โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 14 หมาป่าดำ ตาย
บทที่ 14 หมาป่าดำ ตาย
หวังฮ่าวพาน้องสาวกลับมาถึงบ้าน แต่พบกลุ่มคนที่ดูน่าสงสัยยืนอยู่หน้าประตูบ้าน
“พวกนายเป็นใคร ต้องการอะไร!” หวังฮ่าวกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา สายตาเย็นเยียบจ้องมองกลุ่มคนตรงหน้า
หมาป่าดำขยี้ตาตัวเอง นี่ไม่ใช่หวังฮ่าวเหรอ เด็กหนุ่มคนนี้กล้ากลับมาจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น ด้านหลังของหวังฮ่าว…
หมาป่าดำมองไปยังหวังซินเยวี่ยที่สวมชุดเดรสสีขาวราวกับนางฟ้า ดวงตาของเขาจ้องจนตาค้าง
หวังซินเยวี่ยสวยงามอยู่แล้ว เมื่อสวมชุดเดรสใหม่ ยิ่งดูบริสุทธิ์และน่าหลงใหลยิ่งขึ้น
“ไอ้หนู แกฆ่าคนของแก๊งลมดำของฉัน ยังกล้ามาถามว่าฉันเป็นใคร!” หมาป่าดำกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หวังฮ่าวขมวดคิ้วเล็กน้อย แก๊งลมดำ…
อ้อ นึกออกแล้ว เป็นเจ้านายของจางหู่ที่มาเก็บค่าเก็บรักษาก่อนหน้านี้ ถ้ามันไม่มากวน ฉันคงลืมมันไปแล้ว
“พี่ บ้านของเราถูกพวกมันทำลาย!” หวังซินเยวี่ยหลบอยู่ด้านหลังหวังฮ่าว กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแอ
หวังฮ่าวเลิกคิ้ว มองไปยังบ้านที่เต็มไปด้วยความโกลาหลและสกปรก ความโกรธพุ่งพล่านในใจ
“เมื่อพวกนายมาหาความตายเอง ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!” หวังฮ่าวกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้นวางถุงในมือลงและหยิบดาบสงครามโลหะผสมออกมา
หมาป่าดำที่อยู่ไม่ไกลเห็นหวังฮ่าวเตรียมพร้อมต่อสู้ สีหน้าปรากฏรอยยิ้มเยาะเย้ย
“ไอ้หนู ถ้าแกยอมคุกเข่าขอร้อง ฉันจะให้แกตายอย่างรวดเร็ว มิเช่นนั้น ฉันจะทำให้แกได้รับความทรมาน!” หมาป่าดำกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้ม มองหวังฮ่าวด้วยสายตาเย็นเยียบ
“หวังฮ่าว หนีไปเร็ว ไอ้หมาป่าดำนี่อยู่ในระดับหลอมกายขั้นเก้า แกสู้มันไม่ได้!”
ทันใดนั้น เสียงร้อนรนดังมาจากที่ไม่ไกล
หวังฮ่าวรู้สึกอบอุ่นในใจ เป็นลุงหลิน เพื่อนบ้านของเขา
“ลุงหลิน ไม่ต้องห่วง พวกมันยังไม่ถึงขั้นทำให้ฉันต้องหนี!” หวังฮ่าวตอบกลับ ก่อนมองหมาป่าดำและพรรคพวกด้วยสายตาเย็นชา
“หนึ่งดาบเทียนหยวน!!!”
หวังฮ่าวกล่าวเบา ๆ พลังหยวนในร่างกายราวกับถูกชักนำ รวบรวมไปที่ตัวดาบโลหะผสมทันที
พลังอันแข็งแกร่งพวยพุ่งจากร่างกายของหวังฮ่าว
หมาป่าดำและพรรคพวกที่อยู่ไม่ไกลรู้สึกหวาดหวั่นในใจ พลังหยวน…
หวังฮ่าวเป็นนักรบ… เป็นไปได้ยังไง…
“อย่า!!! หวังฮ่าว ไว้ชีวิตฉันด้วย!!! ฉันจะไม่กล้าอีกแล้ว!!!” หมาป่าดำตะโกนร้องขออย่างรีบร้อน
พลังของหวังฮ่าวทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับขุนเขา เขาแทบไม่มีใจคิดต่อต้านเลย
ลุงหลินและคนอื่น ๆ ที่อยู่ไกลออกไปตกตะลึง หวังฮ่าวเป็นนักรบแล้ว
‘ฉัวะ!!!’
หวังฮ่าวไม่สนใจคำร้องขอของหมาป่าดำ พลังที่รวมอยู่ในดาบสงครามโลหะผสมถูกปลดปล่อยออกมา
“ตูม ตูม ตูม!!!”
