามใครเข้าออกเด็ดขาด!”
บนด้านมืดของดวงจันทร์ ภายในห้องบัญชาการของฐาน Lunar Base A-01 เคนโตะ นั่งจ้องมองจอมอนิเตอร์ที่ถ่ายทอดสดผ่านโดรนสอดแนมจิ๋วที่เขาทิ้งไว้บนโลก เขาเห็นทหารเข้ายึดเตียงที่เขาเคยนอน เห็นเจ้าหน้าที่ค้นหาเอกสารในห้องเช่ารูหนูของเขา
เคนโตะรู้สึกถึงความว่างเปล่าในอก มือของเขาสั่นเทา “เซราฟีน… ฉันพลาดตรงไหน? ฉันคำนวณทุกอย่างแล้วไม่ใช่เหรอ?”
เซราฟีนเดินเข้ามาแตะบ่าของเขาอย่างอ่อนโยน “เจ้านายไม่ได้พลาดในเชิงยุทธศาสตร์ค่ะ แต่นี่คือ ‘ตัวแปรที่คาดเดาไม่ได้’ (Chaos Factor) ของมนุษย์ ระบบรักษาความปลอดภัยของเราถูกออกแบบมาเพื่อกันศัตรูที่ตั้งใจบุกรุก แต่ไม่ใช่คนธรรมดาที่ตกลงไปโดยอุบัติเหตุ… มันคือความโชคร้ายในเชิงสถิติค่ะ”
เคนโตะถอนหายใจยาว ความโกรธแค้นในตอนแรกเริ่มเปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยว เขาไม่ได้พยายามจะส่งหุ่นยนต์กลับไปชิงฐานบนโลกคืน เพราะเขารู้ดีว่านั่นจะทำให้เกิดสงครามที่เขาไม่ต้องการ
“ปล่อยมันไป…” เคนโตะสั่งการด้วยเสียงเรียบ “ทิ้งฐานบนโลกให้พวกเขาวิจัยเศษเหล็กพวกนั้นไปเถอะ ข้อมูลสำคัญและเทคโนโลยีแกนกลางทั้งหมดอยู่ที่นี่ บนดวงจันทร์ลำนี้แล้ว”
เขาปิดสัญญาณการเชื่อมต่อจากโลกจริงทั้งหมด และหันหลังให้กับจอภาพที่แสดงภาพทหารไทยกำลังเฉลิมฉลองชัยชนะเหนือเหมืองร้าง
“จากนี้ไป… ฉันไม่มีบ้านบนโลกให้กลับไปอีกแล้ว เซราฟีน สั่งการกองพลแอนดรอยด์ เร่งการสร้าง ‘ปืนใหญ่รางแม่เหล็ก’ (Railgun) รอบฐานจันทรคติ ใครก็ตามที่พยายามจะตามเราขึ้นมาบนนี้… พวกเขาจะได้รู้ว่าดวงจันทร์ดวงนี้มีเจ้าของแล้ว”
เบื้องบนมิติที่ 5 ผู้เฝ้ามองแสยะยิ้มอย่างพึงใจ “ความสูญเสียในโลกเก่า… คือการเกิดใหม่ในโลกใหม่ เคนโตะ เจ้าได้ละทิ้งความเป็นมนุษย์บนโลกไปแล้ว จงเริ่มต้นการเป็นเทพเจ้าแห่งดวงดาวอย่างเต็มตัวซะ!”…