โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 191 สมุนไพรล้ำค่ามหาศาล

บทที่ 191 สมุนไพรล้ำค่ามหาศาล

ใน สวนสมุนไพรวิญญาณ ของเผ่ามารโลหิต

รอบด้านเต็มไปด้วยดอกไม้สีสันงดงาม สมุนไพรล้ำค่าหายากกระจายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง

พลังหยวนหนาแน่นจนแทบจะกลายเป็นของเหลว

เมื่อหวังฮ่าวก้าวเข้ามา เขารู้สึกเหมือนร่างกายถูกโอบล้อมด้วยพายุพลังหยวนอันมหาศาล

เคล็ดเทวะหยวนแห่งความโกลาหล ของหวังฮ่าวทำงานโดยอัตโนมัติ พลังหยวนรอบด้านราวกับคลื่นยักษ์พุ่งเข้าสู่ร่างของเขาอย่างบ้าคลั่ง

“หวังฮ่าว รีบเอาภาพม้วนปราบมารฉือหยานออกมา ให้มันดูดซับพลังให้เต็มที่!” เสียงของต้าไป๋ดังขึ้นในหัวของหวังฮ่าว

ภาพม้วนปราบมารฉือหยาน ถูกผนึกมานานหลายหมื่นปี พลังหยวนแห่งสวรรค์และปฐพีอันมหาศาลที่เคยมีอยู่ภายในได้สูญสลายไป

ตอนนี้มีโอกาสอยู่ใน สวนสมุนไพรวิญญาณ จึงสามารถฟื้นฟูพลังได้อย่างดี

หวังฮ่าวขยับใจ คลื่นความคิดเคลื่อนไหว ภาพม้วนขนาดใหญ่ที่ราวกับบดบังฟ้าปรากฏขึ้น

ภาพม้วนลอยอยู่เหนือ สวนสมุนไพรวิญญาณ ดูดซับพลังหยวนราวกับวาฬกลืนน้ำ

พลังหยวนรอบด้านถูกดูดกลืนราวกับพายุหมุน กลายเป็นกระแสวนที่พุ่งเข้าสู่ ภาพม้วนปราบมารฉือหยาน

เจียงเสวี่ยที่อยู่ข้าง ๆ ตกตะลึง มองสมุนไพรล้ำค่าหายากรอบด้าน

หญ้าน้ำแข็งแปดแฉก, โสมหิมะพันปี, ผลควันม่วงพันปี… ทั้งหมดเป็นสมุนไพรที่สูญพันธุ์ไปจากโลกภายนอกนานแล้ว

ใจกลางของ สวนสมุนไพรวิญญาณ มีดอกไม้ที่เปล่งแสงสีทองสว่างไสว

ภายใต้การหล่อเลี้ยงของแสงนั้น หวังฮ่าวรู้สึกว่า จวนหยวน ในร่างของเขาถูกบำรุงอย่างมหาศาล

นั่นคือ… ดอกซานลั่วบำรุงหยวน…

ดวงตาของหวังฮ่าวเป็นประกาย จวนหยวน ของท่านเจียงเสียหายจนไม่อาจทะลวงสู่ขั้นยอดปรมาจารย์ได้

สิ่งที่ต้องการคือ ดอกซานลั่วบำรุงหยวน นี่เอง

ช่างเป็นเซอร์ไพรส์ที่ไม่คาดคิด! หวังฮ่าวยิ้มมุมปาก

“ต้าไป๋ เจียงเสวี่ย พวกเราจะเก็บสมุนไพรทั้งหมดในสวนนี้เข้า ภาพม้วนปราบมารฉือหยาน!” หวังฮ่าวกล่าวต่อ

เจียงเสวี่ยสูดลมหายใจลึก เริ่มลงมือพร้อมหวังฮ่าว

สมุนไพรใน สวนสมุนไพรวิญญาณ ถูกเก็บเกี่ยวอย่างรวดเร็วโดยทั้งสอง จนสวนเริ่มว่างเปล่า

