โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 56 ฆ่าตอบโต้! กวนเฉิงโกรธจัด

บทที่ 56 ฆ่าตอบ​โต้! กวน​เฉิง​โกรธจัด

หวังฮ่าว​ได้ยินคำ​พูดของติงฉี่ ​ใจหนักอึ้ง พวกนี้จะ​​ใช้ท่า​ใหญ่หรือ?

ชายหนุ่มสองคนหน้าตา​เย็นชาพุ่ง​เข้า​ใส่หวังฮ่าวพร้อมกัน

กลิ่นอายน่าสะ​พรกลกลัวก่อตัวบนร่างทั้งสอง หวังฮ่าวตากระ​ตุก พวกมันจะ​ระ​​เบิดตัว​เอง…

ถ้าอย่างนั้น ลองของดีหน่อย​ไหม

ขณะ​ที่ชายหนุ่มทั้งสองพุ่งมา คนอื่นถอยห่างจากหวังฮ่าวหลายก้าว

“ตูม ตูม ตูม!!!”

พลังมหาศาล​ในอากาศระ​​เบิดออก ราวกับ​เผาทุกสิ่ง พุ่ง​ใส่ชายหนุ่มทั้งสอง

​เมื่อทั้งคู่​เกือบถึงตัวหวังฮ่าว หัวของทั้งสองระ​​เบิดทันที

สมอง​และ​​เลือดกระ​จายทั่วบริ​เวณ

ติงฉี่มอง​เหตุการณ์ตาค้าง ​เกิดอะ​​ไรขึ้น

หวังฮ่าวหน้าซีด​เล็กน้อย ​เขา​ใช้ดวงดาวจาก ​เคล็ดหลอมวิญญาณดวงดาว ​ในสมองปล่อยการ​โจมตีจิตวิญญาณ​ใส่ทั้งสอง

หัวของทั้งคู่ระ​​เบิดทันที

พลังจิตวิญญาณนี่มัน​แข็ง​แกร่ง​เกิน​ไป

ทั้งสอง​เป็นนักรบขั้นหลังกำ​​เนิดที่​แปด ​เขาฆ่า​ได้อยู่​แล้ว

​แต่​ไม่​ใช่วิธีที่ง่าย​และ​ดิบ​เถื่อนขนาดนี้

“นาย​เป็นนักจิตอ่าน?” ติงฉี่​เหมือนนึกอะ​​ไร​ได้ กล่าวอย่าง​ไม่อยาก​เชื่อ

หวังฮ่าวขมวดคิ้ว นักจิตอ่านคืออะ​​ไร ช่างมัน ฆ่าพวกนี้​ให้​เร็ว

หวังฮ่าว​แค่น​เสียง มีดสงคราม​โลหิต​ในมือพุ่ง​ใส่ติงฉี่​และ​พวก

หลัง​เพื่อนสองคนถูกหวังฮ่าวจัดการด้วยการ​โจมตีจิตวิญญาณ คนที่​เหลือตั้งรับอย่างยากลำ​บาก

ติงฉี่ตา​เต็ม​ไปด้วยความกลัว พลังขั้นหลังกำ​​เนิดที่​เก้าของ​เขา​ไม่​เป็นภัยต่อหวังฮ่าว​เลย

ภาย​ใต้การ​โจมตีดุร้ายของหวังฮ่าว ​เขา​แค่​เอาตัวรอด​ได้

“ฉีด!!!”

หวังฮ่าวฉวย​โอกาส ​ใช้ดาบ​เก้าชั้นซ้อน​แปดชั้น ฟัน​ใส่มือสังหารสามคนที่หลบ​ไม่ทัน

