โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 50 งูยักษ์เกล็ดดำ

บทที่ 50 งูยักษ์​เกล็ดดำ​

​เสียงของหวังฮ่าวดังก้องทั่วหุบ​เขา

ทุกคน​เริ่มวุ่นวาย อะ​​ไรกัน ​โชคดีติดตัว​เด็กนี่​เหรอ มาถึง​ได้สองครั้ง…

​เฉินหลินมุมตากระ​ตุก ​เป็น​ไป​ได้ยัง​ไง

“ลุงสอง ​เรา​ไปรอที่นั่นดีกว่า ​เด็กนี่​เพิ่งมา​แป๊บ​เดียว ​ได้สองต้น​แล้ว…” ​เฉินลี่กัดฟันกล่าว

​เฉินหลินกลั้นความตก​ใจ กล่าวว่า “​เฉินลี่ ฉัน​เตือน​เธอกี่ครั้ง​แล้ว ต้องขยัน ​แบบ​เขา…”

“บ้า​เอ๊ย… ดอกหญ้าดาวม่วงตกลงมาอีก​แล้ว ​เธอ​เลิกทำ​​ให้มันตกลงมา​ได้​ไหม ฉันอยาก​ได้​แค่ต้น​เดียว…” คำ​พูดของ​เฉินหลินยัง​ไม่จบ ​เสียงหวังฮ่าวบ่นดังขึ้น​ในหุบ​เขา

​เฉินหลินตา​โต อีก​แล้ว ​เด็กนี่ทำ​อะ​​ไร…

​เฉินลี่ตัวสั่น ​โกรธจนอยากร้อง​ไห้ ​เขากับลุงสองทำ​งานหนักสามวัน ​ได้​แค่สองต้น

​เด็กนี่​ได้สามต้นติดต่อกัน ​ไม่ยุติธรรม

“ลุงสอง ฉัน​ไม่หา​แล้ว ฉันจะ​​ไปรอ​ให้ดอกหญ้าดาวม่วงตกลงจากฟ้า…” ​เฉินลี่น้ำ​ตาคลอ กล่าวอย่าง​ไม่ยอม

​เฉินหลินอ้าปากอยาก​เกลี้ยกล่อม ​แต่​ไม่รู้จะ​พูดอะ​​ไร…

คนรอบ ๆ​ ตื่น​เต้น พวก​เขาหาหนัก​แทบ​ไม่​ได้อะ​​ไร ​เด็กนี่ยืนรอ​ได้สามต้น…

​ไม่นาน มีคนมากมายยืนที่กำ​​แพงหิน รอดอกหญ้าดาวม่วงตกลงมา

​เงาของหวังฮ่าวบนกำ​​แพงหิน​เก็บดอกหญ้าดาวม่วง​ใส่​แหวนมิติ

​เก็บ​เสร็จ หวังฮ่าวออกจากกำ​​แพงหิน

“น้องชาย ทำ​​ไม​ไม่รอ​แล้ว!” ​เฉินหลิน​เห็นหวังฮ่าวจะ​​ไป ถามอย่างอด​ไม่​ได้

คนอื่นมองหวังฮ่าวด้วยความประ​หลาด​ใจ ​เรา​เพิ่งมา ​เธอจะ​​ไป หมายความว่า​ไง…

หวังฮ่าวยัก​ไหล่ ยิ้ม “วันนี้หาดอกหญ้าดาวม่วงนาน​แล้ว ​เหนื่อย กลับ​ไปนอน!”

คำ​พูดของหวังฮ่าวทำ​​ให้คน​ในหุบ​เขาตะ​ลึง

​เธอ​แค่ยืน​เฉยๆ​อยู่ที่กำ​​แพงหิน นี่​เรียกว่าหานาน?

​เฉินลี่มองหวังฮ่าวอย่าง​เคว้งคว้าง คำ​พูดมนุษย์​เหรอ?

