โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 74 ช่วยผมลาหยุดหน่อย
- Home
- โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้
- บทที่ 74 ช่วยผมลาหยุดหน่อย
บทที่ 74 ช่วยผมลาหยุดหน่อย
หวังฮ่าวมองเด็กหนุ่มคิ้วเข้มตาโตตรงหน้า แล้วถามคำถามที่สงสัย
“นักเรียนชั้นเทวะตอนนี้มีทั้งหมด 98 คน ส่วนใหญ่เป็นคนที่เข้ามาในช่วงสองสามปีนี้ พวกที่มีพรสวรรค์มากกว่านี้หรือเข้ามาก่อนหน้านี้ ตอนนี้ไม่ได้ฝึกที่โรงเรียน…” เฉินโซ่วอธิบาย
บางคนออกไปทำภารกิจ บางคนฝึกอยู่ข้างนอก หรือบางคนไปสนามรบปีศาจ…
ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง ถึงว่าทำไมพวกนี้เหมือนตัวตลก ที่แท้เป็นของเหลือจากชั้นเทวะ…
สนามรบปีศาจ… ฟังชื่อก็รู้ว่าโคตรอันตราย แบบนี้ฉันไม่ไปเด็ดขาด ถ้าไม่ถึงขั้นเทพยุทธ ฉันจะไม่ออกไปโอ้อวด…
“ไม่ต้องมาเรียนที่ชั้นเทวะได้เหรอ?” หวังฮ่าวตาเป็นประกาย
เฉินโซ่วพยักหน้า “แน่นอน ชั้นเทวะไม่เคยบังคับอะไร นายอยากทำอะไรก็ทำ แต่ถ้ามาเรียน ต้องเคารพกในชั้น…”
เฉินโซ่วพูดจบ มองหวังฮ่าวด้วยสีหน้าซับซ้อน…
“แต่นายหวังฮ่าวมีพรสวรรค์ไร้เทียมทาน กอะไรนั่น ไม่สำคัญหรอก…” เฉินโซ่วรู้ว่าพูดผิดไป เลยรีบประจบหวังฮ่าว
หวังฮ่าวมุมปากกระตุก ไม่สำคัญ? ทำเหมือนนายเป็นคนเปิดชั้นเทวะ…
“แล้วก็ ชั้นเทวะจะมีการสอบประจำเดือนทุกเดือน รางวัลคือโควต้าฝึกในบ่อพลังหยวนและแดนเทวะแห่งการตรัสรู้…” เฉินโซ่วเหมือนนึกอะไรได้ พูดต่อ
บ่อพลังหยวน แดนเทวะแห่งการตรัสรู้… หวังฮ่าวตาเป็นประกาย นี่แหละเป้าหมายที่ฉันมาชั้นเทวะ
“แต่ว่านะ นายหวังฮ่าว ถึงพรสวรรค์นายจะสุดยอด แต่ฉันว่าโอกาสได้รางวัลน้อย…” เฉินโซ่วพูดต่อ
เฉินโซ่วอธิบายต่อ การสอบประจำเดือน อัจฉริยะสุดยอดของชั้นเทวะจะเข้าร่วม
เนื้อหาการสอบคือฆ่าปีศาจในกระจกสวรรค์ลวง
กระจกสวรรค์ลวงเป็นของศักดิ์สิทธิ์ของมหาวิทยาลัยตี้หวู่ นักเรียนเข้าไปต่อสู้กับปีศาจเสมือนได้
เฉพาะ 16 อันดับแรกเท่านั้นที่ได้ใช้บ่อพลังหยวน
สามอันดับแรกได้ใช้แดนเทวะแห่งการตรัสรู้
กระจกสวรรค์ลวง มีของแบบนี้ด้วยเหรอ เหมือนเกมออนไลน์จำลองเลย ฉันเข้าใจ หวังฮ่าวคิด
“แล้วรางวัลล่ะ อันดับหนึ่งได้ฝึกกี่วัน?” หวังฮ่าวถามต่อ
เฉินโซ่วมุมตากระตุก อันดับหนึ่ง?
“นายหวังฮ่าว การสอบประจำเดือนเฉพาะ 16 อันดับแรกที่ได้รางวัล ครั้งก่อนอันดับ 16 คือเว่ยฉวน นักรบก่อนกำเนิดระดับหก!” เฉินโซ่วพูด
นักรบก่อนกำเนิดระดับหก!!! หวังฮ่าวใจสะดุด ระดับหกได้แค่อันดับ 16
ชั้นเทวะนี่มีของจริง ๆ… หวังฮ่าวสูดหายใจลึก
แต่นักรบก่อนกำเนิดระดับหก ฉันน่าจะสู้ได้… หวังฮ่าวคิ้วกระดิก… ไม่มีปัญหา…
“แล้วอันดับหนึ่งล่ะ?” หวังฮ่าวถามต่อ
“อันดับหนึ่งคือนักรบก่อนกำเนิดระดับสิบสุดขีด หลินเฉิง เกือบเป็นปรมาจารย์!” เฉินโซ่วตอบ
เกือบปรมาจารย์!!!