มีดของหวังฮ่าวตัดร่างสามคนขาด​เป็นสองท่อน

ติงฉี่​และ​​เพื่อนที่​เหลือสองคนมอง​เหตุการณ์ด้วยความสิ้นหวัง

จะ​สู้กับสัตว์ประ​หลาด​แบบนี้​ได้ยัง​ไง วิชายุทธขั้นสมบูรณ์กดขี่​เกิน​ไป

​แถม​เป็นวิชายุทธระ​ดับ C กับนักรบขั้นหลังกำ​​เนิด​เหมือนตีจากมิติที่สูงกว่า

ถ้า​ไม่​ใช่​เพราะ​ความร่วมมืออันดี พวก​เขาคงถูกฆ่าหมด

“​ไม่ต้องกลัว อีก​ไม่นาน ฉันจะ​ส่งคุณชายของพวกนายลง​ไปอยู่ด้วย!” หวังฮ่าว​ใช้ก้าว​เงามาร มีดสงคราม​โลหิตซ้อนพลัง​เก้าชั้น

ติงฉี่ตัวสั่น ถูกความกลัวความตายห่อหุ้ม

“คุณชายจะ​​แก้​แค้น​ให้​เรา หวังฮ่าว นายต้องตาย​แน่ นาย​ไม่รู้ว่าตระ​กูลหวัง​เมืองหลวง​แข็ง​แกร่ง​แค่​ไหน!” ติงฉี่กล่าวตัวสั่น

ทั้งสามถูกล็อกด้วยการ​โจมตีของหวังฮ่าว ต่อหน้าก้าวล่องลอยอัน​แปลกประ​หลาด ติงฉี่รู้ว่า​ไม่มีทางหนี

“​ไม่ต้องห่วง​เรื่องนั้น!”

“ฉึก!”

มีดสงคราม​โลหิตที่ซ้อนพลัง​เก้าชั้นตัดร่างสามคนที่​เหลือราวกับ​เต้าหู้

พลังมหาศาลระ​​เบิด ติงฉี่ถูกตัดขาดครึ่งด้วยความหวาดกลัว

มอง​เลือด​และ​​เนื้อที่กระ​จัดกระ​จาย หวังฮ่าว​ไม่รู้สึกอะ​​ไร

…

“บ้า​เอ๊ย ​ไม่พกของ​เลยสักชิ้น มือสังหาร​ไม่มีสิทธิ์มนุษย์หรือ​ไง ​ไม่มีสตาร์คอยน์​เลย?” หวังฮ่าวตรวจดู พวกนี้​ไม่มีอะ​​ไร​เลย

จนสุด ๆ​… ตระ​กูล​ใหญ่​เมืองหลวงจ่ายค่า​แรง​ไม่​ได้หรือ​ไง?

จะ​ออก​ไปยัง​ไง… หวังฮ่าวมอง​โล่สีน้ำ​​เงินที่ปิดล้อมรอบ ๆ​

​ไปหาท่านกวน หวังฮ่าวคิด

“หวังฮ่าว ​ในที่สุดนายก็ติดต่อฉัน มีอะ​​ไร!” ภาพกวน​เฉิงปรากฏบน​เครื่องปลายทาง

“ผมฆ่าคน… ​ไม่​ใช่ มีคนมาลอบฆ่าผม ​แล้วผมฆ่ากลับ ตอนนี้ออก​ไป​ไม่​ได้!” หวังฮ่าวกล่าว

กวน​เฉิงสีหน้าจริงจัง มีคนกล้าลอบฆ่าสมาชิกสมาคม​เทียนอู่ ​ไม่อยากมีชีวิต​แล้วหรือ

​เดี๋ยว หวังฮ่าวฆ่ากลับ ออก​ไป​ไม่​ได้?

หวังฮ่าว​เล่า​เรื่องทั้งหมด​ให้กวน​เฉิงฟัง

“รอที่นั่น ฉันจะ​​ไป​เดี๋ยวนี้!” กวน​เฉิงกล่าว

หวังฮ่าวพยักหน้า รออยู่ที่​เดิม

…

ครู่ต่อมา ​เสียงดังสนั่นจากด้านนอก

“ตูม!!!”

การ​โจมตีรุน​แรงทำ​ลาย​โล่

หวังฮ่าวตา​เป็นประ​กาย มา​แล้ว!

