โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 111 วิชายุทธระดับ B “เคล็ดโจมตีฟ้าสายฟ้า”

บทที่ 111 วิชายุทธระดับ B “เคล็ดโจมตีฟ้าสายฟ้า”

เสียงของหวังฮ่าวดังก้องในแดนร้าง

จากนั้น ด้วยสายตาตื่นกลัวของนักรบตาเดี่ยว หวังฮ่าวส่งเขาลงนรก

สี่หัวเรียงกันอย่างเรียบร้อยในแดนร้าง

ครอบครัวต้องอยู่ด้วยกันให้ครบ สบายใจแล้ว…

หวังฮ่าวมองสี่หัวตรงหน้า พึมพำในใจ

ต่อไปต้องไม่ประมาทแบบนี้อีก หวังฮ่าวสูดหายใจลึก

ใช้สี่ปรมาจารย์ฝึกวิชายุทธ หวังฮ่าวนี่มันอัจฉริยะชัด ๆ…

โชคดีที่พวกนี้ยังอยากจับหวังฮ่าวเป็น มิฉะนั้นถ้าสู้จริงจัง หวังฮ่าวอาจตายไปแล้ว

หวังฮ่าวเก็บของที่ได้จากพวกมัน พร้อมทบทวนข้อผิดพลาด

เมื่อกี้ไม่ควรสู้ยืดเยื้อ ควรเล่นงานพวกมันแบบตีแล้วหนี ด้วยก้าวเงามารระดับเทวะ พวกมันตามหวังฮ่าวไม่ทันแน่

หวังฮ่าวเหลิงเกินไป คิดว่ามีวิชายุทธระดับเทวะแล้วจะบดขยี้ทุกคนได้

ปรมาจารย์… ปรมาจารย์…

ยังยากอยู่…

ครู่ต่อมา หวังฮ่าวเก็บของจากพวกมันเสร็จ

บนร่างพวกมันมีผลึกหยวนไม่น้อย เป็นผลึกหยวนชั้นกลาง และมีสมบัติฟ้าดินอื่น ๆ อีกมากมาย

รวมกับที่หวังฮ่าวมีอยู่ ผลึกหยวนชั้นกลางของหวังฮ่าวตอนนี้เกิน 2,000 ชิ้นแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น หวังฮ่าวยังพบคัมภีร์วิชายุทธในตัวนักรบตาเดี่ยว

[เคล็ดโจมตีฟ้าสายฟ้า: วิชายุทธระดับ B ใช้พลังหยวนรวมเป็นพลังสายฟ้า โจมตีในวงกว้างด้วยพลังมหาศาล!]

นี่คงเป็นวิชายุทธที่เขาใช้เมื่อครู่

หวังฮ่าวมองคัมภีร์วิชายุทธระดับ B ในมือ ความหงุดหงิดในใจลดลง

ได้วิชายุทธระดับ B เพิ่มอีกเล่ม ไม่เลว

จากนั้น หวังฮ่าวพักฟื้นจนอาการบาดเจ็บและพลังหยวนฟื้นตัว แล้วออกเดินทาง

ตอนออกไป หวังฮ่าวยังเอาโทรศัพท์ของนักรบตาเดี่ยวติดไปด้วย

เย่หยุน… ถึงตาเจ้าแล้ว

หวังฮ่าวใช้โทรศัพท์ของนักรบตาเดี่ยวล็อกอินเข้าฟอรั่ม

พบว่าโพสต์รางวัลนั้น มีปรมาจารย์ยิ่งมากขึ้นที่มุ่งหน้ามารอบนอกของสมรภูมิเพื่อจัดการหวังฮ่าว

จัดการเย่หยุนก่อนละกัน หวังฮ่าวเม้มปากเล็กน้อย

จะจัดการยังไงดี

ใช่แล้ว เขาไม่ใช่อยากให้หวังฮ่าวไปจัดการเขาหรือ?

ตาหวังฮ่าวเป็นประกาย เหมือนนึกอะไรได้…

จากนั้น หวังฮ่าวใช้โทรศัพท์ของนักรบตาเดี่ยวส่งข้อความส่วนตัวถึงเย่หยุนในฟอรั่ม

บอกว่าจับตัวหวังฮ่าวได้แล้ว และให้เขารีบมา

หวังฮ่าวตรวจข้อความให้แน่ใจว่าไม่มีปัญหา แล้วส่งให้เย่หยุน

ต่อไป รอดูว่าเย่หยุนจะตอบยังไง

ในเมื่อเจ้าอยากจัดการหวังฮ่าวนัก หวังฮ่าวจะทำให้เจ้าสมหวัง…

ระหว่างรอเย่หยุนตอบ หวังฮ่าวออกไปล่ามารยมโลกต่อ

…

เมืองมาร

ในย่านวิลล่าหรูส่วนตัว

สาวใช้สองคนหน้าตาสะสวยกำลังทำเรื่องที่ไม่อาจบรรยายกับเย่หยุน

เย่หยุนเพลิดเพลินไปกับการเลื่อนดูฟอรั่ม

จู่ ๆ เขาได้รับข้อความส่วนตัว

เป็นข้อความจากปรมาจารย์ ตาเย่หยุนเป็นประกาย หรือว่าพบหมอนั่นแล้ว?