รวมถึง ดอกซานลั่วบำรุงหยวน สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์นั้นด้วย

นอกจาก ดอกซานลั่วบำรุงหยวน ในสวนยังมีสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์อีกชนิด

หญ้าดาราศักดิ์สิทธิ์เก้าโค้ง ซึ่งเต็มไปด้วย พลังดวงดาว อันมหาศาล

เป็นหนึ่งในสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์หายากที่มีพลังดวงดาว

เจียงเสวี่ยสมกับเป็นองค์หญิงศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตาน เธอรู้จักคุณสมบัติของสมุนไพรเหล่านี้อย่างดี

รู้วิธีเก็บเกี่ยวโดยไม่ทำลายสรรพคุณ และต้องจัดเก็บในดินวิญญาณแบบใด

มองเจียงเสวี่ยที่ตั้งใจเก็บสมุนไพรอย่างระมัดระวัง หวังฮ่าวรู้สึกพึงพอใจในใจ

สาวน้อยคนนี้มีประโยชน์อยู่บ้าง

หากหวังฮ่าวมาคนเดียว คงทำลายสมุนไพรส่วนใหญ่ทิ้ง

แม้แต่สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์อาจถูกเขาทำเสียหายหนัก

ทันใดนั้น หวังฮ่าวสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง เงาของเขารู้สึกว่ามีกลุ่มคนกำลังเข้าใกล้จากด้านนอก

…

ด้านนอก สวนสมุนไพรวิญญาณ

ยังคงมีเผ่ามารโลหิตลาดตระเวนกระจัดกระจาย

จากที่ไกล ผู้นำเผ่ามารโลหิตในชุดเกราะเหล็กนำทหารเผ่ามารโลหิตกลุ่มหนึ่งพุ่งมาเร็วราวสายฟ้า

ข้างกลุ่มนี้มีมนุษย์ในชุดขาดวิ่นคนหนึ่ง

ดวงตาของมนุษย์ผู้นั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ความเงียบสงบตรงหน้าทำให้เขารู้สึกหวาดผวาอย่างยิ่ง

เป็นไปไม่ได้ มนุษย์ที่เข้ามาควรมาทาง สวนสมุนไพรวิญญาณ แล้วทำไมสวนนี้ถึงไม่มีอะไรผิดปกติ?

ใบหน้าของมนุษย์ผู้นั้นซีดเผือด ไร้สีเลือดแม้แต่น้อย

จากมุมหนึ่ง เงาของหวังฮ่าวเฝ้าสังเกตทุกอย่าง

“ที่นี่มีอะไรผิดปกติหรือไม่?” ผู้นำเผ่ามารโลหิตเดินตรงไปยังยามลาดตระเวน ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ยามรอบด้านเห็นผู้นำ ต่างคุกเข่าด้วยความเคารพ

“ท่านผู้นำ ที่นี่ไม่มีอะไรผิดปกติ!” หัวหน้ายามลาดตระเวนตอบ

ผู้นำเผ่ามารโลหิตจ้องมนุษย์ผู้นั้นด้วยสายตาเย็นเยือก “นี่คือมนุษย์ที่เจ้ากล่าวว่าบุกเข้ามาในสวนสมุนไพรของเรา?”

“ปัง!”

ผู้นำเผ่ามารโลหิตตบหน้าชูหยานด้วยฝ่ามือหนักหน่วง

ชูหยานถูกแรงมหาศาลตีจนกระเด็น เลือดสาดกระจาย กระแทกเข้ากับหินข้าง ๆ

แม้ถูกตีกระเด็น ชูหยานไม่กล้าแสดงความไม่พอใจใด ๆ

“ท่านผู้นำ เป็นความจริง ข้าพูดจริง ข้าเห็นเขามาทางนี้แน่นอน เขาต้องวางแผนขโมยสวนสมุนไพร!” ชูหยานกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

ตอนนี้ชูหยานเสียใจจนแทบอยากตาย หากหนีไปตั้งแต่แรกก็คงไม่เป็นเช่นนี้

ทำไมต้องไปแจ้งพวกมันด้วย?

