โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 11 วิกฤตของน้องสาว
บทที่ 11 วิกฤตของน้องสาว
หวังฮ่าวจ้องหลี่หลานด้วยสายตาเย็นชา ราวกับมองคนตาย
“ชีวิตของแก มากพอรึเปล่า?” หวังฮ่าวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้อารมณ์
ดวงตาของหลี่หลานหดลง เธอสืบมาแล้ว หวังฮ่าวเป็นแค่ขยะที่ไม่มีพรสวรรค์
ชีวิตของฉัน? นี่มันตลกชัด ๆ
คนรอบ ๆ ที่มุงดูต่างตะลึง
“เด็กหนุ่มนี่บ้าไปแล้วรึไง กล้าข่มขู่คุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่ ยังไม่ตื่นจากฝันรึไง…”
“ใช่ คุณหนูหลี่มีพรสวรรค์ระดับ A และเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกายชั้นที่ห้า ไอ้เด็กนี่เพิ่งปลุกพลังได้ไม่นานมั้ง”
“ไป ๆ กระจายกันไป ไม่ต้องดูแล้ว ใช้เท้าก็เดาได้ ไอ้เด็กนี่จบแน่”
…
คนรอบ ๆ มองหวังฮ่าวราวกับมองคนโง่
หวังฮ่าวไม่สนใจสายตาแปลก ๆ รอบตัว
เพียงจ้องหลี่หลานด้วยสายตาเย็นชา
หลี่หลานรู้สึกหนาวในใจเมื่อถูกสายตานั้นจ้อง
“จับสองคนนี้มา กล้าข่มขู่ฉัน!” หลี่หลานกัดฟัน พูดด้วยน้ำเสียงแหลม
ในฐานะคุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่ ในเมืองเจียงหลิน ใครเห็นก็ต้องเรียก “คุณหนูหลี่” ด้วยความเคารพ
ไอ้หมอนี่กล้าขู่เอาชีวิตเธอ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว
ถ้าไม่จัดการมันให้เข็ด ต่อไปคนอื่นจะนินทาเธอยังไง
คนรับใช้ด้านหลังหลี่หลานได้ยินคำสั่ง มองหวังฮ่าวด้วยสายตาไม่เป็นมิตร
กล้าข่มขู่คุณหนูใหญ่ของพวกเขา ไม่อยากมีชีวิตแล้วจริง ๆ
“จับเป็น ๆ มา ฉันจะให้มันรู้ว่าข่มขู่หลี่หลานเป็นยังไง!” หลี่หลานพูดต่อ
ทันใดนั้น คนรับใช้ของหลี่หลานพุ่งเข้าใส่หวังฮ่าว
หวังฮ่าวยกมุมปาก จับเป็น? หึ!
“ฝ่ามือเมฆลอย!!!”
หวังฮ่าวใช้ฝ่ามือเมฆลอยระดับเทพทันที
ด้วยขอบเขตขั้นหลอมกายชั้นที่สิบ ผสานกับฝ่ามือเมฆลอยระดับเทพ เขาซัดไปยังฝูงคนที่พุ่งมา
ลมฝ่ามือทรงพลังราวกับทำลายทุกสิ่ง
“ตูม!!!”
เสียงระเบิดดังสนั่น
แรงกระแทกมหาศาลทำให้เกิดคลื่นลมรุนแรงในอากาศ
“ปัง ปัง ปัง!!!”
พร้อมเสียงฉีกขาด กลุ่มคนที่พุ่งมาแตกเป็นเสี่ยง ๆ จากการโจมตีของหวังฮ่าว
หวังฮ่าวปิดตาหวังซินเยวี่ยเบา ๆ ไม่ให้เธอเห็นภาพนองเลือด
คนรอบ ๆ ตะลึง เกิดอะไรขึ้น
เลือดกระเซ็น เนื้อกระจัดกระจาย
หลายคนรู้สึกคลื่นไส้ ท้องปั่นป่วน ฉากนี้โหดร้ายเกินไป
หลี่หลานมองด้วยสายตาค้าง เป็นไปไม่ได้
พี่ชายของหวังซินเยวี่ยไม่ใช่ขยะไร้พรสวรรค์เหรอ การโจมตีที่ทำลายทุกอย่างเมื่อกี้คืออะไร
“นั่นฝ่ามือเมฆลอยระดับเทพ หลานฉันเรียนที่โรงเรียนมัธยมที่หนึ่ง เขาก็ฝึกวิชานี้…”
“เป็นไปได้ยังไง ฝ่ามือเมฆลอยระดับเทพ เขาอายุแค่นี้ จะฝึกถึงระดับเทพได้ยังไง ล้อเล่นรึเปล่า…”
“แกเข้าใจอะไรคืออัจฉริยะรึเปล่า คนรับใช้ตระกูลหลี่เมื่อกี้มีหลายคนที่เป็นขั้นหลอมกายชั้นที่แปดหรือเก้า ถ้าไม่ใช่ฝ่ามือเมฆลอยระดับเทพ จะฆ่าทั้งหมดในหนึ่งท่าได้ยังไง!”
