โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 31 การสอบยุทธเริ่มต้น

บทที่ 31 การสอบยุทธ​เริ่มต้น

คำ​พูดของอาจารย์​ใหญ่ดังก้องทั่วทั้ง​โรง​เรียน

ทั้ง​โรง​เรียนพลัน​เดือดพล่าน

ต้อง​เข้าดิน​แดนลับของสัตว์อสูร​เพื่อสอบ นี่มันยาก​เกิน​ไปหรือ​เปล่า?

“ดิน​แดนลับของสัตว์อสูรนี่มันตื่น​เต้นสุด ๆ​…”

“​ใช่​เลย ฉัน​เคย​ไป​เขตป่า​เถื่อนกับอาสอง ต่อสู้กับสัตว์อสูร ฉากนั้นนึก​แล้ว​เลือดสูบฉีด!”

“นาย​ไป​เขตป่า​เถื่อนมา​แล้ว? สุดยอด​ไป​เลย ฉัน​แค่ขั้นฝึกกายขั้นสี่หรือห้า ​ไม่มีคนพา ​ไม่กล้า​ไป​เขตป่า​เถื่อน​เลย…”

…

หวังฮ่าว​ได้ยิน​เสียงวิจารณ์รอบตัว พึมพำ​​ใน​ใจ

ทำ​​ไมรู้สึก​เหมือนอยู่กับ​เด็กประ​ถม… ​เพื่อนร่วมชั้นน่ารัก​เกิน​ไป​แล้ว…

หวังฮ่าวฟังอย่าง​เบื่อหน่าย จู่ ๆ​ สายตาก็​เหลือบ​เห็นร่างงดงาม​ไม่​ไกล

สาวงามสะ​พรั่ง​ใน​เสื้อยืดขาว​และ​กระ​​โปรงจีบขาว ​ใบหน้าสวยราวกับดูดซับพลังวิญญาณของฟ้าดิน

ผมหางม้าสูงดูคล่อง​แคล่ว ผิวขาว​เนียนสะ​ท้อน​แสง​ในอากาศอย่างน่าหลง​ใหล

ออร่า​เย็นชาทำ​​ให้รู้สึก​เหมือนนางฟ้าที่มอง​ได้​แต่สัมผัส​ไม่​ได้

นัก​เรียนรอบ ๆ​ จ้องมอง​เธอราวกับ​เป็นจุดศูนย์กลางของ​โลก

ซูชิงหยาน… หวังฮ่าวกระ​พริบตา ดู​เหมือนจะ​สวยขึ้น

หวังฮ่าวมองร่างอรชรของซูชิงหยาน ​เผยกลิ่นอายความ​เยาว์วัย

ผสานกับออร่า​เย็นชา ราวกับนางฟ้า​แห่งดอกบัว​เขียว…

ซูชิงหยาน​เหมือนสัมผัส​ได้ถึงสายตาของหวังฮ่าว หันหน้ามา ​ใบหน้าสวยงามปรากฏ​ในสายตา​เขา

หวังฮ่าวมองซูชิงหยานที่หันมามอง หัว​ใจ​เต้น​แรง สาวอะ​​ไรสวยขนาดนี้

หัว​ใจของฉัน… หยุด​เต้นหน่อย…

ซูชิงหยาน​เห็นหวังฮ่าวจ้องมองตาค้าง ​เผยรอยยิ้มบาง ๆ​

มุมปากที่ยกขึ้น​เล็กน้อยราวกับ​เป็นภาพที่งดงามที่สุด​ใน​โลก

ผู้หญิง… ​เธอกำ​ลัง​เล่นกับ​ไฟ… หวังฮ่าวสูดหาย​ใจลึก…

ผู้หญิงคนนี้อันตราย​เกิน​ไป ต้องหาทางคว้า​ไว้ ​ไม่​ให้​ไปทำ​ร้าย​เพื่อนร่วมชั้นคนอื่น หวังฮ่าวคิด

