โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 259 ก้าวข้ามขีดจำกัด! ปรมาจารย์

ภูเขาจื่อเหยา

ภายในถ้ำลับแห่งหนึ่ง

แผนผังปราบปีศาจเปลวไฟสีแดงฉานจะปล่อยพลังงานธาตุออกมาอย่างมหาศาลอย่างต่อเนื่อง

ถ้ำทั้งหลังเต็มไปด้วยพลังงานธาตุบริสุทธิ์ที่พลุ่งพล่าน

พลังหยวนบริสุทธิ์ถูกดูดกลืนเข้าสู่ร่างกายของหวังฮ่าวราวกับปลาวาฬกลืนเหยื่อ

ภายในคฤหาสน์หยวนสีทอง ดูเหมือนว่าจะมีตัวอ่อนทางจิตวิญญาณกำลังค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

หลังจากได้รับของขวัญจากจิตวิญญาณของสำนักดาบเทียนซานในพื้นที่ลึกลับ หยวนฟู่ (คฤหาสน์ดั้งเดิม) ของหวังฮ่าวก็แข็งแกร่งและลึกซึ้งอย่างเหลือเชื่อแล้ว

ด้วยรากฐานที่มั่นคง อาณาจักรหยวนฟู่จึงได้รับการพัฒนาจนสมบูรณ์แบบแล้ว

เมื่อตัวอ่อนทางจิตวิญญาณก่อตัวขึ้นแล้ว บุคคลนั้นจะสามารถควบคุมพลังแห่งสวรรค์และโลก และกลายเป็นปรมาจารย์ได้

ไม่ไกลจากถ้ำนั้น บิ๊กไวท์ถึงกับพูดไม่ออก หวังฮ่าวคนนี้ช่างเหลือเชื่อจริงๆ

เขาเพิ่งก้าวขึ้นสู่ระดับแกรนด์มาสเตอร์ขั้นที่หนึ่งได้ไม่นาน และตอนนี้เขากำลังจะก้าวขึ้นสู่ระดับแกรนด์มาสเตอร์ขั้นสูงสุดแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น พื้นฐานของเขาแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ ซึ่งแตกต่างจากคนที่เพิ่งประสบความสำเร็จได้ไม่นาน

หลังจากเข้าไปในห้วงอวกาศดาบศักดิ์สิทธิ์แล้ว ต้าไป๋ก็ถูกปิดกั้นอย่างสมบูรณ์และไม่สามารถรับรู้สถานการณ์ของหวังฮ่าวได้เลย

ต้าไป๋รู้สึกเหมือนเพิ่งงีบหลับไป จากนั้นหวังฮ่าวก็บอกว่าเขาได้ดาบศักดิ์สิทธิ์มาแล้วและกำลังจะทะลุระดับปรมาจารย์

ต้าไป๋เคยคิดว่าหวังฮ่าวแค่ล้อเล่น แต่พอได้เห็นหวังฮ่าวผู้สง่างามด้วยตาตัวเองแล้ว ต้าไป๋ก็เชื่อในที่สุด

“ดูเหมือนหวังฮ่าวจะยังไม่ถึงสิบเจ็ดเลย!” ต้าไป๋ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก แล้วก็พึมพำกับตัวเอง

ฮิสส์… ปรมาจารย์หนุ่ม…

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งปี หวังฮ่าวเดินทางได้ไกลเท่ากับที่คนอื่นใช้เวลาหลายสิบปีหรือหลายศตวรรษในการเดินทาง

ถ้าเรื่องนี้รั่วไหลออกไป มันจะทำให้คนจำนวนมากหวาดกลัวจนตาย…

ความสามารถของหวังฮ่าวนั้นยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง

แม้ท่ามกลางกาแล็กซีมากมายนับไม่ถ้วนในจักรวาล มันก็ต้องทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ… ต้าไป๋คิดในใจ…

อีกด้านหนึ่ง พลังออร่าของหวังฮ่าวก็ถึงขีดจำกัดแล้ว

พลังงานสำคัญในรัศมีหลายสิบไมล์ถูกหวางฮ่าวดูดกลืนไปเพียงลำพังทั้งหมด

นอกจากนี้ ยังมีการไหลเวียนของพลังงานธาตุอย่างต่อเนื่องภายในแผนภาพการปราบปีศาจเปลวไฟสีแดง

หวังฮ่าวเปรียบเสมือนสัตว์ร้ายขนาดยักษ์ที่กลืนกินพลังชีวิตทั้งหมด

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ตัวอ่อนทางจิตวิญญาณภายในบ้านของหวังฮ่าวหยวนก็เริ่มปรากฏเป็นรูปเป็นร่างในที่สุด…

ตัวอ่อนทางจิตวิญญาณสีทองค่อยๆ ก่อตัวขึ้นภายในร่างกายของหวังฮ่าว

หวังฮ่าว นั่งอยู่ตรงนั้นราวกับเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน

“สำเร็จแล้ว! หวังฮ่าวทะลุขีดจำกัดได้สำเร็จแล้ว!” ต้าไป๋ขยี้ตาด้วยความตกตะลึง

เมื่อตัวอ่อนทางจิตวิญญาณก่อตัวขึ้นแล้ว ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว…

