โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 199 สู้กับโลหิตหายนะ

บทที่ 199 สู้กับโลหิตหายนะ

สีหน้าของหลินซือหานยิ่งน่าเกลียด เปลวไฟสีดำในร่างเริ่มลดลง

“ตูม ตูม ตูม!”

ไม่นาน คลื่นพลังมารจากด้านหลังโจมตีมาอีก

หลินซือหานหลบได้ แต่คลื่นพลังที่ระเบิดข้าง ๆ ทำให้ความเร็วของเธอช้าลง

ระยะห่างระหว่างทั้งสองยิ่งใกล้

หลินซือหานกัดฟัน เร่งพลังหยวนในร่าง ความเร็วเพิ่มขึ้นชั่วขณะ

ทันใดนั้น เงาคุ้นเคยปรากฏในสายตา

หวังฮ่าว! หลินซือหานไม่อยากเชื่อ

ทำไมหวังฮ่าวถึงอยู่ที่นี่?

“หวังฮ่าว หนีเร็ว ด้านหลังมีนายพลเผ่ามารโลหิตที่แข็งแกร่งมาก!” หลินซือหานตะโกนด้วยน้ำเสียงหวาน

เสียงใสชัดเจนดังเข้าหูหวังฮ่าว

หวังฮ่าวตาเป็นประกาย นายพลเผ่ามารโลหิต? ดีเลย เจ้านายพลนี้อาจรู้ข้อมูลมากกว่า

หลินซือหานเห็นหวังฮ่าวไม่ขยับ ดูเหมือนยังตื่นเต้น

หวังฮ่าวจะทำอะไร?

“หวังฮ่าว นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจัดการได้ ข้าจะถ่วงมันไว้ เจ้าหนีไป!” หลินซือหานกัดฟันกล่าว

ถ้าไม่ใช่เพราะน้องสาวข้าชอบเจ้า ข้าจะไม่สนเจ้าเลย หลินซือหานคิด

เธอระเบิดเปลวไฟสีดำทั้งหมดในร่าง หลินซือหานที่ถูกห่อหุ้มด้วยเปลวไฟสีดำราวกับดอกบัวดำอันงดงาม เย้ายวนแต่เต็มไปด้วยกลิ่นอายเย็นชา

“ในที่สุดก็ไม่หนีแล้ว? ส่ง หินศักดิ์สิทธิ์ มา ข้าจะให้เจ้าตายอย่างสะดวก!” โลหิตหายนะกล่าวเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันไร้ขอบเขต

ฝ่ามือของหลินซือหานชุ่มเหงื่อ ความกดดันจากโลหิตหายนะรุนแรงเกินไป

“ฉีด!”

ขณะที่ทั้งสองเผชิญหน้ากัน แสงดาบวาบขึ้น พร้อมเสียงลมอันรุนแรง

คมดาบอันน่าสะพรกลัวพุ่งไปยังโลหิตหายนะ

“ปัง!”

โลหิตหายนะไม่คาดคิดว่าหวังฮ่าวจะโจมตีกระทันหัน

เมื่อคมดาบใกล้ถึงตัว มันรีบสร้างโล่ป้องกัน

แต่โล่ป้องกันถูกดาบของหวังฮ่าวทำลายในพริบตา

เกราะสีเลือดถูกแสงดาบฉีกขาด

ดาบน้ำแข็งสายฟ้าลึกล้ำ ที่เต็มไปด้วยเจตจำนงดาบสุดขั้ว หลังทำลายเกราะ พุ่งต่อไปยังโลหิตหายนะ

ร่างของโลหิตหายนะถูกแรงมหาศาลกระแทกจนกระเด็น

เลือดสีดำเข้มไหลจากบาดแผล

โลหิตหายนะหน้าซีด ร่างกายอ่อนแอลง

หลินซือหานที่อยู่ข้าง ๆ มองฉากนี้อย่างตะลึง นี่คือหวังฮ่าว?

พลังที่น่าสะพรกลัว…

หลินซือหานรู้ดีว่าโลหิตหายนะแข็งแกร่งเพียงใด แม้แต่ปรมาจารย์หนึ่งขั้นทั่วไปยังเทียบไม่ได้

หวังฮ่าวอายุเท่าไหร่กัน?

“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นนายพลอะไร ตอนนี้ ข้าถาม เจ้าตอบ เข้าใจหรือไม่?” หวังฮ่าวถือ ดาบน้ำแข็งสายฟ้าลึกล้ำ ชี้ไปที่โลหิตหายนะ

โลหิตหายนะเช็ดเลือดจากมุมปาก พลังมารพลุ่งพล่าน ดวงตาจ้องหวังฮ่าวอย่างเย็นชา

ตั้งแต่เป็นนายพลเผ่ามารโลหิต มันไม่เคยถูกผลักจนถอยเช่นนี้

“ถ้าเผ่ามารอื่นรู้ เขาจะมองข้าอย่างไร!” โลหิตหายนะพึมพำ พลังมารพลุ่งพล่าน พุ่งเข้าหาหวังฮ่าว

หวังฮ่าวหรี่ตา จากนั้นเริ่มโจมตี

เมื่อนายพลผู้นี้ไม่รู้ถึงความร้ายแรง ข้าจะทำให้มันรู้ตัว!

