โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 208 คัมภีร์ควบคุมมังกรเขียว

บทที่ 208 คัมภีร์ควบคุมมังกรเขียว

หวังฮ่าวที่ถือ ดาบน้ำแข็งสายฟ้าลึกล้ำ ราวกับเทวะแห่งสายฟ้า พุ่งเข้าสู่กลุ่มนักรบ

พลังสายฟ้าสว่างวูบวาบ นักรบเกราะหนักเหมือนกระดาษ ถูกสายฟ้าฉีกขาด

กลิ่นคาวเลือดและกลิ่นไหม้แผ่ออกไป

เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังก้อง

แต่ซ่งเย่ไม่สะทกสะท้าน ราวกับคาดการณ์ฉากนี้ไว้แล้ว

มองการต่อสู้โดยไม่ขยับ

ผู้ชมรอบด้านสีหน้าหนักใจ พลังของหวังฮ่าวแข็งแกร่งเกินไป

นักรบเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์ขั้นสูง

แต่ต่อหน้าหวังฮ่าวเหมือนไก่ตัวน้อย ถูกบดขยี้อย่างง่ายดาย

ที่มุมลึกลับด้านตะวันออก

กลุ่มนักรบที่มีกลิ่นอายแข็งแกร่งจ้องการต่อสู้

“คนนอกนี่ฝีมือดี ถ้าฝึกเป็น นักรบเกราะมาร ได้ คงเพิ่มพลังชั้นยอดให้กองรักษาการ!” ชายสวมหน้ากากกล่าว

ข้าง ๆ มีนักรบสวมหน้ากากแปลก ๆ อีกหลายคน

“อาจเป็นไปได้ เขาคือยอดนักรบสายฟ้า มีข้อได้เปรียบต่อเผ่ามารโดยธรรมชาติ…” ชายสวมหน้ากากอีกคนกล่าว ดวงตาเป็นประกาย

…

นอกจากกองรักษาการ สายลับจากตระกูลใหญ่ซ่อนอยู่รอบ ๆ

มาสืบพลังของผู้ที่ฆ่าซ่งหมิง

…

อีกด้าน การต่อสู้ใกล้จบ

รอบหวังฮ่าวเต็มไปด้วยศพนักรบตระกูลซ่ง

เลือดย้อมถนนแดงฉาน

กลิ่นคาวเลือดถูกสายลมพัด ลอยในอากาศชื้น

โจวป๋อในคฤหาสน์ตาค้าง มองฉากนี้

พลังของหวังฮ่าวแข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? ความกดดันนี้เทียบเท่าปรมาจารย์หนึ่งขั้น!

ไม่ใช่แค่โจวป๋อ

ผู้ชมรอบด้านไม่อยากเชื่อ

หวังฮ่าวดูอ่อนเยาว์ แต่มีพลังน่าสะพรกลัว พรสวรรค์ของเขาน่าทึ่ง

“ถึงตาเจ้าแล้ว!” หวังฮ่าวชี้ ดาบน้ำแข็งสายฟ้าลึกล้ำ ไปที่ซ่งเย่

ซ่งเย่มีแววระวังในดวงตา

“พี่น้อง สนใจเข้าร่วมตระกูลซ่งหรือไม่?” ซ่งเย่กล่าวคำที่หวังฮ่าวคาดไม่ถึง

หวังฮ่าวกระพริบตา เจ้านี่หมายความว่าอย่างไร? ข้าฆ่าคนตระกูลซ่งมากมาย ยังชวนข้าเข้าร่วม?

คำพูดของซ่งเย่ทำให้หวังฮ่าวและผู้ชมตะลึง

ฆ่าคนตระกูลซ่งมากขนาดนี้ ยังจะชวน?

ซ่งเย่ขมวดคิ้ว หวังฮ่าวไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง

“ถ้าเจ้ากลัวว่าเพราะฆ่าคนตระกูลซ่งแล้วเราจะเคือง ไม่ต้องห่วง ซ่งหมิงตายก็ตาย ตระกูลซ่งไม่ถึงกับเสียอัจฉริยะอย่างเจ้าเพราะไอ้ขยะนั่น!” ซ่งเย่กล่าว ดวงตาเต็มไปด้วยความจริงใจ

คนจากขั้วอำนาจที่ซ่อนอยู่สีหน้าเปลี่ยนไป

ซ่งเย่ช่างคิดแปลก ถึงขั้นชวนหวังฮ่าว

“ตระกูลซ่งใจกว้างจริง ๆ สมกับเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่…”

“ดูท่าไอ้หนุ่มนั่นจะตกลง ใครจะปฏิเสธตระกูลซ่ง? ด้วยพรสวรรค์ของเขา เขาจะได้ทุกอย่าง…”

“รู้อย่างนี้ ข้าฆ่าซ่งหมิงไปแล้ว เผื่อเขาจะชวนข้า!”