“ข้าต้องเกาะกระแสความโปรดปรานของหวังฮ่าวเอาไว้” ต้าไป๋คิดในใจ

เพียงครู่ต่อมา ตัวอ่อนวิญญาณสีทองภายในคฤหาสน์ของหวังฮ่าวหยวนก็ถูกทำลายลงทันที

มันเข้ามาแทนที่คฤหาสน์หยวน และคฤหาสน์หยวนที่แตกสลายได้แปรสภาพเป็นพลังหยวนจำนวนนับไม่ถ้วนซึ่งถูกดูดซับโดยตัวอ่อนวิญญาณ

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านเจ้าของบ้าน ที่ได้รวมพลังวิญญาณและก้าวขึ้นสู่ระดับปรมาจารย์ขั้นที่เก้าแล้ว พลังปราณและโลหิตของท่านเพิ่มขึ้น 30,000 และพลังวิญญาณเพิ่มขึ้น 3,000]

ในขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในความคิดของหวังฮ่าว

พลังออร่ามหาศาลพลุ่งพล่านออกมาจากหวังฮ่าว เลือดและพลังปราณของเขานั้นรุนแรงจนแทบทำให้อากาศสั่นสะเทือน

หวังฮ่าวค่อยๆ ลืมตาขึ้น รู้สึกว่าเขาสามารถระดมพลังแห่งสวรรค์และโลกที่อยู่รอบตัวได้ทุกเมื่อ

“บูม บูม บูม!!!”

ทันใดนั้น หวังฮ่าวก็นึกอะไรบางอย่างออก และรวบรวมพลังแห่งสวรรค์และโลกพุ่งเข้าใส่ก้อนหินตรงหน้าทันที

ก้อนหินขนาดใหญ่ถูกพลังแห่งสวรรค์และโลกบดขยี้จนแตกเป็นเสี่ยงๆ ในทันที

พลังอันยิ่งใหญ่แห่งสวรรค์และโลก… หวังฮ่าวสูดหายใจเข้าลึกๆ

มันดีกว่าเมื่อก่อนมากเลย…

แต่ทำไมตัวอ่อนวิญญาณของฉันถึงเป็นสีทอง? หวังฮ่าวเคยเรียนรู้มาก่อนว่าตัวอ่อนวิญญาณของคนส่วนใหญ่มักเป็นสีขาว

ฉันไม่เคยเห็นตัวอ่อนวิญญาณสีทองมาก่อนเลย

พระราชวังหยวนทองคำ ตัวอ่อนวิญญาณทองคำ

“กายธรรมที่ข้าสร้างขึ้นในอนาคตจะไม่เป็นสีทองด้วยหรือ?” หวังฮ่าวอดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง

กว่าจะสร้างกายธรรมได้สำเร็จนั้นยังอีกไกล…

ไม่ทันไร ฉันก็เพาะปลูกมานานกว่าครึ่งปีแล้ว…

ริมฝีปากของหวังฮ่าวขยับเล็กน้อยเมื่อเขารู้ตัวว่าเพิ่งปลุกพลังพิเศษของตัวเองได้เพียงครึ่งปีเท่านั้น…

จงตั้งใจฝึกฝนต่อไป และมุ่งมั่นที่จะเสริมสร้างกายธรรมะให้แข็งแกร่ง และก้าวสู่การเป็นเซียนศิลปะการต่อสู้ก่อนอายุครบยี่สิบปี!

หลังจากบรรลุระดับปรมาจารย์แล้ว การพัฒนาความก้าวหน้าในการฝึกฝนจะยากขึ้นมาก ต้องอาศัยการสะสมพลังมากขึ้น…

ถึงแม้จะมีทรัพยากรมากมายมหาศาล แต่ก็ยังต้องใช้เวลาในการย่อยสลายและวิเคราะห์ข้อมูลเหล่านั้น

นี่เป็นกระบวนการที่ใช้เวลานาน…

หวังฮ่าวสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามระงับความคิดที่สับสนวุ่นวายของเขา

หวังฮ่าวเปิดตารางคุณสมบัติและท่องมันในใจเงียบๆ

ชื่อ : หวัง ห่าว

[ความสามารถพิเศษ: กายเทพความเร็วร้อย (SSS), เมทริกซ์มิติ (SSS), การสังหารไร้ขีดจำกัด (SSS), กายศักดิ์สิทธิ์สายฟ้า (SS), การควบคุมแรงโน้มถ่วง (SS), เงาแห่งความว่างเปล่า (ระดับ S), ความหนาวเย็นสุดขีด (ระดับ S)]

[ระดับศิลปะการต่อสู้: ปรมาจารย์ขั้นที่เก้า]

[ระดับจิตวิญญาณ: ขั้นสูงสุด, ขั้นเริ่มต้น, ปรมาจารย์จิตวิญญาณ]

[วิชาฝึกฝน: วิชาแก่นแท้แห่งความโกลาหล]

