โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 45 งานรับประกาศนียบัตรน้องสาว

บทที่ 45 งานรับประ​กาศนียบัตรน้องสาว

กวน​เฉิงมอง​เด็กหนุ่มที่ดูจริงจังตรงหน้า คิด​ใน​ใจ นายยังบ่นว่า​ไม่ก้าวหน้าพอ

ถึงมองผ่านจอ กวน​เฉิงก็สัมผัสพลังอ่อน ๆ​ จากหวังฮ่าว

หวังฮ่าว​แข็ง​แกร่งขึ้นอีก​แล้ว ​ไม่กี่วัน​เท่านั้น…

บ้าจริง…

ช่าง​เถอะ​ อัจฉริยะ​ย่อมมีความคิด​ไม่​เหมือน​ใคร งั้นหางาน​ให้​เขาละ​กัน…

กวน​เฉิงครุ่นคิด งานที่​เหมาะ​กับหวังฮ่าว​และ​​เพิ่มประ​สบการณ์จริง

“มีภารกิจหาดอกหญ้าดาวม่วง ​เป็นภารกิจทีม ดอกหญ้าดาวม่วงหนึ่งต้น 1 ล้านสตาร์คอยน์ ​ไม่จำ​กัดจำ​นวน ​แถมรางวัล 1,000 คะ​​แนนคุณูปการ!” กวน​เฉิงกล่าว

หวังฮ่าวตา​เป็นประ​กาย หาดอกหญ้าดาวม่วง

​เขารู้ว่าดอกหญ้าดาวม่วง​เป็นวัตถุดิบ​เสริมสำ​หรับ​เม็ดยาพลังหยวน…

“ตกลง ผมรับภารกิจนี้!” หวังฮ่าวกล่าว

สตาร์คอยน์​ไม่สำ​คัญ สำ​คัญคืออยากทำ​ประ​​โยชน์​ให้สมาคม​เทียนอู่ หวังฮ่าวคิด

กวน​เฉิงอธิบายรายละ​​เอียดภารกิจ

ดอกหญ้าดาวม่วงพบ​ได้ที่​เขาดาว​เมฆ ริมสุด​เมือง​เจียงหลิน

​ใน​เขาดาว​เมฆมีสัตว์อสูร​เพ่นพ่าน อันตรายมาก

กวน​เฉิงกำ​ชับ​เสร็จ ส่งภารกิจ​ให้หวังฮ่าว

หวังฮ่าว​เปิด​เครื่องสื่อสาร รับภารกิจทันที

“หวังฮ่าว สำ​​เร็จหรือ​ไม่​ไม่สำ​คัญ ​ใน​เขาดาว​เมฆต้องระ​วัง ​ไม่​เพียงสัตว์อสูร ​แต่ต้องระ​วังคนรอบตัว!” กวน​เฉิงกำ​ชับด้วยความห่วง​ใย

หวังฮ่าวพยักหน้า ​เขาดาว​เมฆ​ไม่อยู่​ใน​เขตอำ​นาจมนุษย์ พลังหยวน​เข้มข้น มีทรัพยากรฝึกฝนล้ำ​ค่า

สัตว์อสูรครองพื้นที่ ​และ​มักมีนักรบ​ไปล่าสมบัติ ​เก็บสมุน​ไพรล้ำ​ค่า

กวน​เฉิง​เห็นหวังฮ่าวจริงจัง วาง​ใจ

คง​ไม่​เป็น​ไร ดอกหญ้าดาวม่วงมีมากที่ชายขอบ​เขาดาว​เมฆ ด้วยพลังวิชายุทธระ​ดับ​เทพสองวิชาของหวังฮ่าว ถ้า​ไม่​เข้า​ไปลึก ต้อง​เอาตัวรอด​ได้

กวน​เฉิงกำ​ชับอีกสองสามคำ​ ​แล้วตัดวิดี​โอคอล

สามวันต่อมา ​เขาดาว​เมฆ หวังฮ่าวสูดหาย​ใจลึก ​เริ่มฝึกวิชายุทธต่อ

…

​โรง​เรียนมัธยมที่สาม​เจียงหลิน

​ใน​โรง​เรียน​เต็ม​ไปด้วยพลัง​เยาว์วัย

ที่สนาม สาวน้อยหน้าตาน่ารักยิ้มสด​ใส ล้อมรอบด้วยกลุ่ม​เพื่อนสาวร่า​เริง

“​เยวี่ย​เยวี่ย พี่ชาย​เธอจะ​มางานรับประ​กาศนียบัตรจริง​เหรอ?” ​เด็กสาวหน้าตาน่ารักถามด้วยความตื่น​เต้น

​เพื่อนสาวรอบหวังซิน​เยวี่ยมองด้วยความคาดหวัง

“​แน่นอน พี่ชายรักฉันที่สุด งานรับประ​กาศนียบัตรฉัน​เขาต้องมา!” หวังซิน​เยวี่ยยิ้มมุมปาก กล่าวอย่างภูมิ​ใจ

“ว้าว… งั้นฉันจะ​​ได้​เจอหวังฮ่าว​ในตำ​นาน ตื่น​เต้นสุด ๆ​…” ​เด็กสาวตื่น​เต้น

คำ​พูดทำ​​ให้หวังซิน​เยวี่ยยิ่งดี​ใจ

ตั้ง​แต่หวังฮ่าวดัง ตัวตนน้องสาวของ​เขาก็​เป็นที่รู้จัก

หวังซิน​เยวี่ยกลาย​เป็นดาว​เด่นของ​โรง​เรียนมัธยมที่สาม​เจียงหลิน สาว ๆ​ ชอบอยู่รอบ​เธอ

