โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 201 โลหิตอสูร
บทที่ 201 โลหิตอสูร
ในถ้ำลึกที่มีหินสีดำตั้งอยู่ใจกลาง นายพลเผ่ามารโลหิตทั้งหลายต่างใจสั่นสะท้าน
“มัน ปรากฏตัวแล้ว”
“เมื่อมี โลหิตอสูร แห่งเผ่ามารโลหิตของเราลงมือ ทุกอย่างย่อมสำเร็จแน่นอน!” นายพลเผ่ามารโลหิตเขาเดียวกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
นายพลคนอื่น ๆ ต่างพูดจาเยินยอตามมา คำพูดเต็มไปด้วยความเกรงขามอย่างเห็นได้ชัด
ไม่นาน ร่างหนึ่งที่แผ่ออร่าพลังสีแดงโลหิตเจิดจรัสค่อย ๆ เดินออกจากส่วนลึกของถ้ำ ร่างกายพันธนาการด้วยโซ่เหล็กขนาดใหญ่หลายเส้น
เมื่อเขาปรากฏตัว ถ้ำทั้งหมดถูกกลืนด้วยเจตจำนงแห่งการเข่นฆ่าอันไร้ขอบเขต
พลังกดดันอันมหาศาลและความรู้สึกบีบคั้นทำให้เหล่านายพลเผ่ามารโลหิตในถ้ำรู้สึกถึงขีดจำกัดของการหายใจ
“ท่าน… ท่านโลหิตอสูร… ท่าน… ท่านฝ่าฝืนกฎแห่งโลกจันทร์มืดแล้วหรือ?” นายพลเผ่ามารโลหิตเขาคู่เอ่ยถามด้วยความไม่อยากเชื่อ
นายพลคนอื่น ๆ ต่างมอง โลหิตอสูร ที่ถูกล่ามด้วยโซ่ด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
พลังกดดันจากร่างของโลหิตอสูรทำให้พวกมันรู้สึกหวาดกลัวสุดขีด
ความกดดันนี้เกินกว่าขั้นยอดปรมาจารย์ไปไกล
โลหิตอสูร เอียงคอมองพวกมัน พลังมารสีแดงโลหิตก่อตัวเป็นพายุหมุนวนรอบตัว
“ข้าเองก็ไม่รู้ แต่ข้ารู้สึกถึงกำแพงกฎแห่งโลกจันทร์มืดแล้ว!” โลหิตอสูรกล่าว ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาแห่งโลหิตอันบ้าคลั่ง
รู้สึกถึงกำแพงกฎ?
เหล่านายพลมองหน้ากัน พวกมันล้วนเป็นยอดฝีมือในหมู่ยอดปรมาจารย์ แต่ไม่เคยสัมผัสถึงกำแพงกฎใด ๆ
โลหิตอสูรไม่สนใจอธิบาย เดินออกจากถ้ำอย่างช้า ๆ
“สมแล้วที่เป็นผู้ครอบครองพรสวรรค์ระดับ SSS เพียงหนึ่งเดียวของเผ่ามารโลหิต ฝึกเพียงไม่ถึงสามสิบปีก็มีเจตจำนงแห่งการเข่นฆ่าที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ เขาอาจฝ่ากฎแห่งโลกจันทร์มืด กลายเป็น ยอดปรมาจารย์แท้จริง ในตำนานคนแรกของโลกนี้!” นายพลเผ่ามารโลหิตตนหนึ่งกล่าวด้วยสายตาคลั่งไคล้
โลหิตอสูร คือเผ่ามารโลหิตที่กำเนิดเมื่อสามสิบปีก่อน การปรากฏตัวของเขาก่อให้เกิดปรากฏการณ์สวรรค์และโลกอันน่าสะพรึงกลัว
ในวันนั้น ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆมืดมิดที่บดบังแสงตะวัน
บริเวณที่โลหิตอสูรกำเนิด ดอกไม้โลหิตและพืชแห่งความมืดนับไม่ถ้วนผลิบาน
ราวกับการกำเนิดของเขาเป็นลางบอกถึงความไม่ธรรมดา
“รีบรายงานเรื่องนี้ต่อผู้นำเผ่า!” นายพลเผ่ามารโลหิตเขาเดี่ยวเหมือนนึกอะไรได้ กล่าวขึ้น
ทุกคนพยักหน้า เรื่องนี้สำคัญยิ่ง ต้องรายงานต่อผู้นำเผ่า