[ทักษะ: เจตนาแห่งดาบ (สมบูรณ์แบบ), เจตนาแห่งคมดาบ (เชี่ยวชาญ), เจตนาแห่งหมัด (เชี่ยวชาญ), เจตนาแห่งการสังหาร (เชี่ยวชาญ)]

[วิชาหลอมวิญญาณ: เทคนิคการหลอมวิญญาณแห่งท้องฟ้าดวงดาว (ระดับ S, การแปลงร่างระดับเทพ)]

[วิชาดาบ: ตำราดาบแห่งท้องฟ้า (ระดับ SSS, เชี่ยวชาญ)]

[วิชาดาบ: วิชาดาบสังหารเทพ (SSS, เชี่ยวชาญ), วิชาดาบเพลิงเงาสวรรค์ (S, ปรมาจารย์)]

[วิชาป้องกันตัว: พระราชกฤษฎีกามังกรฟ้า (ระดับ SSS, เชี่ยวชาญ)]

[วิชาฝึกฝนร่างกาย: กายสายฟ้าอมตะ (ระดับ S, เชี่ยวชาญ)]

[วิชาการต่อสู้: หมัดทำลายดวงดาวแห่งถิ่นทุรกันดาร (ระดับ SSS, เชี่ยวชาญ), หมัดเมฆสายฟ้า (ระดับ A, สมบูรณ์แบบ)]

[วิชาการเคลื่อนไหว: เก้าก้าวอมตะ (ระดับ SSS, เชี่ยวชาญ), ก้าวเหนือธรรมชาติ (ระดับ S, ปรมาจารย์)]

[วิชาเสริม: เนตรแห่งความกระจ่าง (ระดับ D, การเชื่อมต่อแห่งเทพ), เทคนิคลมหายใจศักดิ์สิทธิ์ (ระดับ C, การเชื่อมต่อแห่งเทพ)]

[วิชาพิเศษ: พลังน้ำแข็งเก้าแห่งโลกใต้พิภพ (ระดับ SS, สมบูรณ์แบบ)]

[วิชาเล่นแร่แปรธาตุ: เทคนิคยาเม็ดวิญญาณ (ระดับนักบุญ, สำเร็จเล็กน้อย)]

[พลังชี่และเลือด: 64000]

[โซล: 8400]

[ระยะเวลาก่อนการจำลองครั้งต่อไป: 17 วัน]

ไม่เลวเลย ไม่เลวเลย ศิลปะการต่อสู้ระดับ SSS ผสมผสานกับพรสวรรค์มากมายขนาดนี้…

ด้วยวิชาการต่อสู้และการฝึกฝนจิตวิญญาณที่ถึงระดับปรมาจารย์ บวกกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองชิ้น ทำให้เขาแทบจะไร้เทียมทานในอาณาจักรจันทร์มืด…

หลังจากนั้นไม่นาน หวังฮ่าวก็ค่อยๆ ลดพลังปราณของตนลง

เอาล่ะ ตอนนี้เราไปที่ประตูแห่งภพและค้นหากระจกปีศาจสวรรค์กันเถอะ ระหว่างทางเราก็กำจัดปีศาจและอสูรบางส่วนไปด้วย และถ้าเป็นไปได้ เราควรจะหาอาจารย์กวนและคนอื่นๆ ให้เจอด้วย

หวังฮ่าวสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วครุ่นคิดอยู่กับตัวเอง

ในเวลานั้น บริเวณรอบภูเขาจื่อเหยายังคงปกคลุมไปด้วยเมฆดำ แต่พลังของฟ้าร้องได้สงบลงแล้ว

หลังจากนั้นไม่นาน หวังฮ่าวก็รีบมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือทันที

หลังจากบรรลุระดับปรมาจารย์ขั้นที่เก้า ความเร็วของหวังฮ่าวก็เกือบถึงขีดจำกัดแล้ว

เขาสามารถกำจัดปีศาจทั้งหมดที่พบเจอระหว่างทางได้อย่างง่ายดาย

ไม่ว่าพวกมันจะไปที่ไหน เหล่าปีศาจก็ถูกทำลายล้างจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงเลือดปีศาจที่กระเซ็นและซากศพปีศาจนับไม่ถ้วน…

…

ในเวลาเดียวกัน

ด้วยการปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์จากพันธนาการแห่งสวรรค์และโลก

ในหลายพื้นที่ของที่ราบน้ำแข็งทางเหนือสุด ยังมีผู้เชี่ยวชาญระดับสูงจำนวนมากทั้งในหมู่มนุษย์และปีศาจที่ก้าวขึ้นสู่ระดับปรมาจารย์แล้ว

ทางเหนือสุดเต็มไปด้วยพลังหยวนและพลังปีศาจที่พลุ่งพล่าน

พลังแห่งสวรรค์และโลกแผ่ขยายไปทั่วดินแดนทางเหนือสุด

ความรู้สึกกดดันอย่างท่วมท้นทำให้พื้นที่ทั้งหมดดูเหมือนจะรับไม่ไหว

ทีละคน นักรบมนุษย์และจอมมารระดับสูงต่างพากันรวมพลังวิญญาณและพลังปีศาจของตน…

…