โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 149 ภาพม้วนเจตจำนงหมัดที่แท้จริง

บทที่ 149 ภาพม้วนเจตจำนงหมัดที่แท้จริง

หวังฮ่าวนั่งข้างโต๊ะหยกมรกตสุดหรู โต๊ะนี้เต็มไปด้วยยอดฝีมือจากกองกำลังต่างๆ

เพราะหวังฮ่าวและโจวไป๋เป็นตัวแทนของสมาคมเทียนอู่

ชายวัยกลางคนที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายน่าเกรงขามมองหวังฮ่าวด้วยสายตาเป็นมิตร

หวังฮ่าวระวังตัวเต็มที่ บ้าจริง หวังซยง เจ้าแก่คนนี้

มีอะไรผิดพลาดหรือ ยอดปรมาจารย์มางานเลี้ยงปรมาจารย์…

ถึงหวังฮ่าวไม่รู้สึกถึงเจตจำนงร้ายจากหวังซยง

แต่การไร้เจตจำนงร้ายนั่นแหละคือเจตจำนงร้ายที่สุด

ข้าทำลายลูกชายเขา ยังพานักรบศักดิ์สิทธิ์ไปยึดทรัพยากรจากบ้านเขา รวมถึงวิชายุทธระดับ SS ที่สืบทอดมา

ถ้าบอกว่าเขาไม่แค้น ข้าไม่เชื่อเด็ดขาด

กระต่ายยังต้องขู่ฟัน ถ้าเป็นยอดปรมาจารย์ล่ะ?

ยิ่งหวังซยงยิ้มเป็นมิตร หวังฮ่าวยิ่งรู้สึกหนาวสันหลัง… เจ้าแก่นี่ต้องอยากกำจัดข้าแน่…

แต่คงไม่กล้าลงมือที่นี่ หวังฮ่าวคิด

แค่ยอดปรมาจารย์ที่แขนขาด ข้าสู้ไม่ได้ จะหนีไม่ได้หรือ?

ด้วยวิชายุทธระดับ A และพรสวรรค์มิติระดับ SSS หวังฮ่าวมั่นใจว่า ใต้ระดับนักรบศักดิ์สิทธิ์ ถ้าข้าอยากหนี คงไม่มีใครหยุดได้

“ขอบคุณทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานเลี้ยงปรมาจารย์ของบุตรชายข้า หลินเฉิง…”

ด้านบนงานเลี้ยง หลินถงกล่าวด้วยท่วงทีสง่างาม

ห้องโถงดังด้วยเสียงปรบมือ

หลินเฉิงถือเหล้าชั้นดี เดินทักทายแขกทีละโต๊ะ

หวังฮ่าวเห็นหวังซยงดูเหมือนไม่กล้าลงมือ จึงสำรวจรอบๆ

โจวไป๋ข้างๆ แนะนำยอดฝีมือปรมาจารย์ให้หวังฮ่าว

“คนนั้นคือจ้าวเย่าจากหอเฟิ่งซวน ปรมาจารย์ขั้นหก… คนนั้นจากตระกูลหลี่… คนนั้น…”

“…”

“คนนั้นคือฉู่เมิ่งเหยาจากสมาคมมังกรเทวะศักดิ์สิทธิ์ นางเอกที่ถูกตบหน้าจนเป็นข่าว… และดูเหมือนนางเลื่อนสู่ปรมาจารย์แล้ว จะเข้าร่วมการสำรวจซากโบราณครั้งนี้ด้วย…” โจวไป๋มองหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวสีอ่อน กล่าวเบาๆ

หวังฮ่าวมองตามสายตาของโจวไป๋

หญิงสาวในชุดกระโปรงสีอ่อนนั่งสงบ กลิ่นอายเย็นชาปรากฏชัด

เรือนร่างอรชรในชุดกระโปรงยาวชวนหลงใหล

เหมือนสัมผัสได้ถึงสายตาหวังฮ่าว ฉู่เมิ่งเหยามองกลับมา

สายตาทั้งสองประสานกัน

หวังฮ่าวรีบหลบสายตา สาวน้อยนี่… สัมผัสดีใช้ได้… น่าสน…

ถ้าถูกนางรู้ว่าข้าคือคนตบหน้า คงได้ศัตรูแอบแฝงเพิ่ม

ฉู่เมิ่งเหยามองหวังฮ่าวที่หลบสายตา ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เจ้าหวังฮ่าวนี่รู้สึกแปลกๆ…

เจอกันครั้งแรก ทำไมรู้สึกแปลกประหลาด

ความรู้สึกนี้ทำให้ร่างนางสั่นเล็กน้อย

ภาพชายสวมหน้ากากที่ตบหน้านางผุดขึ้นในใจ

ไม่รู้คิดอะไร ใบหน้านางแดงระเรื่อ

แต่สีแดงนั้นหายไปทันที…

โจวไป๋ยังคงแนะนำยอดฝีมือรอบๆ ให้หวังฮ่าว

ไม่นาน หวังฮ่าวพบคนรู้จักมากมายในห้องโถง…

เพื่อนร่วมชั้นเทวยุทธ และหลินซือหาน อัจฉริยะจากสถานศึกษาหลวงนครหลวงที่เคยสู้กับเย่ซี่ในสนามประลอง

