โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 151 งานเลี้ยงปรมาจารย์เปื้อนโลหิต

บทที่ 151 งานเลี้ยงปรมาจารย์เปื้อนโลหิต

ในขณะนี้ ใบหน้าของหลินถงปราศจากรอยยิ้มอันเป็นมิตรอีกต่อไป

แทนที่ด้วยใบหน้าดุร้ายน่าสะพรกลัว

ร่างกายของหลินถงค่อยๆ กลายเป็นมาร พลังสีดำสนิทพวยพุ่งออกจากร่างของเขา

กลิ่นอายลึกล้ำและมืดมิดระเบิดออกจากตัวหลินถง

ภาพม้วนที่ลอยอยู่เหนือห้องโถงงานเลี้ยงปลดปล่อยเจตจำนงสังหารอันน่าสะพรกลัวยิ่งกว่าเดิม

“นั่นไม่ใช่หลินถง… เป็นมาร… ทุกคนระวัง!”

เมื่อหลินถงกลายร่างเป็นมาร ผู้คนในห้องโถงงานเลี้ยงเริ่มตระหนักถึงสถานการณ์

ห้องโถงงานเลี้ยงกลายเป็นนรกซูร่าในพริบตา

ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยกลิ่นคาวโลหิตและพลังอันเย็นเยียบ

เสียงร้องโหยหวนและครวญครางดังก้องไปทั่วทั้งห้องโถง

“เราไปกันเถอะ!” หวังฮ่าวเอ่ยกับโจวไป๋และคนอื่นๆ

เห็นชัดว่าตระกูลหลินถูกมารครอบงำแล้ว

ทุกคนพยักหน้า ก่อนพุ่งตัวออกไปด้านนอกด้วยความเร็วสูง

ในเวลาเดียวกัน นักรบหลายคนที่ยังไม่จมอยู่ในเจตจำนงหมัดที่แท้จริงเริ่มตื่นตัว พุ่งออกไปด้านนอกเช่นกัน

“โฮกกก!!!”

ทันใดนั้น มารหน้าตาดุร้ายจำนวนมากปรากฏขึ้นรอบนอก

มารเหล่านี้พุ่งเข้าหาผู้คนในห้องโถงงานเลี้ยงราวไม่กลัวตาย

การต่อสู้ปะทุขึ้นทันที และภายใต้การกดขี่ของเจตจำนงหมัดที่แท้จริงจากภาพม้วน นักรบที่มาร่วมงานกลับเสียเปรียบทันที

หลายคนไม่สามารถใช้พลังของตนได้เต็มที่ เมื่อเผชิญหน้ากับมารอันน่าสะพรกลัว พวกเขาถูกกำจัดอย่างง่ายดาย

ห้องโถงงานเลี้ยงตกอยู่ในความโกลาหลของการต่อสู้ที่ดุเดือด

ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยมารหน้าตาดุร้าย ราวกับต้องการทำลายทุกสิ่ง

พลังหลากสีสันและพลังมารอันน่าสะพรกลัวเติมเต็มห้องโถงในพริบตา

หวังฮ่าวมองมารที่ปรากฏกะทันหัน หัวใจหนักอึ้ง ตระกูลหลินเตรียมการไว้แล้ว

“อย่าขัดขืน ข้าจะพาพวกเจ้าไป!” หวังฮ่าวกล่าวกับโจวไป๋และคนอื่นๆ

โจวไป๋และคนอื่นๆ มีสีหน้าดีใจ หรือหวังฮ่าวมีวิธีพิเศษ?

พวกเขาไม่แปลกใจ หวังฮ่าวคืออัจฉริยะที่นักรบศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาชิงให้ความสำคัญ การมีวิธีเอาตัวรอดไม่ใช่เรื่องน่าประหลาด

อยากสู้ก็สู้ไป ที่นี่อันตรายเกิน ข้าถอนตัวก่อนดีกว่า

หวังฮ่าวหัวเราะเย็นในใจ ก่อนใช้พลังมิติห่อหุ้มคนของสมาคมเทียนอู่ไว้แน่น

“ขวางหวังฮ่าวไว้…” หลินถงบนเวทีเหมือนสัมผัสได้ถึงบางอย่าง ตะโกนด้วยความตกใจ

ในทันใด มารจำนวนมากพุ่งเข้าหาหวังฮ่าว

คลื่นพลังจากการพุ่งชนราวจะฉีกมิติให้แตกสลาย

เมื่อหลินถงตะโกน ผู้คนในห้องโถงหลายคนจ้องหวังฮ่าวตาไม่กะพริบ

หวังซยงที่อยู่ไกลออกไปมีแววฆ่าฟันลึกซึ้งในดวงตา แต่ยังคงอดกลั้นไม่ลงมือ

ไอ้เด็กนี่คิดทำอะไร? ข้างกายหลินอันมีนักรบจากห้างนักรบปกป้องเขาอย่างแน่นหนา

“ลาก่อนเจ้า!” หวังฮ่าวรำพึงในใจ ก่อนใช้พลังมิติขนาดมหาศาลห่อหุ้มทุกคน

โจวไป๋และคนอื่นๆ รู้สึกว่าร่างกายถูกพลังอันน่าทึ่งห่อหุ้ม ก่อนสูญเสียสติไป…

เมื่อค่ายกลมิติของหวังฮ่าวทำงาน

ร่างของหวังฮ่าวและคนอื่นๆ หายไปจากห้องโถงงานเลี้ยงอันแปลกประหลาดในพริบตา

หลินถงบนเวทีมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ…

ข้าเปิดค่ายกลห้ามมิติแล้ว ทำไมหวังฮ่าวยังหนีได้…

หลินถงตกตะลึงในใจ หรือข้าลืมเปิด?

