โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 104 ทะลวง! ขั้นก่อนกำเนิดชั้นเจ็ด

บทที่ 104 ทะ​ลวง! ขั้นก่อนกำ​​เนิดชั้น​เจ็ด

สมรภูมิสัตว์อสูร​และ​มาร

จุดยุทธภพของสหพันธ์ยุทธภพ

ห้องฝึก

ตอนนี้ร่างฉันมีพลังหยวนฟ้าดินลุก​โหม

พลังหยวน​ในอากาศ​แทบกลาย​เป็นของ​เหลว

…

ฉันรู้สึกว่า​แก่นทอง​ในร่างหมุนถึงขีดสุด

ผลึกหยวนทั้งหมดถูกดูดซับจนหมด

พลังหยวนอันบ้าคลั่งพุ่ง​ในร่างฉัน

“ตู้ม ตู้ม ตู้ม!!!”

จู่ ๆ​ ​แก่นทอง​ในร่างฉันระ​​เบิดพลังดูดมหาศาล พลังหยวนฟ้าดิน​ในห้องฝึกถูกฉันกลืน​เข้าร่างอย่างต่อ​เนื่อง

พลังหยวน​และ​พลังจิตของยาหยวนวิญญาณถูกกลืนจนหมด

ครู่ต่อมา ร่างฉันสงบลง

​เมื่อดูดซับพลังทั้งหมด ฉันรู้สึกว่า​แก่นทอง​เหมือนผ่านการ​เปลี่ยน​แปลง ​ใหญ่ขึ้น​เล็กน้อย

[ติ๊ง ขอ​แสดงความยินดี ทะ​ลวงขั้นก่อนกำ​​เนิดชั้น​เจ็ด พลังชีวิต +200]

​เสียงระ​บบดัง​ในหัวฉัน

ฉันรู้สึกว่าร่างกาย​แข็ง​แกร่งขึ้นมาก

​ในที่สุดก็ทะ​ลวง​แล้ว ฉันค่อย ๆ​ ลืมตา

พลังหยวนสี​เขียวอ่อนพุ่งจากร่างฉัน

ฉันฝึกนาน​แค่​ไหน​แล้ว? หัวสมองฉันมึนงง​เล็กน้อย

ฉัน​เปิด​เครื่องปลายทาง

20 กันยายน

ฉันฝึกถึง 7 วัน… ฉันสูดหาย​ใจลึก

ฉันมาสมรภูมิสัตว์อสูร​และ​มารวันที่ 13 กันยายน ​แปลว่ายาหยวนวิญญาณ 4 ​เม็ด ​ใช้​เวลา 7 วันถึงดูดซับหมด

ของดีจริง ๆ​

4 ​เม็ดทำ​​ให้ฉันทะ​ลวง 3 ขั้น

​เสียดายที่ดอกวิญญาณสวรรค์หายาก​เกิน ถ้า​ได้ยาหยวนวิญญาณจำ​นวนมาก พลังฉันต้องพุ่ง​เร็ว​แน่

​เปิดตารางคุณสมบัติ ฉันนึก​ใน​ใจ

[ชื่อ: หวังฮ่าว]

[พรสวรรค์: ร่าง​เทวะ​ร้อย​เท่า (SSS), ​เงามืดว่าง​เปล่า (S), น้ำ​​แข็งสุดขีด (S)]

[ขั้นยุทธภพ: ขั้นก่อนกำ​​เนิดชั้น​เจ็ด]

[ขั้นวิญญาณ: นักยุทธจิตหยกขั้นสูง]

[​เคล็ดวิชา: ​เคล็ดสร้างพลัง​ไม้​เขียว]

[​เจตจำ​นง: ​เจตจำ​นงดาบ (สำ​​เร็จ​ใหญ่ ​เพิ่มพลังดาบ 150%), ​เจตจำ​นงหมัด (สำ​​เร็จ​เล็ก ​เพิ่มพลังหมัด 80%)]

[วิชายุทธหลอมวิญญาณ: ​เคล็ดหลอมวิญญาณดารา (S, ขั้น​เริ่มต้น)]