“ฝันไปเถอะ ถ้าเจ้าไม่มีฝีมือ เขาจะฉีกเจ้าเป็นเสี่ยง ๆ!”

…

ผู้คนวิจารณ์คำพูดของซ่งเย่

“ไม่ต้อง ข้าไม่สนใจตระกูลซ่ง!” หวังฮ่าวกล่าวเรียบ ๆ

ไม่รู้ตระกูลซ่งวางแผนอะไร แต่ให้ข้าเข้าร่วม? สมองถูกเตะหรือ?

คำพูดของหวังฮ่าวทำให้ซ่งเย่สีหน้ามืดลง เขาลดตัวขนาดนี้ เจ้านี่ยังไม่เห็นค่า

“เมื่อเจ้าเลือกตาย อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!” ซ่งเย่กล่าวเย็นชา กลิ่นอายบ้าคลั่งระเบิดออก

อวกาศเต็มไปด้วยความกดดัน

ผู้ชมเห็นสถานการณ์ รีบหนีห่าง

หวังฮ่าวไม่หวั่น พุ่งเข้าใส่

ถือ ดาบน้ำแข็งสายฟ้าลึกล้ำ หวังฮ่าวปรากฏข้างซ่งเย่ในพริบตา

ซ่งเย่ยิ้มมุมปาก ร่างสว่างด้วยแสงสีเขียวอ่อน เสียงคำรามมังกรดังรอบตัว

“ตึง!”

ดาบน้ำแข็งสายฟ้าลึกล้ำ ฟันร่างซ่งเย่ เสียงปะทะดังสนั่น

ร่างซ่งเย่ถูกแรงผลักถอย แต่ไม่ได้รับบาดเจ็บ

“นี่คือวิชายุทธระดับ SSS ของข้า คัมภีร์ควบคุมมังกรเขียว มาดูว่าเจ้าจะทำลายได้หรือไม่!” ซ่งเย่ตะโกน โจมตีหวังฮ่าว

ร่างซ่งเย่ราวกับมีมังกรเขียวพันรอบ กลิ่นอายมหาศาลระเบิดออก

เจตจำนงหมัด อันทรงพลังพลุ่งพล่าน โจมตีหวังฮ่าวด้วยพลังอันยิ่งใหญ่

ภายใต้กลิ่นอายนี้ หวังฮ่าวรู้สึกถึงความกดดันเล็กน้อย

ร่างทั้งสองปะทะกันในพริบตา

เสียงคำรามมังกรผสานกับเสียงฟ้าร้อง

พื้นที่รอบ ๆ ถูกกลิ่นอายปกคลุม ต้นไม้และอาคารที่ไร้การป้องกันถูกคลื่นพลังทำลาย

คนจากตระกูลใหญ่ที่ซ่อนอยู่สีหน้าเปลี่ยนไป

“พลังของซ่งเย่คือยอดฝีมือในหมู่ยอดปรมาจารย์!” คนจากกองรักษาการกล่าว

ชายสวมหน้ากากคนอื่น ๆ สีหน้ามืดลง

ซ่งเย่เป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเมื่อหลายสิบปีก่อน ไม่นึกว่าหลังฝึกฝนเงียบ ๆ จะฝึก คัมภีร์ควบคุมมังกรเขียว ระดับ SSS พรสวรรค์นี้น่าทึ่ง

“ไม่นึกว่าตระกูลซ่งซ่อนลึกขนาดนี้ แค่ซ่งเย่ก็แข็งแกร่ง ถ้า ซ่งหวูซิน ที่แข็งแกร่งกว่าซ่งเย่ล่ะ จะน่ากลัวแค่ไหน?” ชายหน้ากากดำกล่าว

คำพูดทำให้ทุกคนรู้สึกหนักใจ

คิดว่าตระกูลซ่งเป็นขั้วอำนาจอ่อนแอสุดในห้าขั้ว แต่กลับมีผู้แข็งแกร่งขนาดนี้

“แต่ไอ้หนุ่มจากโลกภายนอกก็น่าทึ่ง ต่อสู้กับวิชายุทธระดับ SSS และเจตจำนงหมัดของซ่งเย่ได้สูสี พรสวรรค์และพลังไม่อาจมองข้าม!” อีกคนกล่าว

ทุกคนเงียบ มองการต่อสู้