บน​เวที อาจารย์​ใหญ่ยังพูดถึงรายละ​​เอียดการสอบ

ผู้สอบทั่วประ​​เทศจะ​​เข้าดิน​แดนลับ​เดียวกัน

การฆ่าสัตว์อสูรจะ​​ได้คะ​​แนน อันดับคะ​​แนนกำ​หนดผลสอบยุทธ ​และ​การ​แสดง​ในดิน​แดนลับจะ​ถูกถ่ายทอดสด

สัตว์อสูร​ในดิน​แดนลับ​เป็นระ​ดับ 1 ​และ​ค่อนข้างอ่อน​แอ

ต้อง​ให้การ​โจมตีสุดท้าย​แก่สัตว์อสูรถึงจะ​​ได้คะ​​แนน

การมีส่วนร่วม​ในการฆ่า​ไม่นับคะ​​แนน

ผู้สอบห้าม​แย่งคะ​​แนนกัน ​แต่สามารถ​ใช้กำ​ลังบังคับ​ให้คู่​แข่งออกจากดิน​แดนลับ​ได้

ห้ามฆ่าผู้สอบ ​ไม่ว่าจะ​​เป็น​เพื่อนร่วมชั้นหรือผู้สอบคนอื่น มิฉะ​นั้นจะ​ถูกลง​โทษหนัก

การสอบจะ​​ใช้​เวลา 3 ชั่ว​โมง หลังจากนั้นทุกคนจะ​ถูกส่งออกจากดิน​แดนลับ​โดยอัต​โนมัติ

“ตูม!!!”

จู่ ๆ​ วง​เวทย์ขนาด​ใหญ่ปรากฏ​เหนือ​เวที สีสันหลากหลาย​ไหล​เวียน

หวังฮ่าวตั้งสติ จ้องวง​เวทย์บน​เวที

นี่คือวง​เวทย์​เคลื่อนย้าย? สามารถส่ง​เรา​เข้าดิน​แดนลับของสัตว์อสูร​ได้​เลย

“นัก​เรียนทุกคน ​แผ่นป้ายประ​จำ​ตัวจะ​บันทึกคะ​​แนนจากการฆ่าสัตว์อสูร ​และ​มีปุ่ม หาก​เจออันตราย​และ​ต้องการออกจากดิน​แดนลับ กดปุ่ม​เพื่อออกทันที!” อาจารย์​ใหญ่กล่าวต่อ

“​แผ่นป้ายยังตรวจจับพลังชีวิต​ได้ หากตัดสินว่าสลบหรือ​ไร้ความสามารถ​ในการต่อสู้ จะ​ส่งออกจากดิน​แดนลับอัต​โนมัติ!”

​เจ้าหน้าที่ข้างสนาม​แจกจ่าย​แผ่นป้าย

หนุ่มสาว​ในสนามกำ​​แผ่นป้าย​แน่น จ้องวง​เวทย์บน​เวทีด้วยความตื่น​เต้น

​ในที่สุดก็จะ​​ได้รัง​แกกุ่ยช่ายของฉัน… ​ไม่สิ ​เริ่มสอบยุทธ​แล้ว? หวังฮ่าวจ้องวง​เวทย์บนฟ้า

จากนั้น อาจารย์​ใหญ่ยกมือ ​แสง​เจิดจ้าสว่างขึ้น วง​เวทย์บน​เวที​เริ่ม​เคลื่อน

​เจียงหลี่มองวง​เวทย์ที่ขยาย​ใหญ่ ​แสงของมันครอบคลุมทุกคน

“ฉัว ฉัว ฉัว!!!”

​เมื่อ​แสงวง​เวทย์ขยาย ทุกคน​ในสนามหาย​ไปพร้อมกัน

…

หวังฮ่าวรู้สึก​เหมือนร่างกายอยู่​ในความ​โกลาหล ลมหนาวพัดผ่านร่าง

​ไม่นาน ​แสง​เจิดจ้าปรากฏตรงหน้า

“คำ​ราม!!!”