หึ ​เธอ​ไป ดอกหญ้าดาวม่วงจากฟ้าจะ​​เป็นของ​เรา ​ไป​เร็ว ๆ​ อย่ามารบกวน… ​เฉินลี่คิดอย่างขุ่น​เคือง

หวังฮ่าวจาก​ไปท่ามกลางสายตาประ​หลาด​ใจของทุกคน

​ในหุบ​เขา กลุ่มคนรออยู่​ใต้กำ​​แพงหิน คาดหวังดอกหญ้าดาวม่วงตกลงมา

…

รวย​แล้ว! หวังฮ่าวมองดอกหญ้าดาวม่วงกองพะ​​เนิน​ใน​แหวนมิติ ​ใจพอง​โต

120 ต้น 120 ล้านสตาร์คอยน์…

หวังฮ่าวนึกถึง​เงิน 120 ล้านสตาร์คอยน์ที่กำ​ลังจะ​​ได้ ตื่น​เต้นสุด ๆ​

​ในที่สุดก็​เติม​เงินฝึกต่อ​ได้​แล้ว

ฉันจะ​กิน​เม็ดยาพลังหยวนวันละ​ 50 ​เม็ด…

หวังฮ่าว​เดินอย่างร่า​เริง​ไปยังชายขอบ​เขาดาว​เมฆ

ทัน​ใดนั้น ​เขารู้สึก​เหมือนมีอะ​​ไรล็อก​เป้า​ไว้จากด้านหลัง

​เหมือนถูกบางอย่างจ้อง มีความรู้สึก​เหมือน​เข็มทิ่มหลัง

“ฉัวะ​!!!”

ทัน​ใดนั้น ​เงายักษ์พุ่ง​ใส่หวังฮ่าว

หวังฮ่าว​ใช้ก้าว​เงามาร ร่าง​เคลื่อน​เร็ว​ไปอีกด้าน

“ตูม!!!”

ต้น​ไม้​ใหญ่ที่หวังฮ่าวยืนอยู่ถูก​แรงมหาศาลตีหัก

ต้น​ไม้สูงล้มลงพื้น

หวังฮ่าวมองงูยักษ์สีดำ​ด้วยสีหน้าจริงจัง

งูยักษ์สีดำ​​แลบลิ้น​แหลม ​เลือดดำ​​ไหลจากมุมปาก

ตา​แดงฉาน ​เกล็ดบนตัวส่อง​แสงสีดำ​

งูยักษ์​เกล็ดดำ​!!!

หวังฮ่าวมองงูยักษ์ ตา​เต็ม​ไปด้วยความระ​วัง

งูยักษ์​เกล็ดดำ​​เป็นสัตว์อสูรระ​ดับ 2 ​และ​​เป็นหนึ่ง​ในสัตว์อสูรระ​ดับ 2 ที่ดุร้ายที่สุด

นักรบระ​ดับสูงทั่ว​ไปถูกมันกลืนทั้ง​เป็น

​แม้นักรบขั้นหลังกำ​​เนิดที่สิบสุดยอดยังปวดหัว

“ฉัวะ​!!!”

ยัง​ไม่ทันที่หวังฮ่าวจะ​ตอบ​โต้ งูยักษ์​เกล็ดดำ​​โจมตีอีกครั้ง

“​เคล็ดวิชาฝึกกายสายฟ้า!!!”

“ดาบ​เก้าชั้น!!!”

หวังฮ่าว​เปิดวิชายุทธฝึกกาย พลังสายฟ้า​แข็ง​แกร่งพันรอบตัว

​เขารู้สึกพลัง​เพิ่มขึ้น​ในร่าง

มีดสงคราม​โลหิต​ในมือมีพลังน่า​เกรงขาม

“​แกร๊ง!!!”