ที่มุมห้องโถง หลินเฉิงมองหวังฮ่าวที่หายไป ดวงตาเปล่งแสงสีดำ ราวนึกอะไรบางอย่าง…

“รีบฉีกพวกมันให้หมด!” หลินถงเห็นหวังฮ่าวหนีไป รู้ทันทีว่าเรื่องนี้ปกปิดได้ไม่นาน

เมื่อหลินถงออกคำสั่ง มารราวถูกกระตุ้น

พวกมันยิ่งดุร้าย การต่อสู้เข้าสู่ภาวะเดือดพล่านในพริบตา

หลินถงพูดจบก็พุ่งเข้าสู่สมรภูมิ

หลินถงที่กลายเป็นมารแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ทุกการโจมตีเต็มไปด้วยพลังอันน่าสะพรกลัว

…

“หอบ หอบ หอบ!”

ด้านนอกตระกูลหลินแห่งนครหลวง หวังฮ่าวหายใจหอบ หน้าซีดราวไร้เลือด

พลังทั้งร่างถูกใช้ไปมหาศาล จนแทบยืนไม่อยู่

การเคลื่อนย้ายมิติครั้งนี้ใช้พลังมากเกินไป

แค่พาคนไม่กี่คน เกือบดูดพลังข้าจนแห้ง…

หวังฮ่าวหยิบผลึกหยวนชั้นยอดออกมา ใช้เคล็ดเทวะแห่งความโกลาหลฟื้นฟูพลังทันที

เมื่อพลังฟื้นเล็กน้อย หวังฮ่าวปลุกโจวไป๋และคนอื่นๆ ให้ติดต่อกวนเฉิง

ไม่นาน กองกำลังจากทุกฝ่ายล้อมตระกูลหลิน

ตระกูลหลินในขณะนี้ราวถูกค่ายกลอันทรงพลังห่อหุ้ม

ด้านนอกตระกูลหลิน ยอดฝีมือจำนวนมากมองค่ายกลด้วยสีหน้าหนักอึ้ง

“ท่านกวน เราเข้าไปไม่ได้หรือ?” หวังฮ่าวหน้าซีดอยู่บ้าง แต่ดีขึ้นมาก

เขายังคงถือผลึกหยวนชั้นยอด ฟื้นฟูพลังต่อ

โจวไป๋และคนอื่นๆ มองหวังฮ่าวด้วยความขอบคุณ หากไม่ใช่หวังฮ่าวพาพวกเขาออกมา ผลลัพธ์คงไม่อาจจินตนาการ

ข้างในคงกลายเป็นนรกซูร่าแล้ว

กวนเฉิงพยักหน้า “พวกเจ้าโชคดี หนีออกมาก่อนที่พวกมันจะเปิดค่ายกลห้ามมิติ มิฉะนั้นคงแย่!”

หวังฮ่าวหรี่ตา… เปิดหลังเราหนี?

เรื่องใหญ่ขนาดนี้ จะรอให้เราหนีก่อนค่อยเปิดค่ายกลห้ามมิติได้อย่างไร

เดี๋ยว ข้าจะลองส่งร่างเงาเข้าไปดู หากเข้าได้ ภาพม้วนเจตจำนงหมัดของนักรบศักดิ์สิทธิ์อาจฉวยโอกาสได้…

หวังฮ่าวนึกในใจ แม้ตระกูลหลินถูกมารครอบงำ แต่ภาพม้วนเจตจำนงหมัดนั้นของจริง…

หากได้มา งานเลี้ยงนี้ไม่เสียเที่ยว…

ด้านนอกตระกูลหลิน ยอดฝีมือหลายคนกำลังปรึกษาว่าจะเจาะค่ายกลนี้อย่างไร

ขณะที่ทุกคนยังคงถกกันอยู่นั้น

หวังฮ่าวควบคุมร่างเงาของตน ใช้ค่ายกลมิติพุ่งเข้าไปในตระกูลหลิน

สมแล้วที่เป็นพรสวรรค์มิติระดับ SSS ค่ายกลห้ามมิติไร้ผลกับข้า…

ดวงตาหวังฮ่าวเป็นประกาย

ร่างเงาของหวังฮ่าวเมื่อเข้าไป เห็นสมรภูมิเปื้อนโลหิต

ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยแขนขาขาดและศพ โลหิตและซากศพเต็มห้องโถง

ผู้รอดชีวิตบางคนยังดิ้นรนต่อสู้อย่างยากลำบากกับมารรอบด้าน

“ทุกคนไม่ต้องกังวล หวังฮ่าวหนีออกไปแล้ว อีกไม่นานจะมีคนมาช่วย!” เสียงใสกังวานดังขึ้น

หญิงสาวงดงามในเสื้อเชิ้ตขาวและกางเกงยีนส์ขาสั้นสีน้ำเงิน ร่ายเปลวไฟสีดำเผามารรอบตัว

มารร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด บางตัวกลายเป็นเถ้าถ่านภายใต้เปลวไฟสีดำของหลินซือหาน