โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 144 ยาสำเร็จ! ความตกตะลึงของเจียงหยวนปั๋ว

บทที่ 144 ยาสำเร็จ! ความตกตะลึงของเจียงหยวนปั๋ว

หลินเฉิงที่เปื้อนเลือด ปลดปล่อยกลิ่นอายโหดร้าย

“เจ้ายังคงเป็นยอดอัจฉริยะของเผ่าพันธุ์เจ้า เมื่อข้าต้องการเจ้า ข้าจะสั่งการ…”

เสียงทุ้มต่ำจากเมล็ดมารดังขึ้น

จากนั้น ไม่รอหลินเฉิงตอบ เมล็ดมารเงียบลง

เมล็ดมารในร่างของหลินเฉิงปลดปล่อยกลิ่นอายนุ่มนวล ฟื้นฟูร่างที่เสียหาย

ครู่ต่อมา ร่างของหลินเฉิงฟื้นฟูจากพลังของเมล็ดมาร

“ตูม ตูม ตูม!!!”

กลิ่นอายทรงพลังระเบิดจากร่างของหลินเฉิง

“ข้าทะลวงแล้ว?” หลินเฉิงไม่อยากเชื่อ

เขาเพิ่งเป็นปรมาจารย์ได้ไม่นาน ตอนนี้ก้าวสู่ปรมาจารย์ขั้นแปด…

พลังสายฟ้าพลุ่งพล่านในร่าง พลังมหาศาลไหลเวียน

นี่คือพลังของเมล็ดมาร?

…

ในห้องฝึกของสำนักยุทธสุดขั้ว

หวังฮ่าวกลืนยาหยวนวิญญาณและถือผลึกหยวนชั้นยอด ดูดซับพลังหยวน

หลังจากกลั่นยามาหลายวัน เขาเข้าใจวิธีกลั่นยาหยวนวิญญาณและยาอบรมวิญญาณอย่างสมบูรณ์

อัตราความสำเร็จในการกลั่นยาถึง 90%

นี่น่าตกใจยิ่ง

ใช่แล้ว ถามอาจารย์เจียงเรื่องซ่อมแซมตำหนักหยวน

หวังฮ่าวหยุดฝึก เปิดเทอร์มินัลอัจฉริยะ ติดต่ออาจารย์เจียง

ไม่นาน เสียงของเจียงหยวนปั๋วดังจากเทอร์มินัล

“หวังฮ่าว มีปัญหากับเคล็ดยาวิญญาณหรือ?” ภาพเสมือนของเจียงหยวนปั๋วปรากฏ

“ไม่ใช่ ผมฝึกเคล็ดยาวิญญาณถึงระดับเล็กแล้ว!” หวังฮ่าวส่ายหัว

เจียงหยวนปั๋วตาเบิกกว้าง ระดับเล็ก? ไม่น่าเชื่อ…

“หวังฮ่าว เจ้าแน่ใจว่าถึงระดับเล็ก?” เจียงหยวนปั๋วถามด้วยความไม่อยากเชื่อ

หวังฮ่าวกระพริบตา แค่ระดับเล็ก ไม่ใช่สมบูรณ์ ถึงกับตกใจขนาดนี้?

“วูบ…”

หวังฮ่าวเรียกเพลิงวิญญาณ ห้องฝึกสว่างด้วยแสงเจิดจ้า

เจียงหยวนปั๋วตาเป็นประกาย การเคลื่อนไหวของเพลิงวิญญาณนี้คือเคล็ดยาวิญญาณระดับเล็กจริงๆ

เจียงหยวนปั๋วสูดหายใจลึก ถ้ารู้ว่าหวังฮ่าวมีพรสวรรค์ขนาดนี้ ต้องชิงตัวเขามาที่แดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตาน

ถึงแดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตานจะมีอัจฉริยะมากมาย แต่เคล็ดยาวิญญาณเป็นเคล็ดกลั่นยาโบราณ

คนในแดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตานหลายคนฝึกตั้งแต่เด็ก แต่แค่เริ่มต้นก็ใช้เวลาหลายปี ส่วนระดับเล็กในวัยหวังฮ่าว เจียงหยวนปั๋วยังไม่เคยเห็น

สำคัญคือ หวังฮ่าวฝึกถึงระดับเล็กโดยไม่มีใครสอน

พรสวรรค์นี้สั่นสะเทือนฟ้าดิน…

อัจฉริยะแบบนี้ไปฝึกยุทธคือเสียของ

“หวังฮ่าว ลองมาที่แดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตานไหม? ข้าจะถอนตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ ให้เจ้าเป็นแทน!” เจียงหยวนปั๋วตาเปล่งประกาย

หวังฮ่าวแสยะยิ้ม…

บุตรศักดิ์สิทธิ์… ไม่สน… การกลั่นยาคืองานอดิเรก… หัวใจข้ามีแต่ยุทธ…

สมาคมเทียนอู่ให้วิชาเทวะชั้นยอด แค่ตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์จะสั่นคลอนข้าได้?

