โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 72 ยังมีใครอีก
บทที่ 72 ยังมีใครอีก
หวังฮ่าวมองซูจิ่งที่เปล่งแสงทอง ตาเริ่มจริงจัง
หวังว่าซูจิ่งจะมีของดีบ้าง
ซูจิ่งพุ่งเข้าหาหวังฮ่าวด้วยความเร็ว
อากาศเกิดคลื่นพลังหยวนสีทอง
“ปัง!!!”
ชั่วพริบตา ซูจิ่งเข้าใกล้หวังฮ่าว
เขารวบฝ่ามือเป็นหมัด ซัดไปที่หวังฮ่าวเต็มแรง
พลังจิตของหวังฮ่าวแข็งแกร่ง ตรวจจับวิถีโจมตีของซูจิ่งได้ง่าย ๆ
แต่หวังฮ่าวไม่หลบ
เขายกหมัดสวนออกไป พลังหยวนสีเขียวอ่อนพุ่งออกด้วยพลังมหาศาล
“ปัง!!!”
หมัดทั้งสองปะทะกัน เสียงระเบิดดังสนั่น
ซูจิ่งถูกหมัดหวังฮ่าวผลักถอยหลังทันที
“ฉี๊!!!”
ซูจิ่งยันเท้าลงพื้น ถอยไปไกล พื้นปรากฏรอยขูดชัดเจน
หมัดที่ปะทะหวังฮ่าวแดงก่ำ ร่างซูจิ่งสั่น หวังฮ่าวผลักเขาถอย แถมพลังโจมตี… เหลวไหลเกินไป
เขาฝึกวิชาหลอมกายด้วยหรือ?
เพื่อนข้างสนามตาโต
“หวังฮ่าวนี่เจ๋ง ซูจิ่งมีพรสวรรค์ด้านพลัง แถมฝึกวิชาหลอมกายระดับ C…”
“เหลวไหลเกิน ไอ้นี่อายุแค่ 16 จริงเหรอ ขนาดซูจิ่งยังถูกกดไว้… ฉันกลัวว่า ซูจิ่งจะแพ้…”
“ซี้ด… นี่คืออัจฉริยะสุดยอด? น่าสะพรึงกลัว… หรือเราเป็นขยะจริง ๆ…”
“ใจเย็น ยังเพิ่งเริ่ม ต้องเชื่อซูจิ่ง…”
“ซูจิ่ง สู้! ต้องซัดหวังฮ่าวให้ร่วง!”
…
เพื่อนเชียร์ซูจิ่ง
ฉินหมิงตื่นเต้น หวังฮ่าวจะชนะซูจิ่งจริง ๆ?
ยอดปรมาจารย์หลินตาหรี่ ในฐานะอาจารย์ชั้นเทวะยุทธ เขารู้ความสามารถของทุกคนดี
ถึงซูจิ่งถูกกดขั้นไว้ที่ขั้นหลังกำเนิดชั้นห้า
แต่ด้วยพรสวรรค์และวิชายุทธ เขาจัดการนักรบขั้นหลังกำเนิดชั้นแปดได้สบาย
หวังฮ่าวทำได้ยังไง ผลักซูจิ่งถอยได้
ยอดปรมาจารย์หลินเห็นว่า หวังฮ่าวใช้แค่พลังกาย ไม่ได้ใช้วิชายุทธ
มีคนน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้จริง ๆ? พรสวรรค์การฝึก ความเข้าใจ การต่อสู้ ล้วนเหนือชั้น?
ในสนาม ซูจิ่งถอนหายใจ สีหน้าจริงจัง
“หวังฮ่าว พรสวรรค์นายเจ๋งจริง ฉันมีวิชาหนึ่ง ตั้งใจไว้ใช้สอบประจำเดือน แต่เพื่อ… ไม่ เพื่อเกียรติของชั้นเทวะยุทธ ฉันจะให้ลอง!” ซูจิ่งพูด
หวังฮ่าวยิ้ม “มีอะไรก็งัดมา ฉันจะเริ่มจริงจังแล้ว!”