ทั้งสองปะทะกันทันที

คลื่นพลังอันน่าสะพรกลัวระเบิดจากจุดปะทะ

หลินซือหานที่อยู่ไม่ไกลมองด้วยความไม่อยากเชื่อ

ถ้าตอนแรกบอกได้ว่าเป็นการโจมตีกระทันหัน ตอนนี้คือพลังที่แท้จริงของหวังฮ่าว

ไม่มีการโชคช่วย

คลื่นพลังจากการปะทะสร้างพายุรุนแรง

ถ้ำและสิ่งก่อสร้างรอบด้านพังทลายจากการต่อสู้

เสียงปะทะรุนแรงและเสียงเสียดสีของอาวุธทำให้หลินซือหานรู้สึกไม่สบายเล็กน้อย

สมแล้วที่เป็นยอดปรมาจารย์ หวังฮ่าวคิด

โลหิตหายนะเข้าใจ เจตจำนงหมัด เช่นกัน ขั้นเริ่มต้นเหมือนเขา

แต่หวังฮ่าวมี เจตจำนงยุทธ สองอย่าง คือ เจตจำนงดาบ และ เจตจำนงหมัด

ปรมาจารย์ขั้นหนึ่งที่เข้าใจเจตจำนงยุทธนับเป็นยอดปรมาจารย์

ไม่รู้ว่านายพลเผ่ามารนี้อยู่ในระดับใดในยอดปรมาจารย์

ปรมาจารย์ขั้นหนึ่งยังแบ่งแยกความแข็งแกร่ง ยิ่งในขั้นยอดปรมาจารย์ที่เป็นขั้นใหม่ของโลกจันทร์มืด ต้องมีการศึกษาลึกซึ้ง

การปะทะยิ่งดุเดือด หวังฮ่าวไม่ใช้ไพ่ตาย แม้แต่ พลังเก้ายมโลก และ พลังสายฟ้า ก็ไม่ได้ใช้

เขาใช้เพียงพลังจาก เคล็ดเทวะหยวนแห่งความโกลาหล ร่างกายที่แข็งแกร่งจาก เคล็ดหลอมกาย และ ดาบน้ำแข็งสายฟ้าลึกล้ำ ในการต่อสู้

เขาต้องการฝึกฝนตัวเองผ่านการต่อสู้

โลหิตหายนะยิ่งสู้ยิ่งตกใจ เจ้าคนนี้ราวกับไร้ขีดจำกัด

ไม่ว่าเพิ่มพลังมารหรือใช้ เจตจำนงหมัด ที่มันภูมิใจ ก็ไม่อาจทำร้ายหวังฮ่าวได้

นี่มันสัตว์ประหลาดจากไหน? โลหิตหายนะใจหนักอึ้ง

ความภาคภูมิใจที่สั่งสมมาพังทลายในพริบตา

“นายพลเผ่ามารโลหิตมีแค่นี้หรือ? จริงจังหน่อยได้ไหม!” หวังฮ่าวขมวดคิ้ว

เจ้านี่ทำไมยิ่งสู้ยิ่งอ่อน? รู้จักต่อสู้หรือเปล่า…

สีหน้าของโลหิตหายนะมืดลง มันถูกดูถูกเช่นนี้เมื่อใด! บอกให้ข้าจริงจัง?

ช่างหยิ่งผยอง!

โลหิตหายนะกัดฟัน ใช้ วิชายุทธ อันแข็งแกร่ง พลังมารราวกับถูกกระตุ้น พุ่งแทรกในอากาศ

รบกวนหวังฮ่าวอย่างต่อเนื่อง

หวังฮ่าวเห็นดังนั้น อารมณ์ดีขึ้น เจ้าคู่ซ้อมนี้เริ่มน่าสนใจ

จากนั้น เขาใช้ วิชาดาบ และ วิชาหมัด การต่อสู้ยิ่งดุเดือด

หลินซือหานมองตะลึง หวังฮ่าวยังบ่นว่าคู่ต่อสู้อ่อนเกินไป?

พลังของหวังฮ่าวแข็งแกร่งถึงขั้นไหนกัน?

เมื่อโลหิตหายนะใช้ไพ่ตาย หวังฮ่าวก็ใช้ วิชายุทธ อันแข็งแกร่ง

โลหิตหายนะยิ่งสับสน เจ้าหวังฮ่าวราวกับบ่อไร้ก้น ไม่ว่าเพิ่มพลังอย่างไร เขาก็ถูกกดขี่

ไม่ได้การ ถ้าสู้ต่อ ข้าจะตาย! โลหิตหายนะกลั้นความโกรธ เตรียมถอยขณะสู้

“จะหนี?” หวังฮ่าวขมวดคิ้ว ดวงตาเย็นเยือก

คู่ซ้อมที่เหมาะสมเช่นนี้จะหนีได้อย่างไร?

หัวใจของโลหิตหายนะจมสู่ก้นเหว เจ้าคนนี้มันอะไรกัน…