“อาจารย์เจียง ผมชอบฝึกยุทธมากกว่า…” หวังฮ่าวปฏิเสธอย่างสุภาพ

เจียงหยวนปั๋วตาเต็มไปด้วยความเสียดาย

แต่เขาไม่เซ้าซี้ ถึงหวังฮ่าวจะมีพรสวรรค์ในเคล็ดยาวิญญาณ แต่การกลั่นยาต่างจากการฝึกเคล็ดนี้

เมื่อเจียงหยวนปั๋วเก็บความคิด ทันใดนั้นเขาเห็นหญ้าหยวนสีครามข้างหวังฮ่าว

นั่นไม่ใช่วัตถุดิบสำหรับยาหยวนวิญญาณหรือ?

เจ้าเด็กนี่กลั่นยาหยวนวิญญาณ?

ใครเริ่มกลั่นยาด้วยยาหยวนวิญญาณกัน ไม่เริ่มจากยาหลอมกาย?

เด็กนี่ช่างเสียของ เขาคงเสียวัตถุดิบไปเยอะ

เมื่อนึกถึงว่าไม่มีอาจารย์สอน เจียงหยวนปั๋วรู้สึกสงสาร

“หวังฮ่าว เจ้าควรเริ่มจากยาหลอมกาย การกลั่นยาหยวนวิญญาณระดับวิญญาณ ถึงเจ้าจะฝึกเคล็ดยาวิญญาณถึงระดับเล็ก แต่ปฏิบัติจริงต่างจากทฤษฎี…” เจียงหยวนปั๋วสอนอย่างจริงจัง

เจียงหยวนปั๋วหมายถึงยาหยวนวิญญาณกลั่นยาก… หวังฮ่าวงุนงง…

ก็จริง ข้าล้มเหลวหลายครั้ง มันยาก…

กลั่นมานาน อัตราความสำเร็จแค่ 90%… ยากเกินไป…

“อาจารย์เจียง จะเพิ่มอัตราความสำเร็จของยาหยวนวิญญาณถึง 100% ได้ยังไง? ไม่ว่าผมจะพยายามยังไง 10 ครั้งก็ล้มเหลว 1 ครั้ง…” หวังฮ่าวสูดหายใจลึก

เมื่อหวังฮ่าวพูด เจียงหยวนปั๋วถึงกับตะลึง!

เพิ่มอัตราความสำเร็จของยาหยวนวิญญาณถึง 100%?

หูข้ามีปัญหา?

หวังฮ่าวถามอะไร…

หรือข้าจะแก่จนหูแว่ว…

เห็นเจียงหยวนปั๋วตะลึง หวังฮ่าวสงสัยในใจ หรืออาจารย์เจียงรังเกียจที่ข้ากลั่นยาแย่?

“หวังฮ่าว… เจ้า… หมายความว่า… เจ้ากลั่นยาหยวนวิญญาณสำเร็จแล้ว…” เจียงหยวนปั๋วหายใจถี่ ถามด้วยความไม่อยากเชื่อ

หวังฮ่าวพยักหน้า “ถึงแต่ละครั้งจะได้ 10 เม็ด แต่อัตราความสำเร็จติดที่ 90% ไม่ขึ้นเลย…”

เจียงหยวนปั๋วตาแดง เจ้าเด็กนี่พูดจริง?

“เอายาหยวนวิญญาณที่เจ้ากลั่นมาให้ข้าดู!” เจียงหยวนปั๋วสูดหายใจลึก กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่น

หวังฮ่าวหยิบขวดใหญ่จากแหวนมิติ

ยาหยวนวิญญาณที่เขากลั่นถูกเก็บในขวดใหญ่ใบเดียว

เห็นขวดขนาดเท่าถังที่เต็มไปด้วยยาหยวนวิญญาณ พลังหยวนพลุ่งพล่าน เจียงหยวนปั๋วตื่นตระหนก

ถึงแยกด้วยหน้าจอ เขายังสัมผัสถึงพลังหยวนมหาศาล

เขากลั่นสำเร็จจริงๆ!

เจียงหยวนปั๋วเหม่อ เหมือนไม่อยากเชื่อว่ามีคนกลั่นยาหยวนวิญญาณสำเร็จโดยไม่มีอาจารย์สอน

ถ้ามีคนบอกเขาก่อนหน้านี้ เขาคงคิดว่าเป็นบ้า

แต่หวังฮ่าวไม่มีเหตุผลต้องโกหก…

และหวังฮ่าวไม่ใช่คนบ้า…