พร้อมกับเสียงระเบิดดังสนั่น
หมาป่าดำและพรรคพวกถูกการโจมตีของหวังฮ่าวทำลายในพริบตา เลือดเนื้อและชิ้นส่วนร่างกายกระจัดกระจาย
ภาพนั้นน่าสยดสยองจนทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกคลื่นไส้
หลังจากหวังฮ่าวจัดการหมาป่าดำและพรรคพวก เขาเก็บของมีค่าจากร่างของพวกมันก่อนเตรียมออกจากเขตอพยพ
“หวังฮ่าว แกเจ๋งมากที่กำจัดภัยร้ายอย่างแก๊งลมดำได้!”
“แก๊งลมดำนี่มันเลวร้าย ในที่สุดก็ถูกกำจัด ลูกสาวของฉัน เธอจะได้พักผ่อนอย่างสงบในสวรรค์แล้ว…”
“หวังฮ่าว ขอบคุณ… ขอบคุณที่ช่วยกำจัดแก๊งลมดำให้พวกเรา…”
…
เพื่อนบ้านรอบ ๆ เห็นหวังฮ่าวกำจัดแก๊งลมดำ ต่างตื่นเต้นราวกับฉลองปีใหม่
แก๊งลมดำอาศัยอิทธิพลกดขี่ผู้คนในเขตอพยพมานาน ชาวบ้านที่นี่ทุกข์ทนมานานแล้ว
หวังฮ่าวทักทายเพื่อนบ้านสองสามคำ ก่อนพาน้องสาวออกจากเขตอพยพ
ทุกคนรู้ว่าเมื่อหวังฮ่าวฝ่าทะลุสู่ระดับนักรบ เขาไม่ได้อยู่ในโลกเดียวกับพวกเขาอีกต่อไป จึงไม่มีใครรั้งเขาไว้
…
หวังฮ่าวพาน้องสาวไปพักที่โรงแรมในเมืองชั่วคราว
เมื่อหวังฮ่าวสอบเข้ามหาวิทยาลัยวิทยายุทธชั้นนำได้ เขาจะสามารถซื้อบ้านในใจกลางเมืองได้
ในโลกดาวสีน้ำเงินที่มีประชากรหลายร้อยล้านคน เขตอพยพนั้นแออัดยัดเยียด
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงใจกลางเมืองที่ปลอดภัยและเจริญรุ่งเรือง ราคาที่สูงลิบลิ่วเป็นเรื่องหนึ่ง
แต่การมีทะเบียนบ้านในเมืองนั้นปิดกั้นโอกาสของคนส่วนใหญ่
เฉพาะผู้ที่มีทะเบียนบ้านในเมืองเท่านั้นที่มีสิทธิ์ซื้อบ้านในใจกลางเมือง
วิธีการได้ทะเบียนบ้านมีสองวิธีหลัก หนึ่งคือเข้าร่วมสหพันธวิทยายุทธและสร้างผลงาน
อีกวิธีคือสอบเข้ามหาวิทยาลัยวิทยายุทธที่มีชื่อเสียง นักเรียนที่มีผลการเรียนดีเด่นจะได้รับทะเบียนบ้านในเมือง
…
ร้านค้านักรบ
ยังคงเต็มไปด้วยความคึกคัก ผู้คนหลากหลายเดินไปมาในร้านค้านักรบ
หลังจากหวังฮ่าวจัดที่นอนให้น้องสาวที่โรงแรม เขาก็มาที่ร้านค้านักรบเพียงลำพัง
หวังฮ่าวฝ่าฝูงชนที่พลุกพล่าน มุ่งตรงไปยังโซนเคล็ดวิชายุทธ
“มีเคล็ดวิชาสำหรับนักรบฝึกฝนหรือเปล่า?” หวังฮ่าวถามพนักงานตรง ๆ
“ท่านต้องการซื้อเคล็ดวิชาสำหรับนักรบระดับหลังกำเนิดหรือ?” พนักงานมองหวังฮ่าวด้วยความเคารพ
หวังฮ่าวขมวดคิ้ว “มีปัญหาอะไรเหรอ?”
พนักงานสูดหายใจลึกด้วยความไม่เชื่อ “ท่านเป็นนักรบแล้วจริง ๆ หรือ?”
หวังฮ่าวพยักหน้า “ฉันเพิ่งฝ่าทะลุเมื่อไม่นานมานี้!”
จากนั้น หวังฮ่าวปลดปล่อยพลังหยวนจากตันเถียน พลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาจากร่างกาย
พนักงานตาโตด้วยความตกตะลึง อายุของหวังฮ่าวดูไม่มาก แต่กลับฝ่าทะลุสู่ระดับนักรบแล้ว นี่คืออัจฉริยะที่หาได้ยากยิ่ง
นี่คือโอกาสของเขา ถ้าสามารถดึงตัวคนนี้ได้ บางทีเขาอาจมีโอกาสก้าวหน้าต่อไป
ในใจของพนักงานเริ่มรู้สึกตื่นเต้น
YOU MAY ALSO LIKE