เขาคลิกเปิดข้อความ

เมื่อเห็นข้อความในเครื่อง เย่หยุนดีใจสุดขีด จับพี่หน้ากากได้แล้ว…

ทำได้ดี ในที่สุดก็จับได้

เย่หยุนผลักสาวใช้สองคนออก

สาวใช้ทั้งสองไม่ทันตั้งตัว ร่างกระแทกพื้นหินข้าง ๆ ดังเป๊าะ

สาวใช้สวมผ้าโปร่งบาง รูปร่างอรชรและใบหน้าสะสวยดูเย้ายวนยิ่งบนพื้น

ใบหน้าสวยมีคราบขาวจาง ๆ

เย่หยุนได้ยินเสียงกระแทก มองสองสาวที่ล้มลง สายตาไร้ความรู้สึก ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไสหัวไป อย่ามาขวางหูขวางตา!”

สาวใช้ทั้งสองตาเต็มไปด้วยความน้อยใจ แต่ไม่กล้าบ่น แถมยังมีสีหน้าขอโทษ

จากนั้น ทั้งสองลากร่างที่สั่นเทา ออกไปทันที

หลังสาวใช้จากไป เย่หยุนดูข้อความในฟอรั่มต่อ

เขาตื่นเต้นยิ่ง ในที่สุดก็จัดการไอ้ที่ทำให้เทพธิดาของเขามัวหมองได้

จากนั้น เขาตอบข้อความ

บอกนักรบตาเดี่ยวอย่าฆ่าหวังฮ่าวตาย ดูแลให้ดี เขาจะไปถึงเร็ว ๆ นี้

ส่วนที่นักรบตาเดี่ยวจะหลอกเขา? เย่หยุนไม่เคยคิด

พ่อเขาเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์ แม่เป็นยอดปรมาจารย์ พี่สาวเป็นอัจฉริยะของวิทยาลัยเพลิงสวรรค์ ใครจะกล้าหลอกเขา

เว้นแต่เขาอยากตาย มิฉะนั้นไม่มีทางหลอกเขา

“คุณชายเย่ สองสาวฝาแฝดจากโรงเรียนชั้นนำจัดเตรียมไว้แล้ว จะให้ส่งมาหรือไม่?” เย่หยุนเพิ่งตอบข้อความ ก็ได้รับข้อความใหม่

[รอกลับมาก่อน คอยไป!!!]

เย่หยุนตอบทันที จากนั้นรีบไปยังวงแหวนมิติ

หรือจะส่งข้อความให้เมิ่งเหยา? เย่หยุนคิดในใจ

ช่างมัน รอจัดการหมอนั่นก่อนค่อยว่ากัน…

ถึงตอนนั้น ส่งหัวมันไปให้ เมิ่งเหยาคงดีใจมาก

เมื่อนึกถึงฉู่เมิ่งเหยาจะดีใจเพราะสิ่งที่เขาทำ เย่หยุนรู้สึกฟินสุด ๆ…

นี่คงคือรักแท้…

…

ขณะที่หวังฮ่าวกำลังล่ามารยมโลกในสมรภูมิ ก็ได้รับข้อความส่วนตัวจากเย่หยุน

มันจะมาแล้วสินะ?

เยี่ยมมาก!!!

สายตาหวังฮ่าวฉายแววเย็นชา จัดการให้เร็วก็จบเร็ว…

จากนั้น หวังฮ่าวส่งที่อยู่ให้เย่หยุน

เป็นหุบเขาเงียบสงบที่ขอบสมรภูมิสัตว์อสูรและมาร

เดี๋ยวนะ หมอนี่จะมียอดปรมาจารย์คุ้มกันหรือเปล่า?

หวังฮ่าวนึกขึ้นมาได้ พ่อมันเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์ แม่เป็นยอดปรมาจารย์ ถ้ามันพาคนมาด้วย หวังฮ่าวคงสู้ไม่ได้

แค่จัดการปรมาจารย์ขั้นเก้าสี่คน หวังฮ่าวก็แทบไม่ไหวแล้ว

ดูสถานการณ์ก่อน ส่งเงาของหวังฮ่าวไปสอดแนมรอบ ๆ มันก่อน หวังฮ่าวจะไปซุ่มในหุบเขานั้น

ถ้าสู้ไม่ได้ก็ถอนตัว ถ้าสู้ได้ก็จัดการมัน…

หวังฮ่าวตัดสินใจในใจ

ฆ่าได้ก็ฆ่า ฆ่าไม่ได้ก็หนี…

จากนั้น หวังฮ่าวพุ่งไปยังหุบเขาเงียบสงบนั้น

เงาของหวังฮ่าวรอเย่หยุนอยู่ที่ทางเข้าสมรภูมิ

เมื่อพลังของหวังฮ่าวทะลวง ขอบเขตการเคลื่อนไหวของเงาก็เพิ่มขึ้น

ก่อนหน้านี้มันเคลื่อนไหวได้ในรัศมี 10 กิโลเมตร ตอนนี้เพิ่มเป็น 30 กิโลเมตร

เงาของหวังฮ่าวยังเก็บโสมไฟให้หวังฮ่าวด้วย ในเวลาไม่ถึงวัน เก็บได้ 5 ดอกแล้ว

แปลว่าเงาของหวังฮ่าวแค่ไปวนอยู่ในที่ตั้งของเผ่ามารไฟ ก็สร้างทรัพย์สมบัติให้หวังฮ่าวได้มหาศาล

ถ้าเงาฝึกวิชายุทธได้ก็ดี หวังฮ่าวมองเงาที่พุ่งไปอย่างเร็ว พึมพำในใจ

…