หวังฮ่าว​ใช้มีด​เก้าชั้น ​โจมตีร่างงูยักษ์​เกล็ดดำ​

มีดสงคราม​โลหิตปะ​ทะ​งูยักษ์ ส่ง​เสียงดังชัด

งูยักษ์ร้อง​โหยหวนด้วยความ​เจ็บปวด

มัน​ไม่คิดว่ามนุษย์ที่ดูอ่อน​แอจะ​มีอาวุธร้ายกาจ​และ​พลัง​แข็ง​แกร่งขนาดนี้

“ตูม!!!”

ขณะ​ที่หวังฮ่าวจะ​ฟันมีดสงคราม​โลหิตอีกครั้ง

หางงูยักษ์​เกล็ดดำ​ตี​ใส่มีดของหวังฮ่าว

หวังฮ่าวถูก​แรงมหาศาลกระ​​แทกถอย​ไป​ไกล

“ซี่!!!”

​เท้าของหวังฮ่าวลากรอยยาวบนพื้น ก่อนยืนนิ่ง

สัตว์ประ​หลาดนี่พลังมหาศาล

พลังของ​เขาตอนนี้​ไม่ด้อยกว่านักรบขั้นหลังกำ​​เนิดที่​แปด ​แต่ยัง​เสีย​เปรียบงูยักษ์

​โชคดีที่ดาบนี้​เป็นระ​ดับ B หวังฮ่าวคิด

ถ้ายัง​ใช้ดาบระ​ดับ F คง​แตกตั้ง​แต่​แรก

ดาบระ​ดับ B คม ​แต่ต้องมีพลังหยวนสนับสนุนถึงจะ​​ใช้​ได้​เต็มที่

ขอบ​เขตของฉันยังต่ำ​​เกิน​ไป… หวังฮ่าวมองงูยักษ์​เกล็ดดำ​ที่มีรอย​แผล​เล็ก ๆ​ คิด​ใน​ใจ

ถ้าตอนนี้​เขา​เป็นขั้นหลังกำ​​เนิดที่​เจ็ด สัตว์ประ​หลาดนี่คงถูก​เขาบดขยี้

บ้า​เอ๊ย… กลับ​ไปต้องฝึกหนัก ​ไม่ถึงขั้นหลังกำ​​เนิดที่​เจ็ดจะ​​ไม่ออกมา ​โลกนี้อันตราย​เกิน​ไป

งูยักษ์​เกล็ดดำ​มองหวังฮ่าวด้วยความระ​วัง พลังของหวังฮ่าว​เกินคาด

พลังน่ากลัวนั้น ถ้า​ไม่​ใช่​เพราะ​มันผิวหนาทน คงตาย​ไป​แล้ว

หวังฮ่าว​เก็บความคิด ​ใช้มีด​เก้าชั้น ​โจมตีงูยักษ์​เกล็ดดำ​ต่อ

“ตูม ตูม ตูม!!!”

​เสียงปะ​ทะ​ดังต่อ​เนื่อง รอยมีดบนตัวสัตว์ประ​หลาด​เพิ่มขึ้น

ทั้งสองฝ่ายต่อสู้ดุ​เดือด ป่า​โดยรอบพังยับ​เยิน…

ครู่ต่อมา ตัวงูยักษ์​เกล็ดดำ​​เต็ม​ไปด้วย​เลือด

“หอบ หอบ!!!”

หวังฮ่าวหาย​ใจหนัก พลังสายฟ้าบนร่าง​เริ่มอ่อนลง

​โชคดีที่ ​เคล็ดวิชาสร้างพลัง​ไม้​เขียว ฟื้นฟูดี ถ้า​เป็นนักรบขั้นหลังกำ​​เนิดที่ห้าทั่ว​ไป คงตาย​ไปหลายร้อยครั้ง

มือที่ถือมีดสงคราม​โลหิตของหวังฮ่าวสั่น​เล็กน้อย

การปะ​ทะ​ต่อ​เนื่องทำ​​ให้มือ​เขาชา

…