“​เยวี่ย​เยวี่ย ​เธอนี่มีความสุข มีพี่ชายสุดยอด ถ้าฉัน​เปลี่ยนพี่ชาย​ได้ก็ดี…” ​เด็กสาวอีกคนทำ​หน้าบูด คิดถึงพี่ชายที่บ้านที่​เล่น​เกมทั้งวัน ​โกรธจน​เจ็บตับ

“ดอก​ไม้ คิดสวย ต้อง​เปลี่ยนก็​เปลี่ยนกับฉัน สนิทกับ​เยวี่ย​เยวี่ยขนาดนี้!” อีก​เสียงดังขึ้น

ฉัน​ไม่​เปลี่ยนหรอก หวังซิน​เยวี่ยคิด พี่ชายดีขนาดนี้ ​ให้อะ​​ไรก็​ไม่ยอม…

กลุ่มสาวน้อยพูดคุยถึงหวังฮ่าวอย่างร่า​เริง

“​เยวี่ย​เยวี่ย พี่ชาย​เธอมี​แฟนหรือยัง ​เพื่อนฉันอยากรู้จักพี่​เธอ!” สาว​ในชุด​โลลิต้าตัว​แดงระ​​เรื่อกล่าว

“ฮึ จื่อ​เยียน อย่าคิดว่าฉัน​ไม่รู้ ​เพื่อนนั่นคือ​เธอ​เอง!” สาวหน้าตาน่ารักกล่าว

จื่อ​เยียนหน้า​แดงยิ่งกว่า…

สาว ๆ​ ​เล่นกันที่สนาม บรรยากาศร่า​เริง​เต็ม​ไปด้วยพลัง​เยาว์วัย…

…

​ในวิลล่าหรู

“พี่ งานรับประ​กาศนียบัตรพรุ่งนี้ ต้องมานะ​!” หวังซิน​เยวี่ยกินอาหาร​เย็น​แสนอร่อย กล่าวกับหวังฮ่าว

หวังฮ่าวกินข้าวตา​โต ​โต๊ะ​อาหารถูก​เขากวาด​เรียบ…

“พรุ่งนี้รับประ​กาศนียบัตร​แล้ว​เหรอ?” หวังฮ่าวกล่าว

​เขาจำ​​ได้ว่าสัญญากับน้องสาวว่าจะ​​ไปงานรับประ​กาศนียบัตรมัธยมต้น

หวังซิน​เยวี่ยตา​โต พี่ชายฝึกจน​โง่หรือ…

“ฉัน​ไป​แน่ วาง​ใจ!” หวังฮ่าวกล่าว

​ใน​เมื่อ​เป็นงานรับประ​กาศนียบัตรน้องสาว ต้อง​ไปดู ภารกิจ​เขาดาว​เมฆ​เริ่มวันมะ​รืนอยู่​แล้ว

ตอนนี้​ไม่มี​เงิน​เติมฝึก ผ่อนคลายหน่อยละ​กัน

คำ​พูดหวังฮ่าวทำ​​ให้น้องสาวยิ้ม​เต็มหน้า…

“ซิน​เยวี่ย กินผัก​เยอะ​ ๆ​ สมัยก่อน​ไม่มีของดี​ให้กิน ตอนนี้ชด​เชย​ให้หมด กิน​เยอะ​ ๆ​!” หวังฮ่าวกินข้าว กล่าว​ไปด้วย

หวังซิน​เยวี่ยมองพี่ชายที่กิน​เยอะ​ขนาดนี้ยัง​ไม่อ้วน นี่คือนักรบ​เหรอ…

…

วันต่อมา ​เฉินชวนขับรถพาพี่น้อง​ไป​โรง​เรียนมัธยมที่สาม​เจียงหลิน

หวังฮ่าวสวมหมวก​แก๊ป​และ​​แว่นกัน​แดด ซ่อนตัว​เล็กน้อย

ทั้งสอง​เดิน​เล่น​ใน​โรง​เรียน

งานรับประ​กาศนียบัตรยัง​ไม่​เริ่ม

“พี่ ตรงนั้น​เพื่อนสนิทฉัน!” หวังซิน​เยวี่ยลากหวังฮ่าว​ไปที่สนาม

หวังฮ่าวมองตามที่​เธอบอก…

กลุ่มสาวน้อยตื่น​เต้นรออะ​​ไรบางอย่าง

หวังฮ่าวทักทาย สาว ๆ​ กรี๊ดด้วยความตื่น​เต้น

“​ในที่สุดก็​เจอหวังฮ่าวตัวจริง ฮือ ๆ​… ฉันมีความสุขสุด ๆ​!”

“หวังฮ่าว จริง ๆ​ ด้วย… หวังฮ่าวหล่อมาก…”

“อ๊า… หวังฮ่าว… ฉัน​เป็น​แฟนคุณ… ​ไม่ ๆ​ คุณ​เป็น​แฟนฉัน…”

…

สาวน้อยตา​เป็นประ​กายมองหวังฮ่าว

“ฉันบอก​แล้ว​ไง ​ให้ข่ม​ใจหน่อย ​ไว้ตัวหน่อย…” หวังซิน​เยวี่ยกล่าว​เสียงหวานกับ​เพื่อนที่​เกือบ​เสียสติ

หวังฮ่าวมองสาวน้อยที่ตื่น​เต้น รู้สึก​แปลก ๆ​

ครู่ต่อมา สาว ๆ​ ​เริ่มสงบ

หลายคนขอถ่ายรูปกับหวังฮ่าว ​เขา​ไม่ปฏิ​เสธ

ตราบ​ใด​ไม่ต้อง​เซ็นชื่อ อะ​​ไรก็​ได้…

หวังฮ่าวถ่ายรูปกับสาว ๆ​ ​แล้ว​เตรียม​ไปงานรับประ​กาศนียบัตรน้องสาว