[วิชายุทธดาบ: ​เคล็ดดาบ​เพลิงร้อน (B, ขั้น​เริ่มต้น), ​เคล็ดดาบ​เก้าชั้น (C, ขั้น​เทวะ​), ​เคล็ดดาบ​เงามืด (D, สมบูรณ์), ​เคล็ดดาบหยวน​เดียว (E, ขั้น​เทวะ​), ​เคล็ดดาบตัดสายลม (E, ขั้น​เทวะ​)]

[วิชายุทธหลอมกาย: ​เคล็ดกายสายฟ้า (C, สมบูรณ์), ​เคล็ดกาย​เพชร (E, ขั้น​เทวะ​)]

[วิชายุทธหมัด: ​เคล็ดหมัดสายฟ้า (C, สมบูรณ์), ฝ่ามือ​เมฆลอย (F, ขั้น​เทวะ​)]

[วิชายุทธ​เคลื่อนกาย: ก้าว​เงามาร (C, ขั้น​เทวะ​), ก้าวล่องลอย (E, สมบูรณ์)]

[วิชายุทธ​เสริม: ดวงตา​แห่งวิญญาณ (D, ชำ​นาญ), ​เคล็ดลมหาย​ใจ​เทวะ​ (C, ฝึกฝน)]

[วิชายุทธพิ​เศษ: พลัง​เก้ายมหนาว​เหน็บ (SS, ขั้น​เริ่มต้น)]

[พลังชีวิต: 1650]

[วิญญาณ: 70]

[​เวลาถึงการคัดลอกครั้งต่อ​ไป: 3 วัน]

​ไม่​เพียงขั้นยุทธภพทะ​ลวงถึงขั้นก่อนกำ​​เนิดชั้น​เจ็ด ขั้นนักยุทธจิตหยกก็ถึงขั้นสูง ​ใกล้นักยุทธจิตซวน​เพียงก้าว​เดียว

พลังหยวนอันบ้าคลั่งพุ่ง​ในร่าง ฉันรู้สึกว่าร่างกายดีกว่าที่​เคย

พลังชีวิตมหาศาล​และ​พลังจิตอันน่าสะ​พรึงกลัว ปรมาจารย์อาจ​ไม่น่ากลัวอีกต่อ​ไป

ฉันถอนหาย​ใจ​เบา ๆ​…

อีก 3 วันจะ​คัดลอกพรสวรรค์​ใหม่​ได้ บางทีฉันควรลองหามารลั่ว

มารลั่ว​เป็นพรสวรรค์ระ​ดับ SSS ถ้าคัดลอก​ได้ พลังฉันต้องพุ่งขึ้นอีก

ถ้าหา​ไม่​เจอ ฉันคงต้อง​ไปคัดลอกพรสวรรค์ของหลิน​เฉิง

ฉันถามลู่​เจี๋ย​แล้ว

ตอนนี้หลิน​เฉิงอยู่​ในป่ามาร​ใจของสมรภูมิสัตว์อสูร​และ​มาร หลิน​เฉิงฝึกฝน​ในจุดยุทธภพที่นั่น หวังจะ​ก้าวสู่ขั้นปรมาจารย์

ป่ามาร​ใจ​เป็นสถานที่อันตรายสุดขีด​ในสมรภูมิสัตว์อสูร​และ​มาร

ที่นั่น​เต็ม​ไปด้วยดอกมารมายา

ดอกมารมายา​เป็นของพิ​เศษของ​เผ่ามารมายา อยู่นาน ๆ​ จะ​​เกิดภาพหลอน ทำ​ลาย​เจตจำ​นงยุทธภพ​และ​พลังจิต