หลินซือหานจ้องหวังฮ่าว ดวงตาเปล่งประกาย

หวังฮ่าวสังเกตสายตานาง แต่ตอนนี้เขาคือนักจิตระดับวิญญาณชั้นกลาง

บวกกับวิชายุทธทรงพลัง และที่สำคัญ เขาเข้าใจเจตจำนงกระบี่

ด้วยเจตจำนงกระบี่ พลังของเขาเพิ่มทวีคูณ

การสู้ข้ามขั้นเป็นเรื่องง่าย

ถึงหลินซือหานจะชนะเย่ซี่ ปรมาจารย์ขั้นสี่ แต่หวังฮ่าวไม่กลัวเลย

ข้าไม่ได้ทำอะไรผิดต่อนาง มีอะไรต้องตื่นตระหนก

พูดตามตรง ความงามของหลินซือหานไร้ที่ติ เมื่อนางจ้องเขาอย่างโจ่งแจ้ง

หวังฮ่าวไม่ยอมอ่อนข้อ จ้องนางกลับอย่างไม่เกรงกลัว

หลินซือหานเห็นหวังฮ่าวจ้องอย่างไม่เกรงใจ แค่นเสียงในใจ คิดว่าเจ้าแตกต่างจากชายอื่น ที่แท้ก็ตื้นเขิน…

หลายคนในห้องโถงจับจ้องหวังฮ่าว

พรสวรรค์ของเขาน่าทึ่งเกินไป

อาจเหนือกว่าหลินเฉิง ตัวเอกของงานนี้

ด้านบน หลินถงยังพูดอย่างคล่องแคล่ว ควบคุมบรรยากาศได้อย่างสมบูรณ์

เสียงปรบมือและร้องเชียร์ดังเป็นระยะ

“ทุกท่าน บรรพบุรุษตระกูลหลินเคยได้ภาพม้วนโบราณจากใจกลางสมรภูมิอสูรกายมาร ภาพม้วนนี้มีเจตจำนงหมัดที่แท้จริงของนักรบศักดิ์สิทธิ์โบราณ…” ขณะหวังฮ่าวเบื่อหน่าย หลินถงกล่าวกะทันหัน

เมื่อหลินถงพูด ห้องโถงเงียบกริบ

ภาพม้วน… เจตจำนงหมัดที่แท้จริงของนักรบศักดิ์สิทธิ์โบราณ…

ทุกคนตื่นเต้น หลินถงหมายความว่าอย่างไร…

หรือจะแบ่งปันภาพม้วนนี้?

ดวงตาทุกคู่เปล่งประกาย ถ้าเป็นเช่นนั้น งานเลี้ยงนี้คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม

หวังฮ่าวหรี่ตา ภาพม้วนเจตจำนงหมัดที่แท้จริงของนักรบศักดิ์สิทธิ์โบราณ

เขาสนใจขึ้นมาทันที

ไม่ใช่แค่หวังฮ่าว ใครที่รู้เรื่องเจตจำนงยุทธตื่นเต้นสุดขีด

แม้แต่คนจากกองกำลังใหญ่ตาก็เปล่งประกาย

หลินซือหานที่อยู่ไม่ไกล ดวงตาเป็นประกายเล็กน้อย แต่สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง

“ท่านหลินหมายความว่าอย่างไร?”

“ใช่แล้ว ท่านหลิน แบ่งปันภาพม้วนให้ทุกคนชื่นชมหน่อย!”

“จริงด้วย เราไม่เคยเห็นภาพม้วนที่มีเจตจำนงหมัดของนักรบศักดิ์สิทธิ์โบราณ เอามาให้เราเปิดหูเปิดตาหน่อย!”

…

หลายคนในห้องโถงกล่าว แสดงความสนใจในภาพม้วน

หลินถงเหมือนคาดการณ์สถานการณ์ไว้แล้ว

“ทุกท่านใจเย็น ขอบอกตามตรง ตระกูลหลินได้ภาพม้วนนี้มานานหลายปี นอกจากบรรพบุรุษหลินเฟิง นักรบศักดิ์สิทธิ์ ที่ได้ความลี้ลับจากมัน คนอื่นไม่มีใครสำเร็จ!” หลินถงกล่าวต่อ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเสียดาย

คำพูดนี้ยิ่งจุดประกายความสนใจของทุกคน

ตระกูลหลินแข็งแกร่งไม่อาจปฏิเสธ หลายชั่วคน มีเพียงหลินเฟิง นักรบศักดิ์สิทธิ์ ที่ได้ประโยชน์

แสดงให้เห็นว่าภาพม้วนนี้ลี้ลับเพียงใด