ซูจิ่งทนหมัดเขาได้โดยไม่เสียสู้ หวังฮ่าวชื่นชม
ถึงเขาไม่ใช้วิชายุทธเพิ่มพลัง แต่พลังของเขาผ่านการหลอมจาก【เคล็ดหลอมกายสายฟ้า】แข็งแกร่งสุดขีด
ถึงกดขั้นไว้ที่ขั้นหลังกำเนิดชั้นห้า นักรบธรรมดาก็รับไม่ได้
ดูฉินหมิงสิ รับฝ่ามือเขาไม่ได้สักครั้ง
ในสายตาหวังฮ่าว ซูจิ่งสมควรให้เขาจริงจังหน่อย
ซูจิ่งได้ยิน สีหน้าไม่เปลี่ยน พลังหยวนพุ่งไปที่ขา
ไม่นาน ขาของซูจิ่งเกิดพายุสีทอง
“วิชายุทธระดับ C 【ขาพายุ】 หวังฮ่าวจบเห่แล้ว ไม่นึกว่าซูจิ่งฝึกวิชาระดับ C สองวิชา…”
“บังคับให้ซูจิ่งใช้วิชาระดับ C อีกวิชา หวังฮ่าวน่าภูมิใจแล้ว… ถึงแพ้ แต่พรสวรรค์เขาฉันยอมรับ…”
“วิชายุทธระดับ C 【ขาพายุ】 ใช้พลังพายุ โจมตีไม่ใช่วิชาระดับ C ทั่วไปจะเทียบได้ แถมดูเหมือนซูจิ่งฝึกถึงขั้นเชี่ยวชาญ…”
“ไม่ต้องดู ฉันเคยเห็น หวังฮ่าวแพ้…”
…
เพื่อนทุกคนคิดว่า เมื่อซูจิ่งใช้【ขาพายุ】 ผลแพ้ชนะชัดเจน
“อูว… ปล่อย… ฉัน… อยาก… ดู…” อู๋หยานยังถูกกด มองการต่อสู้ไม่ได้
อู๋หยานโมโห การต่อสู้สุดยอดแบบนี้ คุณกดฉันไว้… *%…%…￥…
ฉินหมิงหน้าหมอง หวังฮ่าวจะแพ้ ไม่นึกว่าซูจิ่งซ่อนวิชานี้…
ยอดปรมาจารย์หลินจ้องสนาม พร้อมช่วยหวังฮ่าวทุกเมื่อ
เขาไม่คิดว่าซูจิ่งฝึก【ขาพายุ】 ในมุมมองเขา หวังฮ่าวไม่มีโอกาส
ในสนาม หวังฮ่าวมองซูจิ่งที่ขาเต็มไปด้วยพายุสีทอง ตาหรี่ มาสิ
“ตูม ตูม ตูม!!!”
ซูจิ่งเคลื่อนไหว ขานำพลังพายุ พุ่งไปที่หวังฮ่าว
ด้วยแรงพุ่ง ซูจิ่งยกขาข้างหนึ่ง พลังพายุสีทองกวาดไปที่หวังฮ่าว
ทันใดนั้น ร่างหวังฮ่าวเหมือนมีเสียงฟ้าผ่า
“หมัดสายฟ้า!!!”
หมัดของหวังฮ่าวราวมีพลังสายฟ้า เสียงฟ้าร้องดังในอากาศ
ซูจิ่งใจหนัก นี่คือ…
หมัดของหวังฮ่าวมีเสียงฟ้าร้อง ปะทะขาพายุสีทองของซูจิ่ง
ทั้งสองปะทะ ซูจิ่งใจสั่น
นี่คือ…
“ตูม ตูม ตูม!!!”
พายุบนขาของซูจิ่งถูกสายฟ้าทลาย
ซูจิ่งสิ้นหวัง พลังอะไร…
ยอดปรมาจารย์หลินข้างสนามตาโต
นี่… วิชายุทธระดับ C… ขั้นสมบูรณ์…
หวังฮ่าวนี่มันสัตว์ประหลาด อายุแค่นี้ ฝึกวิชาระดับ C ถึงขั้นสมบูรณ์…
เพื่อนร่วมชั้นสัมผัสไม่ได้ แต่กลิ่นอายของหวังฮ่าวในสนามกดซูจิ่งราบ…
ซูจิ่งจะแพ้?
ทุกคนตาโต จ้องสนาม
เมื่อพายุสีทองของซูจิ่งสลาย หมัดของหวังฮ่าวตีขาของเขา
ซูจิ่งตาโต รับแรงกระแทกมหาศาล
“ปัง!!!”
ร่างซูจิ่งถูกกระแทกปลิว…
ซูจิ่งกระเด็นออกจากเวที ชนโล่พลังขอบห้อง โล่แตกร้าวเล็กน้อย
ทั้งห้องเงียบสนิท…
ซูจิ่งแพ้?
“ยังมีใครอีก?” เสียงหวังฮ่าวดังก้องทั่วห้อง
ทุกคนมองหวังฮ่าวราวเทพสงคราม
สามคำนี้ดังเข้าหู ทุกคนรู้สึกไร้อำนาจทันที…
ความโกรธ ตกใจ ไม่ยอม ต่อหน้าหวังฮ่าวที่แข็งแกร่ง ทุกอย่างสลาย มีเพียงความตื่นตะลึง…
…
YOU MAY ALSO LIKE