“ซี้ด… หมอนี่แข็งแกร่งเกินไปแล้ว ดูเหมือนแค่วัยรุ่น แต่มีพลังขนาดนี้!”
“ตระกูลหลี่เตะเข้ากระดานเหล็กแล้ว น้องสาวของอัจฉริยะแบบนี้จะไปขโมยของตระกูลหลี่ได้ยังไง น่าขำชะมัด…”
“พี่ใหญ่ เมื่อกี้แกไม่ได้พูดแบบนี้…”
“แกเข้าใจอะไร ตอนนั้นตอนนี้มันคนละเรื่อง…”
…
หวังฮ่าวได้ยินเสียงวิพากษ์รอบ ๆ รู้สึกขำ
คนพวกนี้ไม่มีแม้แต่ความสามารถตัดสินถูกผิดพื้นฐาน ไม่ต้องสนใจความคิดของพวกมัน
พูดตามกระแส หญ้าปลิวตามลมเท่านั้น…
ร่างของหลี่หลานสั่นเทา มองหวังฮ่าวด้วยความหวาดกลัว
ในสายตาของหวังฮ่าว เธอไม่เห็นความรู้สึกใด ๆ
มีเพียงความเย็นชาเหมือนมองคนตาย
เขาจะฆ่าฉัน? ความกลัวครอบงำใจหลี่หลาน
“พ่อฉันคือหลี่กัง แกฆ่าฉันไม่ได้!” หลี่หลานพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา
หวังฮ่าวไม่พูดอะไร จ้องหลี่หลานด้วยสายตาเย็นชา แล้วเดินเข้าใกล้ทีละก้าว
ร่างของหลี่หลานสั่นยิ่งกว่าเดิม…
“พูดมา ทำไมกล่าวหาน้องสาวฉัน?” หวังฮ่าวถาม
“เฉินเสี่ยวจากโรงเรียนมัธยมที่สาม เขาสารภาพรักน้องสาวแก แต่ถูกปฏิเสธ เขาขอให้ฉันช่วยจัดการให้เธอเสียชื่อ!” หลี่หลานรีบตอบ
“เฉินเสี่ยว?” หวังฮ่าวพึมพำ ไม่เคยได้ยินชื่อนี้
“เฉินเสี่ยวเป็นเพื่อนร่วมชั้นฉัน เหมือนจะเป็นหลานของผู้อาวุโสสามแห่งหอหลิงเซียว!” หวังซินเยวี่ยพูดเบา ๆ
หลานของผู้อาวุโสสามแห่งหอหลิงเซียว!!
หวังฮ่าวหรี่ตา เขารู้จักหอหลิงเซียว เป็นกองกำลังที่มีชื่อเสียงในเมืองเจียงหลิน
เจ้าหอหลิงเซียว หลินซาน เป็นนักรบขั้นหลังกำเนิดชั้นที่แปด พลังแข็งแกร่ง ได้รับความนิยมในเมืองเจียงหลิน
หอหลิงเซียวแล้วไง กล้าข่มเหงน้องสาวฉัน ต่อให้เป็นราชาสวรรค์ก็ปกป้องแกไม่ได้
ในใจหวังฮ่าวตัดสินโทษประหารให้ไอ้เต่านั่นแล้ว
เด็กหนุ่มที่ใจร้ายขนาดนี้ ถ้าไม่ให้บทเรียนหนัก ๆ ต่อไปคงได้พลิกฟ้าคว่ำดิน
หลี่หลานเห็นสีหน้าหวังฮ่าวดูไม่ดี ความหวังที่จะรอดเริ่มผุดขึ้นในใจ
…
YOU MAY ALSO LIKE