หวังฮ่าวรู้ว่า ฝึกถึงขั้นก่อนกำเนิดระดับสิบ ถือว่าเกือบปรมาจารย์ ห่างแค่ก้าวเดียว
แต่ก้าวเดียวนี้ ทำให้อัจฉริยะมากมายติดขัด
ถึงไม่รู้ว่าระดับสิบแข็งแกร่งแค่ไหน แต่เกี่ยวข้องกับปรมาจารย์ คงเหนือกว่านักรบก่อนกำเนิดทั่วไป
“ในชั้นเราไม่มีนักรบระดับปรมาจารย์เลยเหรอ?” หวังฮ่าวถามต่อ
“ถ้าถึงปรมาจารย์ ก็จบจากชั้นเทวะแล้ว…” เฉินโซ่วพูดเบา ๆ
หวังฮ่าวนิ่ง ใช่สิ
ถึงขั้นปรมาจารย์ ถือว่าแข็งแกร่งมาก
แม้แต่ในสมาคมเทียนอู่ ก็เป็นกำลังหลัก
จะอยู่ในชั้นเทวะได้ยังไง…
“แล้วอันดับหนึ่งได้รางวัลฝึกกี่วัน…” หวังฮ่าวกระพริบตา ถามต่อ
เฉินโซ่วมองหวังฮ่าวแปลก ๆ สมกับเป็นอัจฉริยะ
“อันดับหนึ่งได้ฝึกในบ่อพลังหยวน 7 วัน และแดนเทวะแห่งการตรัสรู้ 3 วัน…” เฉินโซ่วตอบ
หวังฮ่าวตาเป็นประกาย 7 วันในบ่อพลังหยวน 3 วันในแดนเทวะ… ดี ดี
แต่ฉันจะได้อันดับหนึ่งได้เหรอ?
ถึงการสอบจะเป็นการฆ่าปีศาจในกระจกสวรรค์ลวง แต่ฉันจะสู้เกือบปรมาจารย์ได้เหรอ?
หวังฮ่าวไม่มั่นใจ
ช่างมัน ถึงเวลาค่อยว่ากัน การสอบยังอีกนาน ถึงตอนนั้นฉันอาจแข็งแกร่งขึ้น
หวังฮ่าวเก็บความคิด
การสอบประจำเดือนจัดสิ้นเดือนนี้
วันนี้ 2 กันยายน การสอบวันที่ 30 กันยายน
เหลือ 28 วัน ไม่ต้องรีบ ถ้าคัดลอกพรสวรรค์เพิ่ม กระจกสวรรค์ลวง เกือบปรมาจารย์ ฉันจะจัดการให้หมด…
“ตี๊ ตี๊ ตี๊!!!”
ขณะที่หวังฮ่าวจะถามถึงพรสวรรค์ของคนอื่น ๆ อุปกรณ์สื่อสารของเขาดังขึ้น
หวังฮ่าวเปิดดู เป็นข้อความจากกวนเฉิง
【หวังฮ่าว มาที่สมาคมเทียนอู่เดี๋ยวนี้ ฉันเตรียมของสำหรับฝึก พลังเย็นเก้าคุ้ง ไว้ให้แล้ว!】
หวังฮ่าวดีใจสุดขีด
ในที่สุดก็ฝึก พลังเย็นเก้าคุ้ง ได้แล้ว วิชายุทธ SS นี้ หวังฮ่าวตั้งตารอ เคล็ดหลอมวิญญาณดวงดาว ที่ขาดครึ่งยังโหดขนาดนั้น พลังเย็นเก้าคุ้ง ต้องไม่ทำให้ผิดหวัง
ตอนที่ทะลวงขั้นนักรบก่อนกำเนิด กวนเฉิงบอกว่าการฝึกวิชายุทธ SS นี้ นอกจากความเข้าใจสุดยอด ยังต้องมีของช่วยฝึก
ไม่งั้น ฝึกตายก็เริ่มไม่ได้
หาของได้เร็วขนาดนี้?
สมกับเป็นสมาคมเทียนอู่ สุดยอด หวังฮ่าวเก็บความคิด เตรียมไปสมาคมเทียนอู่เพื่อฝึกวิชายุทธ SS
“เฉินโซ่ว ผมมีธุระต้องออกจากโรงเรียน ถ้ามีครูถามว่าผมไปไหน นายช่วยหาข้ออ้างลาหยุดให้หน่อย!” หวังฮ่าวพูดจบ เดินจากไปในสายตาตะลึงของเฉินโซ่ว
…