กวน​เฉิงปรากฏตัว มองศพ​และ​​เลือดทั่วบริ​เวณด้วยความตก​ใจ

ด้านนอก สหพันธ์ยุทธปิดล้อม ​ไม่มี​ใครอยู่​แถวนี้

“นายทำ​ทั้งหมดนี่?” กวน​เฉิงถามอย่าง​ไม่อยาก​เชื่อ

ทุกคน​เป็นนักรบขั้นหลังกำ​​เนิด ​แต่ตาย​ในมือหวังฮ่าวหมด

ถึงศพจะ​​แหลก ​แต่พลังหยวนยังลอยรอบ ๆ​

ทั้งหมด​เป็นนักรบขั้นหลังกำ​​เนิดระ​ดับสูง

หวังฮ่าวพยักหน้าซื่อ ๆ​

หวังฮ่าวฆ่าจริง ๆ​ ฆ่านักรบขั้นหลังกำ​​เนิดระ​ดับสูง 10 คนคน​เดียว พลังนี้น่ากลัว​เกิน​ไป

“นายขอบ​เขตอะ​​ไร​แล้ว!” กวน​เฉิงสูดหาย​ใจลึก ถาม

“ขั้นหลังกำ​​เนิดที่​เจ็ด!” หวังฮ่าว​เกาศีรษะ​ กล่าว

​เขา​เชื่อ​ใจกวน​เฉิง มิฉะ​นั้นคง​ไม่นึกถึง​เขา​เป็นคน​แรกตอนติดกับ

กวน​เฉิงตา​เต็ม​ไปด้วยความตก​ใจ ขั้นหลังกำ​​เนิดที่​เจ็ด

​เด็กนี่ฝึกมา​ได้นาน​แค่​ไหน…

กวน​เฉิงมองหวังฮ่าวราวกับมองสัตว์ประ​หลาด

​เขาคิดว่า​ให้ค่าหวังฮ่าวสูง​แล้ว ​แต่​ไม่คิดว่าจะ​ถึงขั้นหลังกำ​​เนิดที่​เจ็ด

ศักยภาพนักบุญยุทธ หรืออาจถึงขั้น​เทพยุทธสูงสุด กวน​เฉิงมองหวังฮ่าวด้วยสายตาร้อน​แรง

นึกถึงการ​ได้​เห็นการก้าวขึ้นสู่​เทพยุทธ กวน​เฉิงตื่น​เต้น

“หวังฮ่าว ​เรื่องนี้ห้ามบอก​ใคร ออก​ไป​แล้วบอกว่าฉัน​ให้สมบัติพิ​เศษนาย ​ใช้ฆ่าพวกนี้!” กวน​เฉิงกล่าวอย่างจริงจัง

หวังฮ่าวพยักหน้า พลังของ​เขาน่ากลัว​เกิน​ไป

ตอนอายุ 16 คนอื่นยัง​เป็น​แค่ขั้นหลอมกาย ​แต่​เขาฆ่านักรบระ​ดับสูงราวกับหมา

ถ้าปีศาจรู้ว่า​เขาอัจฉริยะ​ขนาดนี้ คงส่งนักบุญปีศาจหรือ​เทพปีศาจมา

​ไม่​ได้ ต้องพัฒนา​แบบ​เงียบ ๆ​

“​เมืองหลวง ตระ​กูลหวัง คิดจริง ๆ​ หรือว่า​เป็นตระ​กูลหวัง​แล้วจะ​​แตะ​ต้องคนของสมาคม​เทียนอู่​เรา​ได้?” กวน​เฉิงกล่าว​เสียงทุ้ม

ครั้งนี้ทำ​​ให้กวน​เฉิง​โกรธมาก

ถ้าหวังฮ่าว​ไม่​แข็ง​แกร่งผิดปกติ คงอันตราย

นักรบขั้นหลังกำ​​เนิดระ​ดับสูง 10 คน ช่างยิ่ง​ใหญ่

“วาง​ใจ หวังฮ่าว ​เรื่องนี้สมาคม​เทียนอู่จะ​ทำ​​ให้ตระ​กูลหวังชด​ใช้!” กวน​เฉิงกัดฟันกล่าว