เจ้าคนที่น่ารังเกียจ ทำไมไม่มาที่ สวนสมุนไพรวิญญาณ? ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของเจ้า…

แต่ตอนนี้พูดอะไรก็สายไปแล้ว เขาจะรอดชีวิตได้อย่างไร?

“เจ้ากล่าวหาว่าคนของข้าตาบอดหรือ?” ผู้นำเผ่ามารโลหิตเดินมาข้างชูหยาน เหยียบเขาด้วยแรงมหาศาล

ชูหยานรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก

เงาของหวังฮ่าวเฝ้าสังเกตทุกอย่างอย่างเงียบงัน

แม้เงาจะมีพลังเพียงครึ่งหนึ่งของหวังฮ่าว แต่ตอนนี้หวังฮ่าวอยู่ในขั้นปรมาจารย์ขั้นหก

เมื่อรวมกับพรสวรรค์ระดับสูงสุดและศิลปะยุทธมากมาย แม้เพียงพลังครึ่งนึงก็เทียบได้กับปรมาจารย์สามขั้นทั่วไป

ผู้นำเผ่ามารโลหิตนี้อยู่ในขั้นปรมาจารย์ขั้นสาม เงาของหวังฮ่าวสัมผัสกลิ่นอายได้

รอไปก่อน หากพวกมันไม่เข้ามา ก็ไม่จำเป็นต้องปะทะ

“กล้าหลอกลวงข้า จงตายซะ!” ผู้นำเผ่ามารโลหิตกล่าวเย็นชา เตรียมกำจัดชูหยาน

มันกำลังดื่มสุราอย่างเพลิดเพลิน เจ้าคนนี้ทำให้เสียเวลา ช่างน่ารังเกียจ

ชูหยานรู้สึกอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ ใกล้ตายเต็มที “ท่านผู้นำ เชื่อข้า เข้าไปดูในสวนสมุนไพรได้ บางทีเขาอาจเข้าไปแล้ว…”

คำพูดของชูหยานทำให้ผู้นำเผ่ามารโลหิตยิ่งโกรธ

ล้อเล่นหรือ? นี่คือ ค่ายกลศักดิ์สิทธิ์ จะมีใครเข้าไปได้?

ผู้นำเผ่ามารโลหิตเตรียมเหยียบชูหยานให้ตาย

แต่ทันใดนั้น มันนึกถึงสมบัติที่มนุษย์จากโลกภายนอกนำมา

หากมนุษย์เหล่านั้นใช้สมบัติเข้าไปจริง ๆ ล่ะ?

หัวใจของผู้นำเผ่ามารโลหิตหนักอึ้ง ยิ่งคิดยิ่งหวั่นใจ

หาก สวนสมุนไพรวิญญาณ มีปัญหา ต่อให้มีร้อยชีวิตก็ไม่พอชดใช้

มันไม่สนใจชูหยานต่อ สั่งให้คนไปขออนุญาตเปิด ค่ายกลศักดิ์สิทธิ์

เงาของหวังฮ่าวสังเกตการเคลื่อนไหว พวกมันเริ่มสงสัยแล้วหรือ?

ไม่ได้การ ยังเก็บสมุนไพรไม่เสร็จ ต้องถ่วงเวลา

เงาของหวังฮ่าวปลดปล่อย พลังเก้ายมโลก ห่อหุ้มร่าง

“ตูม!”

พลังสายฟ้า อันเกรี้ยวกราดระเบิดออก

เสียงระเบิดดังสนั่น

บริเวณหน้าประตู สวนสมุนไพรวิญญาณ ถูก พลังเก้ายมโลก และ พลังสายฟ้า กลบกลืน

เผ่ามารโลหิตรอบด้านร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

ผู้นำเผ่ามารโลหิตรู้สึกหนาวเยือก ความกดดันอันมหาศาลโจมตีทั่วร่าง

…