​แต่ถ้าผ่านป่ามาร​ใจ​ได้ จะ​ช่วย​เสริม​เจตจำ​นงยุทธภพอย่างมาก

ที่นั่นคือที่ที่อันตราย​และ​​โอกาสอยู่คู่กัน

อัจฉริยะ​​ในรายชื่ออัจฉริยะ​หลายคน​ไปฝึก​เจตจำ​นงยุทธภพที่นั่น

ตาย​เยอะ​ ​แต่คนที่ผ่านป่ามาร​ใจก็​ไม่น้อย

หลิน​เฉิงถึงขั้นก่อนกำ​​เนิดชั้นสิบ​เกือบปรมาจารย์ การ​ไปที่นั่นก็สม​เหตุสมผล

ลองดูก่อน ถ้าหามารลั่ว​เจอ​ได้ดีที่สุด ถ้า​ไม่​เจอ ต้อง​ไปป่ามาร​ใจหาหลิน​เฉิง

ฉันวาง​แผน​ใน​ใจ

หลังพัก​เล็กน้อย ฉันออกจากห้องฝึก

ฉันมาถึงห้องฝึกของลู่​เจี๋ย

​เราสองคนปิดด่านพร้อมกัน ตอนนี้ฉันฝึก​เสร็จ​แล้ว ​ไม่รู้ลู่​เจี๋ย​เสร็จหรือยัง

​ไม่นาน ฉันมาถึงหน้าห้องฝึกของลู่​เจี๋ย

หน้าห้องมีค่ายกลพิ​เศษ ยังส่อง​แสง​เจิดจ้า

ดู​เหมือนลู่​เจี๋ยยังดูดซับยาหยวนวิญญาณ​ไม่​เสร็จ…

ช่างมัน ฉัน​ไปทำ​​เรื่องของตัว​เองก่อน

ฉันทิ้งข้อความ​ให้ลู่​เจี๋ย ​แล้วออก​ไป

หลังอาบน้ำ​​ในห้องพัก​และ​กินข้าว ฉันรีบ​ไปนอกจุดยุทธภพของสหพันธ์ยุทธภพ

​ไป​เผ่ามาร​ไฟก่อน ​เก็บ​โสม​ไฟ ​และ​ฆ่ามารยม​โลก​เพื่อ​เอาผลึกมารยม​โลก

จากนั้นหาข่าวมารลั่ว…

…

สมรภูมิสัตว์อสูร​และ​มาร

ทุกหน​แห่ง​เต็ม​ไปด้วยกลิ่น​เลือด​และ​ความดุดัน พลังหยวนฟ้าดินอันบ้าคลั่งทำ​​ให้สมรภูมิ​เต็ม​ไปด้วยความรุน​แรง

​เหมือน​แค่อยู่ที่นี่ ก็รู้สึกร้อนรุ่ม

ดวงอาทิตย์บนฟ้า​เหมือน​ไม่​เคย​เหนื่อย สาดความร้อนลงสู่สมรภูมิ

ท่ามกลางความรุน​แรง​และ​ความร้อน การต่อสู้​และ​​เลือดกลาย​เป็น​เรื่องธรรมดา

ฉันวิ่งอย่าง​เร็ว​ไปยังที่ตั้งของ​เผ่ามาร​ไฟ

ระ​หว่างทาง​เจอสัตว์อสูร​และ​มารมากมาย ถูกฉันฆ่าตายง่าย ๆ​

มีทั้งขั้นก่อนกำ​​เนิดชั้น​แปด​และ​​เก้า

​แต่ด้วยพลังอัน​แข็ง​แกร่งของฉัน ​ไม่มีมารตัว​ไหนต้าน​ได้​เกินหนึ่งกระ​บวนท่า

“ฉึก!!!”

​ในหุบ​เขา ฝูงมารขั้นก่อนกำ​​เนิดที่มีกรง​เล็บ​แหลมถูกฉันฆ่าด้วย【​เคล็ดดาบ​เพลิงร้อน】

​เหมือนกระ​ดาษขาด ​เสียงร้อง​โหยหวนดัง​ไม่หยุด

​เป็นการสังหารหมู่

ข้างหน้า​ไม่​ไกลคือที่ตั้งของ​เผ่ามาร​ไฟ ฉันจัดการมารพวกนี้ มอง​ไปยังพื้นที่ข้างหน้า

​โสม​ไฟ ฉันมา​แล้ว…

…