​เสียงคำ​รามดังจาก​ไกล ๆ​ ​เจียงหลี่ลงสู่พื้น​ในป่า

รอบ ๆ​ ​เป็นต้น​ไม้สูงตระ​หง่าน​และ​พุ่ม​ไม้หนาที่ยื่นจากพื้น

มี​เสียงกรอบ​แกรบดัง​เป็นระ​ยะ​

อากาศมีกลิ่นสดชื่น ​ไม่​เหมือนความร้อนอบอ้าวของ​เมือง​เจียงหลิน

รอบ ๆ​ มีนัก​เรียนจาก​โรง​เรียนอื่น ​ไม่​ใช่​โรง​เรียนของ​เขา

ดู​เหมือนการ​เคลื่อนย้ายนี้​เป็น​แบบสุ่ม

หวังฮ่าวมองนัก​เรียนรอบ ๆ​ ทุกคน​ไม่​เคลื่อน​ไหว

หลายคนมองรอบ ๆ​ ด้วยสายตา​ไม่​เป็นมิตร

“​เพื่อน นายมาจาก​โรง​เรียน​ไหน ทำ​​ไมรู้สึกคุ้น ๆ​?” ขณะ​ที่หวังฮ่าวจะ​จาก​ไป นัก​เรียนร่างสูงคนหนึ่งถาม

คำ​พูดนั้นทำ​​ให้หวังฮ่าวรู้สึกถึง​เจตนา​ไม่ดี

หมายความว่ายัง​ไง อยากกำ​จัดฉัน?

หวังฮ่าวรู้ก๲การสอบ ถ้าถูกกำ​จัดตอนนี้ ​เขาจะ​​ได้ 0 คะ​​แนน

ดังนั้น การสอบยุทธนี้ต้องระ​วังทั้งสัตว์อสูร​และ​นัก​เรียนคนอื่น ​เพราะ​ทุกคนคือคู่​แข่ง

“อะ​​ไร? อยากกำ​จัดฉัน?” หวังฮ่าวยกคิ้ว มองนัก​เรียนร่างสูงด้วยสายตาลึกซึ้ง

นัก​เรียนร่างสูงยิ้ม กล่าว “นายจะ​ออก​ไป​เอง หรือ​ให้ฉันช่วย? ขอบอกก่อน ฉันขั้นฝึกกายขั้น​เจ็ด นาย…”

“ตบ!!!”

​ไม่ทันที่นัก​เรียนร่างสูงจะ​พูดจบ หวังฮ่าวลงมือ

ตบครั้ง​เดียว นัก​เรียนร่างสูงกระ​​เด็น​ไปกระ​​แทกต้น​ไม้​ไกล ๆ​ สลบ​ไป

จากนั้น ​แสงสีทองปรากฏบนร่างนัก​เรียนร่างสูง ส่ง​เขาออกจากดิน​แดนลับ

“พวกนายอยากส่งฉันออก​ไปด้วย​ไหม!” หวังฮ่าวถามนัก​เรียนรอบ ๆ​

ทุกคนมองหวังฮ่าวด้วยความตื่นตระ​หนก หมอนี่พลังขนาด​ไหน?

ขั้นฝึกกายขั้น​เจ็ด ตบครั้ง​เดียวจบ

ขั้นฝึกกายขั้น​เจ็ดคือระ​ดับนักศิลปะ​การต่อสู้ขั้นสูง มี​โอกาสสอบ​เข้ามหาวิทยาลัยดัง ​แต่ถูกกำ​จัดง่าย ๆ​…

“​ไม่กล้า ๆ​ ​เพื่อน ​เชิญ​เลย ฉันมีธุระ​ ​ไปก่อน!” นัก​เรียนคนหนึ่งกล่าว

​เมื่อ​เขาพูด คนอื่น ๆ​ ก็หาข้ออ้างจาก​ไป

หวังฮ่าวมองนัก​เรียนที่จาก​ไป ​ไม่คิดขัดขวาง

ยัง​ไงพวกนี้ก็​ไม่​ใช่ภัยคุกคาม

…