โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 282 "รอยมืออันยิ่งใหญ่แห่งความว่างเปล่า"

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นยอดฝีมือการต่อสู้ที่ไม่เป็นที่รู้จักมากนัก

พวกเขาไม่ใช่ยอดนักรบจากโลก และชุดเกราะที่พวกเขาสวมใส่ก็ดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง

เหล่ายอดนักรบเหล่านี้มาทำอะไรที่นี่?

เมื่อมองไปยังซากปรักหักพังโดยรอบและเครื่องบินที่บินวนอยู่บนท้องฟ้าเพื่อรวบรวมพลังงานของผู้ตาย หลินเฉิงก็คาดเดาได้อย่างคลุมเครือในใจ

พวกนี้คงมาที่นี่เพื่อล่าซอมบี้แน่ๆ

เซียนนักรบผู้ยิ่งใหญ่ทั้งห้าปรากฏตัวขึ้นและมุ่งตรงไปยังส่วนที่ลึกที่สุดของใจกลาง พลังอำนาจของพวกเขากระจายไปทั่วทุกหนแห่ง

“ปัง ปัง ปัง!!!”

เสียงคำรามดังสนั่นมาจากภายใน ราวกับว่าเกิดการต่อสู้ดุเดือดขึ้น

“งั้นก็เป็นอย่างนั้นแหละสำหรับพวกเผ่าผีดิบพวกนี้” หลินเฉิงคิดพลางเม้มริมฝีปากเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปข้างนอกอย่างช้าๆ

…

อาณาเขตของเผ่าปีศาจแห่งอาณาจักรจันทร์ดำ

หลังจากความเงียบสงัดอันน่าสะพรึงกลัวจางหายไปโดยสิ้นเชิง หวังฮ่าวจึงปล่อยตัวกวนเซิงและมนุษย์คนอื่นๆ ทั้งหมด

ภายใต้พลังของผลึกหลอมรวมวิญญาณ กระจกปีศาจสวรรค์กำลังได้รับการซ่อมแซมอย่างช้าๆ

“ท่านหวางฮ่าว การซ่อมแซมกระจกปีศาจสวรรค์นี้ต้องใช้เวลาอย่างน้อยอีกครึ่งเดือน!” ช่างตีอาวุธจากคฤหาสน์ชางหยุนพูดขึ้นอย่างช้าๆ บริเวณขอบซากปรักหักพัง

โรงกลั่นอาวุธอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน

“อีกสองสัปดาห์เหรอ?” หวังฮ่าวขมวดคิ้ว

ยังไม่แน่ชัดว่าเครื่องบินลอยฟ้าเหล่านี้เป็นของกองกำลังใด

นอกจากนี้ ยังมีเสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหวอย่างต่อเนื่องมาจากทางเหนือสุด

ดูเหมือนว่าจะมีการต่อสู้ที่ดุเดือดเกิดขึ้น

เสียงคำรามที่ดังสนั่นหวั่นไหวทำให้หวังฮ่าวและคนอื่นๆ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ลมและทรายปลิวว่อน และบรรยากาศที่น่าสะพรึงกลัวก็แผ่ซ่านอยู่ตลอดเวลา

หลังจากผ่านลำแสงอันน่าสะพรึงกลัวนั้นไปแล้ว ก็ไม่มีผีดิบตัวใดออกมาสร้างปัญหาให้กับหวังฮ่าวและพรรคพวกอีกเลย

อย่างไรก็ตาม หวังฮ่าวและกลุ่มของเขาไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย

แม้ว่ากองกำลังที่ไม่คุ้นเคยเหล่านั้นกำลังทุ่มเทความพยายามทั้งหมดไปกับการจัดการกับเหล่าผีดิบ แต่ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขา หากพวกเขาสามารถเอาชนะเหล่าผีดิบได้…

พวกเขาจะรับมือกับหวังฮ่าวและกลุ่มของเขาอย่างไร?

“หวังฮ่าว เราไม่ต้องกังวลมากเกินไปหรอก คนพวกนี้ไม่ได้มาจากกองกำลังชั่วร้ายอะไรหรอก อารยธรรมที่สามารถเดินทางผ่านอวกาศและห้วงอวกาศระหว่างดวงดาวได้ อย่างน้อยก็ต้องมีพื้นฐานที่ดีบ้าง!” กวนเซิงกล่าวอย่างช้าๆ ดวงตาของเขาเป็นประกาย

สมาชิกระดับสูงหลายคนของพันธมิตรศิลปะการต่อสู้และสมาคมศิลปะการต่อสู้สวรรค์ที่อยู่ใกล้เคียงต่างพยักหน้าเห็นด้วย

ในฐานะสมาชิกชั้นสูงของพันธมิตรศิลปะการต่อสู้และสมาคมศิลปะการต่อสู้แห่งสวรรค์ พวกเขามีประสบการณ์มากมายและได้สัมผัสกับเรื่องราวเกี่ยวกับจักรวาลและห้วงอวกาศมานานแล้ว

“ฉันก็หวังอย่างนั้น!” หวังฮ่าวกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

เครื่องบินเหล่านั้นบินผ่านไปโดยไม่สนใจพวกเขาเลย ราวกับว่าพวกเขาไม่มีตัวตนอยู่จริง

มันดูดซับพลังเนโครแมนซีที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างไม่หยุดยั้งรอบตัวมัน

“ท่านหวังฮ่าว โปรดช่วยพวกเราด้วย…” ขณะที่หวังฮ่าวและคนอื่นๆ กำลังตรวจสอบสถานการณ์ทางทิศเหนือ เสียงแหลมคมก็ดังขึ้นมาจากไม่ไกลนัก

กลุ่มนักศิลปะการต่อสู้ที่ดูโทรมๆ กำลังพุ่งเข้าหาหวังฮ่าวและพวกพ้องด้วยความเร็วสูงสุด

หวังฮ่าวหรี่ตาลงเล็กน้อย พลังจิตอันมหาศาลของเขาสามารถรับรู้ข้อมูลนั้นได้ในทันที

คนเหล่านั้นคือคนกลุ่มเดียวกันกับที่เคยติดตามหลินหงหยวนมาก่อน

ในขณะนั้น พวกเขากำลังถูกฝูงปีศาจไล่ล่าอย่างบ้าคลั่ง

“ข้ามีตำราวิชาการต่อสู้ระดับ SSS ที่ใช้ธาตุอวกาศอยู่ที่นี่ โปรดช่วยพวกเราด้วย!” ผู้นำมนุษย์ตะโกนอีกครั้ง

เบื้องหลังคนคนนั้น มีคนอื่นๆ อีกเกือบหนึ่งร้อยคน

มนุษย์เหล่านี้ทั้งหมดเต็มไปด้วยเลือด แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก

ดวงตาของหวังฮ่าวเป็นประกาย มันคือวิชาการต่อสู้ระดับ SSS ในธาตุอวกาศ

ในเมื่อสิ่งนี้มีอยู่จริง ฉันก็จะลองดูอย่างไม่เต็มใจนัก

“ชูชัวชัว!!!”

หลังจากนั้นไม่นาน หวังฮ่าวก็ใช้พลังดาบอันไร้เทียมทานของเขาฟาดฟันไปยังเหล่าปีศาจที่อยู่ด้านหลังกลุ่มมนุษย์

พลังดาบอันไร้เทียมทานนั้นมาพร้อมกับแรงผลักดันอันรุนแรงอย่างยิ่ง ซึ่งเกือบจะฉีกมิติเวลาออกเป็นเสี่ยงๆ

เสียงลมฉีกขาดแผ่วเบาดังขึ้น และคมดาบก็พุ่งเข้าหาเหล่าปีศาจที่ไล่ตามมาอย่างบ้าคลั่งในทันที

ด้วยเสียงฉีกขาดอย่างรุนแรงและเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

เหล่าอสูรที่ไล่ตามมาถูกทำลายล้างในทันทีด้วยพลังดาบอันเหนือชั้นของหวังฮ่าว

เลือดและเศษเนื้อกระเด็นไปทั่วทุกหนแห่ง

กลิ่นเลือดเหม็นคลุ้งไปทั่วบริเวณในทันที

เมื่อเห็นว่าเหล่าอสูรถูกหวังฮ่าวกำจัดไปอย่างง่ายดาย มนุษย์โบราณที่คอยหนีเอาตัวรอดมาตลอดต่างก็ถอนหายใจโล่งอก

มนุษย์โบราณที่ได้รับการช่วยเหลือมองไปยังหวังฮ่าวด้วยความกตัญญูและจริงใจอย่างสุดซึ้ง

พลังของหวังฮ่าวช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง เขาสามารถจัดการกับปีศาจจำนวนมากได้อย่างง่ายดายเพียงแค่โบกมือ

เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงการสนทนาครั้งก่อนๆ และความรู้สึกที่พวกเขามีว่าหวังฮ่าวจะต้องไปตายในแดนเหนือ เธอก็อดรู้สึกสับสนไม่ได้

“ขอบคุณครับ ท่านหวังฮ่าว!” ชายผู้นั้นกล่าวแสดงความกตัญญูต่อหวังฮ่าวด้วยสีหน้าเคารพ

ในขณะเดียวกัน เขาก็หยิบศิลปะการต่อสู้ที่เพิ่งพูดถึงออกมาใช้

หวังฮ่าวพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นจึงยอมรับวิชาการต่อสู้

มนุษย์โบราณที่ได้รับการช่วยเหลือคนอื่นๆ ต่างแสดงความกตัญญูต่อหวังฮ่าว

จากคำบอกเล่าของพวกเขา หวังฮ่าวและคนอื่นๆ จึงได้รู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาหลังจากนั้น

หลังจากที่พวกเขาอพยพออกจากทางเหนือสุดแล้ว กองทัพซอมบี้ก็บุกเข้ามา

เมื่อคลื่นแห่งเหล่าผีดิบถาโถมเข้ามา พวกเขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติอย่างชัดเจน แล้วจึงรีบออกจากดินแดนทางเหนือไป

อย่างไรก็ตาม หลังจากออกจากบริเวณที่มีฝูงซอมบี้บุกเข้ามา พวกเขาก็ได้พบกับปีศาจที่กำลังหนีตายอย่างอลหม่านเช่นกัน

หลังจากการต่อสู้ที่ดุเดือดและการปะทะที่ไม่พึงประสงค์ มันก็หนีไปในสภาพบาดเจ็บสาหัส

“หัวหน้าพันธมิตรของคุณ หลินหงหยวน อยู่ที่ไหน?” กวนเซิงถามด้วยความสงสัย เพราะเขาหาหลินหงหยวนไม่เจอท่ามกลางผู้รอดชีวิตหลายร้อยคน

มีผู้คนจำนวนมากอยู่บริเวณนั้นกำลังมองชายคนนั้นด้วยความสงสัย

พวกเขารู้สึกประทับใจในตัวหลินหงหยวนเป็นอย่างมากเช่นกัน

“พวกเราแยกย้ายกันหนีหลังจากต่อสู้กันอย่างดุเดือด หัวหน้าพันธมิตรหลินและคนอื่นๆ แยกตัวจากพวกเราไป!” มนุษย์คนนั้นกล่าวด้วยสีหน้าซับซ้อน

หวังฮ่าวไม่สนใจพวกเขาและนำคู่มือไปวางไว้อีกด้านหนึ่ง

【รอยมือแห่งความว่างเปล่า】: วิชาการต่อสู้ระดับ SSS รอยมือแห่งความว่างเปล่าเป็นวิชาการต่อสู้ระดับ SSS ขั้นสูงสุด มันสร้างมือยักษ์ที่ไร้เทียมทานขึ้นมาจากความว่างเปล่าโดยตรง ซึ่งสามารถปราบปรามทุกสิ่งและทำลายความว่างเปล่าได้

เมื่อได้เห็นเทคนิคการต่อสู้ตรงหน้า หวังฮ่าวก็รู้สึกปิติยินดีเป็นอย่างยิ่ง

วิชาการต่อสู้ระดับ SSS พิเศษเช่นนี้หายากยิ่งกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิชาประเภทมิติ ซึ่งมีค่าอย่างยิ่ง แม้ว่าจะฝึกฝนได้ยาก แต่พลังของมันนั้นหาที่เปรียบมิได้

ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะได้ผลลัพธ์แบบนี้…

ด้วยวิธีนี้ ความสามารถด้านการรับรู้เชิงพื้นที่ของคนเราจะไม่จำกัดอยู่แค่การวิ่งหนีเท่านั้น

การควบคุมพื้นที่เมื่อผนวกกับ [Void Great Handprint] นี้ ทรงพลังอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม เรายังต้องรอจนกว่าจะพบสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับการเพาะปลูก สถานที่แห่งนี้ยังไม่ค่อยเหมาะสมนัก…

หวังฮ่าวสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วใส่ [รอยมือแห่งความว่างเปล่า] ลงในแหวนมิติของเขา

ในเวลานั้น พื้นที่ทางเหนือสุดยังคงประสบกับผลกระทบรุนแรงอย่างมาก

เห็นได้ชัดว่า การต่อสู้ครั้งนั้นยังคงดำเนินต่อไป

“ใครกันที่ปลดปล่อยพลังดาบอันทรงพลังนั้นออกมา?!” ในขณะที่ทุกคนกำลังพักผ่อนและฟื้นตัว เสียงที่ไพเราะและชัดเจนก็ดังขึ้นมาจากไม่ไกลนัก